چهارشنبه , ۲ خرداد ۱۳۹۷
خانه | عکاسی | نمایشگاه عکس کیوان عسگری، آن بالا در تنهایی و سکوت

نمایشگاه عکس کیوان عسگری، آن بالا در تنهایی و سکوت

نگاهی به نمایشگاه عکس کیوان عسگری در گالری فرشته
آن بالا در تنهایی و سکوت

سایت تندیس به قلم مریم روشن فکر

kayvan asgari 10 «آن‌چه در انسان بزرگ است این است که او پل است نه غایت[۱]» (نیچه)

انسان در طول عمر خود برای زیستنش معناهای متفاوتی را پرداخته ‌است، او در راهی که رفته ‌است همواره با دستاوردهای جدید و تعاریفی نو مواجه بوده‌، تا جایی که فوکو خود انسان را یک «برساخت» می‌شمارد. این موجود به هر روی باری از دانسته‌ها، نادانسته‌ها و توجیهات عقلی و احساسی خود را بر این عنوان سوار کرده و به دوش می‌کشد.kayvan asgari 5

در نمایشگاه کیوان عسگری نیز کوهستان، برف، سپیدی و گزاره نیچه در باب حقیقت به هم آمیخته‌اند تا ذیل عنوان بیماری چشمی فوتوکراتیسیز یا برف کوری به هم بپیوندند و گزاره او درباب حقیقت و انسان را شکل دهند.

درشیوه‌های درمانی برف کوری از لزوم ماندن در انزوا و تاریکی صحبت شده، لزومی که در آثار عسگری محور آفرینش قرار گرفته است. لزوم آسودن از درد دیدار با حقیقت.kayvan asgari 8

آثار کیوان عسگری در این نمایشگاه برخلاف آن‌چه او را با آن می‌شناسیم یعنی نقاشی‌های اسطوره‌وش و نظام ساختارگرایانه، هرچند همچنان از نظر فرمی استوار و بی نقص هستند اما از سوی دیگر رها و فرّار شده‌اند. رهایی از سوی جست‌وجوی او در میان ابزار عکاسی و کولاژ عکس که ابزار اصلی‌اش محسوب نمی‌شود و همچنین جستجو در معنای امر درونی و فردی که رابطه آن با کیهان مورد کاوش قرار گرفته ‌است.kayvan asgari 7

عسگری در این نمایشگاه عکس‌های خود را به تماشا گذاشته است، مجموعه‌ای تحت عنوان «کور برفی» که به صورت عکس و کولاژ عکس همچنین به صورت سیاه و سفید ارائه شده‌اند. آثار به لحاظ تکنیکی به سه دسته تقسیم می‌شوند، دسته اول عکس‌های مستقیم هستند، عکس‌هایی که چیزی به منظره درون آن اضافه یا کم نشده‌ است، دسته دوم عکس‌هایی هستند که دستکاری در آن به صورت فتوکلاژ صورت گرفته و دو یا چند عکس با یکدیگر ادغام شده‌اند یا دستکاری عکس به تغییر نوری محدود شده ‌است، اما دسته سوم آثار فتوکلاژ هستند که با رویکردی کمینه‌گرا (مینیمال) و انتزاعی خلق شده و از برش تصویر و گذاشتن آن در کنار تصاویر بریده شده دیگر تشکیل شده ‌است. دایره‌هایی نیمه درکنار انسان، گرگ یا هواپیمایی بریده شده.kayvan asgari 6

عسگری همچنین بیشتر آثار خود را در قاب دومی به شکل دایره یا طاق نمای بیضی قرار داده‌ است.

ایجاد هماهنگی بین این سه دسته از آثار به واسطه قطع و حذف رنگ رخ داده ‌است، همچنین تکرار فرم دایره و منحنی نیز بر هارمونی بین آثار افزوده است. اما علیرغم فضای بصری مشابه، آثار از لحاظ معنایی به دو رویکرد کاملن مجزای عقلی و احساسی تقسیم می‌شوند. رویکرد عقلی که گاه به شکل آزمون و خطا یا تجربه همنشینی فرمال بین دو فرم رخ داده، مانند بافت سفید فشرده کوه مانند یا آسمان با عناصر دیگری مانند انسان، گرگ یا یک شیء فشرده نامشخص. اما رویکرد احساسی، در دسته دیگری از آثار مانند ماشینی در برف، آسمان پرستاره در پس کوه، ردپای باقیمانده بر سنگ نمک و یا کوهستان مه آلود دیده می‌شود.kayvan asgari 9

در آثار دسته اول میزان قابل توجهی از انرژی اثر به ساختار معطوف است و پیام آن در ارتباطی مستقیم بین عناصر بصری شکل گرفته‌ و بیشتر می‌توان گفت نوعی پرسش در آن مستتر است که با حذف و اضافه نمودن، یا بزرگ و کوچک کردن و یا تغییر زاویه دیدن مطرح شده ‌است. اما در آثار دسته دوم پرسش یا پاسخ در کار نیست، تصاویر بیشتر به شگفتی و خلسه آنی ناشی از یک برخورد می‌مانند که گاهی مستقیم و بی‌واسطه از یک لحظه عکاسی شده بیرون می‌آیند و گاهی حاصل بازی با قطعات مختلفی از تصاویر متعدد هستند.kayvan asgari 4

عمق در آثار عسگری دارای ارزش است و به همین دلیل است که ایجاد کادر دوم آن هم به دو شکل سیال و منحنی  یعنی دایره و طاقی نیم دایره‌ای بر ایجاد این عمق می‌افزاید و بیننده را در برابر یک روزنه یا پنجره قرار می‌دهد، که می‌تواند اشاره‌ای باشد به جهان و یا نمادی باشد از محدودیت دید انسان نسبت به حقیقت، به معنای قرار داشتن او در پس یک روزنه که از آن‌جا تنها به بخشی از حقیقت دسترسی وجود دارد، حقیقتی که برفی و بسیار سفید است و خیره شدن به آن می‌تواند موجب کور برفی شود.

kayvan asgari 2

kayvan asgari 1 [۱] چنین گفت زرتشت- ویلهم فردریش نیچه- ترجمه داریوش آشوری- نشر آگه ۱۳۸۷-ص ۲۴

نقد نمایشگاه‌های دیگر به قلم مریم روشن فکر را اینجا بخوانید:

omid tari fard 2

امید طاری فرد، خالی سپید دشت در چهره نگاری یوز ایرانی

امید طاری فرد، خالی سپید دشت در چهره نگاری یوز ایرانی نقدی بر نمایشگاه «خالی سپید دشت» عکس های امید طاری فرد در گالری آتبین سایت تندیس: به قلم مریم روشن فکر آسمان بلند دشت‌های وسیع فلات ایران در حال خداحافظی با گونه جانوری خاصی است که به یوز ایرانی شهرت دارد. به نظر می‌رسد …

۰ comments
photo 2018 01 27 15 23 57

مصطفی سرابی، سیر نقاشی در زمان

مصطفی سرابی، سیر نقاشی در زمان نقدی بر نمایشگاه «بیره و ری، یادآوری»، نگارخانه دلگشا سایت تندیس: به قلم مریم روشن فکر هنر بدوی یا پریمیتیو، به گونه‌ای از هنر اطلاق می‌شود که در آن عناصر و رفتارهای ساختاری هنر اقوام بدوی دیده می‌شود، این نوع هنر در اواخر قرن نوزدهم توسط هنرمندان اروپایی به …

۰ comments
jila mokhtari 22

نقد نمایشگاه عکس ژیلا مختاری «دیوانه نبودن خود شکلی از دیوانگی»

نگاهی به نمایشگاه عکس دیوانگی منهای یک ثانیه، ژیلا مختاری در گالری شیرین جزء و کل و همه اینها با هم سایت تندیس مریم روشن فکر پاسکال می‌گفت « دیوانگی بشر آن‌چنان ضروری است که دیوانه نبودن خود شکل دیگری از دیوانگی است.» فوکو کتاب تاریخ جنون خود را با این جمله آغاز می‌کند. کتابی …

۰ comments
painting

نقدی بر نمایشگاه نوستالژیا، رنگ‌های گذشته

نقدی بر نمایشگاه نوستالژیا، رنگ‌های گذشته  نگارخانه شماره ۲ نیاوران سایت تندیس: به قلم مریم روشن فکر  «آن هنگام که خلقت آغاز شد و ماشین زمان به حرکت درآمد گذشته شکل گرفت و حسرت از دست رفته‌ها معنا پیدا کرد و نوستالژیا آغاز شد.» این جمله آغاز نمایشگاهی است با عنوان نوستالژیا، مفهومی که برگذشته …

۰ comments

نوشته‌های پیشنهادی

آرش امدادیان گالری اتبین

فرم معنادار، نقدی بر نمایشگاه نقاشی آرش امدادیان

نقدی بر نمایشگاه نقاشی «دوباره…» آرش امدادیان در گالری آتبین فرم معنادار سایت تندیس به ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مزایای عضویت در خبرنامه تندیس را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت و مجله تندیس
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.