شنبه , ۳۰ تیر ۱۳۹۷
خانه | نقدوبررسی | نقد | نورو وایرونمنت امین شجاعی در فضای هنری سورفیس ایرانشهر

نورو وایرونمنت امین شجاعی در فضای هنری سورفیس ایرانشهر

نگاهی به نورو-وایرونمنت؛ نمایشگاه انفرادی آثار امین شجاعی در فضای هنری سورفیس ایرانشهر
تعامل بیرون و درون

سایت تندیس به قلم سحر افتخار زاده

امین شجاعی در نمایشگاه اخیر خود مجموعه‌ای از نقاشی، حجم و چیدمان را به نمایش گذاشته است. در کنار مجموعه جدید، نمونه‌هایی از آثارگذشته او نیز به چشم می‌خورد. می‌توان دوره‌های مختلف کار این هنرمند را پاسخ به دغدغه‌ای واحد تلقی کرد؛ دغدغه‌ای پیرامون رابطه انسان با طبیعت.

amin shojai surface iranshahr 1 سازه‌های امین شجاعی شیوه‌های مختلفی از برخورد تمدن با طبیعت؛ بیرون با درون را به نمایش می‌گذارند. بعضی از آن‌ها نتراشیده و بدوی، لایه لایه، با کمترین بکارگیری ابزار و بی‌دقت در جزئیات محاسباتی از روی زمین به سوی آسمان چیده شده‌اند. این احجام توپر و نفوذناپدیر همچون ستون‌های باقیمانده از معبدی کهن که در جنگلی انبوه پنهان شده باشد، نمایانگر صلابت و فروبستگی حکمی قطعی هستند. این‌ها راهی به درون بسته خود باز نگذاشته و نیز ارتباطی با محیط پیرامون ندارند. در کنار این آثار سازه‌هایی را می‌بینیم ساخته شده از چوب‌های تراش خورده و صیقل داده شده با شبکه‌ هندسی چوبی در پیرامون. این شبکه همچون پیله‌ای مستحکم و درعین حال متخلخل و نفوذپذیر یا چنانکه هنرمند در استیتمنت خود اشاره می‌کند “همچون هاله‌ای” درون را در خود گرفته. amin shojai surface iranshahr 13 گویی اسکلت‌بندی درونی سازه بیرون آمده باشد و پوسته به درون خزیده باشد. در این آثار هنرمند رابطه بیرون و درون را معکوس کرده و موجودیتی گشاده و در عین حال محفوظ پدید آورده که با شبکه ارتباطی خود از اطلاعات بیرون تغدیه می‌کند و تغییرات را به درونِ بازِ خود راه می‌دهد. این احجام مهندسی شده نقطه تلاقی انسان علمی-صنعتی شده با طبیعت هستند. اگرچه این سازه‌ها تمام از چوب ساخته شده، اما حضور و تاثیر فلز و محاسبات دقیق اجرایی در آن‌ها، حاکی از غلبه تعقل بر غریزه است.amin shojai surface iranshahr 5
در این میان پوسته‌های پارچه‌ای مواج، سوار بر سازه‌های هندسی نامنظم چوبی، موجودیتی سیال و تاثیر‌پذیر از تغییرات محیطی را پدید آورده‌اند. سطح منعطف رویی از فرم شبکه زیرین تاثیر پذیرفته و با آنکه جایی بین استحکام و فروریزی معلق مانده، تعاملی بین درون و بیرون را به نمایش می‌گذارد. در یک چیدمان، پوسته‌های بسته با پستی بلندی‌های کوه مانند، متاثر از تغییرات لایه های زیرین نادیدنی، یا همچون دیاگرام‌های سه بعدی پردازشگرِ فاکتورهای مختلف محیطی، از زمین برآمده‌اند. اما سه پوسته افتاده بر پایه‌های فلزی حالتی بلاتکلیف و ناتمام دارند، مشخص نیست پایه‌های فلزی صرفا نقش پایه مجسمه را بازی می‌کنند یا بدنه اثر را تشکیل می‌دهند.amin shojai surface iranshahr 11
در نقاشی‌ها هنرمند فضای شخصی‌تری را به اشتراک می‌گذارد. گویی نقاشی‌ها تکه‌هایی جدا شده از کنج‌های مخفی زیر پوسته‌ها و خاک‌اره‌ها را -البته بازهم پوشیده و مختصر- بیان می‌کنند. هنرمند در این آثار دیگر درگیر مهندسی فضا نیست و محاسبه و تناسب را به نفع اتفاق کنار می‌گذارد. در اینجا متریال و مدیوم بهانه‌ای برای ابراز غریزه و تجسد یافتن طبیعت او است. بیانگری این آثار با رویکرد مفهومی سازه‌ها و چیدمان‌ها همخوان نیست و مانند راه گریزی است برای ابراز شخصی هنرمند در فضایی کوچک و امن.amin shojai surface iranshahr 6

امین شجاعی در رشته‌های مهندسی مکانیک جامدات و مهندسی صنعتی تحصیل کرده و شاید همین امر باعث شده بتواند از محدوده مدیوم بیرون بایستد. آثار او چیزهایی هستند متکی به خود که در بند اشاره قطعی به مفهومی مشخص نمی‌مانند. در این نمایشگاه، او توانسته مخاطب را با چیزی وصل به درون انسان و حک شده در خاطره جمعی مواجه کند. این سازه‌ها بدون نیاز به اِعمال روندهای تخریب و کهنه نمایی -چنان که در معدودی از آثار می‌بینیم- بواسطه متریال طبیعی و فرم ساده شده خود حامل بدویت و قدمت هستند. amin shojai surface iranshahr 8
اما آنچنان که از متن استیتمنت انتظار می‌رود جز در مواردی بصورت مجزا،‌ نمی‌توان شبکه ارتباطی متصل کننده ای را بین احجام و در کلیت مجموعه جُست. پوشیدگی و ناپوشیدگی، محو کردن مرز درون و بیرون، شبکه های باز و در همان حال بسته پیرامون حجم ها، سطوح معلق بر شبکه های متزلزل، پُری نفوذناپذیر بعضی سازه ها، همگی مخاطب را در موقعیتی بین محرمیت و غریبگی نسبت به اثر گرفتار می‌کند. این فاصله در همان حال که امکانی است برای ارتباط نیز محافظی است در مقابل نفوذ بیرون به درون. در اینجا بیشتر با آثاری خودمحور و محدود در حیطه‌ای جدا از دیگر آثار و فضای گستردهٔ میان آن‌ها مواجه هستیم که در سیستمی خطی تعریف شده‌اند و ارتباط پویایی با محیط و با یکدیگر ندارند. این‌ها همچون سوژه‌هایی تک افتاده به پردازش اطلاعات محدود پیرامون خود مشغول هستند تا آنکه به شبکه‌ای بین الاذهانی متصل باشند.
amin shojai surface iranshahr 9

لازم به ذکر است نمایشگاه تا ۲۷ آذر ماه به نشانی پاسداران، میدان هروی، خیابان موسوی، مقابل خیابان شمشاد، مجتع تجاری هدیش برقرار است.

بخشی از  استیتمنت هنرمند:

این مجموعه آثار از واکنش هنرمند به نبود حسگرهای ارتباطی میان انسان و طبیعت شکل گرفته است؛ حسگرهایی که با پایش لحظه‌ای طبیعت و تبدیل اطلاعات به آمارهای پارامتریک بتوانند مبنایی برای تصمیم‌گیری ایجاد کنند.

سطوحی با ساختاری انعطاف‌پذیر که از موادی ساده از قبیل چوب، توری فلزی و کتان ساخته شده‌اند، یادآور لانه پرندگان، پیله حشرات و یا تار عنکبوت‌اند؛ موجوداتی که در بستر محیط خود خانه‌هایی منعطف می‌سازند. همچنین خانه‌های ابتدایی بشر که از نی درختان و مواد پر کننده مانند گل و گچ ساخته می‌شد، الهام‌بخش این آثار بوده، تا در برابر سازه‌های صلب معاصر که با طبیعت‌ انطباق‌ناپذیرند، طرحی از یک الگوی منعطف محیطی ارائه دهد. ‌

شبکه‌ای از چوب‌های منظم در هم تنیده، مانند هاله‌ای دور فرم‌ها را فراگرفته و همچون واسطه‌ای درون را به بیرون متصل می‌کنند. شبکه بیرونی فضایی گسسته و توخالی ایجاد می‌کند، حال‌آن که فرم‌های داخلی بسیار صاف و صیقل خورده‌اند. شیارهای باریک راهی برای اکتشاف درون اثر پدید می‌آورند. بافت نامنظم و خشن‌تر برخی آثار حاصل استفاده از مواد اولیه طبیعی مانند پنبه، سریشم، یونجه، چوب و برگ است، و این اصالت در مواد اولیه به خصلت سادگی و فناپذیری طبیعت اشاره دارد.

نقاشی‌ها حاصل عملیات پیوستۀ تخریب، سایش، کوبش و ماده‌گذاری هستند و با سطح فیزیکی زیرین خود یکی شده‌اند، چنان‌که گاه با هم کنده یا پاره شده‌اند. در نقاشی‌ها نیز همانند احجام از لحاظ بصری دو لایه اصلی وجود دارد: لایه خطی که فرم‌ها را در بردارد و لایه‌ای پوشاننده که بافت را ایجاد کرده است و فرم‌ها درونش پیچیده شده‌اند. لایه حاوی بافت گاهی روی فرم‌ها قرار می‌گیرد و گاهی بالعکس. ساختار فرم‌ها گاه تقویت می‌شود و بواسطه خطوط قوی از نقاشی بیرون می‌زند، و گاه کل اثر با لایه‌ای رنگ رقیق پوشانده می‌شود، به سان روکشی پارچه‌ای که سازه‌ای را می‌پوشاند.

خلق این آثار برای هنرمند شبیه نبردی فیزیکی بوده است؛ چنان که لایه‌ها پیوسته ایجاد می‌شوند و از بین می‌روند؛ گویی افکار گاه یکدیگر را نابود می‌کنند و گاه به‌سان ریسمان‌هایی امتداد می‌یابند، از روی یکدیگر رد می‌شوند و در هم گره می‌خورند. ترجمان تقابل این افکار در عالم حجم و تصویر، شبکه‌ای است از لایه‌ها که با تغییر شکل، تراکم، انبساط و چسبندگی سطحی ماده به هم چفت شده‌اند.

نقد نمایشگاه‌های دیگر به قلم سحر افتخارزاده را اینجا ببینید:

baniasadi06

انسان وانهاده، نمایشگاه رنگ رخسار محمد علی بنی‌اسدی

انسان وانهاده | نگاهی به “رنگ-رخسار”محمد علی بنی‌اسدی نمایشگاه نقاشی‌های محمد علی بنی‌اسدی در گالری “ساربان” به هنربانی امیر سقراطی سایت تندیس به قلم سحر افتخارزاده  هنر محمد علی بنی‌اسدی را نمی‌توان به یک مدیوم مشخص محدود کرد، با این وجود در نمایشگاه رنگ-رخسار، بنی‌اسدیِ نقاش را می‌بینیم. امیر سقراطی در یادداشت خود بر نمایشگاه، …

۰ comments
stillLife14

نابجایی، نقد نمایشگاه طبیعت بیجان با حضور ۴۳ هنرمند

نابجایی، نقدی نمایشگاه طبیعت بیجان با حضور ۴۳ هنرمند نمایشگاه گروهی «طبیعت بیجان» با هنربانی هانی نجم در گالری فردا سایت تندیس به قلم سحر افتخارزاده هانی نجم به درستی خود را نقاش می‌داند و مایل نیست مشخصا عنوان کیوریتور یا هر ترجمه‌ای برای این کلمه را به خود نسبت دهد. اما به هر روی، …

۰ comments
hadish center 10

پیوند میمون هنر و تجارت

پیوند میمون هنر و تجارت نگاهی به گشایش مجموعه نمایشگاهی سرفیس Surface در ساختمان تجاری هدیش سایت تندیس به قلم سحر افتخارزاده گالری ایرانشهر با همکاری گروه طراحی هدیش مکان جدیدی را در ساختمانی تجاری با همین نام به فعالیت هنری-اقتصادی خود اختصاص داده و به نوعی ویترین جدیدی برای ارائه هنر پیشنهاد کرده است. …

۰ comments

 

نوشته‌های پیشنهادی

نقاشی شاهین کیمیاگر گالری گلستان

شاهین کیمیاگر با جادوی رنگ و بازآفرینی فضای زیسته

شاهین کیمیاگر با جادوی رنگ و بازآفرینی فضای زیسته نقدی بر نمایشگاه نقاشی شاهین کیمیاگر ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مزایای عضویت در خبرنامه تندیس را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت و مجله تندیس
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.