شنبه , ۲۷ آبان ۱۳۹۶
خانه | نقدوبررسی | گزارش نمایشگاه | نگاهی بر نقاشی‌های علی ذاکری | کدام مبارزه؟ کدام مشت زن؟

 نقد نمایشگاه نقاشی حذف شدگان یا فرزندان خدا

نگاهی بر نقاشی‌های علی ذاکری | کدام مبارزه؟ کدام مشت زن؟

نگاهی بر نقاشی‌های علی ذاکری
کدام مبارزه؟ کدام مشت زن؟
مجموعه‌ی حذف شدگان یا فرزندان خدا

سایت تندیس به قلم زرتشت رحیمی

ali zakeri 1 آثار علی ذاکری مجموعه نقاشی‌هایی است که طی دوره‌ای ده ساله به صورت متناوب تولید شده‌اند، شاید به نظر برسد موضوع این نقاشی‌ها مشت زنی و مبارزه یا نمایش وجهی از انهدامِ تن در تقابل با تنی دیگر است که البته چنین هم هست اما با بررسی‌ای دقیق‌تر از وضعیت نمایش و تماشاگری مبارزات بوکس و مشت زنی در ایران که تقریبا در شکل رسانه‌ای و عمومی ممنوع است و بیشتر شکلی حرفه‌ای دارد و هنرمند هم دسترسی مستقیمی به آن نداشته است در دوحالت به تصویر کشیده شده‌اند، یا برگرفته و ملهم از عکس‌ها و تصاویر ماهواره‌ای و اینترنتی و اغلب مسابقات خارجی است و یا به شیوه‌ای ذهنی و باز هم ملهم از چنین تصاویری شکل گرفته و بعدا در نقاشی‌ها شکل و سیاق خود را با بیانگری خاصی که شیوه‌ی ذاکری است پیدا کرده‌اند. اینجاست که نقاشی‌ها به بازنمایی رسانه منجر می‌شوند، در نقاشی‌های اولیه‌ی مجموعه به وضوح تاثیر هژمونیک تلویزیون، شیفتگی به تصاویر و هیجان ناشی از آنها دیده می‌شود. فضایی که به مرور تغییر ماهیت می‌دهد و رویارویی نقاش با آنچه دیده است اغاز می‌شود . درگیری‌ای که به پرسش و پاسخی در باره‌ی مسایل مختلف پیرامون مبارزه و خشونت منجر شده. هنرمند تصمیم می‌گیرد فضای این نمایش دراماتیک را ترک گوید و ازینجا بازی را در ذهن خود ادامه دهد. ذهنیت لزوم خود را پیدا می‌کند و بر شیفتگی آشکار نقاش به بازنمایی عینی فائق می‌آید. نقاشی‌های ذاکری از این حیث مدرن هم قلمداد می‌شوند، آنها بی‌وقفه خود را نقد می‌کنند و این سوء ظن به نمایش خشونت‌آمیز مبارزه سرو شکل  صحنه‌ی نقاشی‌های ذاکری را تغییر می‌دهد. نقاشی‌های پایانی مجموعه شامل دو شکل منظره است، و در هردوی آنها بازیگر اصلی صحنه، مشت زن، تنها و کم رمق درخود فرو رفته، یکی صحنه‌های مربوط به رخت کن، پیش و بعد از مبارزه، وضعیت اندوهناک بازیگر خشونت را به تصویر کشیده‌است که البته کمی سینمایی و تکراری است، یاد آور صحنه‌هایی از فیلم گاو خشمگین ساخته‌ی مارتین اسکورسیزی یا راکی با بازی سیلوستر استالونه است.ali zakeri 3

صحنه‌ی دیگر مبارزی تنها در رینگ مسابقه را بازنمایی کرده که پشت به بیننده در دورنمایی از رینگ دیده می‌شود و در یکی از نقاشی‌ها رینگ خالی مبارزه و پاره‌هایی از تن  بر کف آن. نمایشی که در نهایت به خرد شدن بازیگرانش منجر شده در منظره‌ای آخر زمانی به تصویر کشیده شده. شاید این چند نقاشی نقطه ی اوج این سری از کارها باشند، با آنکه ساخت تکنیکی و هنرنمایی‌ها ی ساختاری هنرمند در آنها کمتر است و به عبارتی مجال چندانی برای خودنمایی ندارند اما بیش از سایر آثار فضای دهشتناک درگیری را به تصویر می‌کشند. فاصله گذاری‌ای که منجر به عبرت می‌شود.

در کل باید این مجموعه از نقاشی‌ها را در شیفتگی و گریز از سلطه‌ی رسانه تعریف و تحلیل کرد، فاصله‌ای بین ناخود آگاه ناظر و خود آگاه هنرمند، مبارزه‌ای تردید آمیز، جایی که مشت زن نمی‌داند مشت بعدی را بر صورت تلویزیون بکوبد یا آن را در آغوش بگیرد و با آن همراه شود.ali zakeri 2

نقد نمایشگاه نقاشی علی ذاکری به قلم جاوید رمضانی را اینجا بخوانید:

پیشنگاه , زمان می ایستد

نوشته‌های پیشنهادی

منریسم

عصر رنسانس تحولی در آموزش هنر | خلاصه کتاب در جستجوی زبان نو

عصر رنسانس تحولی در آموزش هنر خلاصه کتاب در جستجوی زبان نو | قسمت چهارم  ...

علی شایسته

علی شایسته با ترکیب درهم‌فرورفته نو روزگار و اشارات نمادین رستاخیز

گشایش ۲۶ آبان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مزایای عضویت در خبرنامه تندیس را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت و مجله تندیس
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.