یکشنبه , ۳۰ مهر ۱۳۹۶
خانه | نامه های نیمه ماه | نامه خرداد ماه | تسلیت به کسانی که در حملات تروریستی عزیزانی از دست دادند

گشته‌ام در جهان و آخر کار دلبری برگزیده‌ام که مپرس

نامه خرداد ماه | تسلیت به کسانی که در حملات تروریستی عزیزانی از دست دادند

نامه خرداد ماه | تسلیت به کسانی که در حملات تروریستی عزیزانی از دست دادند
گشته‌ام در جهان و آخر کار          
دلبری برگزیده‌ام که مپرس

سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی

رفتارهای انسانی دارای ریشه‌ها و ابعاد متفاوتی است. فهم روانشناسانه و خاستگاه این رفتارها در زاویه‌ای بازگشت به سرنمون‌های گذشتگان است. در روزهای اخیر متأسفانه شاهد حضور و عملیات عناصر خشمگین و خشونت محور گروه‌های وهابی بودیم که باعث کشته شدن تعدادی از هموطنان بی‌گناه ما گردید.

letter moon

سؤال این است آیا ریشه‌ی خشونت از درون انسان نشأت می‌گیرد و یا تابع تصمیم‌گیری‌ها و رقابت‌های قدرت سیاسی است؟ مشخصاً بدون داشتن زمینه‌ی رفتاری در سپهر انسانی، خشونت قابلیت سوءاستفاده در حوزه‌های دیگر را ندارد.

واکنش‌های هر موجود زنده در محیط طبیعی خود دارای حدی است که آن را آستانه‌ی سلامت روانی گویند. پرتاب کردن بمب و یا شلیک اسلحه به سمت مردم بی‌گناه تنها برای ایجاد جو رعب و وحشت مشخصاً رفتاری است که مرتبط با اهداف سیاسی است.

شما فکر می‌کنید رفتار پدر و مادر و آحاد جامعه‌ با این مهاجمان چگونه بوده است. آیا زمانی برای دقیق شنیدن، حسی برای همزادپنداری با دیگری و یا قضاوتی عادلانه درباره‌ی کنش‌های خود فرد برای آنان محیا گشته. در بستر فرهنگی این انسان‌ها آیا امکانی برای گذشت و پذیرش وجود دارد. آیا آنان به زیبایی یک موسیقی و یا نقشی بر دیوار یا خطی در نوشتار توجه کرده‌اند. آیا آنان می‌دانستند این جهان سراسر رنج برای همگان فقیر و غنی به‌طور یکسان دردآور است.

آیا آنان دریافته بودند حرص و آز کفه‌ی دیگر ترازوی خشم و بیزاری است. آیا متوجه شده بودند که خشونت از رفتارهای کوچکی همچون نداشتن صبر برای شنیدن و اجازه ندادن برای سخن گفتن به دیگران شروع می‌گردد. خشونت از غیبت‌ها و قضاوت‌های ندیده، و مواجه نشده با دیگران در ذهن انسانی خشمی کورکورانه را شکل می‌دهد.

اگر کمی دقیق بنگریم بدخواهی‌های آرام موذیانه، حسادت‌های ناعادلانه و عدم پذیرش تقدیر زیستن و کوشیدن می‌تواند نماینده‌‌ی انحراف‌های کوچکی  در اخلاق اجتماعی باشد که کم‌کم با گذشت زمان ابعاد فجایعی چنین وسیع را پی‌ریزی می‌کند.

برای جلوگیری از مهاجرت مردمان به کشورهای امن‌تر  نباید دیوار کشید، بلکه می‌بایست خشونت را در مکان زیست آنان ریشه کن کرد. فهم قطعه‌ی موسیقی، ذوق کشیدن و یا دیدن تصویری می‌تواند مرهم بسیاری از این الام باشد. می‌توان با فقر زیست اما با غم و ناامیدی هرگز.

نامه خرداد ماه | تسلیت به تمام کسانی که در این حملات تروریستی عزیزانی را از دست دادند

نامه اردیبهشت ماه را اینجا بخوانید:

 

پیشنگاه , زمان می ایستد

نوشته‌های پیشنهادی

نمایشگاه من 6 همفشردگی

گفتگوی هنرآنلاین با جاوید رمضانی کیوریتور نمایشگاه من ۶ با عنوان همفشردگی

گفتگوی هنرآنلاین با جاوید رمضانی کیوریتور نمایشگاه من ۶ با عنوان همفشردگی نمایشگاه همفشردگی با ...

استپانیان

آرمان استپانیان | هرچه پیش‌پا افتاده‌تر بهتر

آرمان استپانیان | هرچه پیش‌پا افتاده‌تر، بهتر نقدی بر آثار آرمان استپانیان سایت تندیس به ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مزایای عضویت در خبرنامه تندیس را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت و مجله تندیس
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.