وب سایت هنرهای تجسمی تندیس » نقدوبررسی http://tandismag.com مجله خبری و پژوهشی هنر تجسمی Visual Art Biweekly Magazine Thu, 19 Jan 2017 08:13:33 +0000 fa-IR hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.3.7 http://tandismag.com/fa/wp-content/uploads/2015/10/cropped-Logo512-32x32.png » نقدوبررسیhttp://tandismag.com 32 32 نقدی بر نمایشگاه جزر گالری راه ابریشم - فروکشند طبیعت نقدی بر نمایشگاه جزر گالری راه ابریشمhttp://tandismag.com/28640/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ac%d8%b2%d8%b1.html http://tandismag.com/28640/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ac%d8%b2%d8%b1.html#comments Thu, 19 Jan 2017 07:30:23 +0000 http://tandismag.com/?p=28640 نمایشگاه جزر، نمایشگاهیست که با این جمله تکان دهنده آغاز می‌گردد، این فریاد دادخواهی آب است... و این نمایشگاه گروهی از هنرمندان را گرد هم آورده تا آن را اقامه کند.نمایشگاه گروهی جزر متشکل از گروهی از هنرمندان در رشته‌های مختلف است که همگی ارتباطی سببی یا نسبی با بخشی از طبیعت ایران به نام دریاچه ارومیه دارند. این گروه که از عکاسان، نقاشان، مجسمه‌سازان، موسیقی‌دانان و ... تشکیل شده، دریاچه ارومیه را به عنوان استعاره‌ از محیط زیست به طور عام و آب به طور خاص قرارداده‌است و هر کدام از این هنرمندان به فراخور سبک و تکنیک‌شان به آن نگاهی از زاویه دید خود انداخته‌است.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>

فروکشند طبیعت

نقدی بر نمایشگاه جزر گالری راه ابریشم

به قلم مریم روشن‌فکر

« برای نخستین بار در تاریخ، بشر به سرعت و از روی بی‌توجهی، درحال دگرگون ساختن فیزیولوژی اساسی کره خاک است. در حال حاضر، در سطح جهان تغییراتی در ترکیب شیمیایی جو، تنوع ژنتیک گونه‌های ساکن در کره‌ زمین و چرخه مواد شیمیایی در اقیانوس‌ها، جو و زیست سپهر در حال وقوع است که هم از نظر ابعاد و هم از نظر آهنگ، سابقه‌ای برای آن نمی‌توان یافت.»[۱] و بشرناگزیر است برای جلوگیری از عواقب سریع الانتقال و اجتناب ناپذیر حاصل از آن دست به اقدامی جدی بزند.

نمایشگاه جزر، نمایشگاهیست که با این جمله تکان دهنده آغاز می‌گردد، این فریاد دادخواهی آب است… و این نمایشگاه گروهی از هنرمندان را گرد هم آورده تا آن را اقامه کند.

نمایشگاه گروهی جزر متشکل از گروهی از هنرمندان در رشته‌های مختلف است که همگی ارتباطی سببی یا نسبی با بخشی از طبیعت ایران به نام دریاچه ارومیه دارند. این گروه که از عکاسان، نقاشان، مجسمه‌سازان، موسیقی‌دانان و … تشکیل شده، دریاچه ارومیه را به عنوان استعاره‌ از محیط زیست به طور عام و آب به طور خاص قرارداده‌است و هر کدام از این هنرمندان به فراخور سبک و تکنیک‌شان به آن نگاهی از زاویه دید خود انداخته‌است.

هنر تجسمي هنر نمایشگاه مریم روشن‌فکر گالری راه ابریشم زهرا قیاسی رومین محتشم رضا کیانیان دریاچه ارومیه جزر اخبار هنرهای تجسمی

این نمایشگاه به کوشش زهرا قیاسی و رومین محتشم در نگارخانه راه‌ابریشم برپا گردیده است و شامل گستره‌ای از آثار، عکس، نقاشی، چیدمان، ویدئو و موسیقی‌ست.

اولین نکته‌ای که در این نمایشگاه به چشم ‌می‌خورد  این است که برخی از آثار در برخورد تصویری گنگ و نامفهوم جلوه‌ می‌کنند و ارتباطشان با موضوع نمایشگاه در هاله‌ای از ابهام است، اما با مطالعه بیانیه‌ها و عناوین این ارتباط شرح و بسط داده می‌شود و از این جهت می‌توان گفت این نمایشگاه تحت سلطه کلام قرا گرفته‌است. با این توضیح که با حذف این توضیحات از کنار آثار این امکان به وجود می‌آید که همین اثر تحت عنوان دیگری مثلن دریاچه هامون، پریشان یا … قرار بگیرد و ارتباط مشخص ویژه‌ای با دریاچه ارومیه در آن دیده نمی‌شود.

هنر تجسمي هنر نمایشگاه مریم روشن‌فکر گالری راه ابریشم زهرا قیاسی رومین محتشم رضا کیانیان دریاچه ارومیه جزر اخبار هنرهای تجسمی

که از همین منظر نیز می‌توان آثار نمایشگاه جزر را از منظر رویکرد به چهار دسته تقسیم نمود؛ دسته اول که بخش بزرگی از آن را آثار عکاسی نمایشگاه تشکیل می‌دهند، می‌تواند تحت عنوان رویکرد نوستالژیک مطرح گردد، رویکردی که در آن وضعیت قرمز و شاید سیاه دریاچه توسط قایق‌های به نمک نشسته، پلاژهای ساحلی رها شده، طبیعت از دست رفته، عکسهای خانوادگی و … تصویر شده‌است، در این دسته از آثار دریاچه ارومیه بدل به شیء عزیزشده‌است که روزی در کنار ما و در خاطراتمان بوده، وبه طرزی سنگدلانه و بی‌احساس در گوشه‌ای رها شده و از آن تنها خاطره‌ای برجای مانده و هرچند در این گرامیداشت یاد این خاطره زنده می‌گردد، اما در عمل به امری در گذشته فروکشیده شده و آن را به حیطه امر ناگزیرتبعید می‌کند، که در خود دارای نوعی تسلیم منفعلانه است که راهی به آینده نمی‌گشاید، از همین رو نیز بیشتر آثار این رده در درون رسانه خود نیز منجمد شده و از حوزه تصویر زیبا و درست از یک منظره فراتر نیامده و به حوزه گفتمان انتقادی که در عنوان، بیانیه اصلی و روند این نمایشگاه به عنوان موضوع و محور حضور دارد نمی‌شوند نه پیشنهادی می‌دهند، نه تاثیری فراتر از برانگیختن احساسات زیبایی‌شناسانه برجای می‌گذارند.

هنر تجسمي هنر نمایشگاه مریم روشن‌فکر گالری راه ابریشم زهرا قیاسی رومین محتشم رضا کیانیان دریاچه ارومیه جزر اخبار هنرهای تجسمی

دسته دوم را می‌توان آثاری با رویکرد عملی نامید، در این دسته از آثار موضوع به چالش کشیده شده و نگاهی که به آن شده است، دارای نظرگاه و فرآیند اندیشه‌ورزیست، به این معنا که در این دسته از آثار هنرمند با دقت نظر در موضوع دریاچه ارومیه به طور اخص و مشکلات و معضلی که آن را درگیر کرده‌است، به تولید اثر اقدام ورزیده و تلاش کرده‌است از این طریق بخشی از این مشکل را بازنمایی کرده و مخاطب را به تامل در آن دعوت کند. این دسته از آثار به طور اخص در دو مقوله اصلی از باقی نمایشگاه متمایز می‌شوند، یک مطرح کردن نقش انسان به مثابه  آغازگر فرآیند تخریب و دو دیگر رویکرد مطالعاتی و تکیه بر پشتوانه‌های عقلی بیش از آبشخورهای احساسی‌ است.

 

 

 

هنر تجسمي هنر نمایشگاه مریم روشن‌فکر گالری راه ابریشم زهرا قیاسی رومین محتشم رضا کیانیان دریاچه ارومیه جزر اخبار هنرهای تجسمی

 

هنر تجسمي هنر نمایشگاه مریم روشن‌فکر گالری راه ابریشم زهرا قیاسی رومین محتشم رضا کیانیان دریاچه ارومیه جزر اخبار هنرهای تجسمی

دسته سوم را می‌توان آثاری با رویکردهای فراطبیعی دانست که در آن تخریب و نابودی این دریاچه امری هراسناک و ددمنشانه تصویر می‌شود که در سیطره دیو خشکسالیست. در این دسته از آثار یا هیولاهایی در حال بلعیدن آن هستند و یا در صحنه‌ای نامنتظر آخرالزمان فرا رسیده‌است. و یا پیامی رمزآلود به شکل موجودی نامشخص از آسمان فرودآمده و منتظر تقدیر خود است. در این دسته از آثار مهابت و اهمیت از بین رفتن عنصری از عناصر طبیعت به مثابه بی‌حرمتی و یا ظلم به یک الهه متجلی می‌شود، که به طور عام بر رویکردی احساسی استوار است که باز هم نه به اصل بلکه به حواشی موضوع می‌پردازد، اما با تمام قوا اهمیت و ارزش آن را یادآوی می‌کند.

هنر تجسمي هنر نمایشگاه مریم روشن‌فکر گالری راه ابریشم زهرا قیاسی رومین محتشم رضا کیانیان دریاچه ارومیه جزر اخبار هنرهای تجسمی

و دسته سوم که مجموعه گسترده‌ای از آثار را شکل می‌دهد، دسته بدون رویکرد است، که در آن آثار به شدت به توضیحات متنی وابسته هستند و ارتباطشان با دریاچه ارومیه از این طریق برقرار می‌شود. در این مجموعه البته آثار قابل توجهی با رویکردهای عام‌تر به طبیعت و موضوع آب و خشکسالی قرار دارند.

هنر تجسمي هنر نمایشگاه مریم روشن‌فکر گالری راه ابریشم زهرا قیاسی رومین محتشم رضا کیانیان دریاچه ارومیه جزر اخبار هنرهای تجسمی

دریاچه ارومیه، دومین دریاچه آب‌شور جهان و زیستگاه گونه خاصی از سخت‌پوستان و مامن پرندگان مهاجر است، دریاچه‌ای که هم از نظرگاه ذخیره زیستی و اکوسیستم منحصر به فردش دارای اهمیتی یگانه و بالاست و هم پس از گذشت هزاره‌ها، جایگاه آن در فرهنگ مردم بومی و ملتی که او را بخشی از سرمایه ملیشان می‌دانند، جایگاهی بی‌جایگزین است. از این رو نیز نابودی آن با تغییرات بسیاری که در زیست‌بوم منطقه‌ای خود ایجاد می‌کند در درجه اول بر کشاورزی، گردشگری و سلامت مردم و در نتیجه امنیت اقتصادی و بهداشتی منطقه و در درجات بعد بر خاطرات و پشتوانه‌های فرهنگی این سرزمین تاثیراتی مخرب و جبران ناپذیر خواهد گذاشت. به همین روی باید این یادآوری‌ها را جدی گرفته و آن را فرصتی قرار دهیم که بتوان از این طریق قدمی کوچک در راه احیاء و حفاظت آن برداشت. دریاچه ارومیه نه اولین و نه آخرین عنصر طبیعت خواهد بود که به دست بشر رو به ویرانی گذاشته‌است، اما همان‌طور که این نمایشگاه آن‌را به مثابه استعاره‌ای از جهان طبیعت و یکی ازاصلی‌ترین عناصر آن آب  در نظر می‌گیرد، خود نمایشگاه هم می‌تواند با کنارهم آوردن هنرمندانی از رشته‌های مختلف این فرصت را به‌وجود آورده‌است تا تاملاتی پیرامون این موضوع شکل بگیرد و هنرمندانی با گرایش‌های گوناگون به ارائه نقطه نظرات و پیشنهادات خود بپردازند.

[۱] مصلی‌نژاد، عباس – بررسی جنبه‌های مختلف امنیت زیست محیطی با رویکرد مکتب انتقادی-مجله محیط شناسی-سال سی و چهارم، شماره ۴۶-تابستان ۸۷-۰ ص۱۳۹-۱۴۸

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28640/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ac%d8%b2%d8%b1.html/feed 0
درباره‌ی نمایشگاه «رهین و رهینه»، آثار شکیبا پرورش - در نگارخانه‌ی شیرین 2http://tandismag.com/28563/%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b1%d9%87%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%b1%d9%87%db%8c%d9%86%d9%87-%d8%b4%da%a9%db%8c%d8%a8%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%b4.html http://tandismag.com/28563/%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b1%d9%87%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%b1%d9%87%db%8c%d9%86%d9%87-%d8%b4%da%a9%db%8c%d8%a8%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%b4.html#comments Tue, 17 Jan 2017 08:52:44 +0000 http://tandismag.com/?p=28563 سایت تندیس به قلم حافظ روحانی|نمایشگاه جدیدترین آثار شکیبا پرورش کم و بیش از دستگاه نشانه‌شناسی مشابه‌ استفاده می‌کند؛ سنت زیبایی‌شناسی دوره‌ی قاجار در کنار مضمونی که هنرمند می‌کوشد با .... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
خوف هنرمند از بازی
سایت تندیس به قلم حافظ روحانی
نخستین سال‌های قرن جدید، حدفاصل کودتای سید ضیاءالدین طباطبایی به همراهی رضا شاه تا سقوط سلسله‌ی قاجار و روی کار آمدن رضاشاه موضوع پاورقی مطول مرتضی مشفق کاظمی شد که بعدتر در قالب رمان «تهران مخوف» هم منتشر و تبدیل شد به یکی از نخستین تلاش‌ها برای رسیدن به یک رمان فارسی.
بخش اول رمان که در پی ارائه‌ی تصویری گوتیک از تهران، پایتخت تیره و تار ایران در اواخر دوره‌ی قاجار بود در عین‌حال می‌کوشید تا مردانی را توصیف کند که با بی‌رحمی زنان معصوم را می‌آزردند و از قدرت و خشونت سوءاستفاده می‌کردند تا اقتدار خود را به آن‌ها ثابت کنند. شاید از همین رو بود که کوشش مرتضی مشفق کاظمی در ارائه‌ی چهره‌ی گوتیک و غبار گرفته از شهر تهران در واپسین سال‌های سلطه‌ی قاجارها بر ایران هنوز اثری قابل تأمل است، جایی که شهری غبار گرفته در محاصره‌ی حصارهای باقی مانده از دوره‌ی ناصری و آدم‌هایی حیوان‌صفت نتیجه‌ای جز تباهی در پی ندارد و این تباهی در فنا شدن رابطه‌ی عاطفی دو شخصیت اصلی اثر نمود پیدا می‌کند که قربانی انسان‌های شیطان‌صفت این شهر غبارگرفته و اندهگین و وحشی می‌شود.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
نمایشگاه جدیدترین آثار شکیبا پرورش کم و بیش از دستگاه نشانه‌شناسی مشابه‌ استفاده می‌کند؛ سنت زیبایی‌شناسی دوره‌ی قاجار در کنار مضمونی که هنرمند می‌کوشد با استفاده از همین ابزار و همین زیباشناسی به آن سرمنشاء تاریخی ببخشد و مضمون را در زمینه‌ و بستر تاریخی‌ بررسی کند. به این ترتیب پیش از هر چیز باید به یاد داشته باشیم که شکیبا پرورش دارد از طریق ابزار (زیبایی‌شناسی قاجاری) به ما پیغام می‌دهد که زمینه‌ی تاریخی مضمون که می‌توان آن را منفعت‌طلبی در رابطه‌ی بین زن و مرد نامید یک حقیقت تاریخی است که ریشه در گذشته دارد و ارتباط مستقیمی به روزگار ما ندارد. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اما تلاش پرورش این بوده که یک گام به پیش بردارد و با ارائه‌ی تفسیری شخصی از این رابطه‌ی منفعت‌طلبانه، آن را «یک بازی سرگرم کننده» بنامد و به تبع آن آثارش را نیز با صفت «بازیچه‌های من» توصیف کند. به این ترتیب علاوه بر ارجاع هنرمند به یک دوره‌ی تاریخی خاص که واجد معنا ست، ما داریم با تفسیری مواجه می‌شویم که باید از طریق نوع مواجهه‌ی هنرمند با این دست‌ساخته‌ها حاصل شود. دست‌ساخته‌هایی که می‌توانند اسمبلاژهایی باشند از کنار هم قرار گرفتن اشیاء معناساز هنرمند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
نکته‌ی دیگر اصلاً در نامیدن این اشیاء است که در خود کارت دعوت نمایشگاه «حجم» نامیده شده‌اند که بی‌خطترین شکل نامگذاری آن‌ها ست. حجم هر چند در نخستین سال‌های دهه‌ی ۱۳۷۰ جایگزین واژه‌ی مجسمه شد و بیش‌تر به جای آن استفاده می‌شود، اما این‌جا تا حدی ما را گیج می‌کند که آیا باید این اشیاء را مجسمه یا همان حجم توصیف کرد یا چیزی دیگر؟ یعنی آیا رابطه‌ی هر شیء با فضای اطرافش برای بیننده اهمیت دارد یا صرف بازی ارجاعات تاریخی و مضمونی هنرمند است که او را به ساختن این دست‌ساخته‌ها سوق داده است؟هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی این موضوع لااقل از سه جنبه اهمیت دارد؛ اول رابطه‌ی هر شیء و فضای اطرافش. دوم رابطه‌ی بیننده با آن‌ها و سوم نسبت تعامل بیننده با هر شیء. اتفاقاً یکی از گرفت و گیرهای دست‌ساخته‌های مجموعه‌ی «رهین و رهینه» مورد سوم یعنی رابطه‌ی تعاملی بین بیننده و شیء است. همین گرفت و گیر است که باعث می‌شود این آثار ذیل واژه‌ی «حجم» رده‌بندی شوند که گویا واجد معنایی گسترده است و هنرمند و نگارخانه را از توضیحات بیش‌تر معاف می‌کند. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی مشکل از آن‌جا آغاز می‌شود که بر اساس نوشته‌ی هنرمند و چنان‌چه پیش‌تر هم ذکر شد این آثار بازیچه‌هایی هستند که هنرمند ساخته است. از طرف دیگر زیبایی‌شناسی آثار ارجاع به اشکال هنری زیباشناسی دوره‌ی قاجار دارد. به عنوان مثال می‌توان به استفاده‌ی فراوان هنرمند از سنت گل و مرغ اشاره کرد که در بسیاری از آثار نمایشگاه تکرار شده‌اند. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
از بازیچه شروع می‌کنیم. آیا آن‌چنان که هنرمند اشاره می‌کند این آثار برای بازی کردن هستند؟ یعنی آیا رابطه‌ای تعاملی بین آن‌ها و بیننده برقرار می‌شود؟ یا نه صرفاً بر اساس میل هنرمند بازیچه نامیده شده‌اند؟ به نظر می‌رسد که مورد دوم درست‌تر باشد. ولی باز هم گره کور ماجرا کورتر می‌شود، اگر این‌ها بازیچه هستند و چنان‌چه پرورش در نوشته‌ی نمایشگاه آورده بر بازی سرگرم کننده‌ای دلالت دارند که بین زن و مرد در جریان است، پس چرا تا این اندازه با بیننده فاصله دارند؟ چرا نوشته‌ای بر دیوار نگارخانه چسبانده شده که «دست نزنید»؟ یعنی ما در به‌ترین شکل فقط می‌توانیم این بازیچه‌ها را تماشا کنیم؟ همان بازیچه‌هایی که قرار است بازی‌ای سرگرم کننده را که اتفاقاً همه‌ی ما در آن دخیلیم را نمایش دهد؟ آیا این نقض غرض بازی و بازیچه نیست؟ هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
از طرف دیگر، ارجاع هنرمند به سنت‌های تصویرگری قاجاری از چه روست؟ آیا به کارگیری سنتی است که می‌تواند پاره‌ای مضامین را به ما منتقل کند که می‌توان ذیل واژه‌ی گروتسک توصیف کرد؟ آیا کثرت رنگ‌ها و شکل‌های این آثار قرار است ارجاع به نوعی گروتسک باشند؟ خود هنرمند در بخشی از نوشته‌ی نمایشگاه آورده: «به‌نوعی بازی سرگرم‌کننده اما دردناک تبدیل شده است». در آن صورت چرا زیبایی‌شناسی این آثار تا این اندازه تزئینی است؟ آیا هنرمند مضمون را فدای جلوه‌ی تزئینی و زیبای هر دست‌ساخته کرده؟ آیا به این ترتیب مقتضیات بازار هنر بر مضمون توفق یافته‌اند؟
شکیبا پرورش در انتهای متن نمایشگاه با نوشتن عبارت «عبور کن…» بیننده را به عبور کردن از این بازی سرگرم کننده اما دردناک فرا می‌خواند، عبوری که با استناد به سطر قبلی از طریق بازیچه‌های هنرمند ممکن می‌شود. اما هنگامی که بیننده در مقابل بازیچه‌های هنرمند صرفاً تماشاگر است و آن هم تماشاگر اشیایی تزئینی چگونه قرار است عبور کند؟ این قفس‌ها که گویا قرار است بیننده را آزار دهند و او را به بازنگری به رابطه‌ی خود برانگیزند که بیش از حد زیبا هستند و اتفاقاً بیننده را تشویق می‌کنند تا به بازی سرگرم کننده اما دردناک ادامه دهد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
نمایشگاه «رهین و رهینه» در میان ملاحظات و مناسبات مختلف سردرگم مانده است؛ از یک طرف در تلاش برای توصیف مضمونش است و برای آن شکل و زبان نشانگان هم یافته است، اما از طرف دیگر به نظر می‌رسد که ملاحظات اقتصادی آن‌چنان بر این آثار سایه انداخته‌اند که کاملاً برعکس مضمون ادعایی شکیبا پرورش عمل می‌کنند. نمایشگاه «رهین و رهینه» بیش از آن‌که در نفی یا انتقاد از مضمون باشد، انگار در ستایش آن است و این درست همان‌جایی است که تفاوت کتاب مرتضی مشفق کاظمی با آثار شکیبا پرورش به چشم می‌آید.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد مجله هنری مجسمه‌ گالری شیرین شکیبا پرورش حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28563/%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b1%d9%87%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%b1%d9%87%db%8c%d9%86%d9%87-%d8%b4%da%a9%db%8c%d8%a8%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%b4.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه هاوار امینی - در گالری راه ابریشمhttp://tandismag.com/28519/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%87%d8%a7%d9%88%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c.html http://tandismag.com/28519/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%87%d8%a7%d9%88%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c.html#comments Mon, 16 Jan 2017 08:01:27 +0000 http://tandismag.com/?p=28519 آثار به نمایش درآمده شامل بیش از هفتاد پرتره روی کاغذ چاپ عکس هنری هستند که در روند عکاسی به نقاشی شکل گرفته‌اند. .... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
مردی که هیچ جامه ندارد به اتفاق بهتر ز جامه‌ای که در او هیچ مرد نیست

سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی

در فضای زمستانی و دودآلود شهر تهران، گالری راه ابریشم پذیرای آثار نقاشی هاوار امینی است.
هاوار امینی متولد ۱۳۶۰ شمسی، در مریوان کردستان است. وی مدرک کارشناسی نقاشی را در سال ۱۳۸۷، از دانشگاه هنر اصفهان گرفت و مدرک کارشناسی ارشد نقاشی را در سال ۱۳۹۰، از دانشگاه تربیت مدرس دریافت نمود.
فعالیت‌های نمایشگاهی او از سال ۸۸، با شرکت در آرت فُر دبی وسیع‌تر گردید و آثارش را تا سال ۹۵، در فرانسه، انگلستان، کویت و اتریش به نمایش گذارده است.
او در یازدهمین دوسالانه‌ی عکس ایران و در سومین جشن عکس دانشجویی دانشگاه هنر اصفهان جزو برگزیدگان بوده است. امینی روایتی فرمالیستی سمبولیک را در آثار گذشته‌ی خود ارائه داده است، آنچنان که نقاشان در طول تاریخ متأثر از محیط اطراف خود بوده‌اند.
آنچه را که می‌توان در این کارنمای نقاش برجسته‌تر از گذشته مشاهده کرد، استفاده هنرمند از بستر تصویر واقعگرایانه عکاسی است او با عکاسی از پرتره‌های مردان کرد این پروژه را اغاز نموده که ذائقه‌ی زیبایی‌شناسانه او را به‌سمت فضای اکسپرسیو نشان می‌دهد، همان‌طور که خود نمایشگاهش را پیاو نامیده است. پیاو در زبان کردی به معنای مرد است. امینی در بیانیه نمایشگاه، پیاو را فقط نمودی از مرد نمی‌داند، بلکه این واژه می‌تواند بیانگر مبارزه در همزیستی با وضعیت ناپایدار تاریخی باشد. خطوط و حفره های این پرتره‌ها، بازتاب امیدها و سرخوردگی‌های حاصل جبر تاریخی است .هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
آثار به نمایش درآمده شامل بیش از هفتاد پرتره روی کاغذ چاپ عکس هنری هستند که در روند عکاسی به نقاشی شکل گرفته‌اند. در گالری، در اتاقی تاریک، شاهد پخش یک ویدئو آرت هستیم. این ویدئو برگرفته از مراسم و زندگی کردها گرفته شده که با استفاده از امکانات دیجیتال و ایجاد تأثیرات خط و خراش و غلیظ کردن تن‌های رنگی، فریم‌ها ارزشی نقاشانه پیدا کرده‌اند که این ارزش در ساختار تصاویر متحرک تأثیری نداشته و تنها در صورت و ظاهر این غنی به چشم می‌آید.
هاوار امینی نقاشی از دیار کردستان است که سرگذشت قومی برایش اصلی‌ترین و مسلط ترین درونمایه هنراو به‌شمار می‌رود.
نژاد و قومیت از آن دسته کلماتی هستند که انسان را کمی سردرگم می‌کنند، مفاهیمی که یکی به جای دیگری به‌کاربرده می‌شود، در حالی که به تفاوت‌های ماهوی آنها نمی‌توان پی برد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

از دید علمی خصوصیات بیولوژیکی یک دسته انسانی را نژاد آن گروه می‌نامند، اما تعریف قومیت به فرهنگ و آداب و سنن برمی‌گردد. معمولاً اقوام، تاریخی یکسان دارند و دارای زبان و مذهب مشترکی هستند.
کردها اقوام باستانی هستند که خواستگاه آنان به منطقه‌ی میان رودان باز می‌گردد. قومیت و تاریخ آنان در فلات آسیای مرکزی و شمال سرزمین‌های آشور و بابل به هزاره‌ی اول قبل از میلاد می رسد .

وحدت قومی سرزمین‌های کردستان پس از جنگ چالدران و شکست صفویان دچار شکاف عمیقی گردید و از سویی با ورود تجدد و نظام‌های سیاسی غربی در آسیا، گفتمان قومیت با توجه به تنوع مذهبی و قومی در این منطقه به عنوان مسئله و چالش مطرح شد.
امینی سعی در بازنمود چهره‌ی مردمانی دارد که امروزه با جنگ و تحول دست به گریبانند، به‌گونه‌ای که نقاش آن را جبر اقلیمی می‌نامد. پرتره‌های اکسپرسیونیستی امینی، همچون دیگر هنرمندان تاریخ، متأثر از محیط خود است.
در قرن بیستم، پس از جنگ اول و دوم جهانی، سبکی در هنر شکل گرفت که با تکیه بر عنصر خط و بافت بازتابی از شرایط حسی زمانه بود. هنرمندانی چون آلبرتو جاکومتی، ادوارد مونش، امیل نولده، جیمز انسور، که هنرمندانی بیان‌گرا بودند. در آثار این نقاشان، به‌کارگیری حفره و برآمدگی، خطوط و اعوجاج و برهم زدن تناسبات طبیعی بسیار متداول بود. آنان احساسات خود را با انتخاب تحرک خط و فرم همراه با تضاد رنگ‌سایه‌ها بیان می‌کردند.
آثار امینی در ارائه و بیان احساسات خود کاملاً موفق بوده است و هنرمند در انباشت درک خود از چهره‌های اطرافش از تصاویر عکاسی کمک گرفته تا تعهد خود را نسبت به حقیقت زیستی که تمایل به ارائه آن دارد، نشان دهد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
این پرتره‌ها، در تجربه‌ی کشف زیبایی، آکنده از حسی همراه با لذتی توأم با اندوه هستند، حسی که در عین بیانگری، والایی تصویر نقاشانه را به رخ می‌کشند.
درک هنرمند از طبیعت اطراف خود زمانی به تکامل می‌رسد که فاصله‌گذاری را بین خود و سوژه بیابد و از این روست که هنرمند مدرنیست دومین همزاد پنداری با انسانها‌ خود را در مقامی والاتر از آنان قرار می‌دهد.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر هاوار امینی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش عکس عکاسی جاوید رمضانی پرتره‌ اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28519/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%87%d8%a7%d9%88%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c.html/feed 0
یادداشتی بر نمایشگاه حیوان درون - درگالری شماره ششhttp://tandismag.com/28457/%db%8c%d8%a7%d8%af%d8%af%d8%a7%d8%b4%d8%aa%db%8c-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ad%db%8c%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%86.html http://tandismag.com/28457/%db%8c%d8%a7%d8%af%d8%af%d8%a7%d8%b4%d8%aa%db%8c-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ad%db%8c%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%86.html#comments Sun, 15 Jan 2017 07:31:26 +0000 http://tandismag.com/?p=28457 هر کدام از هنرمندان در مجموعه ی "حیوان درون" قرائت خاص خود را از موضوع نمایشگاه داشته اند . هر کدام از آثار بر وجهی از واهمه های شخصی یا اجتماعی هنرمند ..... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
به قلم نویسنده مخاطب امین یزدی 
نقد دیگر از همین نمایشگاه درد به عنوان وضعیتی حسی از صفر پیدایش موجودات زنده تا کنون اهرم بنیادین سیر تطور و تکامل موجودات بوده است و در پی آن هراس علیرغم تغییرات بنیادینش از غارهای آلتامیرا تا آسایشگاه روانی چارنتون ضامن بقای انسان بوده وهست .

اما چه در هراسناکی درد و مرگ در اندیشه انسان بدوی و چه لذت بخشی آن در نویسه های ساد و چه بی تفاوتی های معاصر ، همنشینی و دوالیته ی درد و لذت و یا هراس و ژوییسانس(کیف) “خویشتن” در تطور ، دگرگونی و آغاز فصلی جدیدتر است .
از طرفی پیداست که ناپیدایی و نداشتن معرفت به مقولات ، همچون وهم در تاریکی انسان را با توجه به موضع جهان /زندگی اش آزرده است .هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی اما میبایست یاد آور شد که با نظر به شرح ناقص رمسفیلد در تبیین دانسته ها و مدد از تعابیر دوپهلوی لاکان، دانسته های نادانسته یعنی همان دانسته هایی که به وجودشان آگاه نیستیم و به تعبیری همان ناخودآگاه فرویدی بنیان ساز ادراکات انسان اند محور این معرفت (دانسته ها) همان اوهام است یعنی مقولاتی که در مناسبات روزمره آنها را انکار میکنیم اما در خلسه های شبانه همچون واقعیتی بنیان برکن، بر ما آوار می شوند . این اوهام برسازنده ی درونی ترین هسته ی “من” است و سازو کارهای ناخودآگاه و نهایتا خودآگاه بر آن استوار می گردد . مجموعه ای است از اعوجاج و تجربه های غیر قابل دسترس که به ادراکات ذهنی من از خودم و جهانم جهت می دهد .هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

از طرفی این ابژه ی معرفت با توجه به مرزبندی کلاسیک سوژه / ابژه غیر منطقی می نماید . ابژه ی شناخت به زعم کانت و متعاقب وی مارکس نمی تواند جدا از فاعلی شناسا باشد . ابژه شناخت (معرفت) اگر به طور کامل خارج از مرزهای سوژه باشد که اصلا توسط آن قابل شناسایی نیست . به طور خلاصه می توان نتیجه گرفت معرفت هم در غالب امری سوبژکتیو و انتزاعی و متعین که در جوف سوژه جسمانیت می یابد زمینه ی فاهمه بر امر واقع را فراهم میآورد.
شناخت و عدم شناخت مقولات و در پی آن هراس و اضطراب ریشه در درون انسان دارد. ریشه در هسته ای دارد که از دسترس ذهن خودآگاه هم خارج است اما ضامن بقای انسان می باشد . از طرف دیگر هم باید در نظر داشته باشیم این مقولات به عنوان امری پیشا زبانی در نطقه فروپاشی زبان شکل میگیرد و این همان صفر پیدایش هنر ناب است . این تقلای بی پایان و پنجه به دیوار ساییدن در بیان مفهوم است که در ناب ترین فرم هنرمند را به جسمانیت بخشیدن به معنا رهنمون میکند .
“عکس” اما این بی واسطه ترین شکل تجسم معنا هم در تقلیل یافته ترین و سرراست ترین حالت هم هراس آور است . انتخاب لحظه و شکار یا ایجاد وضعیت و دور زدن زنجیره های دلالتی واهمه ای از عمل همراه خود دارد که برای مقابله با ترس های بزرگتر وخارجی عکاس به آن تن میدهد. همین سایش آنها کیفی زیبایی شناسانه را رقم میزند .
اما مجموعه ی “حیوان درون” هوشمندانه نوک پیکان خود را سوی واهمه بنیادین انسان گرفته است . هراسی که در ابتدا به شکل وهم از شکارچیان طبیعت و دشمن انسان و بعدتر به شکل موجودات متافیزیکی حاصل آموژه های آیینی و همینطور اشکال دیگر ادامه داشته است . اما انسان همچنان ترس هایش را نقش میزند تا شاید با جسمانیت بخشیدن به اندامی که افسار گسیخته در ذهن انسان ها بزرگتر و جسورتر و رعب آورتر می شوند نسبت به آنها محاط نشود و معرفت یابد .هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
هر کدام از هنرمندان در مجموعه ی “حیوان درون” قرائت خاص خود را از موضوع نمایشگاه داشته اند . هر کدام از آثار بر وجهی از واهمه های شخصی یا اجتماعی هنرمند روشنی افکنده اند . که در اصل میبایست توسط متخصصین امر روانکاوانه واکاویده شود.
در این میان عکس مریم نیازاده گویا ساختار دیگری دارد . به نظر نیازاده جهان سرکوبگر خارج را مهاجم و موثر و مقصر اصلی می داند و “من” را چون کودکی آسیب پذیر و معصوم و ضربه پذیر فارغ از اینکه در قالب قاب چه میخواهد بگوید . دافعه وی به جهان عاصی و متجاوز و خون ریز قابل تشخیص است .هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

اما و هراس آوری ناشی از جفر و خفیه و سرکتاب گیری و خط نشینی و آیینه بینی و مراسم آیینی و فراموشی جوهره آثار قاضی ست . این فضاسازی غیر متعارف متشکل از المان های مذهبی و آیینی ِ خرافی برای شخصی غریبه با این فضا، کابوس وار ،سرگیجه آور و مرعوب کننده است . شاه مردی هم یک سر به عمق طبیعت و حیث واقع هجوم برده است . با چاشنی سیمبولیستی و فضا سازی مبتنی بر ادراکات و تجربیات شخصی و وهم ناشناختگی طبیعت و سرکشی و عصیان گری فروخورده در ظاهر آرام اما سرکشِ طبیعتِ منعکس در بستر قاب ، هراسِ خویشتن و خشونت زایی “من” را به چالش طلبیده است .

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هر هنرمندی در این مجموعه از دریچه هرچند ی بعضا تنگ و باریک به این مفهوم نگاه میکنند. اما رخداد جالب این است که بهنام صادقی انگار که به واقع از خود دریچه این دریچه عکس گرفته است . فضای تیره و تار قاب که بیش از دو ثلث از قاب را در اختیار گرفته که به شکل استعاری مبین وضعیت انسان در رویایی با المان های واهمه و خویشت هراسی است . نور می تواند در این قاب نماد همان معرفت و به طبع تاریکی شاید نشانگر شناخت مبهم از خویشتن خویش باشد و دستی در آستین سوژه که همین اندازه چراغ را هم میخواهد بکشد و شاید حامل چالش و مقاومت سوژه در تقابل با خیزش ترس تراویده از درون اش باشد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اما در میان این آثار فریم های ژوبین اسکندری ، زروان روح بخشان و نامدار شیرازیان فارغ از کیفیات زیبایی شناسیک از این جهت که نگرشی ویژه و متفاوت به جایگاه” من” در اثرشان دارند قابل تمایزند . لازم به یادآوریست که ملودرام مرحله ی آیینه ای در رشد انسان به زعم لاکان در اوج نابسندگی معرفتِ سوژه آغاز میشود اما به نظر میرسد که در اوج بسندگیِ شناخت هم تکرار میشود . رجعت به خویشتن هنگام رویارویی با واهمه شاید “عمل” ِ خودترسی را در” من” زنده کند اما لااقل به تقلایِ گیجِ خوابگرد وارِ سوژه سرنخی میبخشد . (عمل در اینجا به واقع در قامت عمل اجتماعی ِ مورد نظر مارکس است)هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
ژوبین اسکندری در کیفیتی کابوس وار و متناقض نما با ماسکه کردن چهره ی ابژه با سطحی معوج اما براق امکان فعل انعکاس و خویشتن بینی را به مخاطب (شاید ناخوداگاهانه) میدهد و نشانه ای میشود بر حضور ریشه های فنوتیپ سوژه در پیکره ی ابژه ی ترس/معرفت و نمو آیینه ای یا زوال خویشتن هراسی در مخاطب . حتی حضور ابژه در موقعیتی به پا خواسته و محترمانه و در آغوش داشتن دست گل و نقابی براق و منعکس گر ، محمل گرایشی نارسیسیستیک در اوج کابوس وارگی خیالِ سوژه است .
تقریبا چنین سازوکاری در اثر زروان روح بخشان نیز وجود دارد . فیلتر موجود میان ابژه و قاب (که احتمالا آیینه است) و آناتومی فید شده و چهره ی مخدوش و هاله ی کمرنگِ گرداگردِ قاب که یادآور نماهای در رویایِ سینمای کلاسیک است ، تقلا و شاید استیصال و نابسندگی شناختش نسبت به خود و مواجهه با “حیوان درون” را وانمایی میکند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
نامدار شیرازیان هم با نشاندن دوربین و عکاس در میان قاب و در کنار کاراکترهای دیگر و قرار دادن مخاطبش پشت آیینه و در برابر آیینه ای دیگر ( امکان تشکیل هزارتوی آیینه ای ) آن هم در شرایطی که ابژه ها مانند آثار باروک در سطح قاب گسترانده شده اندو در کیفیتی نمور و مشوب که شناخت را برای مخاطب همچون بیاد آوردن دوباره ی جزییات یک کابوس مبهم و غبارگرفته میکنند، به گونه ای روایتگر فضای ذهنی آشوبناک و نشان دهنده ی اسلوب خویشتن هراسی هنرمند در مواجهه با خویش است .
در مجموع در کنار هم قرار گرفتن آثاری از هنرمندان متفاوت در کنار یکدیگر کمتر ساختاری یکپارچه ایجاد میکند اما فرصت نگرشی چند وجهی و روانکاوانه را هم برای مخاطب فراهم میکند .هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد عکاسی نقد منتقد هنری منتقد گالری شش عکاسی عكس حافظ روحانی امین یزدی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی  
  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28457/%db%8c%d8%a7%d8%af%d8%af%d8%a7%d8%b4%d8%aa%db%8c-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ad%db%8c%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%86.html/feed 0
نقد نمایشگاه دره گل مسیری به سوی نور آثار ایمان صبح‌روان - در گالری شیرینhttp://tandismag.com/28463/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b5%d8%a8%d8%ad%e2%80%8c%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/28463/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b5%d8%a8%d8%ad%e2%80%8c%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86.html#comments Sat, 14 Jan 2017 13:26:01 +0000 http://tandismag.com/?p=28463 آثار ایمان صبح‌روان که در نگارخانه‌ی شیرین به نمایش درآمده‌اند، زیبا و چشم‌گیرند؛ به واقع با تماشای آثار او، شما شیفته‌ی دقت اجرا و جلوه‌های بصری آثاری می‌شوید که ..... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
به مانند همان فوت آخر
سایت تندیس به قلم حافظ روحانی
آثار ایمان صبح‌روان که در نگارخانه‌ی شیرین به نمایش درآمده‌اند، زیبا و چشم‌گیرند؛ به واقع با تماشای آثار او، شما شیفته‌ی دقت اجرا و جلوه‌های بصری آثاری می‌شوید که بی‌تردید با دقت و ظرافت ساخته شده‌اند و همین دقت و ظرافت است که بیننده را به سمت این ساخته‌ها جلب می‌کند.
به بیان دیگر در همان ابتدا ما شیفته‌ی دو چیز می‌شویم؛ اول: اجرای کم‌نقص، ظریف و دقیق آثار او و دوم جلوه‌ی بصری آثار که حاصل مواد به کار رفته است. به این ترتیب اگر یکی از لذات هنری را لذت از کیفیت و ظرافت فنی اجرای یک دست‌ساخته بدانیم، آثار صبح‌روان بی‌تردید واجد این کیفیت هست. علاوه بر این‌ها مواجهه‌ی اولیه با آثار صبح‌روان برای ما به مانند تجربه‌ی یک حس تازه هم هستند. به این معنی که شما با اشیائی روبه‌رو می‌شوید که برای‌تان چندان آشنا نیستند، ولی از طرف دیگر بیننده مایل است که شباهتی بین این ساخته‌ها و اشیاء آشنا بیاید و همین بازی ذهنی بیننده را با این ساخته‌ها درگیر می‌کند. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد نمایشگاه نقد مجسمه نقد مجسمه‌ گالری شیرین گالری حافظ روحانی ایمان صبح‌روان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اما علت اصلی شباهت این ساخته‌ها با اشیاء آشنا به چند نکته برمی‌گردد؛ شاید مهم‌ترین نکته به تجربیات مختلف و چندگانه‌ی هنرمند مربوط باشد. ایمان صبح‌روان در دانشگاه در رشته‌ی طراحی صنعتی تحصیل کرده، بنا به نوشته‌های وب‌سایت‌اش از نوجوانی به هنر علاقه‌مند بوده و در ضمن تجربیاتی در کار با مواد پلی‌مری داشته و دارد. پس بیننده در هنگام تماشای آثار او شاهد تجربیات مختلف هنرمندی است که از سه منبع مختلف تجربه کسب کرده و در نتیجه می‌توان آثارش را محصول و ترکیبی منطقی از این سه وجه گوناگون‌اش دانست.
بر این اساس می‌توان بخشی از آثار این نمایشگاه را ملهم از طراحی ظرف ظروف تزئینی فرض کرد. به واقع هم که آثار صبح‌روان وجه تزئینی قدرتمند و روشنی دارند که گاه بر سایر وجوه آثارش سایه انداخته و خود را به بیننده نشان می‌دهند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد نمایشگاه نقد مجسمه نقد مجسمه‌ گالری شیرین گالری حافظ روحانی ایمان صبح‌روان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
درک وجه تزئینی زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بدانیم بخش مهمی از آثار او ملهم از یک پدیده‌ی طبیعی هستند: «انار»، «باران»، «آسمان»، «دشت» و … نمونه‌هایی از این آثار هستند که هنرمند آن‌ها را با الهام از پدیده یا اشیاء طبیعی ساخته است، هنرمند هر یک از این آثار را با توجه به منبع الهام‌اش نام‌گذاری کرده است. با این‌حال صبح‌روان مجموعه‌ای دیگر از آثارش را نیز در معرض تماشا گذاشته که قرار است بیش‌تر واجد یک کیفیت استعاری باشند که می‌توان به دو نمونه اشاره کرد: «دروازه» و «تونل زمان». هر چند این دو دسته از آثار از جنبه‌ی نوع رویکرد تفاوت اندکی با یکدیگر دارند، ولی آن‌چه که همه‌ی این آثار را به هم ربط می‌دهد، همان ماده‌ی کار مشابه و شباهت بصری است. به این ترتیب می‌توان فرض کرد که بیننده نیز با توجه به دو عنصر مشترک، ماده‌ی کار و البته شکل اجرایی ظریف و بی‌نقص این اشیاء تفاوت بین دو مجموعه را نادیده می‌گیرد و کل آثار نمایشگاه را ذیل یک عنوان، «دره گل مسیری به سوی نور» می‌پذیرد. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد نمایشگاه نقد مجسمه نقد مجسمه‌ گالری شیرین گالری حافظ روحانی ایمان صبح‌روان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
با این‌حال تفاوت بین دو گروه از یک منظر اهمیت فراوان دارد؛ مجموعه‌ی اول که ملهم از عناصر، پدیده‌ها و اشیاء طبیعی است بیننده را به واسطه‌ی جنبه‌های بصری خود جلب می‌کنند. به واقع بیننده با تماشای آن‌ها و خواندن عنوان اثر ابتدا به منبع الهام فکر می‌کند و به واسطه‌ی همین کشف ساده از تماشای اثر لذت می‌برد، ولی در مجموعه‌ی دوم که هنرمند کوشیده تا وجهی استعاری به آثار بدهد، بیننده کاملاً با یک خلاء مواجه می‌شود. علت این خلاء بیش‌تر به واسطه‌ی رابطه‌ی یک به یک اشیاء با منبع الهام است.
هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد نمایشگاه نقد مجسمه نقد مجسمه‌ گالری شیرین گالری حافظ روحانی ایمان صبح‌روان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی به واقع اگر در بین آثار گروه اول بیننده با پذیرش وجه تزئینی آثار اندازه و شکل آن‌ها را می‌پذیرد، در مجموعه‌ی دوم و به خصوص در حالتی که پای استعاره به میان می‌آید، ترکیب سه‌گانه‌ی استعاره، شیء و ابعاد با هم هم‌خوانی ندارند. به بیان دیگر، در مجموعه‌ی اول قاعده‌ی هنرمند دال بر نسبت هماهنگ و یک به یک بین شیء و منبع الهام برقرار است، در این حالت یک شیء یا یک پدیده‌ی طبیعی در فعل و انفعال ذهنی و اجرایی هنرمند منجر به ساخته شدن هر یک از این ساخته‌ها شده‌اند و کار بیننده صرفاً خواندن عنوان اثر و دریافتن رابطه‌ی اثر با منبع الهام است، این در حالی است که در مجموعه‌ی دوم این نسبت پیچیده‌تر می‌شود. به واقع در مجموعه‌ی دوم صبح‌روان در پی دست یافتن به یک کیفیت استعاری است که در نوشته‌ی هنرمند هم نمود پیدا می‌کند. می‌توان فکر کرد که نوشته‌ی هنرمند با رویکردی استعلایی بیش‌تر ناظر بر این مجموعه از آثار است تا ناظر بر بخش دیگر آثار که ملهم از پدیده‌های طبیعی هستند و اتفاقاً از نظر تعداد هم بیش‌تر.اما با توجه به نوشته‌ی نمایشگاه متوجه می‌شویم که هنرمند می‌کوشد تا از طریق برقراری پیوندی بین ماده‌ی کار شفاف و نور بیننده را به سمت یک کیفیت استعلایی یا معنوی در آثارش سوق دهد. در حالی که عمده‌ی آثار نمایشگاه بیش‌تر از آن‌که وارد این بازی شوند، عناصری تزئینی هستند که بیننده از تماشای دقت و ظرافت اجرایی‌شان لذت می‌برد. کیفیت استعلایی حاصل از نوع نورپردازی احتمالاً قرار است در مورد دیگر آثاری صدق کند که در پی رسیدن به جایگاه استعاری هستند. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد نمایشگاه نقد مجسمه نقد مجسمه‌ گالری شیرین گالری حافظ روحانی ایمان صبح‌روان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
با این‌حال درست در همین‌جاست که چیزی کم می‌آید. آیا این استعاره‌ها از جهت اجرایی قرار است کاملاً با دیگر آثار برابر و شبیه باشند؟ به بیان دیگر آیا مابین دو مجموعه هیچ تفاوت ماهوی وجود دارد؟ آیا این تفاوت واقعاً در ساختار اثر قابل بازیابی است یا صرفاً بر اساس نام‌گذاری و البته نوشته‌ی پرطمطراق هنرمند به این آثار نسبت داده شده؟ از آن‌جا که این آثار هم با همان ماده‌ی کار ساخته شده‌اند و در ضمن به همان شکل و بر روی سکوهای شفاف و پرنور نمایش داده شده‌اند، به سختی بتوان تفاوتی ماهوی بین آن‌ها و دیگر آثار نمایشگاه فرض کرد. انگار که هنرمند تازه به کیفیتی در ماده‌ی کارش پی برده ولی هنوز به شکل و کیفیت غایی آن پی نبرده است.
در «دروازه» ایمان صبح‌روان یک گام دیگر به جلو برداشته است. دیگر در پی اجرای بی‌نقص و ظریف و دقیق نیست و تازه دارد قابلیت‌های ماده‌ی کارش را کشف می‌کند. دو ساخته‌ی هنرمند تحت عنوان «دروازه» در دو اندازه‌ ساخته شده‌اند که به ما نشان می‌دهند هنرمند تازه در ابتدای راه کشف ماهیت کار، خلاصی از دست کیفیت‌های دست و پا گیر ماده‌ی کار و رسیدن به چیزی است که در نوشته‌ی نمایشگاه کوشیده با زبانی پرطمطراق به آن دست یاید و آن دمیدن روح استعاره در اشیاء خوش‌ساخت و ظریفش است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد نمایشگاه نقد مجسمه نقد مجسمه‌ گالری شیرین گالری حافظ روحانی ایمان صبح‌روان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28463/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b5%d8%a8%d8%ad%e2%80%8c%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه نهست | خانه هنرمندان ایران - جستجویی که نیست-نقدی بر نمایشگاه گروهی نهست- خانه هنرمندان ایران نگارخانه تابستانhttp://tandismag.com/28374/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%87%d8%b3%d8%aa.html http://tandismag.com/28374/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%87%d8%b3%d8%aa.html#comments Fri, 13 Jan 2017 07:30:41 +0000 http://tandismag.com/?p=28374 بودن و نبودن، نیستی و هستی، مضامین جهانشمولی هستند که به اندازه عمر دراز مدت انسان تاریخ دارند و به همین اندازه نیز در تفسیر و توضیح آن شرح داده شده‌است. اما رابطه این مفاهیم را با عکاسی، بابک برزویه در متنی که بر نمایشگاه « نهست» نوشته است، این گونه شرح داده است: « در هنر عکاسی نیز عکاس به دنبال ثبت واقعیات و در جستجوی حقیقت است و واقعیت جز بودن (و نبودن) و حقیقت جز هستی (و نیستی) نیست. ادامه مطلب در سایت...   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>

جستجویی که نیست

نقدی بر نمایشگاه گروهی نهست- خانه هنرمندان ایران نگارخانه تابستان

به قلم مریم روشن فکر

بودن و نبودن، نیستی و هستی، مضامین جهانشمولی هستند که به اندازه عمر دراز مدت انسان تاریخ دارند و به همین اندازه نیز در تفسیر و توضیح آن شرح داده شده‌است. اما رابطه این مفاهیم را با عکاسی، بابک برزویه در متنی که بر نمایشگاه « نهست» نوشته است، این گونه شرح داده است: « در هنر عکاسی نیز عکاس به دنبال ثبت واقعیات و در جستجوی حقیقت است و واقعیت جز بودن (و نبودن) و حقیقت جز هستی (و نیستی) نیست. »

و در ادامه خاطر نشان کرده‌است، آثار این نمایشگاه اشاره به برخی « نبودن» هاست. نمایشگاه « نهست» که در نگارخانه تابستان خانه هنرمندان ایران به تماشا گذاشته شده، شامل  ۲۴ قطعه عکس از شش عکاس: بابک برزویه، بهزاد استادیان، سوسن صمدی، سیاوش محسنی، احمدرضا ناطق الهی و سینا سیاوشان و چیدمانی از شهرزاد اکبری است.

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

آثار این نمایشگاه با تلاش بابک برزویه گردآوری شده‌اند. برزویه مدرس عکاسی و از عکاسان قدیمی و با سابقه‌ایست که بیشتر عمر حرفه‌ای خود را در حوزه عکاسی سینما و تئاتر گذرانده‌است و بیانیه این نمایشگاه نیز به قلم او نوشته شده‌.

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

در این نمایشگاه آثار در مجموعه‌هایی منسجم ارائه شده‌اند که هریک با بیانیه کوتاهی رویکرد خود را به موضوع نیستی نشان داده‌اند که بیشتراین تصاویر شامل عکس‌هایی لحظه‌ای یا بی‌واسطه هستند و تنها در دو مجموعه است که عکاس از چیزی عکس می‌گیرد که برساخته یا چیدمان خود اوست. خستگی انسان از تکنولوژی، تنهایی و جهان بی‌روح و تصنعی مضامینی هستند که عکاسان این نمایشگاه سعی در به تصویر کشیدن آن داشته‌اند.

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

نهست نام خود را از واژه‌ای گرفته که اشاره به غیبت سرباز وظیفه یا کادر نظامی دارد. و در نوع خود نبودن چیزی را نشان می‌دهد که بودنش ملزوم وظیفه یا هستنش است.

این نبودن سپس در آثار هنرمندان نمایشگاه هر یک وجوهی از هستی خود را نشان داده‌است. در چیدمان‌ها نبودن امری فیزیکی اما تدریجی است که هرچند چیزی وجود داشته که دیگر نیست، اما نشانه‌هایی از بودن خود را برجا گذاشته‌است. در حالیکه در عکس‌ها نیستی امری یکباره است که با کنشی انفورماتیکی، بودن و نبودن به عنوان امری صفر و یک در نظر گرفته شده‌است.

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

 

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

 

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

به همین سبب نیز هست که نیروی مثبت نبودن که مکمل بودن  و موجب به درخشش درآمدن و ارزش‌مندی آن می‌شود، در نمایشگاه کم‌رنگ و گنگ است و نگاه‌ها به آن یک‌سویه و تک بعدیست و در بیشتر آثار وجوه رمانتیک بر موضوع غلبه کرده‌اند. که این امر در آثار بابک برزویه کم‌تر شده و رویکرد او عمیق‌تر گشته

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

و دوگانگی بود و نبود، به واسطه تضادهای نور و تاریکی، این‌سو و آن‌سو و اصل و بازتاب نمایش داده‌شده‌است. و یا در آثار احمدرضا ناطق الهی، به صورت استعاره‌ای از « داشته‌های خیالی» یا آرزوهایی برای داشتن نمود یافته‌است.

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

هر چند شاعرانگی و احساساتی بودن به خودی خود ضعف محسوب نمی‌گردد، اما وقتی رویکردی بیانی بیش از حد مستقیم و سر راست باشد و راه را بر امتداد تخیل مخاطب ببندد می‌تواند از ارزش‌های اثر بکاهد. و همین موضوع در برخی مجموعه‌های این نمایشگاه به چشم می‌خورند که خود گرچه از تصنع شاکیست اما ندانسته به دام آن افتاده‌است.

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

در این گروه از آثار جای جستجو و پویش خالیست و آثار چنان سرگرم قصه‌گویی می‌شوند و با به کار گرفتن نشانه‌های بیش از حد لزوم آشکار، قدرتمندترین اسلحه بیانی خود یعنی انتقال بی‌واسطه تصویری را از عملکرد تهی می‌سازند.

هنر تجسمي نهست نمایشگاه نمايشگاه مریم روشن فکر عکاسی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان چیدمان بابک برزویه

البته در مجموع باید گفت نمایشگاه «نهست» نمایشگاهی مرتب است که در جایگاه خود با قدرت ایستاده‌است. ارائه عکس‌هایی پیرامون یک موضوع محوری با رویکردهای متفاوت، استفاده از ارائه مجموعه عکس به همراه بیانیه‌، داشتن یک بیانیه محوری، انسجام و نظم در ارائه و انتخاب یک گالری دولتی برای نمایشی گروهی همگی نشانه‌ی برنامه‌ریزی و دقت در ارائه هستند. همچنین ادغام رسانه عکس با چیدمان نیز نشان از تلاش شکل‌‌دهندگان این نمایشگاه برای ایجاد بستری جهت بروز خلاقیت فارق از مرزهای عکاسی دارد.

سایر نقدهای این نویسنده:

 

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28374/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%87%d8%b3%d8%aa.html/feed 0
نقد نمایشگاه عهد عمیق | نارنج کاظمی - در گالری ایوانhttp://tandismag.com/28333/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d8%a7%d8%b1%d9%86%d8%ac-%da%a9%d8%a7%d8%b8%d9%85%db%8c%d8%8c.html http://tandismag.com/28333/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d8%a7%d8%b1%d9%86%d8%ac-%da%a9%d8%a7%d8%b8%d9%85%db%8c%d8%8c.html#comments Thu, 12 Jan 2017 09:00:11 +0000 http://tandismag.com/?p=28333 نارنج کاظمی دانش آموخته رشته‌ی نقاشی، مجموعه آثاری را برای مخاطبان خود فراهم آورده که ملغمه‌ای از شعر فارسی و نقوش فرشی و دست‌بافت‌های جوامع ابتدایی ایرانی است....... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی

(روایت کهنه زمان بر)

چگونگی کارکرد ذهن از سؤالات بنیادین متفکران است.

آیا کارماده اندیشه تصویر است یا کلمات، ما با چه جنسی از رسانه‌های امروزی می‌اندیشیم. زمانی‌که با خود سخن می‌گوییم، آیا در ذهن دو کانال صدای کلمات و تصاویر در یک راستا و هم‌زمان در جریانند؟

انسان در ابتدا، مشخصاً به لحاظ تکاملی با تجسم تصویر خود را سامان داده است و سپس آوا و کلمات شکل گرفته‌اند. همین نکته می‌تواند اهمیت نقاشی را در جوامع ابتدایی نشان دهد، این جوامع دارای روابطی ساده هستند که به لحاظ تاریخی از دوران انسان‌های بدوی تا به امروز می‌توانند حضور داشته باشند؛ چادرنشینان و ایلات کوچ‌نشین و یا قبایل استرالیایی و افریقایی‌کماکان قابل دسترسی هستند. نوعی تصویر در جهان نقاشانه موجودیت دارد که استوار بر خرده روایت‌های انسان ساده زیست در طبیعت است.

نمایشگاه نقوش نقش نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی فرش نقاشی نقاش نارنج کاظمی گیل گمش گلیم گالری ایوان قالی فرش عهد عمیق طرح فرش جهان نقاشانه جاوید رمضانی ایلات کوچ‌نشین

این هفته گالری ایوان مهمان نقاشی‌هایی است که از بستر این نقوش سر برآورده‌اند.نارنج کاظمی دانش آموخته‌ی دانشگاه سوره در رشته‌ی نقاشی، مجموعه آثاری را برای مخاطبان خود فراهم آورده که ملغمه‌ای از شعر فارسی و نقوش فرشی و دست‌بافت‌های جوامع ابتدایی ایرانی است.

کاظمی نقاش جوانی است که در بیانیه‌ی خود از هر گونه فلسفیدن و پیچیدگی دوری گزیده و به‌سادگی ارزشمند بودن هنر فرش و خطر فراموشی و انهدام آن را به یاد مخاطبان می‌آورد؛ دل‌نگرانی که به حق و زیبا، دغدغه‌ی میراث و ماترک تمدن ایرانی را در سر دارد. در واقع، این پروای نسل معاصر، پدیده‌ای در خور است که باید به آن ارج نهاد.

نمایشگاه نقوش نقش نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی فرش نقاشی نقاش نارنج کاظمی گیل گمش گلیم گالری ایوان قالی فرش عهد عمیق طرح فرش جهان نقاشانه جاوید رمضانی ایلات کوچ‌نشین
تابلوهای به نمایش درآمده در این نمایشگاه، ابعادی بزرگ دارند و جلوه‌ای قابل تأمل برای دوستداران و مجموعه‌داران آثار نفیس.‌ تابلوهایی‌با رنگ‌های پخته از جنس اکریلیک روی بوم پارچه‌ای  که به ذرات براقی آغشته شده‌اند، جلوه‌ای نمایشی و دکوراتیو به مجموعه داده است.

بی‌شک لحن نمایشگاه اسیر نقاشان سقاخانه‌ای، به‌خصوص استاد مجسمه سازصاحب نام این سبک و سیاق‌پرویز تناولی و هنرمند معاصر ایرانی فرهاد مشیری است.استفاده از عناصر تصاویری دست‌بافته‌هایی مانند جاجیم، پلاس، جل، قالی و گلیم با نقوش استریلیزه شده و تجربه‌ی دست ساخته‌های زنان ایلاتی که قصه‌ی زندگی خود را در آن حکایت کرده‌اند.
نمایشگاه نقوش نقش نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی فرش نقاشی نقاش نارنج کاظمی گیل گمش گلیم گالری ایوان قالی فرش عهد عمیق طرح فرش جهان نقاشانه جاوید رمضانی ایلات کوچ‌نشین

نمایشگاه نقوش نقش نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی فرش نقاشی نقاش نارنج کاظمی گیل گمش گلیم گالری ایوان قالی فرش عهد عمیق طرح فرش جهان نقاشانه جاوید رمضانی ایلات کوچ‌نشین

اما روایت کاظمی، روایت انسان معاصر است. در هر اثر کلماتی دیده می‌شوند، مانند تابلوی «قطع درختان» که تقابل دو «انسان درخت» را نشان می‌دهد، یکی بی‌سر و دیگری با شمشیر و یا اثر دیگر که دو مرد اسب‌سوار را به تصویر کشیده است که دو درخت زندگی در دو سوی آنان روییده‌اند.

هنرمند در بیانیه‌ی خود حکایت گیل گمش را به‌عنوان مسیر روایتی آثارش مطرح می‌کند و به نوعی هستی شناسی خود را متوجه امر جاودانگی کرده است، مفهومی که از منظر او گفتمان دوران معاصر است. در تابلوی جان من و جان او، انکیدو و گیل‌گمش دو سواری هستند که در پی غلبه برمیرایی و به‌‌دست آوردن جاودانگی همبستگی باطنی را شکل داده‌اند.
نمایشگاه نقوش نقش نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی فرش نقاشی نقاش نارنج کاظمی گیل گمش گلیم گالری ایوان قالی فرش عهد عمیق طرح فرش جهان نقاشانه جاوید رمضانی ایلات کوچ‌نشین

حماسه‌ی گیل گمش از قدیمی‌ترین افسانه‌های انسانی است که پنج هزار سال پیش سروده شده و به زبان‌های سومری، اکدی و بابلی بر روی الواحی در ناحیه‌ی میان‌رودان کشف شده است.در این قصه‌ی حماسی، کنش اصلی بر مسئله‌ی مرگ و رنج استوار است و قهرمانان مراحل زیادی را در پی جاودانگی طی می‌کنند.

قطعات زیادی از نقاشی‌های مجموعه‌ی عهد عمیق با عناصر این افسانه نشانه‌گذاری گردیده‌اند و رابطه‌ی محورهای تصویری و نظری این نمایشگاه را می‌توان توجه به گذشته و تاریخ دانست، تاریخی که با تکرار خود حوادث یکسانی خلق می‌کند و انسان غافل از این تکرار، در توهم خلاقیت امر نو، تجربه‌هایی نازل‌تری را به لحاظ زیستی فرا دست می‌آورد.
نمایشگاه نقوش نقش نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی فرش نقاشی نقاش نارنج کاظمی گیل گمش گلیم گالری ایوان قالی فرش عهد عمیق طرح فرش جهان نقاشانه جاوید رمضانی ایلات کوچ‌نشین

در تحلیل نهایی می‌توان به این نکته توجه نمود که آثار این کارنما، هویت نقاشی را به‌عنوان رسانه‌ای به کناری نهاده و به لحاظ تکنیکی درگیر مفاهیم مدرنیستی نگردیده است. آموزه‌هایی که بر فضای مدرن حاکم است، غایتاً تجربه‌ی عمل نقاشی را بیشتر می‌تابند تا کنش فکری و ایده محور بودن هنرمند‌را. نقاش این مجموعه  در پرداختی متعین،  با کیفیت اتفاق و شهود خلاقانه‌درگیر نمی گردد، که در نهایت منجر به خلق فضایی یک‌سر مفهومی شده است، فضایی که‌به شیئت اثر هنری توجه وافر دارد و در عین توجه به هنرمندان متقدم گذشته نظری هم‌ به  جنس بازار فروش آثار  داشته است.

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28333/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d8%a7%d8%b1%d9%86%d8%ac-%da%a9%d8%a7%d8%b8%d9%85%db%8c%d8%8c.html/feed 0
نقد نمایشگاه «درخت‌ها و کلاغ‌ها»، آثار رضا امیریاراحمدی - در نگارخانه‌ی ماهhttp://tandismag.com/28274/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c.html http://tandismag.com/28274/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c.html#comments Mon, 09 Jan 2017 08:52:13 +0000 http://tandismag.com/?p=28274 آثار رضا امیریاراحمدی در نگارخانه‌ی ماه را می‌توان به سادگی با صفت «زیبا» توصیف کرد. شاید هیچ چیز به اندازه‌ی زیبایی ما را از توضیح اضافه معاف نکند. با این‌حال اگر از کنار تعارض مابین ماده‌ی کار و شکل کاری هنرمند بگذریم، اگر به تعادل در آثارش بی‌دقت باشیم ..... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
ستایش زیبایی
سایت تندیس به قلم  حافظ روحانی
آثار رضا امیریاراحمدی در نگارخانه‌ی ماه را می‌توان به سادگی با صفت «زیبا» توصیف کرد. شاید هیچ چیز به اندازه‌ی زیبایی ما را از توضیح اضافه معاف نکند. با این‌حال اگر از کنار تعارض مابین ماده‌ی کار و شکل کاری هنرمند بگذریم، اگر به تعادل در آثارش بی‌دقت باشیم و اگر میزان حضور این دست‌ساخته‌ها در فضا را در نظر نگیریم، به نکات اصلی در کار یاراحمدی پی نبرده‌ایم. در نهایت دانستن علت زیبایی یک اثر می‌تواند به ما کمک کند تا ادراک خود از مفهوم هنر را عمیق‌تر یا لااقل خودآگاهانه‌تر کنیم.
یاراحمدی از سال‌ها پیش، انواع فرم‌های درخت‌گونه را ساخته بود و می‌سازد. آثار پیشین او شامل ورق‌های برنزی بودند که با برش‌های منحنی منظم شکل یک درخت سرو را نمایان می‌کردند. در بعضی نمونه‌ها، هنرمند مجسمه را از ارتفاع می‌آویخت، در این نمونه‌ها که حفظ تعادل مجسمه برای هنرمند آسان‌تر بود، تعداد برش‌ها بیش‌تر می‌شد و ترکیب خطوط و سطوح اریب و انحنای مابین آن‌ها جلوه‌ی چشم‌گیرتری به مجسمه‌ها می‌داد. نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری ماه گالری رضا امیریاراحمدی حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
یکی از ایده‌های آن مجموعه و مجموعه‌ی گاوهای یاراحمدی، حفظ تعادل بود که به این مجموعه نیز منتقل شده است. هر کدام از مجسمه‌های شامل یک میله‌ی نازک می‌شوند که بر روی پایه‌ای فلزی محکم شده‌اند و تمامی تعادل مجسمه به مدد همان یک میله‌ی نازک حفظ می‌شود. علاوه بر این‌که این حالت مستقیماً از شکل درخت‌ها ملهم است، اما در عین‌حال در خوشایندی مجسمه‌ها نقشی کلیدی ایفا می‌کنند؛ به این معنی که بیننده شاهد است که تمامیت مجسمه بر روی یک میله‌ی نازک استوار است و خود تعادل در القای حس سبکی مجسمه‌ها نقش تعیین کننده‌ای دارد. این سبکی کمک می‌کند تا هر ساخته آرامشی دوچندان را به بیننده منتقل کند. مسأله‌ی تعادل در ضمن بیننده را جذب می‌کند تا گه‌گاه تعادل را بیازماید. با تکان دادن هر مجسمه و لرزش این میله‌ها یک لذت بازیگوشانه به بیننده منتقل می‌شود که علاوه بر حض بصری به ارتباط تماشاگر و اثر یاری می‌رساند. در یکی از مجسمه‌ها، میله‌ی اصلی که نقش تنه‌ی درخت را بازی می‌کند به شکل اریب بر روی پایه نصب شده که با افزودن سایر اجزا، میله‌ی اصلی خم برداشته و یک منحنی را شکل داده است. در این مجسمه مسأله‌ی تعادل اصولاً به مضمون اصلی هنرمند تبدیل می‌شود و بیننده نیز در همان نخستین نگاه اهمیت تعادل را درک می‌کند. نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری ماه گالری رضا امیریاراحمدی حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اما تعادل و شکل کار مجسمه‌ساز زمانی معنی پیدا می‌کند که با ماده‌ی کاری مجسمه هم‌زمان دیده شود. به واقع کار هنرمند که هر مجسمه را با میل گرد یا ورق‌های فلزی و تکنیک جوش آهن ساخته زمانی جالب می‌شود که محصول باید زیبا و لطیف از آب درمی‌آمده. در قیاس این شیوه‌ی کار می‌توان به نمایشگاه اخیر سعید شهلاپور اشاره کرد که مجسمه‌ها با تکنیک جوش‌کاری اجرا شده بودند. در آثار شهلاپور، تکنیک بر خلاف آثار یاراحمدی کارکردی کاملاً متضاد با آثار این نمایشگاه دارند. برای شهلاپور خال جوش‌ها بر روی یک پیکره یا بر روی سطح فلزی کار شده بودند و اتفاقاً کارکرد منزجر کننده داشتند و نمایشگر خشونت مورد نظر هنرمند بودند. به واقع در کار شهلاپور هر خال جوش با مخدوش کردن سطح صاف و صیقلی فلز و افزودن خلل و فرج خشن بر روی سطح جلا خورده‌ی فلزی بر خشونت مورد نظر او می‌افزودند. ولی در آثار یاراحمدی تکنیک به دلایلی کارکرد کاملاً متفاوتی دارد؛ اول از آن‌رو که در آثار یاراحمدی ما کم‌تر با سطوح مواجه‌ایم و آن‌چه بیش‌تر به چشم می‌آید، خطوط است. یاراحمدی در چند اثر مشخصاً با سطوح فلزی کار کرده است، ولی سطوح تقریباً دست نخورده‌اند و هنرمند تغییر چندانی در سطح صیقلی این فلزات نداده است. خود این سطوح صیقل خورده و صاف به چشم بیننده خوش‌آیند و زیبا می‌نماید.

نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری ماه گالری رضا امیریاراحمدی حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی اما در مورد سایر آثار که مهم‌ترین عنصر بصری خط است، هنرمند بیننده را با مجموعه‌ای از خطوط در هم رفته‌ی اریب گیج می‌کند. در این آثار خال جوش‌ها به مانند موتیف‌های بصری بسیار کوچک در چنبره‌ی خطوط گم و در واقع به بخشی از ساختار بصری هر مجسمه تبدیل می‌شوند. ارتفاع مجسمه‌ها در ضمن کمک می‌کند تا بیننده برای تماشای هر یک به ترجیح از آن‌ها فاصله بگیرد و همین فاصله باعث می‌شود تا بیننده به جای دقت به جزئیات متوجه کلیت مجسمه شود. هنگام تماشای کلیت مجسمه تماشاگر، خال جوش‌ها را به سادگی به عنوان بخشی از موتیف بصری مجسمه می‌پذیرد. این اتفاق در مورد خود ماده‌ی کار هم می‌افتد. یاراحمدی با رنگ‌آمیزی سطح فلز به رنگ مشکی در عین‌حال باعث می‌شود که ما چندان متوجه‌ی خشونت ماده‌ی کار (فلز) نشویم. به این ترتیب در حالی که هر مجسمه با مجموعه‌ای از قطعات خشن فلزی ساخته شده، آن‌چه بیننده می‌بیند، یک کلیت بصری است که به واسطه‌ی شباهت بارزش به درخت باعث لذت بصری بیننده می‌شود. نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری ماه گالری رضا امیریاراحمدی حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
به نظر می‌رسد که در این نمایشگاه یاراحمدی علاوه بر کوشش برای دست یافتن به مجسمه‌هایی زیبا در پی دست یافتن به تعریفی جدیدتر از رابطه‌ی مجسمه و فضای اطراف است. آثار پیشین او همگی نشان‌گر رابطه‌ی بین سطوح و جرم کلی مجسمه بودند. در این‌جا و به خصوص در مجموعه‌ای که هنرمند خود را از بند سطوح رها کرده، رابطه‌ی بین مجسمه و فضای اطراف بلاواسطه‌تر شده است. به این معنی که در این‌جا یاراحمدی برای بیان رابطه‌ی فضایی بین مجسمه‌ با محیط اطراف نیازی به استفاده از سطوح مسطح ندارد. نکته‌ی مهم این است که در درخت‌ها، تعادل که از عناصر مهم و اصلی در کار یاراحمدی بوده و هست، جایگزین سطوح فلزی می‌شود. به این ترتیب بیننده بیش از پیش با تعادل به عنوان یک عنصر اصلی در مجسمه‌های جدید هنرمند روبه‌رو می‌شود. به بیان دیگر رابطه‌ی مابین مجسمه با فضای اطراف بیش‌تر بر مبنای تعادل شکل می‌گیرد تا بر مبنای جرم ماده‌ی مجسمه و یا بر اساس سطوح مشخص فلزی که فضا را اشغال کنند.
آثار رضا امیریاراحمدی بی‌تردید زیبا هستند. اما به مانند هر چیز زیبایی در زمانه‌ی معاصر به نظر کهنه می‌آیند! شاید چون هنر در زمانه‌ی ما دیگر قرار نیست زیبا باشد. به واسطه‌ی نظریات و نگاه‌های تازه به هنر، شاید کارکرد یک مجسمه بیش‌تر توصیف یک موقعیت یا بیان یک وضعیت بشری باشد و نه تصویر کردن امر زیبا. با این‌حال یاراحمدی در نمایشگاه اخیرش در نگارخانه‌ی ماه هم‌چنان تصویرگر امر زیباست. مجموعه‌ای که شاید از نظر مضمونی و نوع نگاه کهنه به نظر برسد، ولی بیان‌گر یک حقیقت قدیمی (و البته هنوز درست ) در باب هنر است و آن هم ستایش زیبایی است.نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری ماه گالری رضا امیریاراحمدی حجم حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28274/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c.html/feed 0
نگاهی به مجموعه نقاشی “سونات سرد” اثر مریم فرزادیان - در گالری آرانhttp://tandismag.com/28175/%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b3%d9%88%d9%86%d8%a7%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d8%af-%d9%85%d8%b1%db%8c%d9%85-%d9%81%d8%b1%d8%b2%d8%a7%d8%af%db%8c%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/28175/%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b3%d9%88%d9%86%d8%a7%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d8%af-%d9%85%d8%b1%db%8c%d9%85-%d9%81%d8%b1%d8%b2%d8%a7%d8%af%db%8c%d8%a7%d9%86.html#comments Sun, 08 Jan 2017 07:54:19 +0000 http://tandismag.com/?p=28175 نقد نمایشگاه به قلم سحر افتخارزاده|مریم فرزادیان سونات خود را با مدولاسیونی نرم و یکنواخت و بدون نقطه اوج نواخته است؛ چنان که از عنوانش پیدا است. پیوستگی و تداوم و تکرار عناصر، موومان‌های این سونات را منسجم نگه می‌دارد. نور و رنگ..... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
قطعیت محاکات و بازی احتمالات
سایت تندیس به قلم سحر افتخارزاده
همه چیز برهم فرو ریخته است. چشم‌ها نگران و گاه وحشت زد‌ه‌اند. قیچی‌ها با تیغه باز رها شده‌اند. سنگ‌ها فرو افتاده‌اند و در آخرین وضعیت سکون خود قرار دارند. داوود  سنگ را در مشت نگه داشته و با آنکه پیکرش زیر آوار گم شده هنوز حمله را آغاز نکرده است. همه چیز ساکن است و با این حال در لابلای کاغذها ضربانی گنگ می‌تپد.
مریم فرزادیان سونات خود را با مدولاسیونی نرم و یکنواخت و بدون نقطه اوج نواخته است؛ چنان که از عنوانش پیدا است. پیوستگی و تداوم و تکرار عناصر، موومان‌های این سونات را منسجم نگه می‌دارد. نور و رنگ، کلیتی یکدست پیش رو قرار می‌دهد و ترکیب بندی با وجود تقطیع‌ها نامتمرکز است و به وضعیتی خنثی می‌رسد. با وجود گرمی غالب رنگ، به دلیل سکون اشیاء و زاویه دید ناظر با موقعیتی مواجه هستیم که اگرچه جهات خطوط ترکیب بندی آن را ملتهب و معلق می‌سازد، به هر روی بی تحرک است. هنرمند با چیدمان عناصر بصری مختلف که گویی آن‌ها را از آرشیوی گسترده گرد هم آورده و به فراخور مضمون تکرارشان می‌کند، به شرح وضعِ -ساکن اما ملتهب- موجود می‌پردازد.هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

طبیعت بیجانی که با اجرای رنگ روغنی تحسین‌برانگیز فتورئالیستی خود خلق می‌کند سویه‌ای نمادین دارد و بر شانه طبیعت بیجان‌های اواخر قرن شانزدهم شمال اروپا می‌نشیند. اما در انتخاب لحظه دراماتیک وامدار رنسانس است. که البته چنانکه در ادامه می‌آید انتخاب متناقضی است.

هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

نوع ترکیب بندی و کنارهم نشینی نشانه‌ها در “سونات سرد” حاکی از تلاش برای تولید متنی تأویل پذیر و غیر قطعی است. این متن گستره‌ای از مسائل تاریخِ اجتماعی و سیاسی معاصر ایران را در شبکه‌ای گفتمانی از روابط قدرت مطرح می‌کند. گستردگی دامنه تأویل‌های برگرفته از این متن با قرارگرفتن در یک مثلث، سامان یافته است. بازی قدرتی که فرزادیان به تصویر می‌کشد مبتنی بر سه نیروی اصلی است که با عناصر بازی “سنگ، کاغذ، قیچی” نمادین شده‌اند. اما در اینجا عناصر برسازنده بازی لزوماً در وضعیت ماهوی خود نیستند، بلکه در لحظه‌ای سرد و ایستا معلق مانده‌اند. سنگ‌ها غالباً صیقل خورده و نرم تصویر شده‌اند، دهانه قیچی‌ها باز مانده است و اگرچه نوشته‌های بریده روزنامه‌ها، کپی نقاشی‌ها، عکس‌های بازسازی شده و تمبرها کارکردی روایی در تصاویر یافته اما در مجموع باز هم گویی با لحظه‌ای ساکن در میان همهمه جریان بازی و تعلیق پیش از قطعی شدنِ احتمال روبرو هستیم. هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی پالت رنگی مشترک هر هفت تابلو و ترکیب بندی نامتمرکز که دید را در سرتاسر اثر به چرخش در می‌آورد بی آنکه جایی متوقف سازد، بر غیر قطعی بودن و گذرا بودن جابجایی‌های قدرت تأکید می‌کند. این نوع نگاه را می‌توان در نظریه‌های پست مدرن پیرامون قدرت پی گرفت و همان نگاه ناظر و صرفاً توصیف کننده را در اینجا نیز تشخیص داد. چراکه نوع نگاه هنرمند نیز در این مجموعه دال بر توصیف صرف است و قائل به تأثیر عاملیت نیست بلکه تنها ساختاری را شرح می‌دهد که باید با تداومِ صبر تغییراتِ کُند آن را شاهد بود. در اینجا سوژه حذف شده و  بنابراین ارجاع به سنت‌های تصویری رنسانس که متکی بر موجودیت انسانی است متناقض می‌نماید.هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

پس از تک اثر “سبیل بابات” در نمایش گروهی طبیعت بیجان سال ۹۴ در گالری “متن امروز” اصفهان، این هنرمند توانسته در سونات سرد به بیانی تأویل پذیرتر دست یابد و دامنه ارجاعات خود را گسترش دهد. اما نیز می‌توان گفت صراحت انتقادی خود را از دست داده و از رئالیسم اجتماعی موجود در اثر یاد شده، فاصله گرفته است.

هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
سبیل بابات ،از نمایشگاه گروهی طبیعت بیجان. گالری متن امروز. اصفهان.

“سونات سرد” در وضعیتی بینابینی قرار دارد و رفتاری کج‌دار و مریز را پی می‌گیرد و نیز پیشنهاد می‌دهد. این رفتار در ارتباط بین قالب و محتوا نیز مشهود است. بنظر می‌رسد محاکات بی نقص نقاشانه، محمل مناسبی برای آنچه نقاش به تصویر کشیده نباشد. نگاه نظام گریز به مناسبات قدرت چیزی است که از سطح آثار بر می‌آید اما تکنیک و مدیوم آثار حاکی از نگاهی نظام گرا و قطعی است که مجبور است هرگونه احتمالی را کنار نهد چراکه در غیر این صورت این پایه از محاکات و پایبندی به دقت در تولید شباهت قابل تصور نخواهد بود. بنابراین نمی‌توان اطمینان حاصل کرد که اینجا قالب در خدمت محتوا و ناگزیر است و یا آنکه چنین محتوایی در قالبی دیگر می‌تواند به حقیقت خود نزدیکتر شود!  هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنری هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش مریم فرزادیان گالری آران گالری سحر افتخار زاده سبیل بابات اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28175/%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b3%d9%88%d9%86%d8%a7%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d8%af-%d9%85%d8%b1%db%8c%d9%85-%d9%81%d8%b1%d8%b2%d8%a7%d8%af%db%8c%d8%a7%d9%86.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه نقاشی ارغوان خسروی - در گالری هماhttp://tandismag.com/28159/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d8%b1%d8%ba%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d8%b3%d8%b1%d9%88%db%8c.html http://tandismag.com/28159/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d8%b1%d8%ba%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d8%b3%d8%b1%d9%88%db%8c.html#comments Sat, 07 Jan 2017 12:29:50 +0000 http://tandismag.com/?p=28159 خسروی، جهان خود را در بستر فکری چندگانگی و هویت مخدوش وصف می‌کند، فضایی التقاطی که درگیر نقوش متنی و لحن فرا‌واقع‌گراست. ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
گریز از نگاه کل‌نگر
نقدی بر نمایشگاه نقاشی ارغوان خسروی در گالری هما
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی 
آخرین خاطره‌ی بهشت، عنوان مجموعه آثار اخیر ارغوان خسروی است که در قالب نقاشی بوده و با متریال اکریلیک و مدادرنگی روی مقوا کار شده است.

 

این مجموعه شامل سی تابلو می‌شود که در ابعاد متفاوت و چیدمانی متنوع ارائه شده‌اند. تلاش هنرمند آن‌چنان که در بیانیه خود ذکر نموده، بازنگری به نقاشی پیشینیان است. او که تعریف درستی از پیشینیان ندارد، لحنی ایرانی از نقاشی را در تکنیک و صورت به‌کار بسته است.
خسروی متولد ۱۳۶۳ است و لیسانس گرافیک را در دانشگاه آزاد و فوق لیسانس خود را در دانشکده‌ی هنرهای زیبا به پایان برده است. او تصویرسازی در فضای کودکان را به‌طور حرفه‌ای تجربه کرده و در این نمایشگاه سعی کرده است فضای خود را به قلمرو نقاشی وارد کند. آثار پیشین خسروی، در زمینه‌ی تصویرسازی کودک، هیچ بستر فکری مشترکی با این مجموعه ندارد، اما می‌توان گفت که این مجموعه، دغدغه‌های عمیق‌تر او را به عرصه‌ی ظهور گذاشته است.نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش گالری هما گالری جاوید رمضانی ارغوان خسروی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
خسروی، جهان خود را در بستر فکری چندگانگی و هویت مخدوش وصف می‌کند، فضایی التقاطی که درگیر نقوش متنی و لحن فرا‌واقع‌گراست.
از ویژگی‌های هنر مدرن، عمیق‌تر دیدن، و رسیدن به برداشتی شخصی است که بر شخصیت هنرمند تکیه دارد. اهمیت هنر مدرن، پا گذاشتن به مرزهای خودآگاهی‌ست.
زمانی‌که هنرمند در این کشف و شهود ناتوان می‌گردد، سعی در التقاط فرم‌ها و درگیر شدن با صحنه‌ها و سمبول‌هایی می‌شود که آثارش را فاقد کیفیت احساسی می‌کنند و در وادی تکرار فقط به عمل نقاشی می‌پردازد. خسروی، در تلاش گریز از روایت جهان رؤیایی، خود را به فرمی از پیش تعیین شده محدود کرده است، این محدودیت آنجا هویدا می‌شود که برخورد با چهره‌ها و اشیا، فرایند یکسانی را طی می‌کنند.
حذف صورت‌ها و حضور اشیای نقاشان دادائیست، ظاهراً از یک خاطره و رنج عزیمت کرده‌اند، اما نحوه‌ی ارتباط و رازآلودگی این اتفاقات کماکان حضور و غیاب روایت را تداعی می‌کنند.نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش گالری هما گالری جاوید رمضانی ارغوان خسروی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
انتخاب شخصیت تصویری نقاش حاصل از مخلوط نمودن عناصر نگارگری از قبیل، سطوح تخت رنگین، موتیف‌های سنتی شمسه، درگاه، کاشی‌کاری، ساز و سرو، با اشیا مورد استفاده در نقاشی‌های دادائیستی چون ماکس ارنست و مارسل دوشان است.
در سال ۱۹۱۲، دوشان تابلویی تحت نام عروس خلق کرد، تنها چیزی که در این تابلو مشاهده نمی‌شد حضور انسان بود، دستگاهی مکانیکی که در حد کمال و زیبایی طراحی شده بود.نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش گالری هما گالری جاوید رمضانی ارغوان خسروی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش گالری هما گالری جاوید رمضانی ارغوان خسروی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

و یا کارهای ماکس ارنست، که به‌طور عمده از تکه‌های قیچی شده‌ی عکس‌ها و ماشین‌آلات صنعتی شکل می‌گرفت.
ارنست و دوشان، از نوسان نهضت ضد هنر دادائیست برخاسته بودند، نهضتی که به جنگ و فساد انسانی معترض بود، این تقابل زیبایی‌شناسی، ماشینی و سنتیِ کارنمای خسروی، گویای اعتراضی نه‌چندان جدی است.
در مجموع می‌توان آثار نمایشگاه «آخرین خاطره‌ی بهشت» را به سه دسته تقسیم کرد: دسته‌ی اول سه اثر طراحی است که هویتی محکم و بیانی صریح در آشکار کردن نیت هنرمند دارند، کشمکش پرسوناژها در تابلوی اول که با لوله، تیغ‌ها و عناصر مکانیکی مفهوم شده است.
در تابلوی دوم، شاهد دو زوج عاشق اشرافی هستیم، سوار بر اسبان خود، که در حال عبور دائمی از تاریخ هستند، بدون صورت و هویتی.
و در تابلوی سوم، زنی بی‌صورت در مقابل اسبی ایستا و جامد قرار گرفته است.نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش گالری هما گالری جاوید رمضانی ارغوان خسروی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
دسته‌ی دوم آثار هنرمند که تابلوهای بزرگتری را به نمایش می‌گذارند، نشان از تلاشی است در راستای ایجاد فضایی از تصویرسازی به نقاشی با توسل جستن به فیگورهای کوچک‌تر و صفحات رنگی وسیع‌تر که برهان هندسی قالب آثار را توجیح می‌کنند.
دسته‌ی سوم آثار که در ابعادی کوچک‌تر و با تنوع جذاب‌تری سامان داده شده‌اند، لحنی تصویرسازانه دارند. طراحی ظریف و خلاقانه با ساختاری سلسله‌وار و دورنمایی واقع‌گرایانه که با وسعتی از موقعیت‌های سنتی، رنگ و نشاط بیشتری برای مخاطب به‌همراه دارد.
نقاشی‌های ارغوان خسروی، حال و هوایی سورئال دارند که جنبه‌ی خیالپردازی و متهورانه‌ی سنت فراواقع‌گرایانه را نادیده می‌گیرند.
در کلیه‌ی آثار، ساخت و پرداخت تصویرسازانه و حرفه‌ای در حال عبور از حوزه‌ی روایتگری است. پایه‌ی اصلی نقد اجتماعی هنرمند را تجربه‌ی زیستی‌اش شکل داده، اما امکان درک این تجربه، برای مخاطب به لحاظ استفاده از نمادهای نامتجانس و گاهاً سطحی فراهم نمی‌آید.
برجسته‌ترین عنصر این نمایشگاه، شاید طراحی قاب‌هایی مناسب در ابعادی متفاوت، همراه با چیدمانی حساب شده است که مخاطب را بر جست‌و جو و دیدن آثار ترغیب می‌کند.

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28159/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d8%b1%d8%ba%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d8%b3%d8%b1%d9%88%db%8c.html/feed 0
نقد نمایشگاه نقاشی “عابر پیاده” محمود باجلان - در گالری ویستاhttp://tandismag.com/28063/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%a7%d8%ac%d9%84%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/28063/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%a7%d8%ac%d9%84%d8%a7%d9%86.html#comments Tue, 03 Jan 2017 11:23:39 +0000 http://tandismag.com/?p=28063 به قلم نویسنده مخاطب محسن موسیوند|دنیایی که گاهی خیالی جلوه می کند و گاهی پرتناقض، گاهی چون سکوت و ترس انباشته. حاصل این تجربه مجموعه ای است که به تصویر درآمده"؛ محمود باجلان با تجسم این کلمات بر دیوار ورودی نگارخانه ویستا، ما را به تماشای آثارش دعوت می کند؛ نگاهی کلی به آثار این مجموعه با عنوان عابر پیاده، بیانگر درک هنرمند از ... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
ابهام
به قلم نویسنده مخاطب محسن موسیوند
“دنیایی که گاهی خیالی جلوه می کند و گاهی پرتناقض، گاهی چون سکوت و ترس انباشته. حاصل این تجربه مجموعه ای است که به تصویر درآمده”؛ محمود باجلان با تجسم این کلمات بر دیوار ورودی نگارخانه ویستا، ما را به تماشای آثارش دعوت می کند؛ نگاهی کلی به آثار این مجموعه با عنوان عابر پیاده، بیانگر درک هنرمند از مفهوم معاصریت و دغدغه های روزمره انسان امروزی از خلالِ بازیابی برخی عناصر نوستالژیک یا موضوعات ظاهرا آشناست.

 

باجلان که برای بیان مفاهیم موردنظر خود، نگاه واقع-نمایانه را بر رویکرد تجریدی ترجیح داده، موضوعاتی را هدف قرار داده که درواقع حاوی عناصر و مفاهیم پارادوکسیکالِ مستتر در خود است؛ موضوعاتی به ظاهر ساده، عینی و دم دستی که درعین حال شیوه بیان آشنازدای هنرمند و پرداخت سوبژکتیو او، مخاطب را به چالشی ذهنی و درگیرانه فرا می خواند. موضوعات منتخب در این نمایشگاه در اشکالی نظیر اتوبوس  فرسوده، برج آزادی، پل، برجک زندان و حتی دود سیگار و سیب زمینی بر بوم هنرمند نمایان می شود.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقد هنری نقد نقاشی نقاشي نقاش محمود باجلان محسن موسیوند گالری ویستا گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
در یکی از آثار، اتوبوس فرسوده ای به عنوان یکی از آخرین بازماندگان نسل پیشین حمل و نقل عمومی، با آن ظاهر فرسوده، که با جسارت هنرمند تمامی سطح تابلو را به اشغال خود درآورده، گرچه خالی است، اما فضای پس زمینه و مقصد نوشته شده بر روی آن، انبوه مسافرانی را به ذهن متبادر می کند که در همهمه و ازدحام طاقت فرسای خستگی های روزمرگی، دستاویزی جز این رساننده فرسوده، برای مقصد و فرجام خود نمی یافته اند؛ تصاویری که در ذهن مخاطب ساخته می شود و این چنین او هم در خلق و بازسازی محتوایی اثر با هنرمند شریک می شود. دراینجا اتوبوس ما را به چالش فراموشی های امروزی می-خواند؛ فراموشی دچارشده ی زندگی معاصر، بحران نسیان و تنهایی بشر امروز؛ وجه کهنه شده ی خاطرات که متعاقب بیان نوستالژیک، مرگ تدریجی خاموش را فرایاد می آورد. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقد هنری نقد نقاشی نقاشي نقاش محمود باجلان محسن موسیوند گالری ویستا گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی عنصر مهم دیگر این اثر، برج آزادی است به عنوان نقطه مشترک بسیاری از خاطرات جمعی، تعاملات اجتماعی، و به خصوص به عنوان نماد مدرنیته و شهرنشینی که در ذهن مسافران، غریبه ها و از راه رسیده ها، واجد شانیتی مضاعف است. حضور برج آزادی در پس زمینه تابلو، علاوه بر ترکیب بندی موفق اثر، در اینجا به نشانه¬ای خوانا تبدیل می شود که بر انسجام بیشتر اثر می افزاید. این نشانه بر تضاد موجود در اثر تحمیل می شود. نشانه ای که ـ به قول سوسور ـ به شکل ساختاری عمل می کند و در ترکیب کلی اثر معنای حقیقی خود را می یابد. این دو نشانه در کنار هم و با هم، به همدیگر معنا می بخشند و تفسیر مطلوب از اجزاء در ترکیب نهایی، به گیرایی اثر و تلنگر دغدغه مند هنرمند کمک می کند. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقد هنری نقد نقاشی نقاشي نقاش محمود باجلان محسن موسیوند گالری ویستا گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
از دیگر نقاشی های باجلان، تابلویی مربع شکل با فضایی رمزناک متشکل از آسمان ابرآلود، برجک بلند و عریض با ترکیب هندسی و لبه های تیز، نمایانگر فضا یا محیط زندان است.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقد هنری نقد نقاشی نقاشي نقاش محمود باجلان محسن موسیوند گالری ویستا گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

اما درک خوب هنرمند از ترکیب بندی و انتخاب مناسب نمایی که از میانه های برجک کادر را قطع می کند، موجد فضایی مبهم و وهم آلود در اثر است؛ دراقع این مخاطب است که در دوراهی و منظر دوگانه ای محبوس می شود؛ زندان آن سوی برجک است یا همین سو که مخاطب قرار دارد؟ او در جایگاه آزادی است یا خود زندانی است و به آسمان و بیرون زندان از ورای برجک می نگرد؟ حضور پرندگان، گرچه مفهوم دوگانه آزادی یا حبس را در اثر تکمیل می کند، اما شکل نمایشی و کلیشه ای شده ای به دست می دهد.

دراینجا نباید از توفیق هنرمندانه در شیوه ترکیب بندی و تکنیک هنرمند چشم پوشید. به ویژه انتخاب رنگ های خاکستری و خاموش و همچنین شیوه ضربات قلم مو یا رنگ گذاری بی محابای هنرمند در بخش آسمان، که بر هراس و ابهام موجود در کار می افزاید.
در اثری دیگر از باجلان، آنچه بیش از عناصر فیگوراتیو تابلو خودنمایی می کند، دود سیگار است؛ دود سیگار در اینجا به عنوان نشانه واجد دلالت هایی است که در خوانش های متعدد مخاطبان می تواند متفاوت باشد. دود از دهان یکی از کارکترها به سمت دیگری فوت می شود؛ به عنوان یک پیام، حاوی یک شیطنت، نجوای عاشقانه، مفهومی جنسی و یا نشانه ای از تحمیل و دیکته معطوف به قدرت برتر. هرچند تلاش بیشتر در ایجاد و تحکم بیان اکسپرسیو در اثر ـ با اغراق و تحریف در شکل برای تقویت بیشتر معنا و محتوا ـ بیش از پیش می توانست در دستیابی اثر به این هدف، موفق عمل کند. بهره گیری هنرمند از عنصر نه چندان جذابی مانند سیب زمینی، و سوژه قراردادن فرم آن به عنوان ابژه ای خودبسنده، از دیگر کارهای موفق باجلان است. سیب زمینی با آن فرم های بیشمار که گویی همچون اثر انگشت، شاید یافتن مشابهات آن دشوار باشد، به عنوان دستاویزی برای تجسم مفاهیم موردنظر هنرمند ظاهر شده است. در این آثار، برخی مفاهیم، در لوای شکل آشنای سبیب زمینی و با بیان بعضا کنایه آمیز پنهان شده است. به خصوص در یکی از آثار که شکل اعوجاج وار سیب زمینی با خط گرد هاله گونه بر بالای آن، برخی رویکردهای چالش برانگیز اندیشه ی معاصر را نشانه می رود.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقد هنری نقد نقاشی نقاشي نقاش محمود باجلان محسن موسیوند گالری ویستا گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
در مجموع آثار محمود باجلان حاوی تلاش هنرمند و ادراک زیبایی شناسانه اوست برای دلالت نقاشانه بر برخی مفاهیم و دغدغه های انسان معاصر؛ آنچه خوانش این آثار را به مانند هر اثر دیگری ممکن می سازد و یا سبب ساز تجسم دغدغه های هنرمند بر بوم می شود، توجه به تاثیرات فکری و دیگر تحولات و مسائل دوران خود است که باجلان با درک مناسب و رویکرد دغدغه مند خود، مخاطب را وارد حوزه اندیشه و خوانش متفکرانه آثار خود می کند و این از رازهای موفقیت هنرمند است؛ شاید یادآور این سخن از میشل فوکو: ” ما فقط آن چیزی را می دانیم که ساختار فکری یک عصر اجازه فکر کردنش را به ما می دهد”…هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقد هنری نقد نقاشی نقاشي نقاش محمود باجلان محسن موسیوند گالری ویستا گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28063/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%a7%d8%ac%d9%84%d8%a7%d9%86.html/feed 0
A critic on Manoosh Nabavi exhibition ‘lost’ - silk road galleryhttp://tandismag.com/28024/critic-manoosh-nabavi-exhibition.html http://tandismag.com/28024/critic-manoosh-nabavi-exhibition.html#comments Mon, 02 Jan 2017 08:51:26 +0000 http://tandismag.com/?p=28024 By Maryam Roshanfekr Translaletd by Behrad Sharifi ‘Lost’ was held in Jorjani Gallery. An exhibition in which, mankind and his lost is taken into consideration. In this exhibition she has explored contemporary human condition. In her statement she speaks of lost as a plague for mankind, which in a world that mankind is getting further away from each other day by day due to technology, has affected her world.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
By Maryam Roshanfekr
Translaletd by Behrad Sharifi

متن فارسی این نقد را اینجا بخوانید :

‘Lost’ was held in Jorjani Gallery. An exhibition in which, mankind and his lost is taken into consideration. In this exhibition she has explored contemporary human condition. In her statement she speaks of lost as a plague for mankind, which in a world that mankind is getting further away from each other day by day due to technology, has affected her world.

Her photos are mostly black and white with some monochromes with high contrast. She is using photomontage technique by taking lots of photos and then adding them on each other as layers, final image which consist of a few or many photos together, features a strong expression.
Her works are strong in technique, with her background in portraiture and lighting, she produces precisely calculated images that has kept its visual power. In composition she is under influence by painters like Rene Margritte and Salvador Dali, and as she admits herself her image world is closed to surrealist artists, by taking the same approach can also be said that he relies on the psychological meaning. Having many layers on faces, unclear faces behind masks and separation of the constituent parts of the human subject that has no sex and personal identity.

نقد نمایشگاه نقد مانوش نبوی Portraiture Monochrome Manoosh Nabavi Layered photo Contemporary Black and white behrad sharifi
She covers the faces with box, packet and mask or fades them to the point of being indistinguishable or thoroughly bondage them with clothe to emphasize on lost of identity in the shadow of mesmerized and dual culture of west. A culture with a decent appearance and mask like which has made mankind fragmented, silent and blind.
In most of her works she has made head and face as subject, which is the place for brain and reason and it is the most obvious sign of human identity and tries to warn in different ways and different contexts of verbal and visual sign about loosing it.

نقد نمایشگاه نقد مانوش نبوی Portraiture Monochrome Manoosh Nabavi Layered photo Contemporary Black and white behrad sharifi
Even though her works are in black and white and formed with a critical view but it doesn’t consist of desperation, but rather it is a warning for her knowledge and definition of her understanding of world’s present situation. Dichotomy, hiding behind virtual identities and ultimately lost in the maze of virtual world, which has lured our individuality and us into a form of lifestyle that is destroying culture, humanity.
Nabavi’s work has formed in a nowhere space and her images are surrealistic and places are etheric. The presence of geometric structures without decorating, stairs and walls and their combination with headless and mesmerized creatures representing lost.

نقد نمایشگاه نقد مانوش نبوی Portraiture Monochrome Manoosh Nabavi Layered photo Contemporary Black and white behrad sharifi
Her creatures are lost in space in a way that they don’t want to connect to it, climb the stairs and pass through the hatch or to have any awareness towards the environment in which they are. These boxes and packets and their heads can be a symbol of mobile phones that we spend a lot of time daily with it. A connection that separate us from the world and take us to a vortex that gradually we settle in it voluntary.
Nabavi’s works in from are representing a duality. Faces that frequently repeated in the works are located in the corners of frame as a witness with a definite and direct connection with out of focus faces. Even though these signs are sophisticated in image but in meaning it can be more of a slogan. Variety and possibility of observing the process and ability to change the angle of view in these images is her personal connection point to the exhibition.نقد نمایشگاه نقد مانوش نبوی Portraiture Monochrome Manoosh Nabavi Layered photo Contemporary Black and white behrad sharifi
Manoosh Nabavi was born in 1987, she’s graduated in photography, video and acting. Growing up in an artistic family to cinematographer parents she is an international award-wining photographer.
He usage of photographic images as a raw material and her knowledge in painting had a significant impact on the success of the exhibition.
She managed to change the position of photo from target to an instrument and produce a medium for creating work, which, can convey the concept and get result.

Her perspicuity narrows audience’s imagination in meaning but with the help of layered form and joining of lingual and visual signs leads audiences towards intuition.

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/28024/critic-manoosh-nabavi-exhibition.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه تمام رنگی- خانه هنرمندان ایران - هم‌نشینی رنگ‌های دنیای تجسمی ایرانhttp://tandismag.com/27946/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%b1%d9%86%da%af%db%8c.html http://tandismag.com/27946/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%b1%d9%86%da%af%db%8c.html#comments Sun, 01 Jan 2017 10:30:28 +0000 http://tandismag.com/?p=27946 نمایشگاه «تمام رنگی» که اینک در خانه هنرمندان ایران برپا گردیده‌است، نمایشگاهی از آثار ۷۶ هنرمند نقاش و عکاس پیشرو و پیشکسوت ایران در موضوعات مختلف است. آثار هنرمندانی از رده‌های سنی مختلف با سابقه حرفه‌ای در این نمایشگاه به نمایش در آمده است. هنرمندانی که عده‌ی کمی از ستاره‌های هنرهای تجسمی در آن حضور دارند و همین موضوع موجب درخشش نام‌های کم‌تر مشهور ولی پرکار و موثر در این‌سال‌ها شده‌است. در این نمایشگاه آثار برخی از استادان و بزرگان هنر دیده می‌شود که اینک در میان ما نیستند اما تاثیری که آثار هنری آنان بر نسل‌های هنری بعد گذاشته‌است را می‌توان در همین نمایشگاه نیز دید، محمود جوادی پور، جواد حمیدی و دیگران. بزرگانی که اندوخته عظیمی را برای نسل بعد از خود به جا گذاشتند.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>

هم‌نشینی رنگ‌های دنیای تجسمی ایران

نقدی بر نمایشگاه تمام رنگی- خانه هنرمندان ایران

سایت تندیس

به قلم: مریم روشن‌فکر

نمایشگاه «تمام رنگی» که اینک در خانه هنرمندان ایران برپا گردیده‌است، نمایشگاهی از آثار ۷۶ هنرمند نقاش و عکاس پیشرو و پیشکسوت ایران در موضوعات مختلف است. آثار هنرمندانی از رده‌های سنی مختلف با سابقه حرفه‌ای در این نمایشگاه به نمایش در آمده است. هنرمندانی که عده‌ی کمی از ستاره‌های هنرهای تجسمی در آن حضور دارند و همین موضوع موجب درخشش نام‌های کم‌تر مشهور ولی پرکار و موثر در این‌سال‌ها شده‌است. در این نمایشگاه آثار برخی از استادان و بزرگان هنر دیده می‌شود که اینک در میان ما نیستند اما تاثیری که آثار هنری آنان بر نسل‌های هنری بعد گذاشته‌است را می‌توان در همین نمایشگاه نیز دید، محمود جوادی پور، جواد حمیدی و دیگران. بزرگانی که اندوخته عظیمی را برای نسل بعد از خود به جا گذاشتند.

 

در استیتمنت نمایشگاه آمده است: «هنر، گاه پیشنهاد است. پیشنهاد زل زدن به جای خالی چیزهایی که نیست. … پیشنهاد ساخت زندگی، آنچنان که می خواهیم، نه آنچنان که هست. هنر، گاه یادآوری است. یادآوری همه آن چیزهایی که از فرط تکرار به دست فراموشی سپرده شده اند…»

آن‌چه این نمایشگاه پیشنهاد می‌دهد، امید است و آن را با نام نمایشگاه « تمام رنگی» مورد تاکید قرار می‌دهد. این امید در پوستر نمایشگاه  بیشتر دیده می‌شود، امید اندکی که تا کنون ایستاده‌است و جلوی انبوه نوشته‌های سیاهی را که  بر سر عنوان تمام رنگی فرود می‌آیند را گرفته . آثار نمایشگاه دریچه جالبی بر تاریخ معاصر هنر ایران گشوده‌اند، آن‌هم تاریخ بدنه و نه تاریخ ستارگان و شاهکارها یا همان مستر پیس‌های هنرهای تجسمی. و این خود رویکردی به شدت امیدوار کننده‌است که در خانه هنرمندان ایران شکل گرفته و گروهی از هنرمندان از نسل‌های مختلف را به این شکل در کنار هم گردآورده است.

 

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی
جواد حمیدی

 

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی
محمد جوادی پور

آثار شرکت داده شده در این نمایشگاه در حوزه نقاشی، عکس، چاپ، طراحی و تصویرسازی هستند. که غلبه با آثار نقاشی‌ست و بعد از آن کم‌تر از یک چهارم آثار به عکس و چند عدد چاپ، طراحی و تصویرسازی تعلق دارد. این نمایشگاه در چهار نگارخانه طبقه همکف خانه هنرمندان برگزار گردیده‌است.موضوع جالب توجهی که در اولین نظر چشم را به خود مشغول می‌کند، تکه‌های کاغذی و عکس‌ها یا اشیاء مختلفی است که در کنار برخی از تابلوها دیده می‌شوند. با بررسی بیشتر معلوم می‌گردد که از هنرمندان خواسته شده در کنار اثر خود، شیء یا هر چیز دیگری را که به آنان آرامش و امید می‌بخشد یا در ساخت آن اثر دخیل بوده را ارائه دهند که از این ترکیب بعضا نتایج جالبی نیز حاصل آمده که نه تنها به فهم بهتر هر اثر یاری رسانده‌است بلکه در برخی موارد اثر جدیدی خلق شده‌است. مانند اثر زینب ثقفی که قلم‌مویی زنگ زده بر روی یک تبلت شکسته را نشان داده که نشانه‌ایست برجا مانده از نحوه بخصوصی از چاپ دستی عکس که در آن با قلم‌مو روی مقوا و یا چوب بستر حساس به نور برای چاپ عکس ایجاد می‌شود و تصویر روی آن به چاپ می‌رسد که نتیجه حاصل از این فرایند دو قاب دیگریست که با دو تکنیک متفاوت از عکاسی آلترناتیو تولید شده‌اند.

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

و همچنین اثر غزاله غضنفری که بارانی قرمز رنگی در کنار تصویری از منظره به نمایش درآمده و مریم حاجی حسینعلی که مجموعه‌ای از توتیا و صدف‌های دریایی خشک شده را بر روی بوم چسبانده است و در کنارش جعبه‌ایست که در آن باقیمانده چند خاطره یک دفترچه و کیسه‌ای پارچه‌ای قرار دارند که شاید او صدف‌ها و سایر قطعات آثارش را در آن جمع می‌کرده‌است.

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

 

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

از دیگر آثار جالب توجه نمایشگاه اثری از شیوا کاکاوند است که در آن سه قاب بر دیوار قرار گرفته‌است که بازی بازتاب و نور با سایش و ایجاد تغییرات در فلز است، او در کنار اثر خود آینه محدب کوچکی را گذاشته که به خوبی سیر تکاملی ایده تا اجرا را در آثار او نشان داده‌است. عکس‌ها، اتودهای اولیه، اشعار و بسیاری خرده ریزهای دیگر نیز در این نمایشگاه هستند که آثار هنری را به هنرمند پیوند زده و مخاطب را در وجه روانی با آن درگیر می‌کند.

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

نمایشگاه تمام رنگی به طور کلی مروریست بر هنر ارائه شده ایران در دوره معاصر که با کنار هم قرار دادن نسل‌های گذشته و حال، صادقانه نشان می‌دهد چگونه نقاشی بر بقیه گونه‌ها از لحاظ کمی برتری دارد و چگونه سبک مدرن بر سایر سبک‌های نقاشی. و چگونه تصویرسازی، طراحی، چاپ دستی و عکاسی در سایه آن قرار می‌گیرند.

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

و همچنین نشان می‌دهد چگونه در عکاسی و سایر گونه‌ها تک مضراب‌های درخشانی از خلاقیت و پیشروی دیده می‌شوند که آثار این تک نمونه‌های پیشرو در نقاشی کم‌رنگ‌تر و محوتر است و هرچه از گذشته به حال نزدیک‌تر شده‌است از قدرتش کاسته شده، و می‌توان دید که در عکاسی که البته در ذات نیز رسانه‌ای انقلابی و نوگراست، چگونه پویایی و هیجان پیشروی توانسته وجوه زیبایی‌شناسانه کلاسیک را نیز اغنا کند و با استفاده از چاپ‌های آلترناتیو، صحنه‌آرایی در عکس و ترکیب آن با رسانه‌های دیگر آن را از حوزه سنتی خود به سمت خاستگاه اجتماعی و فرهنگی مخاطب امروز حرکت دهد.

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

که همه این‌ها را هرچند که می‌توان نقطه نظر برگزارکنندگان این نمایشگاه به خصوص دانست، اما با کمی جستجو می‌توان این مشت را با ضریب اطمینانی قابل توجه به خروار نسبت داد و سر آخر اینکه نمایشگاه تمام رنگی، صادقانه و بازتابی از هم‌نشینی آثار هنرهای تجسمی ایران در یک محمل است و دریچه‌ایست از مسیر حرکت هنر در ایران معاصر که بدور از جنجال‌های ستاره‌سازی، هنر بدنه اصلی جریان تجسمی کشور را به معرض نمایش گذاشته است.

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

 

هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي مریم روشن فکر محمد جوادی پور عکس طراحی خانه هنرمندان ایران خانه هنرمندان جواد حمیدی تندیس تمام رنگی تصویرسازی

سایر نقدهای این نویسنده را در زیر بخوانید:


 

 

 

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27946/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%b1%d9%86%da%af%db%8c.html/feed 0
درباره‌ی نمایشگاه منصور طبیب‌زاده |با عنوان ماکزیمال - نگارخانه‌ی آسhttp://tandismag.com/27903/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1-%d8%b7%d8%a8%db%8c%d8%a8%e2%80%8c%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87.html http://tandismag.com/27903/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1-%d8%b7%d8%a8%db%8c%d8%a8%e2%80%8c%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87.html#comments Sat, 31 Dec 2016 09:43:39 +0000 http://tandismag.com/?p=27903 نمایشگاه جدید منصور طبیب‌زاده در نگارخانه‌ی آس، تقریباً شامل همه‌ی آن ساخته‌هایی است که او در طول این سال‌ها ساخته...   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
مینی‌مالیسم یک ماکزیمالیست؟
سایت تندیس به قلم حافظ روحانی
نمایشگاه جدید منصور طبیب‌زاده در نگارخانه‌ی آس، تقریباً شامل همه‌ی آن ساخته‌هایی است که او در طول این سال‌ها ساخته و نمایش داده بود؛ اسب‌ها، یک گاومیش، یک آهو، چند سردیس و …. به این ترتیب نمایشگاه اخیر، تحت عنوان «ماکزیمال» به نوعی امکان مرور اجمالی آثارش را به بیننده می‌دهد.

 

آثار این هنرمند نقاش و مجسمه‌ساز به واسطه‌ی سردیسی که پیش‌تر برای تالار انتظار تئاتر شهر و دو مجسمه‌ی اسب چوبی که برای خانه‌ی هنرمندان ایران ساخته بود، کم و بیش شناخته شده هستند. اما از طرف دیگر ماده‌ی کار مورد علاقه‌اش، چوب، و شیوه ویژه‌ی کاری‌اش در اجرای مجسمه‌های چوبی به بیننده امکان می‌دهد که به سادگی سبک او را شناسایی کند. او در عین‌حال کم و بیش محبوب رسانه‌ها بوده و هست؛ در نمایشگاه اخیرش، نمونه‌های متعددی از بریده روزنامه‌ها و مجلاتی که درباره‌ی او نوشته‌اند به صورت اسلاید به نمایش درآمده بود.
طبیب‌زاده موضوعاتی را انتخاب می‌کند که کارش را به شیوه‌های قدیمی‌تر مجسمه‌سازی و سنت‌های بصری کهن پیوند می‌زند؛ تقرییاً بخش عمده‌ی ساخته‌های او در این نمایشگاه شامل مجسمه‌هایی از حیوانات می‌شوند که از قرن‌ها پیش، از داخل غارها حتی تا روزگار ما بارها و بارها تصویر شده‌اند. او این حیوانات را با چوب می‌سازد، که خود یکی از قدیمی‌ترین مواد کار مجسمه‌سازی بوده و هست و از این جهت انگار کار او ادامه‌ی یک سنت بسیار کهن است که ریشه در تاریخ بشری دارد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نگارخانه‌ی آس نقد هنر نقد نمایشگاه منصور طبیب‌زاده مجسمه ساز مجسمه‌ گالری آس حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اما شیوه‌ی کاری او جدا از انتخاب موضوع و ماده‌ی کار به پرداخت مجسمه‌ها مربوط می‌شود. این پرداخت از آن‌رو اهمیت دارد که به ما کمک می‌کند تا علت نام‌گذاری نمایشگاه، «ماکزیمال»، را دریابیم. خود واژه‌ی ماکزیمال در ریاضیات به معنی بزرگ‌ترین عضوها در یک مجموعه‌ی محدود است. اما هر مجسمه‌ی طبیب‌زاده ترکیبی از دو رویکرد گونه‌گون با حجم است؛ از یک‌سو مجسمه‌های او توده‌ای فشرده از جرم هستند و از طرف دیگر او با چسباندن تکه‌های کوچک چوبی به نقاط مختلف مجسمه، جلوه‌ای پازل‌گون به ساخته‌های خود می‌دهد. به این ترتیب مجسمه‌های او از دور شبیه به یک حجم بزرگ هستند، ولی از نزدیک به نظر می‌رسد که ساخته‌های طبیب‌زاده از صدها قطعه‌ی کوچک ساخته شده‌اند. یا لااقل وقتی بیننده به مجسمه نزدیک می‌شود، تکه‌های کوچک و قطعه قطعه‌ی چوبی را می‌بیند. به این ترتیب فاصله‌ی بیننده از مجسمه می‌تواند او را وارد بازی‌ای کند، اگر عقب‌تر بیاستید کلیتی از اثر را می‌بینید، ولی هر چقدر نزدیک‌تر شوید، جزئیات بیش‌تری را به چشم خواهید دید. اما ماحصل این بازی برای بیننده چه خواهد بود؟ به واقع مخاطب با دور و نزدیک شدن به مجسمه‌های طبیب‌زاده به چه برداشت‌های مختلفی دست خواهد یافت و آیا اصولاً برداشت او از تماشای یک مجسمه متفاوت خواهد بود؟هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نگارخانه‌ی آس نقد هنر نقد نمایشگاه منصور طبیب‌زاده مجسمه ساز مجسمه‌ گالری آس حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
به نظر می‌رسد که پاسخ به برای پاسخ به سؤالات باید مجسمه‌ها را با دقت بیش‌تری بررسی کنیم. حجم مهم‌ترین خصیصه‌ی آثار طبیب‌زاده است. به واقع او بیش‌تر به سراغ موضوعاتی می‌رود که با حجم زیاد قابل نمایش هستند، هم اسب‌ها، هم بوفالوها و یا دیگر حیواناتی که موضوع کار او قرار می‌گیرد و از سوی دیگر سردیس‌ها همگی حجمی قابل توجهی دارند. به این ترتیب هر کار او به طور مرسوم به شکل حجم‌های بزرگ چوبی تراش خورده و ساخته می‌شوند، سپس هنرمند با اضافه کردن بریده‌های چوبی کوچک سطح آثار را تزئین می‌کند. می‌توان نمونه‌ی این شیوه را در سطح بدن اسب‌ها یا در جزئیات پیکره‌ی بوفالوها دید. نمونه‌ی افراطی‌تر آن در سردیس‌ها اجرا می‌شود که گاه حالتی پازل‌مانند به این مجسمه‌ها می‌دهد. این پرداخت را می‌توان از منظر روان‌شناختانه بررسی کرد، به واقع هر سردیس، به مثابه یک انسان از صدها قطعه‌ی کوچک‌تر و مجزا ساخته شده است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نگارخانه‌ی آس نقد هنر نقد نمایشگاه منصور طبیب‌زاده مجسمه ساز مجسمه‌ گالری آس حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نگارخانه‌ی آس نقد هنر نقد نمایشگاه منصور طبیب‌زاده مجسمه ساز مجسمه‌ گالری آس حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی با این‌حال بیننده با نگاه به این مجسمه‌ها احساس نمی‌کند که هر حجم بزرگ از مجموعه‌ای از احجام کوچک‌تر ساخته شده‌اند، بلکه به نظر می‌رسد که مجسمه‌ساز این تکه‌های ریزتر را به روی حجم بزرگ‌تر اضافه کرده، به این ترتیب هر قطعه‌ی کوچک کارکردی تزئینی پیدا کرده و سطح وسیع حجم بزرگ‌تر را می‌آرایند. در واقع مهم‌ترین کارکرد تکه‌های کوچک چوبی در کار هنرمند برآمده از نوعی رفتارگرایی است که به هنرمند امکان می‌دهد تا علاوه بر افزودن آرایه‌های تزئینی به مجسمه یکنواختی سطح مجسمه‌ها را از بین ببرد و هم به او امکان می‌دهد تا امکانات یک بازی را برای بیننده ایجاد کند که چنان‌چه ذکر شد، بر تفاوت مابین حجم بزرگ و قطعات کوچک چوبی مبتنی است. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نگارخانه‌ی آس نقد هنر نقد نمایشگاه منصور طبیب‌زاده مجسمه ساز مجسمه‌ گالری آس حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
با این‌حال باید این پرسش را مطرح کرد که هنرمند تا چه حد در اجرای آثارش موفق است. به خصوص اگر قرار باشد تفاوت مابین حجم بزرگ و قطعات کوچک چوبی را مبنا و قاعده‌ی کاری‌اش در نظر بگیریم. در مجسمه‌ی اسب می‌توان با راحتی بیش‌تری به جزئیات نگاه کرد و درباره‌ی شیوه‌ی کاری مجسمه‌ساز و میزان موفقیت‌اش اظهار نظر کرد. مجسمه‌‌ی اسب‌ها اکثراً در حال یورتمه رفتن هستند و انگار بادی در یال‌های‌شان پیچیده است، برای نمایش یورتمه‌ی اسب، ما تنها پاهای حیوان را می‌بینیم که در حال یورتمه هستند، با این‌حال در پیکره حرکت نمایش داده نمی‌شود و به نظر نمی‌رسد که کل بدن اسب در حال حرکت باشد. در این‌جا به قاعده ریزپردازی‌های چوبی می‌توانند نقش عضلات را بازی کنند ( که در مواردی این کار را می‌کنند) ولی با این حال این پرداخت‌ها در تداعی حرکت نقش چندانی ایفا نمی‌کنند. از سوی دیگر هنرمند یال اسب را با دقت تراش داده است و آن را با قطعات متعدد چوبی پرداخت کرده ولی از طرف دیگر دم اسب تنها با تراش یک قطعه چوب یک‌تکه ساخته شده است. به این ترتیب در حالی که یال اسب تداعی باد و حرکت را می‌کند، دم بسیار سنگین است و خشکی بدنه‌ی اسب هم در نقطه‌ی مقابل حرکت پاها نشانی از حرکت ندارند. در این حالت به نظر نمی‌رسد که تزئینات ریز چوبی کارکردی داشته باشند، آن‌ها صرفاً قطعاتی تزئینی هستند که روی سطح وسیع پیکره‌ی اسب را تزئین کرده‌اند و از این‌رو همان‌ کارکرد تزئینی مهم‌ترین دلیل حضورشان است. به واقع در این حالت تعارض قطعات کوچک چوبی با پیکره‌ی اسب به مانند تعارض بین حرکت و نرمش اجرای یال و سفتی و سختی دم است، همان‌قدر که تعارض بین دم و یال بیننده را گیج می‌کند، قطعات چوبی هم بر روی حجم بزرگ چوبی سردرگم است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نگارخانه‌ی آس نقد هنر نقد نمایشگاه منصور طبیب‌زاده مجسمه ساز مجسمه‌ گالری آس حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اما از طرف دیگر، قطعات کوچک چوبی در سردیس‌ها کارکرد دارند و ترکیبی از بازی دوگانه‌ی مورد نظر هنرمند را می‌سازند. در این مجموعه، با توجه به این‌که موضوع هنرمند انسان است، بازی قطعات کوچک در مقابل حجم بزرگ تا حد زیادی واجد معنی می‌شود که ذکرش رفت. به واقع در این‌جا حالت پازل‌گونه‌ی سردیس‌ها به ما امکان می‌دهد تا با رویکردی روان‌کاوانه به سردیس‌ها نزدیک شویم، هر چند که به نظر نمی‌رسد این رویکرد چندان منظور نظر هنرمند بوده باشد، از آن‌رو که سردیس‌ها فاقد حس بوده و بیش‌تر تداعی کننده‌ی صورت انسان به معنی عام‌اش هستند.
آیا «ماکزیمال»، عنوان نمایشگاه اشاره به همین بازی بین حجم بزرگ و تکه‌های کوچک چوبی دارد؟ در هیچ‌کجا هنرمند اشاره‌ای به معنی و علت استفاده از این نام ندارد ولی با این‌حال این تنها راهی است که ما امکان می‌دهد تا از عنوان نمایشگاه رمزگشایی کنیم، جایی که قرار است ما با ترکیبی از قطعات ریز مواجه شویم که حجم‌هایی بزرگ را می‌آرایند، ولی آیا این حجم بزرگ حاصل قطعات کوچک است؟

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27903/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1-%d8%b7%d8%a8%db%8c%d8%a8%e2%80%8c%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه آثار سارا باقرپناه - در نگارخانه‌ی سیمرغhttp://tandismag.com/27782/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7%d9%82%d8%b1%d9%be%d9%86%d8%a7%d9%87.html http://tandismag.com/27782/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7%d9%82%d8%b1%d9%be%d9%86%d8%a7%d9%87.html#comments Wed, 28 Dec 2016 07:30:41 +0000 http://tandismag.com/?p=27782 به قلم حافظ روحانی | در یک نظرسنجی که چند سال پیش به همت مجله‌ی «حرفه: هنرمند» در میان اعضای انجمن نقاشان انجام شده بود (شماره‌ی ۲۹، تابستان ۱۳۸۸) ۴۱ درصد سبک کارشان را به اکسپرسیونیسم نزدیک‌تر عنوان کرده بودند که بالاترین آمار را به خود اختصاص داده بود. هر چند این نظرسنجی در یک جامعه‌ی آماری محدود و کوچک انجام شده بود، ولی باز هم بیان‌گر توجه بیش‌تر نقاشان (که اتفاقاً بالغ بر ۶۰ درصدشان زن بودند) به ویژگی‌های بیانی نقاشی است.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
درباره‌ی نمایشگاه آثار سارا باقرپناه در نگارخانه‌ی سیمرغ
آن‌جا که هنرمند آبستره فیگوراتیو خواب می‌بیند
سایت تندیس به قلم حافظ روحانی
۱: ادراک قوت و قدرت خط و کوشش برای دست یافتن به توان بیان‌گرانه‌ی خط‌ها که با رفتار نقاش خاصیتی پیدا می‌کنند که پیش‌تر نداشته‌اند. اکسپرسیونیسم و آموزه‌های رفتار اکسپرسیو با خط و دیگر عناصر نقاشی خیلی زود هنرمندان را شیفته می‌کند و چه زود به آن‌ها یادآوری می‌کند که ابزاری یافته‌اند که بی‌دریغ به آن‌ها فرصت می‌دهد تا لذت خط کشیدن و احتمالاً امکان بیان و برون‌ریزی خویشتن را پیدا کنند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاشي نقاش گالری سیمرغ گالری سارا باقرپناه حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

در یک نظرسنجی که چند سال پیش به همت مجله‌ی «حرفه: هنرمند» در میان اعضای انجمن نقاشان انجام شده بود (شماره‌ی ۲۹، تابستان ۱۳۸۸) ۴۱ درصد سبک کارشان را به اکسپرسیونیسم نزدیک‌تر عنوان کرده بودند که بالاترین آمار را به خود اختصاص داده بود. هر چند این نظرسنجی در یک جامعه‌ی آماری محدود و کوچک انجام شده بود، ولی باز هم بیان‌گر توجه بیش‌تر نقاشان (که اتفاقاً بالغ بر ۶۰ درصدشان زن بودند) به ویژگی‌های بیانی نقاشی است. سارا باقرپناه در نمایشگاه نقاشی‌های‌اش در نگارخانه‌ی سیمرغ هم مشعوف امکانات بیانی خط و ضرب قلم‌ها شده است. ضرب قلم‌ها و خطوط گاه با فواصل کم نسبت به هم که ماهیتی هاشورگونه پیدا می‌کنند، نخستین گام‌های یک نقاش برای کشف و شناسایی امکانات بیانی متعدد نقاشی و لذت خط گذاشتن آزادانه هستند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاشي نقاش گالری سیمرغ گالری سارا باقرپناه حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
۲: بسط و شکل دادن به فضای بصری بر روی سطح دو بعدی، البته که در بسیاری از موارد و مواقع با بیان‌گری نسبت دارد، ولی در عین‌حال به خودی خود یک جستجوی کم و بیش بی‌پایان در شناسایی ابزارهای بصری نقاشی است. به یاد بیاوریم که چگونه یکی از راه‌های پیش‌روی مدرنیست‌ها اصولاً مسأله‌ی فضا بود و تلاش برای توصیف و تبیین آن نه فقط به عنوان یک ابزار بیانی در نقاشی که اصلاً به عنوان وسیله‌ای که جهان محسوسات را دوباره از سر نو و به شکلی کاملاً نوین مقابل چشمان ما نمایش می‌داد. به بیان دیگر کوشش برای تصویر کردن فضا در نقاشی صرفاً دل‌بستگی به نقاشی و تکنیک نیست، که خود یک شیوه‌ی بیان‌گرانه است که معنی و مفهوم جهان را از منظر نقاش توصیف می‌کند. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاشي نقاش گالری سیمرغ گالری سارا باقرپناه حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی پس فضایی که یک نقاش بر روی سطح دو بعدی تصویر می‌کند تصویری از ادراک او از جهان بیرونی است و احتمالاً توصیفی از آن‌چه دیده و می‌شناسد که می‌تواند آشنا یا گنگ، ساده یا پیچیده باشد. فضا در آثار سارا باقرپناه گاه آشنا ست و از طریق عناصری ساده نمایش داده می‌شود و گاه به فضایی آبستره همانند می‌شود که به نظر می‌رسد بیش‌تر به کار می‌آید تا فرصتی باشد برای بیان‌گری هنرمندی که دارد بیش از پیش امکانات بیان‌گرایانه‌ی هنرش را می‌کاود.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاشي نقاش گالری سیمرغ گالری سارا باقرپناه حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

3:هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاشي نقاش گالری سیمرغ گالری سارا باقرپناه حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی یکی از فرصت‌های طلایی هنرمندان آبستره فیگوراتیو، یا همه‌ی آن هنرمندانی که در مرز باریک میان عینی‌گرایی و تصویر کردن محسوسات یا ذهنیت‌گرایی و تصویر کردن همه‌ی آن چیزهایی که به تصویر درنمی‌آیند این است که ما را در دنیایی آشنا و هم‌زمان بیگانه رها می‌کنند. به واقع یک هنرمند آبستره فیگوراتیو می‌تواند ما را فریب دهد، بی‌آن‌که مجبور به راهنمایی ما باشد. همه‌ی ما در مقابل یک پرده‌ی آبستره فیگوراتیو در حال کشف و شناسایی عناصر و موتیف‌های بصری‌ای هستیم که در عین آشنا بودند، بیگانه و ناآشنا هستند. به واقع یک نقاش آبستره فیگوراتیو دانسته‌های ما درباره‌ی تصویر را به بازی می‌گیرد. نگاه کنید به آثار زنده‌یاد فریده لاشایی، جایی که ما بیش‌تر بر اساس دانسته‌ها و حافظه‌ی بصری‌مان در آن مناظری از طبیعت را شناسایی می‌کنیم؛ جایی که چند ضرب تند و بریده‌ی قلم می‌تواند یادآور علفزاری باشد، یا توده‌ای تیره از رنگ‌های سبز و قهوه‌ای تداعی کننده‌ی تصویر یک درخت. لااقل بخشی از آثار سارا باقرپناه را می‌توان ذیل آبستره فیگوراتیو طبقه‌بندی کرد. این طبقه‌بندی به ما کمک می‌کند که دریابیم چگونه اشکال بصری آشنا (اشکالی شبیه به بطری، چراغ، میز و …) ما را با پرده‌ها درگیر می‌کند. به واقع بیننده در مقابل چنین پرده‌ای خواهی نخواهی درگیر کشف کردن می‌شود و می‌کوشد دانسته‌های‌اش را در مقابل آن‌چه می‌بیند به کار بگیرد و بی‌تردید هیچ‌چیز به اندازه‌ی لذت کشف نمی‌تواند بیننده را در مقابل یک پرده‌ی نقاشی نگه دارد، زمانی که شما از شناسایی یک شکل آشنا لذت می‌برید و سپس می‌کوشید تا صحت کشف‌تان را با استناد به دانسته‌های‌تان به آزمایش بگذارید؛ آیا آن‌چه نقاش تصویر کرده به واقع یک بطری است یا آن‌چه می‌بینیم یک چراغ است؟هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاشي نقاش گالری سیمرغ گالری سارا باقرپناه حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
۴: آیا می‌توان آثار سارا باقرپناه را موفق نامید؟ آیا تلاش‌های سه‌گانه‌ی او که به واقع در هم یکی می‌شوند تا به هنرمند امکان دهند که ابزارهای بیانی نقاشی را کشف و تصویری از دنیای اطرافش بسازد، منجر به نتیجه‌ای قابل تأمل می‌شوند؟ پاسخ به این سؤال تا حد زیادی منوط به در نظر گرفتن تکنیک هنرمند است و وسعت دید و تجربه. باقرپناه فعلاً بخشی از ابزارها را به کار گرفته است، ولی آیا طیف رنگ‌های او در کنار تحرک فراوان مشهود در آثار که حاصل خطوط تند و تیز و مورب هستند یک تمامیت را می‌سازند؟ از یک طرف نقاش هنوز به خوبی از پس کنترل کردن رنگ‌ها برنیامده است. طیف‌ها در هم فرو می‌روند و گاه از یک رنگ تیره به رنگی روشن منتقل می‌شود، بی‌آن‌که سایه‌روشن‌ها کمکی به انتقال موزون رنگ‌ها بکنند. گاه نقاش یک بخش از پرده را از سر دقت و با حوصله پرداخت کرده است، این در حالی است که که تکه‌ای دیگر از پرده بی‌ایده رها می‌شود. به واقع به نظر می‌رسد که نقاش معمولاً کار را بر حسب طراحی یک فضا و با یکی دو ایده آغاز می‌کند. همین موضوع باعث می‌شود که بخش فراوانی از فضاها به نظر رها شده بیایند. به نظر می‌رسد هنرمند در چند پرده تلاش‌هایی کرده تا با نازک گرفتن خطوط در بخش بالایی پرده تصوری از عمق را ایجاد کند، ولی در نهایت اصرار او برای مسطح کار کردن ما را در میانه‌ی فضایی گنگ رها می‌کنند. از سوی دیگر به نظر می‌رسد که هنرمند هنوز از رها کردن فضاهای منفی می‌ترسد یا در برقراری نسبتی میان فضای مثبت و منفی ناموفق می‌ماند. برای احتراز از این مشکل تقریباً همه‌ی سطوح را رنگ‌آمیزی می‌کند که هر چند جلوه‌ای پرتحرک به کار او می‌بخشد، ولی از سوی دیگر انسجام سطح را به هم می‌زند و بیننده را گیج می‌کند. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاشي نقاش گالری سیمرغ گالری سارا باقرپناه حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
۵: با این‌حال می‌توان تصور کرد که تجربه و گذر ایام احتمالاً هنرمند و قلمش را به پختگی خواهند رساند. این تجربه بیش از پیش کمک می‌کند که هنرمند کنترل شده‌تر رنگ بگذارد و خودانگیختگی را تا حد زیادی به نفع تنظیم دقیق‌تر عناصر بصری به کار بگیرد. آن‌گاه است که فضا و عناصر بصری مختلف اتفاقاً بیش از پیش به ابزارهای بیانی هنرمند تبدیل خواهند شد.

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27782/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7%d9%82%d8%b1%d9%be%d9%86%d8%a7%d9%87.html/feed 0
نقد نمایشگاه سینا یعقوبی | قرینه‌زدایی از یک اِمکان - گالری صاhttp://tandismag.com/27776/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%db%8c%d9%86%d8%a7-%db%8c%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%a8%db%8c.html http://tandismag.com/27776/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%db%8c%d9%86%d8%a7-%db%8c%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%a8%db%8c.html#comments Tue, 27 Dec 2016 12:35:17 +0000 http://tandismag.com/?p=27776 به قلم جاوید رمضانی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
نقدی بر نمایشگاه سینا یعقوبی در گالری صا
 قرینه‌زدایی از یک اِمکان
سایت تندیس به قلم جاویدرمضانی 
در عرفان و هنر اسلامی ما به موازات جهان ماده، یک جهان معنا داریم. جهان ادراک محسوسات، عالم مثال و عقول مجرده. این عوالم مختلف در آثار مکتوب ابن عربی عارف نظری قرن ششم هجری به تفصیل شرح داده شده است.
از دیدگاهی میتوان گفت هیچ نسبتی بین این دو عالم مشاهده نمی‌شود چرا که تفاوتی ماهوی میان عقل و حس وجود دارد و از منظر دیگری می‌توان جهان محسوس را آینه‌‌ی جهان معقول و بالعکس دانست.
به تفسیری دیگر هم می‌توان جهان محسوس را استخراج شده از جهان معقول دانست که در سیر نزولی از معقول به محسوس تغییراتی در آن رخ می‌دهد. اساس این تغییراتِ هندسه‌ی مقدس، استوار بر پایداری ذات حقیقت جهان معقول است که در عالم ماده تغییر نمی‌کند ولی می‌تواند در جهان ‌صورت متفاوتی داشته باشد؛ به‌عبارتی دارای قدر و اندازه‌هایی متعالی و قدر و اندازه‌‌هایی مادی هستیم .
آنچه ذکر کردم در اهمیت گره‌سازی و استفاده از هندسه‌ در متصورات آثار اسلامی و ایرانی است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی
فیلسوف مسلمان قرن چهارم، ابوالحسن عامری، هندسه را واسطه‌ا‌ی برای کمک به عقلانیت انسان برای ادراک حقیقت دانسته است.
این هفته گالری صا پذیرای آثاری از سینا یعقوبی است، که در نگاه اول منشأ گرفته از هندسه‌ و گره‌سازی هنر اسلامی و ایرانی است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی
یعقوبی هنرمند صاحب ذوقی است که سعی در ایجاد فضای تصویری متفاوتی با ماده خام اشکال سنتی است. در بدو ورود به نمایشگاه مخاطب با بیانیه‌ی هنرمند مواجه می‌گردد که در آن به وضوح دغدغه‌ی نقاش را جهت قرینه‌زدایی و رعایت عدم تقارن فرمال در آثار و نقوش گره چینی ایرانی بیان می‌کند. یعقوبی بر آن است تا با الهام از ایده‌های شعر سپید نیمایی طرح‌هایی آسیمتریک با تکرارهای نامساوی و رنگ‌مایه‌های جدید بیافریند، الگوهایی که با فضای مدرن امروزی هماهنگ باشند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی
آثار هنرمند با وسواس زاهدانه و تکنیک معرق از مقوای رنگ شده با اکریلیک شکل گرفته‌اند که واجد القای حس کاشی‌کاری می‌باشند. پیوستگی تکنیکی در عین رعایت وجه مبانی بصری رنگ در تلاشند تا خوانشی مدرن از صورت هنر اسلامی را در معرض نمایش بگذارند. خوانشی که فاقد درک عینی از بستر نظری هندسی قدماست.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی از عناصر فنی اصلی نقاشی ایرانی باید به خلاقیت هوش‌ربای آن اشاره کرد که گذشته از ایجاد تمرکز و دقت فراوان، نوعی ریاضت و اخلاص خاصی را در خود حمل می‌کند که حس و معنای شگفت‌انگیزی را چه به هنرمند و چه به نظاره‌گر سرمست از شرق و اعجابش انتقال می‌دهد.
از سویی دیگر، هنر گره‌سازی به‌عنوان کار ماده‌ی اصلی نقاش به‌کار گرفته شده است. در هنر گره چینی، هر گره دارای اصول ترسیمی مشخصی است که با تکرار آن گره، نقش شکل می‌گیرد، اما در آثار یعقوبی این اصل ترسیمی عامدانه نقض گردیده است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی
جهانِ نشانه‌ای یعقوبی گویای تقدیر نامتقارن و پیش‌بینی‌ناپذیر است. نقوش گره چینی در هنر ایرانی بعد از اسلام به هر بهانه‌ای روی فرش، سفال و معماری تا کاشی‌کاری، حکاکی و نقاشی صفحات کتاب‌ها ترسیم گردیده‌اند تا اصول تغییرناپذیر هستی را یادآوری نمایند. حضور این نقوش اشاره‌ای است به جهان‌های موازی و عوالمی که در فروریزی خود به‌سمت جهان مادی در انتزاعی‌ترین شکل خود پدیدار ‌گردیده‌اند. خاستگاه فکری و تأملات ذهنی یعقوبی در رویکردی خلاقانه سعی در ایجاد جهانی تصویری با تکیه به میراث گذشتگان دارد، اما دریافت مفاهیم اصلی هنر سنتی چنان دور از دسترس عقل‌گرایی معاصر قرار گرفته‌اند که ویژگی رمزآلود و کل‌نگرانه‌ی آن به دست فراموشی سپرده شده است.
تفاوت مفهوم هنر و هنرمند و تعاریف نظریه‌پردازان هنر معاصر رهیافت عمیق و استواری برای تداوم و اعتلای مفهوم هویت و امر نو را مسدود نموده است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی
نکته متمایز دیگر آثار این کارنما، مسئله‌ی رنگ است. سطوح تخت و رنگ‌های درخشان که در پس مفهوم نور درونی جهان محسوس در هنر سنتی مشاهده می‌شوند در آثار یعقوبی رویکردی متفاوت یافته و اگرچه رنگ‌ها به‌صورت تخت و فاقد هرگونه نورپردازی ارائه شده‌اند، اما روابط رنگی برمبنای تقابل مکمل‌های اصلی شکل گرفته‌اند و ما شاهد هارمونی همسان بسیاری در این آثار هستیم.
نمایشگاه قرینه‌زدایی از یک اِمکان، با سطحی‌ نگریستن این امکان هنر ایرانیِ خود، در شاکله‌ی کاربردی و تزئینی بودن صرف تعریف می‌گردد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشي نقاش مجله هنری تندیس مجله هنری گالری صا سینا یعقوبی جاوید رمضانی اخبار هنرهای تجسمی
  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27776/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%db%8c%d9%86%d8%a7-%db%8c%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%a8%db%8c.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه حیوان درون- نگارخانه شماره شش - وقتی حیوان درونت را می‌بینی؟ چه چیزی را می‌بینی؟http://tandismag.com/27714/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ad%db%8c%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%86.html http://tandismag.com/27714/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ad%db%8c%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%86.html#comments Mon, 26 Dec 2016 09:58:32 +0000 http://tandismag.com/?p=27714 نمایشگاه حیوان درون، در گالری شماره شش رویکردی کلی نسبت به موضوعی روان‌شناسانه دارد، که منجر به تجلیات مختلفی از فلسفی تا پدیدارشناسانه گردیده‌است. هنرمندان شرکت کننده در این نمایشگاه عبارتند از، زروان روح‌بخشان، رضا شریفی، محسن شاهمردی، نامدار شیرازیان، علی‌رضا قاضی، بهنام صادقی و مریم نیازاده.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>

وقتی حیوان درونت را می‌بینی؟ چه چیزی را می‌بینی؟

نقدی بر نمایشگاه گروهی حیوان درون- نگارخانه شماره شش

سایت تندیس- به قلم: مریم روشن‌فکر

نمایشگاه حیوان درون، در گالری شماره شش رویکردی کلی نسبت به موضوعی روان‌شناسانه دارد، که منجر به تجلیات مختلفی از فلسفی تا پدیدارشناسانه گردیده‌است. هنرمندان شرکت کننده در این نمایشگاه عبارتند از، زروان روح‌بخشان، رضا شریفی، محسن شاهمردی، نامدار شیرازیان، علی‌رضا قاضی، بهنام صادقی و مریم نیازاده. این هنرمندان گردهم‌آمده‌اند و هریک موضوع «حیوان درون» را از زاویه دید خود به تصویر کشیده‌اند. در این نمایشگاه که به کوشش حافظ روحانی، سوگل کاشانی و ژوبین میراسکندری گردآوری شده‌است هنرمندان آثار عکس و فتوآرت ( تصویر عکس بنیان) خود را در ابعاد مختلف و اغلب نه‌چندان بزرگ به دیوارهای گالری شش آورده‌اند.

نمایشگاه حیوان درون دارای بیانیه‌ایست که می‌توان آن را به طور خلاصه این‌گونه جمع‌بندی کرد؛ بازگشت به این موضوع که هنر با درونی‌ترین نیازهای ما دارای پیوند است و اصولن هنر قادر است راه‌های منتهی به اعماق ناخودآگاه درون را هموار کند. درونی که چیزی به نام ذات حیوانی در آن هرچند خفته اما زنده‌است و نفس می‌کشد. این هیولا که «حیوان درون» نامیده شده، همیشه بوده‌است و آن‌گاه که انسان آن را برای نخستین‌بار به تصویر می‌کشد باعث پدیدار شدن افق‌های تازه در زندگی او می‌گردد.

هنر ایران نمایشگاه نقد هنري نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن‌قکر گالری شماره شش گالری شش عکاسی زروان روح بخشان حافظ روحانی

این روند را می‌توان این‌گونه بیان نمود که ما با بخشی نادیدنی و پنهان در درون خود مواجهیم که گاهی ما را می‌آزارد و گاهی از کنترل ما خارج می‌گردد و بعضا می‌تواند تاثیرات ناخواسته و سنگینی را نیز بر زندگی ما برجای گذارد و آن‌چه در بیانیه این نمایشگاه برای مواجهه با آن  پیشنهاد می‌شود، در مرحله اول باور و آگاهی پیدا کردن بر این نکته است که این موجود جایی در اعماق وجود دارد، و در مرحله بعد شناخت اوست که به ما یاری می‌رساند قدمی به آن نزدیک شویم. شناختی که به ما می‌گوید این حیوان چه شکلی‌ست؟، جای او کجاست؟، کی و چگونه بیدار می‌شود؟ و چگونه به خواب می‌رود؟، ماده است یا نر؟ این‌که به ما می‌گوید، چیست و چگونه است. مرحله‌ای که بسیار سخت و مستلزم ظرفیت بالا و بینشی در پذیرش اوست همان‌گونه که هست، نه آن‌گونه که ما احتمالن دوست داریم که باشد، اما این مرحله نیز پایان کار نیست، اینجاست که عملکرد هنر به مثابه ابزاری برای ارتباط با درون اهمیت می‌یابد و چه هنر معاصر آن‌را فراموش کند و چه نکند، این یکی از کارکردهای اولیه و مهم هنر است که علی‌الخصوص در این نمایشگاه دارای محوریت موضوعی‌ست. اینجاست که هم‌زمان‌ که حیوان درون شناسایی شد به کمک ابزارهای هنری موجودیت بصری به خود می‌گیرد و از درون به بیرون می‌آید. در فلسفه هگل آغاز رسیدن به شناخت فلسفی، شناخت حسی‌ست و از همین رو نیز هست که در هدف برگزاری این نمایشگاه موضوع به تصویر کشیدن و بخشیدن جسم به امری ذهنی یعنی «ذات» و «حیوان درون» ذکر شده آن هم به مثابه آن‌چه با قوای حسی قابل ادراک است و از این طریق می‌توان مرحله شناخت آن را تثبیت کرد و بر آن فائق آمد.

هنر ایران نمایشگاه نقد هنري نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن‌قکر گالری شماره شش گالری شش عکاسی زروان روح بخشان حافظ روحانی

تلاشی که هنرمندان این نمایشگاه برای به تصویر درآوردن حیوانات درون خود کرده‌اند البته نتایج متفاوتی را برای هریک از آنان به همراه داشته‌است. که به طور کلی می‌توان نتایج حاصل از این کنکاش را رسیدن به سه سطح مختلف دانست. سطح اول جستجوست، آثاری که در این دسته قرار می‌گیرند در مرحله تلاش برای جستجو و ترسیم شمایل این هیولا هستند، آنان برای شناخت آن به کندوکاوی درونی در جهان ذهنی خود رفته‌اند. نمونه آن آثار محسن شاهمردیست با عنوان جای امن که به صورت استعاری از حفره‌ها و گوشه‌های دنج جنگلی و طبیعی عکاسی شده که امکان حیات موجود مرموزی را در دل خود پنهان کرده‌اند. این امر جستجویی را برای یافتن آن مکان امن که هیولا در آن لانه می‌کند نشان می‌دهد که مخاطب و عکاس در جهان خیالی آن وارد می‌شوند.

هنر ایران نمایشگاه نقد هنري نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن‌قکر گالری شماره شش گالری شش عکاسی زروان روح بخشان حافظ روحانی

سطح دوم انکار است و به آثاری مربوط می‌شود که سعی خود را داشته‌اند تا حیوان درون را ناواضح، دور و انکار کنند. اما نتوانسته‌اند وجود داشتن آن را نفی کنند، این آثار مخاطب را با درگیری آنان برای پرده برداری از حیوان درون و پذیرفتن آن به عنوان موجودی که در درون آنان زندگی می‌کنند مواجه می‌کند، مانند آثار زروان روح‌بخشان و بهنام صادقی.

و سطح سوم شامل بیشتر باقی آثار نمایشگاه می‌گردد که در آن جستجو و پذیرش رخ داده و هر کس با توجه به دریافت شخصی خود صورتی به آن داده است، که در این میان از رویکردهای مستقیم و مادی‌تری شامل تصاویر بیماری جسمی یا بازسازی موجوداتی خیالی گرفته تا رویکردهایی فلسفی به ماهیت وجود داشتن و ناپیدا شدن مانند اثر نامدار شیرازیان و یا ارتباطات رمزگانی بین ماهیت درونی فرهنگ و انسان را می‌توان مشاهده کرد. در این سطح هنرمندان جملگی دارای رویکردی ذهنی و فانتزی هستند، به این معنا که آن‌چه را که در واقع وجود ندارد، یا حداقل صورت مادی ندارد را به جهان ماده آورده‌اند. این عمل همان‌طور که در بیانیه نمایشگاه نیز تلویحن به آن اشاره شده، موجد نوعی غلبه و سیطره بر حیوان درون است که از طریق هنر ممکن گشته‌است.

هنر ایران نمایشگاه نقد هنري نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن‌قکر گالری شماره شش گالری شش عکاسی زروان روح بخشان حافظ روحانی

در مجموع می‌توان گفت حیوان درون با ظاهر تیره و تارش که نشان بیرون آمدن آن از اعماقی ناشناخته و دور از دسترس است، بر پایه‌های خوبی استوار شده‌است و موضوع آن بستری عالی برای خلق اثر هنری فراهم می‌آورد، اما نمایشگاه اخیر برخوردی خُرد و نحیف است که در آثاری تک، تک و بدون پیوستار مانند تک مضراب‌هایی پراکنده است که ملودی از آن شنیده نمی‌شود و جای مجموعه‌هایی منسجم‌تر در این میان خالیست. نظریات و رویکردهای زیادی در این تک آثار ظهور و بروز می‌کنند که همانند شراره‌هایی درخشان و زودگذرند البته ای بسا که این آثار گوشه‌ای از مجموعه هر یک از شرکت کنندگان این نمایشگاه باشد که برای این نمایشگاه ارسال شده‌اند و البته این امر به انسجام کلی نمایشگاه ضربه وارد کرده‌است.

هنر ایران نمایشگاه نقد هنري نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن‌قکر گالری شماره شش گالری شش عکاسی زروان روح بخشان حافظ روحانی

سایر نوشته‌های این نویسنده را در لینک زیر بخوانید:

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27714/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ad%db%8c%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%86.html/feed 0
نگاهی به نمایشگاه فتومونتاژ بابک حقی - گالری آتبینhttp://tandismag.com/27623/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%81%d8%aa%d9%88%d9%85%d9%88%d9%86%d8%aa%d8%a7%da%98-%d8%a8%d8%a7%d8%a8%da%a9-%d8%ad%d9%82%db%8c.html http://tandismag.com/27623/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%81%d8%aa%d9%88%d9%85%d9%88%d9%86%d8%aa%d8%a7%da%98-%d8%a8%d8%a7%d8%a8%da%a9-%d8%ad%d9%82%db%8c.html#comments Sun, 25 Dec 2016 10:30:22 +0000 http://tandismag.com/?p=27623 سایت تندیس به قلم سحر افتخارزاده |گذشته از این نگاه رمانتیک می‌توان سه رویکرد متفاوت در برخورد با تصویر را در آثار این نمایشگاه تشخیص داد. ...   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
گریز از واقعیت
سایت تندیس به قلم سحر افتخارزاده 

“روزهای روشن” عنوان مجموعه آثار اخیر بابک حقی است که در قالب فتومونتاژ کار شده. این مجموعه شامل یازده تابلوی سیاه و سفید در سه اندازه مختلف است. تلاش هنرمند در همه آثار در جهت تولید تصویری گذرا و محو بوده که گویی در سفیدی نوری فزاینده گم می‌شود. همچون پرهیب خاطره‌ای دور یا نقشی کمرنگ از واقعیتی معدوم در گذر زمان. این روشنی هم می‌تواند روشنی روزهایی از دست رفته باشد و هم روشنی خیره کننده روز که سواد اشیاء را در خود می‌بلعد. روشنی فراموشی یک ذهن تهی از خاطره، روشنی صبح که تصویر واضح خواب شب پیشین را در خود محو می‌کند.

گذشته از این نگاه رمانتیک می‌توان سه رویکرد متفاوت در برخورد با تصویر را در آثار این نمایشگاه تشخیص داد. بخش عمده‌ای از آثار با لحنی شاعرانه که قابل ‍پیگیری در آثار گذشته هنرمند نیز هست، درگیر وجه روایی بازسازی خاطرات اشخاص و چیزهاست.در این دسته نشانه‌های تصویری استعاری عمل می‌کنند. این گروه آثار با بخش اصلی متن بیانیه نمایشگاه همخوانی دارند. در دسته دوم نوع انتخاب عناصر بصری سازنده تصویر و چیدمان آن‌ها باز هم بیشتر از واقعگرایی عکاسانه فاصله می‌گیرد و به وهمی خوابگونه سوق می‌یابد. در همین دسته نیز دودستگی دیگری خود را می‌نمایاند. در این فضای مبتنی بر رهایی بازی با نشانه آنجا که نشانه‌ها در حوزه روانشناسی ناخوداگاه کارکرد مفهومی می‌یابند، هنرمند موفق بوده و توانسته مدعای بیانیه خود را پوشش دهد.نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی

اما در جایی که ترکیب عناصر بگونه‌ای اغراق آمیز به فراواقعگرایی سوق می‌یابد، بنظر می‌رسد اشاره به خواب و ارجاعات نمادین رویا در پایان بیانیه تنها راه گریزی برای نجات این دسته از آثار بوده است. سومین رویکرد تنها در یک اثر قابل پیگیری است که در آن دستکاری فراواقعگرایانه تصویر از قواعد دیگر آثار پیروی نمی‌کند و بیش از سورئالیسم وامدار سینمای اکسپرسیونیستی است. نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی
بیانیه هنرمند با تاکید بر نقش عکس در پدید آوردن هویت فردی و شکل دادن هاله‌ای از روابط واقعی اما در عین حال مجعول زیر عنوان خانواده و نقش خاطره ساز و نشانه ساز عکس آغاز می‌شود. اما از آنجا که نمی‌توان پراکندگی مضمونی و نشانه‌ای همه آثار را در چنین بستری گنجاند هنرمند برای نجات آثارش بیانیه را وارد فضایی می‌کند که آنقدر باز و بی‌قید است که می‌توان هرچیزی را با آن توجیه کرد؛ رویا. شکاف پدید آمده در مجموعه از همین نقطه آغاز می‌شود. در اینجا دیگر مسئله عکس و نفس عکاسی نیست پس ضرورت مدیوم زیر سوال رفته است.نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی

 

نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی

تصاویری که در دسته دوم و سوم جای می‌گیرند صرفا از جنبه واقعگرایانه وابسته به عکاسی هستند نه از منظر کنش عکاسانه و به این ترتیب نمی‌توان حضور این دسته آثار را در این مجموعه به صرف نوشتن سطوری درباره خواب و نشانه‌شناسی ناخودآگاه و یا این که عکس‌ها می‌توانند در خواب‌ها رخنه کنند و تبدیل به نماد شوند، در این مجموعه پذیرفت.
از منظر تکنیکی حرف تازه یا منحصر بفردی در مجموعه به چشم نمی‌خورد. به واقع انتخاب این تکنیک تولید تصویر توسط این هنرمند نشاندهنده آن است که او دغدغه تکنیکی نداشته بلکه با تکنیک همچون ابزاری برای احضار تخیل برخورد کرده؛ تخیلی که بسیار شخصی است و از ارجاعات روانشناختی فراتر نمی‌رود. مجموعه قبلی این هنرمند نیز حاوی سادگی تاثیرگذاری بود که البته در انتخاب دقیق کادر و ظرافت دید عکاس ریشه داشت.نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی

در “روزهای روشن” نیز همان آثاری موفق ظاهر شده‌اند که سادگی بیان خود را حفظ کرده و در همان فضای رمانتیک باقی مانده‌اند. شاید اگر انتخاب آثار هنرمند -که طی دو سال خلق شده‌اند- با وسواس بیشتری انجام می‌شد انسجام مضمونی و فرمی آن‌ها از دست نمی‌رفت. در غالب آثار این مجموعه که در دسته اول جای می‌گیرند نظمی ظریف و به غایت مدرنیستی حاکم است؛ همان چیزی که در دیگر آثار از کنترل خارج شده. بنابراین شاید بتوان گفت چندپارگی بیاینه و شکاف پدید آمده در مجموعه حاکی از تغییری در دیدگاه هنرمند و میل به فراتر رفتن از چارچوب‌های زیبایی‌شناسانه او باشد که به هر روی ناخودآگاه باقی مانده و نمایش آن به خوبی مدیریت نشده است.نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی

نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی نمایشگاه نقد هنری نقد نمایشگاه نقد عکس نقد گالری آبتین گالری فتومونتاژ عکس عکاسی سحر افتخارزاده بابک حقی

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27623/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%81%d8%aa%d9%88%d9%85%d9%88%d9%86%d8%aa%d8%a7%da%98-%d8%a8%d8%a7%d8%a8%da%a9-%d8%ad%d9%82%db%8c.html/feed 0
درباره‌ی نمایشگاه آثار مریم کبیری |انار یلدا - نگارخانه‌ی کبیریhttp://tandismag.com/27564/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b1%db%8c%d9%85-%da%a9%d8%a8%db%8c%d8%b1%db%8c.html http://tandismag.com/27564/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b1%db%8c%d9%85-%da%a9%d8%a8%db%8c%d8%b1%db%8c.html#comments Sat, 24 Dec 2016 10:05:21 +0000 http://tandismag.com/?p=27564 سایت تندیس به قلم حافظ روحانی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
درباره‌ی نمایشگاه آثار مریم کبیری، «انار یلدا»،
در نگارخانه‌ی کبیری
سایه‌ی نیاکان فراموش شده‌ی ما
سایت تندیس به قلم حافظ روحانی
از میانه‌ی دوره‌ی سلطنت سلسله‌ی صفویه تا میانه‌ی دوره‌ی حکومت قاجار، هنر ایران داشت یک‌سره تغییر می‌کرد؛ این تغییر نه فقط در خود مصنوعات هنری که در سلیقه، در تغییر و تنوع خریداران و حامیان آثار هنری و در آموزش هنر قابل پیگیری است. به واقع در فاصله‌ی یک دوره‌ی حدوداً ۲۰۰ ساله، هنر ایران دست‌خوش عمیق‌ترین تغییرات شد که در نهایت بنیان هنر ایرانی را عوض کرد و به فرهنگ کنونی منجر شد که از یک‌سو تحت‌تأثیر فرهنگ جهانی است و از سوی دیگر حال و هوا و به اصطلاح لهجه‌ی خود را حفظ کرده است.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نگارخانه کبیری نقد هنری نقد هنر نقد نقاشی نقاشي نقاش مریم کبیری گالری حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اما این‌که چه اتفاقی این‌چنین شالوده‌ی هنری ما را متحول کرد، سؤال اصلی است. هنرمندان به واقع در طول دو سده، تنها تغییرات بنیادین در نگاه و ذائقه‌ی ایرانی را نمایش دادند و خود آغازگران راهی بودند که هنر نوگرای ایرانی را ساخت که خود تصویری از فرهنگ امروزین ایران است. ولی چرا تغییر زیست و ذائقه‌ی ایرانی با تغییر بنیان‌های هنری همراه شد مسأله‌ی مهمی است. به نظر می‌رسد که آن‌چه هنرمندان را واداشت تا هنرهای آشنا را کنار بگذارند و به سراغ شیوه‌های نوین تصویرگری برآیند، صرفاً تقلیدی از غرب نبود، هر چند که نمی‌توان تمایل ایرانی به دنباله‌روی از هنر غربی را نادیده گرفت، ولی برای اولین بار در این دوران بود که هنرهای آشنای ایرانی ناکارآمدی خود در مقابل تغییر و تحولات جدید را نشان دادند. هنرهایی چون نگارگری، گل و مرغ یا شبیه به آن‌ها صرفاً نمایشگر زیباییِ ناب بودند، آن‌ها تصویری هوش‌ربا از جهانی زیبا را نمایش می‌دادند، این در حالی بود که در سیاق و نگاه جدید، نگاهی که همراه با خودآگاهی و ادراک جهان بیرون بود، زیبایی اتفاقاً جایی نداشت. حالا هنرمندان، همراه با همه‌ تلخی حقیقت را می‌دیدند و سیاهی واقعیت‌ها را. و این واقعیت‌ها را دیگر نمی‌شد با ابزار نگارگری یا گل و مرغ و شبیه به آن نمایش داد، چون از یک طرف این هنرها در چارچوب‌های ریشه‌داری تعریف شده بودند که تغییرشان اگر نه ناممکن، بسیار مشکل بود و از سوی دیگر زیبایی مصور در این نگاره‌ها امکان «بیان» را از هنرمند می‌گرفت. به واقع هنرمند تنها می‌توانست از طریق یک نگاره زیبایی جهان را تصویر کند، بی‌آن‌که قلم‌گیری‌ها و پردازهای ظریف به او امکان دهند تا خلقیات‌اش را بیان کند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نگارخانه کبیری نقد هنری نقد هنر نقد نقاشی نقاشي نقاش مریم کبیری گالری حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
مریم کبیری در نمایشگاه «انار یلدا» در نگارخانه‌ی کبیری به سراغ شیوه‌های نقاشی ایرانی رفته است که سال‌ها پیش از جریان اصلی هنر ایران خارج و به حاشیه رانده شده‌اند؛ در آثار او می‌توان نمونه‌هایی از نگارگری، گل و مرغ، فرنگی‌سازی و مکتب زند و قاجار را دید. با این‌حال هنرمند در چند نمونه به سراغ شیوه‌های نوین رنگ‌گذاری هم رفته است و از قاعده‌ی سایر آثار عدول کرده.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نگارخانه کبیری نقد هنری نقد هنر نقد نقاشی نقاشي نقاش مریم کبیری گالری حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

با این‌حال نمایشگاه کبیری نه به واسطه‌ی ارجاع به هنرهای قدیمی ایرانی که به واسطه‌ی نگاه‌ شکل می‌گیرد؛ نگاهی که هنوز هنر را در قالب امر زیبا تعریف می‌کند و می‌کوشد تا با پرد‌ه‌های‌اش این زیبایی را تصویر کند. به واسطه‌ی همین نگاه است که احتمالاً هواداران هنر نوگرا آثار او را کهنه ارزیابی خواهند کرد، آثاری که بی‌توجه به باورها و رخدادهای هنر معاصر از یک الگوی کهنه‌ی زیبایی‌شناسی تبعیت می‌کنند.

نه فقط عنوان نمایشگاه، «انار یلدا»، که نحوه‌ و نوع آثار، پوستر و … تعریف و نگاه به هنر به عنوان امر زیبا را با مفهوم پیچیده و بغرنج سنت یکی می‌کنند. با این‌حال عنوان و زمان برگزاری نمایشگاه در آخرین روزهای پاییز و هم‌زمان با شب یلدا به ما یادآوری می‌کند که چگونه سلسله‌ای از مضامین و مفاهیم، از قبیل زیبایی و سنت در کنار هم قرار گرفته و با هم تعریف می‌شوند. اما در عین‌حال هنرمند با تغییراتی اندک این اشکال قدیمی‌تر هنر را با روزگار ما هماهنگ کرده است. به عنوان مثال نقاش برای سهولت بسیاری از آثار را بر روی چوب اجرا کرده تا حمل و نقل و نمایشش برای علاقه‌مندان راحت‌تر باشد. به همین روال هنرمند بسیاری از فرم‌ها را ساده ساخته. این ساده‌سازی از چند جهت اهمیت دارد؛ از یک طرف زمان کار روی هر اثر را کم و هم‌زمان مقدار مواد کار را نیز محدودتر می‌کند که در نتیجه هزینه‌ی تولید هر نقاشی کم‌تر شده و در نتیجه قیمت آن هم پایین‌تر می‌آید و از سوی دیگر هر اثر خلوت می‌شود که با سلیقه‌ی امروزین اتفاقاً هم‌سوتر است. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نگارخانه کبیری نقد هنری نقد هنر نقد نقاشی نقاشي نقاش مریم کبیری گالری حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
دو اثر بزرگ هنرمند، شامل دو تابلوی رنگ روغن به شیوه‌ی مکتب زند و قاجار به‌ترین نمونه‌های برای توصیف آثار ارائه شده در نمایشگاه هستند؛ هنرمند در این آثار کوشیده که تا حد امکان به شیوه‌ی سنتی هنرمندان مکتب زند و قاجار وفادار باشد و به این ترتیب در عین رعایت سنت‌های تصویرگری در مکتب زند و قاجار از حداقل عناصر تزئینی استفاده کرده باشد. بر خلاف این دو اثر که هنرمند تا حد بسیار زیادی به سنت‌های بصری و تصویرگری مکتب زند و قاجار وفادار بوده، در مجموعه‌ی گل و مرغ‌ها و فرنگی‌سازی کبیری ترجیح داده تا حد امکان فرم‌ها را ساده کند. به واقع تنها شیوه‌ی پرداز در مجموعه‌ی گل و مرغ‌ها ست که آن‌ها را به سنت‌های تصویرگری ایرانی وصل و آن‌ها را به نگارگری نزدیک می‌کند. در فرنگی‌سازی که ملهم از کاشی‌کاری اواخر دوره‌ی قاجار و اوائل دوره‌ی پهلوی اول هستند هنرمند باز هم فرم‌ها را ساده کرده است و هر چند تا حد زیادی به سنت‌های کاشی‌کاری و فرنگی‌سازی وفادار بوده، ولی در عین‌حال کوشیده تا حد امکان این اثر را با تعاریف و نیازهای امروزی هماهنگ کند. از همین‌رو او اثر را بر روی چوب اجرا کرده است و ابعاد آن را در حدی گرفته که بتوان آن را به روی دیوار نصب کرد.
در مجموعه‌ی دیگری از آثار که می‌توان آن‌ها را ملهم از امپرسیونیسم یا اکسپرسیونیسم نامید، هنرمند با استفاده از رنگ‌های مکمل و ضرب قلم‌های مورب فضایی زیبا را در نقاشی فراهم کرده است. به این ترتیب است که این مجموعه از جهت ارجاع به قواعد تصویرگری ارتباط ماهوی با دیگر آثار نمایشگاه ندارد، ولی از جهت نگاه و سلیقه‌ی کلی با دیگر آثار نمایشگاه ارتباط دارد و فضای کلی را چندان مخدوش نمی‌کند.
نمایشگاه «انار یلدا» احتمالاً از تصور امروزین ما از هنر فاصله‌ای بعید دارد، با این‌حال این نمایشگاه با تصور و تعریف‌اش از هنر هماهنگ است و هر چند به‌ترین نمونه‌ها نیست، ولی در عین‌حال برای یک نگاه و سلیقه ساخته شده‌اند که با توجه به هم‌زمانی با شب یلدا به دنبال جذب مخاطبان خاص خود است و نه بیش‌تر.

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27564/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b1%db%8c%d9%85-%da%a9%d8%a8%db%8c%d8%b1%db%8c.html/feed 0
نقد نمایشگاه ذرات نور اثر محمد اعظم‌زاده - در گالری شیرینhttp://tandismag.com/27386/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%d8%a7%d8%b9%d8%b8%d9%85%e2%80%8c%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87.html http://tandismag.com/27386/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%d8%a7%d8%b9%d8%b8%d9%85%e2%80%8c%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87.html#comments Tue, 20 Dec 2016 10:20:02 +0000 http://tandismag.com/?p=27386 این هفته در گالری شیرین، شاهد حضور نقاشی‌هایی هستیم که نقطه به عنوان عنصر اصلی شکل‌گیری تصاویر به کار گرفته شده‌اند.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی 
مورخان از فرقه‌ای تحت عنوان نقطویون نام برده‌اند که توسط شاه عباس صفوی به دلایل سیاسی و یا اعتقادی منهدم و تارومار گردیدنده‌اند.
نقطویون یا پسیخانیان پیرو محمود پسیخانی گیلانی بودند که ظاهراً در سال ۸۰۰ ه ق، در زمان امیر تیمور گورکانی، مذهب نقطوی را بنیان گذاشت.
آنان خداوند را از راه کلمه و حروف می‌شناختند و غرض از این مطلب ذکر ارزش نقطه به لحاظ مفهوم و معنا در فرهنگ قدیمی ایرانی می‌باشد.
از منظر اصول علمی ، نقطه نشانه‌ای است که در مبانی بصری جایگاه عنصر اولیه را به خود اختصاص داده است. پیوستگی حرکت به عناصر بصری دیگر باعث به وجود آمدن گشتالتی می‌گردد، آنچنان که حرکت نقطه باعث رؤیت خط شده و حرکت خط گویای حضور سطح.

نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی
در هنر غربیان، پس از انقلاب صنعتی و با ظهور سبک دریافتگران، توجه به نور و ادراک رنگ گسترش یافت آنچنان که در آثار ژرژ سورا و پل سینیاک شاهد ظهور سبک پسادریافتگری هستیم که این هنرمندان با کنار هم نهادن نقاطی از رنگ‌های اولیه به رنگ‌های ترکیبی دست یافتند.
از این سو، در هنر ایرانی طلایه‌داران نگارگری گونه‌ای هاشورزنی و نقطه‌چین کاری را پدید آوردند که موجب تعالی آثار آنان گردید.
هنرمندان ایرانی از این شیوه برای بازنمایی سبزینه‌ی طبیعت، درختان، پیکره‌ها و به ‌ویژه نشان دادن سایه‌روشن صحنه‌ها و صورت‌ها بهره می‌جستند.
این هفته در گالری شیرین، شاهد حضور نقاشی‌هایی هستیم که نقطه به عنوان عنصر اصلی شکل‌گیری تصاویر به کار گرفته شده‌اند.
دکتر محمد اعظم‌زاده نقاش و پژوهشگری است که رویکردی نظری و عملی به هنر دارد. اعظم‌زاده متولد ۱۳۴۷ و دانشیار هیئت علمی دانشگاه مازندران است.نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی
او از سال ۱۳۶۷ تاکنون در نمایشگاه‌های متعددی شرکت نموده و فعالیت‌های عملی هنری خود را در راستای حوزه‌ی نظری و پژوهشی ادامه داده است.
آثار ارائه شده در این کارنما مشتمل بر ۲۲ تابلو رنگ روغن با مضمون طبیعت هستند.

طبیعت از منظر نقاش نقطه‌ی عزیمتی‌ ست برای کشف جهان مملو از نور، نورهایی که به لحاظ توپوگرافیک مکان نمای القای فضایی غیرمادی اما حقیقی هستند. مشخصاً اعظم‌زاده در پی نظریه‌ی انوار اسپهبدی با رویکردی معاصر است، آنچنان که در بیانیه‌ی نمایشگاه ذکر می‌کند سعی در القای یک اتمسفر و یا هاله را دارد. به گفته‌ی وی: «در نمایشگاه ذرات نور در طبیعت، مفهوم اتمسفر در قالب نقاط رنگینی است که در یک فضای فراحسی امری فرازمانی و فرامکانی را آشکار می‌کند.نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی

نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی
نقاش نظریه‌پرداز، مبانی نظری خود را از فیلسوفی به نام گرنوت بومه وام گرفته که اتمسفر را ادراک بی‌واسطه و مستقیم فیزیکی از طریق احساس و درک عاطفی می‌داند. نظریه‌ی بومه مشخصاً در مسیر فیلسوفانی چون موریس مرلوپونتی و مارتین هایدگر با تأکید بر دریافت پدیدارشناسانه نقاشان قدم برمی‌دارد.
اعظم‌زاده در پی گذشتن از زیبایی‌شناسی جسمانی غرب و شکل دادن به زیبایی‌شناسی فراتر از جهان ابژکتیو و سوبژکتیو است. به‌گونه‌ای که خود در بیانیه‌اش به حضور مفهوم اتمسفر در باغ‌های ایرانی، نگارگری و معابد هندی اشاره دارد.
فارغ از تناقضات فلسفی بیانیه‌ی اعظم‌زاده، آثار خلق شده وی رفتاری استوار بر تقسیم سطوح روی پس‌زمینه‌هایی تیره دارند. هویت فضا در عین هماهنگی بر تقسیمات متقاطع استوار گردیده که فاقد چرخش‌های حلزونی ترکیب‌بندیهای نقاشی ایرانی است. عدم جریان انرژی منحنی در تابلوهای هنرمند دال بر منطقی الگوریتمی و ریاضی‌گونه دارد که در آن جای بزرگترین چالش هنر شرقی در خلق آنِ شهودی خالی است. عمل هنرمند براساس امر متعین و پیشینی شکل می‌گیرد و بیشتر حاکی از فلسفیدن است تا هنرورزی.نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی
در آثار اعظم‌زاده هویت انسان و بخش روایی با لحنی الکن نمود پیدا می‌کنند. در هنر ایرانی منظره‌نگاری جایگاه گسترده‌ای ندارد چرا که منظره و نظاره کردن به لحاظ حِکمی مکان انسان است، و تکوین مفهوم شاهد در تابلوهای نگارگری از این اصل پیروی می‌کند. چهره‌ای که اعظم‌زاده از طبیعت رسم می‌کند حاکی از رابطه‌ی عمیق او با اقلیمی است که در آن رشد کرده است، گرچه در ذات نمودهای آن تنها پاسخگوی مخاطب نیست اما راز و رمزی نقاش ما را وا می‌دارد تا شاکله‌ی این منظره‌ها را بیشتر بررسی کنیم. بهره‌ای که از درختان همیشه حاضر دیده می‌شود چهره‌ای غالب را به نمایش می‌گذارد که در رنگ و در شکل دارای تنوع می‌باشند گویی این نمودها به طرز انکارناپذیری بر هنرمند پدیدار گردیده‌اند و آنچه می‌بینیم فقط نشانی از مناظر هستند که در واقع بخشی از امکان خیال‌ورزی ماست.نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی

نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش محمد اعظم‌زاده گالری شیرین گالری جاوید رمضانی

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27386/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%d8%a7%d8%b9%d8%b8%d9%85%e2%80%8c%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه ده روز با عکاسان - در خانه‌ی هنرمندان ایرانhttp://tandismag.com/27311/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%af%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d8%a8%d8%a7-%d8%b9%da%a9%d8%a7%d8%b3%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/27311/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%af%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d8%a8%d8%a7-%d8%b9%da%a9%d8%a7%d8%b3%d8%a7%d9%86.html#comments Mon, 19 Dec 2016 09:47:08 +0000 http://tandismag.com/?p=27311 در خانه‌ی هنرمندان ایران سایت تندیس به قلم حافظ روحانی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
درباره‌‌ی نمایشگاه ده روز با عکاسان در خانه‌ی هنرمندان ایران
انجمن‌‌های عکاسی؛ بعد از همایش، پیش از دوسالانه
سایت تندیس به قلم حافظ روحانی
سال‌هاست که نمایشگاه‌های بزرگِ نهادها و انجمن‌های هنری در خانه‌ی هنرمندان برگزار می‌شود. این ساختمان بزرگ به واسطه‌ی داشتن نگارخانه‌های مختلف امکان برگزاری نمایشگاه‌های بزرگ را به نهادهای فرهنگی و هنری می‌دهد. به این ترتیب همایش «ده روز با عکاسان» نیز لاجرم در خانه‌ی هنرمندان برگزار شده است. این اتفاق بیش از پیش به ما یادآوری می‌کند که چقدر به مکان‌های جدید نیازمندیم، مکان‌هایی که امکانی مشابه را برای برگزاری همایش‌هایی شبیه به «ده روز با عکاسان» را فراهم کنند.
در همایش «ده روز با عکاسان»، هر انجمن حرفه‌ای عکاسی یکی از نگارخانه‌های مجموعه‌ی خانه‌ی هنرمندان را در اختیار گرفته و آثار عکاسان را به نمایش گذاشته بود؛ بزرگ‌ترین نگارخانه، نگارخانه‌ی ممیز که سه اتاق مجزا دارد در اختیار انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس قرار داشت. این انجمن هر تالار را به نمایش یک مجموعه اختصاص داده بود؛ مجموعه‌ی نخل‌های بی‌سر و سوخته‌ی خرمشهر، مجموعه‌ای از آثار زنده‌یاد علی‌قلی ضیایی، مجموعه‌ی کوبانی از ساسان مؤیدی، مجموعه‌ی انقلاب از میشل ستبون، عکاس فرانسوی. مجموعه‌ عکس‌های میشل ستبون در طول چند سال اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است، چنان‌چه کتابی نیز از مجموعه‌ی عکس‌های انقلاب این عکاس فرانسوی فراهم و منتشر شد.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی او جزء عکاسان خارجی‌ای بود که در زمان انقلاب در ایران حضور داشت و مجموعه‌ای بسیار ارزشمند از انقلاب را عکاسی کرد. بخش عمده‌ای از ارزش مجموعه‌ی او به واسطه‌ی حضورش در مهم‌ترین رویدادهای انقلاب نظیر ۱۷ شهریور سال ۱۳۵۷ (جمعه‌ی سیاه) است. مجموعه‌ی کنونی که در اتاق بزرگ نگارخانه‌ی ممیز به نمایش درآمده بود، گزیده‌ای از عکس‌های او بود که وقایع و روزهای مختلف انقلاب را نمایش می‌دهد، از ۱۷ شهریور گرفته تا تظاهرات، ۱۲ بهمن ماه ۱۳۵۷ و البته مجموعه‌ای ارزشمند از وقایع روز ۲۱ بهمن، یعنی یک روز پیش از پیروزی انقلاب. به این ترتیب با این که میشل ستبون عکاس ممتازی نیست، مجموعه‌ی عکس‌های انقلابش از ارزش و اهمیت فراوانی برخوردار است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
مجموعه عکس‌های زنده‌یاد علی‌قلی ضیایی از نخل‌های بی‌سر و سوخته‌ی خرمشهر از جاذبه‌های بصری جالبی برخوردار است و نشان از تسلط فراوان مرحوم ضیایی بر ترکیب‌بندی دارد. این مجموعه با کیفیت بسیار بالا و بر روی کاغذ براق چاپ شده است که تا حد زیادی ماهیت مستند عکس‌ها را خدشه‌دار می‌کند و بیش‌تر کیفیتی تزئینی به آن‌ها می‌بخشد که به قاعده با هدف عکاس در تناقض است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
مجموعه‌ی کوبانی، عکس‌های ساسان مؤیدی از شهر کوبانی در سوریه که در جریان جنگ با داعش آسیب فراوان دیده، علائق مؤیدی را نشان می‌دهد. این عکاس مستند که چندی پیش نیز مجموعه‌ای از عکس‌های‌اش از روستای ماسوله را نیز در نگارخانه‌ی شماره‌ی ۶ به نمایش گذاشته بود، یک‌بار دیگر به ما نشان می‌دهد که به رابطه‌ی انسان با محیط اطرافش اهمیت فراوانی می‌دهد. این کیفیت را می‌شد هم در مجموعه‌ی «ماسوله، ۱۳۶۰» دید و هم در مجموعه‌ی «کوبانی». در هر دو مجموعه اهمیت فراوانی به کودکان داده شده است، به خصوص در مجموعه‌ی کوبانی که حضور کودکان از جهت مضمونی هم از اهمیت برخوردار است، تکرار مضمون کودکان در مجموعه‌ی «ماسوله، ۱۳۶۰» بیش‌تر فضایی پرنشاط را از روستای ماسوله می‌ساخت، ولی در مجموعه‌ی «کوبانی» بیش‌تر بر امید و آینده تأکید دارد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
نمایش مجموعه‌ای از عکس‌های محمد فرنود، از برجسته‌ترین عکاسان ایران در این همایش جالب بود. مجموعه‌ی به نمایش درآمده، مجموعه‌ای بود که این عکاس از فیدل کاسترو گرفته بود که با توجه به درگذشت این رهبر انقلابی کوبا به موقع به نمایش درآمده بود. مجموعه‌ای از تجربیات آلترناتیو زینب ثقفی هم به نمایش گذاشته شده بود. این مجموعه چاپ یک قطعه عکس از ناصرالدین شاه قاجار با شیوه‌های مختلف چاپ است که دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، اما به عنوان شیوه‌های آلترناتیو چاپ توسط همه‌ی عکاسان قابل استفاده هستند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی انجمن عکاسی میراث فرهنگی، انجمن عکاسان نگاه، انجمن عکاسان سینمای ایران، انجمن عکاسان خانه‌ی تئاتر و انجمن عکاسان تبلیغاتی و صنعتی ایران هم به تفکیک آثار برگزیده را در یک نگارخانه به نمایش گذاشته بودند. در این میانه انجمن عکاسان نگاه یک انجمن حرفه‌ای نیست و بنا به توضیح به هدف ارتقاء سطح کمی و کیفی دانش و بینش عمومی و توسعه و اشاعه‌ی فرهنگ و هنر عکاسی تأسیس شده است. باقی انجمن‌های حاضر اما همگی حرفه‌ای هستند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
در تالار انجمن عکاسان سینمای ایران، فقط عکس‌های محمد فوقانی از پروژه‌ی «محمد؛ رسول‌الله (ص)» به کارگردانی مجید مجیدی به نمایش درآمده بود. این مجموعه به دلائل مختلفی از اهمیت برخوردار است؛ اول از آن‌رو که این پروژه به واسطه‌ی اهمیت و شکوه‌اش فرصتی فوق‌العاده برای یک عکاس سینمایی بود. با نگاه به همه‌ی عکس‌های این مجموعه می‌توان اهمیت صحنه و شکوه و جلال صحنه‌ها را دید. از طرف دیگر بیش‌تر تبلیغات فیلم هم مبتنی بر عکس بود و این کیفیت اهمیت عکس‌ها را دوچندان کرده بود.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اهمیت این همایش این است که توسط انجمن‌های تخصصی عکاسی برگزار می‌شود و برنامه‌ای حرفه‌ای، برای عکاسان محسوب می‌شود. انجمن عکاسان ایران در نوشته‌ای آورده‌اند که یکی از اهداف برگزاری پنجمین همایش «ده روز با عکاسان» برگزاری سیزدهمین دوسالانه‌ی عکس ایران هم هست. دوسالانه‌ای که در یک دهه‌ی گذشته با مسائل و مشکلات فراوانی همراه شده و برگزاری آن مدام با مشکل مواجه شده بود.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی در آخرین دوسالانه‌ی عکاسی بود که حتی صحبت از تعطیلی دوسالانه‌های تخصصی و برگزاری دوسالانه‌ی هنر تهران به میان آمد که مسکوت ماند و موضوع آن تا به امروز دیگر مطرح نشده است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
به هر حال برگزاری این قبیل همایش‌ها از طرف انجمن‌های هنری اهمیت فراوانی دارد. انجمن‌های عکاسی در طول سال‌های گذشته از فعال‌ترین انجمن‌های هنری محسوب می‌شوند و برگزاری پنجمین همایش «ده روز با عکاسان» هم بر این فعالیت‌ها صحه می‌گذارد.
می‌ماند فقط چیدن مجموعه‌ها که با کم‌ترین خلاقیت و تنوعی بر دیوار رفته بودند. همین نکته بار دیگر به ما نشان می‌دهد که باید به فکر مکان‌های دیگری برای برگزاری چنین نمایشگاه‌ها و همایش‌هایی باشیم. برگزاری نمایشگاه‌های مشابه در خانه‌ی هنرمندان ایران نشان می‌دهد که نمایش آثار در این محل معمولاً با کم‌ترین تنوع و خلاقیت انجام می‌شود. نمونه‌ی آن را می‌توان در نمایشگاه‌های همایش «ده روز با عکاسان» دید. این عدم تنوع البته نشان از علاقه‌ی اعضای انجمن‌ها به تعریف سنتی‌تر از عکاسی هم مربوط می‌شود که فرصت و امکان نمایش شکل‌های جدیدتر از عکاسی را می‌گیرد. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس عکاسی عكس ده روز با عکاسان خانه هنرمندان حافظ روحانی انجمن عکاسان اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27311/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%af%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d8%a8%d8%a7-%d8%b9%da%a9%d8%a7%d8%b3%d8%a7%d9%86.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه منظره‌ها به گردآوری فرشید آذرنگ - گالری مریم فصیحی هرندیhttp://tandismag.com/27265/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7.html http://tandismag.com/27265/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7.html#comments Sun, 18 Dec 2016 09:59:25 +0000 http://tandismag.com/?p=27265 در چیستی منظرهسایت تندیس به قلم مریم روشن فکر   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
در چیستی منظره

نمایشگاهی به گردآوری فرشید آذرنگ

سایت تندیس به قلم مریم روشن فکر

درون منظره‌ی وهم تست بیش از عقل… (ناصر خسرو)
منظره‌ها نمایشگاهی است که فرشید آذرنگ در نگارخانه مریم فصیحی هرندی گرد آورده تا از این طریق چهار به علاوه یک نگاه را در باب چیستی منظره به تماشا بگذارد.

منظره به معنای اسم مفعول منظَریعنی آن‌چه به آن نگاه می‌شود و در لغت فارسی مراد از منظره بیشتر «چشم‌انداز» است یعنی گستره‌ای از فضا که تصویر آن در چشم می‌افتد و در نمایشگاه منظره‌ها، چهار عکاس مختلف هر یک راوی بازتاب دیدگان خود شده‌اند و گردآورنده نمایشگاه نیز با کنار هم قراردادن این تصاویر برآیند مفهوم منظره را از دیدگاه خود به نمایش گذاشته است.نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان

حمید درودیان، محسن شاهمردی، سماء صالح‌زاده و مهران مقیمی، عکاسانی هستند که آثار خود را در این نمایشگاه ارائه داده‌اند. هر کدام از این هنرمندان مجموعه‌ای از عکس‌های خود را به صورت منسجم و پیرامون موضوع منظره شکل داده‌اند. موضوعی که برای هر یک از این هنرمندان معنا و مفهومی ویژه داشته است و همین هم‌کناری نگاه‌هاست که کلیت این نمایشگاه را تعریف و به مانند بیانیه‌ای درباره منظره عمل می‌کند. اما خوانش این بیانیه در فقدان متن نوشتاری از انسجام کلی آن می‌کاهد.

نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان

به هر روی آن‌چه از آثار این هنرمندان بر می‌آید این است که هیچ‌یک از آنان در مواجهه با موضوع منظره رویکردی فرمی را دنبال نکرده‌اند بلکه اغلب به تمامی سویه مفهومی را در پیش گرفته‌اند. که این البته به معنای کنار نهادن اصول فرم و مبانی بصری نیست، اما نگاه مفهومی است که تصاویر این نمایشگاه را باعث شده‌است.نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان
نگاه مفهومی در آثار این هنرمندان جدال آنان با موضوع چیستی منظره است، به نحوی که برخی آن را با نگریستن و زمان پیوند داده‌اند و برخی با موضوع نگریسته شده، که طبیعت، کوه، جاده، جنگل، گیاه یا درخت است. به عنوان مثال حمید درودیان با انتخاب کادر مربع و تصاویر مناظر طبیعی و فضاهای سبز، با ایجاد ته‌مایه رنگی کم کنتراست و گرم، مناظر طبیعی را بر رویکردی شاعرانه و بی توضیح ترسیم کرده که در آن غلبه با عنصر فضا و مکان است و عناصر دیگر مانند درختان یا ابرها در خدمت غنا بخشیدن به عمق تصویر و فضاسازی هستند. آثار او دارای سکون و سکوتی هستند که می‌تواند ماورائی و فرا زمینی باشد. قطع آثار او کوچک و تعداد آن زیاد است و این تعدد که باعث پرش چشم از یک فضا به دیگری می‌شود رویکرد لحظه‌نگاری دارد، اما سکون موجود در تصاویر که آن را از لحظه عکاسی شدن خود جدا و منجمد کرده‌است گذاران این لحظه‌ها را محدود می‌کند. نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان
همچنین سماء صالح‌زاده نیز با دستمایه قرار دادن درختان و گیاهانی که نورهای رنگی بر آنان تابانده شده، نوعی دیگر از منظره را به ما نشان می‌دهد. تصویر گیاهان با رنگ‌هایی تند که از دل زمینه سیاه بیرون آمده‌اند ما را با فضایی فراواقعی و انتزاعی از فرم‌های طبیعی مواجه می‌کند که در آن این برگ‌ها و شاخه‌ها به اشیائی مصنوعی تبدیل می‌شوند. او رابطه بشر و طبیعت را در راستای نا متجانس و ناهمگونی ترسیم می‌کند که در آن بشر موجودیت طبیعت را تغییر داده‌است.نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان

نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان آثار محسن شاهمردی، اما یک قدم بزرگ به سمت معنا برداشته‌است، در این مجموعه آثار شاهمردی چهره‌های موجودات حیوانی و انسانی مختلفی را نشان داده که روی خود را برگردانده‌اند. و فضایی که در آن قرار دارند نیز چیزی جز گستره‌ای خاکستری یکنواخت نمی‌باشد. تصاویر شاهمردی بر سنت هنرمندان خاصی مانند گرهارد ریختر تکیه می‌کند و سادگی لحن او را با موضوع به ظاهر ساده اما سهمگین تمایل برای انکار در هم ادغام می‌کند و مجموعه موفق با استفاده از ساده‌ترین لحن فرمی درباره منظره می‌آفریند که در آن هم نظاره کردن انکار شده‌است و هم آن‌چه مورد نظاره قرار می‌گیرد. شاهمردی هم با واژه و هم با معنای آن در آن واحد بازی می‌کند و هم با عدم نمایش دادن تصویری که هم در معنای عام و هم در اصطلاح هنری« منظره» قلمداد می‌شود، مخاطب را به سوی چالشی پیرامون موضوع می‌کشاند و از او می‌خواهد از محدوده امن خود بیرون آمده و با سایر معانی متبادر از یک واژه رودر رو شود.نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان
مهران مقیمی نیز با دنبال کردن یک « پدیده» موضوع بودن او در موقعیت عکاسی شدن را مورد بررسی قرار داده و « آن‌چه بوده‌است» مفهومی که رولان بارت آن را به عنوان جوهره عکاسی قلمداد می‌کند را با تغییر برش‌ها در یک قاب عکاسی شده و نمایش سه نتیجه متفاوت حاصل از آن یا دوربین ثابت رو به آسمان همان‌گونه که هست نشان داده. او سوژه عکاسی را به مثابه یک پدیده در نظر گرفته و تلاش خود را کرده‌است تا اندکی پیرامون چیستی آن به مطالعه بپردازد. نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان
اما جدا از تمام این نگاه‌ها که جزئیات و اجزاء این نمایشگاه را تشکیل می‌دهند، نگاه کلی‌تری نیز درباره این نمایشگاه وجود دارد و آن نگاه گردآورنده آثار یعنی فرشید آذرنگ است. آذرنگ منظره‌ را از طریق منشوری چهاربعدی بازتاب می‌دهد که هریک از این بازتاب‌ها یکی از وجوه موضوع منظره و نظاره کرده را نشان می‌دهند که ابتدا با منظره به معنای مصطلح آن، طبیعت و چشم‌انداز آغاز می‌کند، سپس با تنگ‌تر کردن حلقه معنا به بررسی پدیداری عناصر موجود در منظره و خود آن می‌پردازد، سپس این عناصر را از بستر خود یعنی چشم‌انداز طبیعی جدا کرده و آن را از موجودیت گیاهی خود تجرید نموده و منتزع می‌کند و سپس موضوع را به طور کامل از گیاه و طبیعت جدا کرده و به نگریستن و نگریسته شدن باز می‌گردد.نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان

و آذرنگ این‌گونه بیانیه خود درباره منظره را از سطح به عمق حرکت می‌دهد و. تبیین می‌کند. و این یکدستی و ترتیب که کلیت این نمایشگاه را قابل تامل می‌کند، وقتی در مقیاس جزء دیده شود برای هرکدام از هنرمندان به تنهایی متزلزل گشته و ناکافی می‌گردد و می‌توان گفت هرچند آثار برخی از این هنرمندان به تنهایی نیز مجموعه‌ای استوار و مستقل هستند که می‌تواند ادامه یافته و گسترده شود، اما آثار برخی دیگر نیز تنها در قرارگیری در یک چنین چهارچوبی می‌تواند حرفی برای گفتن داشته باشد و به تنهایی سست و لرزان خواهد بود.نگارخانه مریم فصیحی هرندی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مهران مقیمی مریم روشن فکر محسن شاهمردی گالری مریم فصیحی هرندی فرشید آذرنگ عکس عکاسی سماء صالح‌زاده رولان بارت حمید درودیان

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27265/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7.html/feed 0
نقد نمایشگاه رضا لواسانی - گالری اثرhttp://tandismag.com/27182/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d9%84%d9%88%d8%a7%d8%b3%d8%a7%d9%86%db%8c.html http://tandismag.com/27182/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d9%84%d9%88%d8%a7%d8%b3%d8%a7%d9%86%db%8c.html#comments Wed, 14 Dec 2016 10:25:58 +0000 http://tandismag.com/?p=27182 نمایشگاه رضا لواسانی در گالری اثر تحت عنوان«غزل واره» مدعی کاوشی زبان محور است.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
 سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی 
امروزه ما در باب زبان‌ کمتر می‌اندیشیم، البته این را نباید از نظر دور داشت که همواره مسیر پژوهش دستور زبان و انواع زبانشناسی پیروانی داشته است. اما چالش زمانی رخ می‌دهد که بنیان زبان رو به ویرانی می‌رود، در این صورت با وجود آکادمی‌های پژوهش زبان چه می‌توان ارائه داد؟ در حال حاضر مفهومی که زبان را مظهر خرد و توانایی یک قوم می‌داند دچار کج فهمی شده است. چه‌طور می‌توان این حقیقت را که زبان ریشه‌ی اندیشه است اثبات کرد؟ آیا اصلاً زبان رابطه‌ای با توسعه‌ی علمی_تکنیکی، آموزش و بهداشت و نظم و زندگی دارد؟

پاسخ چیست؟ باید گفت زبان فقط ادبیات نیست، بلکه مفهومی خاص از اندیشه است که در یک جغرافیا و در طی سالیان متمادی شکل گرفته است.

زمانی که جهانِ متشکل از نشانه‌های ارتباطی یک فرهنگ را بررسی می‌کنیم دایره‌ی اصالت آن مشخص می‌گردد. این نشانه‌ها در وادی هنر خود را اعم از موسیقی، نقاشی، تئاتر و ادبیات به رخ می‌کشند. به عبارتی کلیه مهارت‌های هنری شالوده‌، زیر ساخت و لحنی از اندیشه به شمار می‌روند.

در طی نیم قرن گذشته، هنرمندان تجسمی سعی در ایجاد لحنی بومی و ایرانی داشته‌اند که دو رویکرد اساسی را می‌توان در میان آنان بررسی کرد: نخست کسانی که محتوا را از سنت وام گرفته و صورتی امروزین به آن بخشیده‌اند و یا برخلاف آن صورت را از سنت اتخاذ نموده و محتوا را با نگاهی نو نگریسته‌اند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد طراحی طراح رضا لواسانی جاوید رمضانی

در این هفته ما شاهد نمایش آثار هنرمندی هستیم که مسیری متفاوت را برای یافتن پاسخ به این مسئله در پیش گرفته‌است.

نمایشگاه رضا لواسانی در گالری اثر تحت عنوان«غزل واره» مدعی کاوشی زبان محور است.

لواسانی متولد ۱۳۴۰ شمسی است، او در دهه‌ی ۶۰ تحصیلات خود را در رشته نقاشی در هنرستان و سپس در دانشگاه تهران به پایان رساند.

لواسانی مجسمه ساز، تصویرگر و نقاش است که در این کارنما، مجموعه ای غنی از طراحی‌های خود را در معرض دید مخاطبان قرار داده است. آنچنان که از نام نمایشگاه پیداست، سیر و سلوک در وادی غزل و شعر به عنوان رهیافتی محوری در داد و دهش تفکر ایرانی مورد توجه هنرمند است.

اگر طراحی را صریح‌ترین انکشاف ذهن نقاشانه بدانیم، تخیل و سازمان‌مندی پژوهش لواسانی در ظهور پدیده‌های تصویری اصیل با ایدههایی والا و چند جانبه، خصلتی منحصر به فرد به کارهایش بخشیده است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد طراحی طراح رضا لواسانی جاوید رمضانی

تأکید هنرمند بر تداوم و جستجو، جریانی گام به گام را مشهود می‌سازد که در روند آثار وی هویداست. با نگاهی کل‌گرایانه می‌توان این مجموعه آثار را به دو دسته تقسیم کرد: نخست تصاویری طراح‌گونه که با نیت مطالعه‌ی آزاد و با خودکار روی کاغذ، سعی بر بازنگری عناصری چون اسب، درخت سرو و کوهستان دارند؛ عناصری که در نگاره‌های بومی نقاشان ایرانی به وفور به چشم می‌خورند و دسته‌ی دیگر تصاویری است که با ساماندهی نقاشانه و با زمینههایی به رنگ طلایی، واریاسیون گسترده‌ای از تنوع فضایی را مورد مطالعه قرار داده‌است که در این دسته آثار عناصر دسته‌ی اول در فضایی سنتی و گاهاً غربی بازخوانی گردیده است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد طراحی طراح رضا لواسانی جاوید رمضانی

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد طراحی طراح رضا لواسانی جاوید رمضانی

شاخص‌ترین آثار لواسانی از سطوحی ساده و استوار به فرم‌هایی نو با حساسیت و تعهد به لحن کهن این فرم‌ها چون کوه های مکتب بغداد و درختان نقاشان صفوی پدید آمده‌اند.

مخاطب با مواجهه با این عناصر، کیفیت احساسی و تخیلی را درمی‌یابد که فارغ از بازنمایی ساده‌لوحانه‌ی هنر بومی است؛ دریچه‌ای که حضور و غیاب مبانی، تصویری نگارگران را به رخ می‌کشد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد طراحی طراح رضا لواسانی جاوید رمضانی

تصاویر که در عین بداعت رنگ و بویی آشنا و امروزی دارند با حذف زوائد عبور از رنگ، تکیه بر خط و کیفیت ناب تارو پود، رویکرد ذهن نقاش را عیان کرده‌اند.

در نمونه‌های نقاشی گونه‌ی آثار لواسانی حضور فرم‌هایی را شاهدیم که حاصل مرارت و تعلیق روحی هنرمند است. بافت در هم تنیده‌ی درختان سرو که با حروف نستعلیق محصور شده‌اند نگاه سمبولیک دغدغه‌ی نقاش به جوهره‌ی زبانی اندیشه است. ذات این کار ماده همان نحوه‌ی دیالوگ بین هنرمند و مخاطب است که از زاویه‌ی تفکر متعین لواسانی در زبان متجلی می‌گردد.

شکل ارتباطی سپهر اندیشه‌ی معاصر با دهش تاریخی_ فرهنگی، بی‌گمان در تک‌گویی یک‌سویه مقهور گشته است. و بازنمایی سنت در صورت بی‌محتوا پاسخی مکفی به جست‌وجوی هنر امروز نمی‌دهد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد طراحی طراح رضا لواسانی جاوید رمضانی

آثار لواسانی در تأویل نقوش گذشته سودای ایجاد واژگانی نو در خلق تصویر دارند که در عین خیالپردازی نوید گفتمان جدیدی را می‌دهند. در این آثار مجموعه ای از استعاره‌های تصویری را شاهدیم که ادبیت تصویری و شاعرانگی را به ارمغان آورده‌اند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نقد هنر نقد نمایشگاه نقد طراحی طراح رضا لواسانی جاوید رمضانی

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27182/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d9%84%d9%88%d8%a7%d8%b3%d8%a7%d9%86%db%8c.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه سقاخانه : یک جنبش ملی - در مؤسسه صباhttp://tandismag.com/27125/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d9%82%d8%a7%d8%ae%d8%a7%d9%86%d9%87-%db%8c%da%a9-%d8%ac%d9%86%d8%a8%d8%b4-%d9%85%d9%84%db%8c.html http://tandismag.com/27125/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d9%82%d8%a7%d8%ae%d8%a7%d9%86%d9%87-%db%8c%da%a9-%d8%ac%d9%86%d8%a8%d8%b4-%d9%85%d9%84%db%8c.html#comments Tue, 13 Dec 2016 10:52:44 +0000 http://tandismag.com/?p=27125 توجه به دیگرانسایت تندیس به قلم جاوید رمضانی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
توجه به دیگران
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی

 

بی‌شک جریان هنری سقاخانه معطوف به هویت بوده است، نوعی عزیمت از بُعدی متعالی به بعدی این جهانی، و آشتی دادن آن‌ها باهم. این مفهومی ساده‌انگارانه نیست‌که در ظاهر قابل ظهور باشد اما‌قطعا آنچنان که رخ داد، در بطن معنای خود دچار چالش و خیزش‌های اجتماعی و فکری بسیاری است ،. البته مولد و محرک اصلی تاریخ معاصر ما به گونه‌ای ‌هم همین امر بوده است.
از سال‌های ۱۳۱۹، و تأسیس هنرکده‌ی هنرهای زیبا تا سال‌های ۱۳۲۷ شمسی، حرکت مدرنیسم در قالب هنر شکل تازه‌ای به خود گرفت و با حضور انجمن خروس جنگی در عرصه‌ی فرهنگ، اولین نهادهای طرفدار هنر مدرن شکل گرفتند. بعدها در سال‌های ۱۳۳۷، با شکل‌گیری نخستین بینال تهران و حمایت ارگان‌های دولتی از این جنس هنر، پذیرش فرهنگ وارداتی جدید و ادغام کردن آن با اندیشه‌ی سنتی در صدر دغدغه‌های روشنفکران قرار گرفت. این مواجهه نه تنها در عرصه‌ی هنرهای تجسمی بلکه در فضای ادبیات با شدت روئیت میگردید . هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
مؤثرترین چهره‌ی ادبی را که می‌توان در شکل‌گیری و مستند سازی جریان سقاخانه نام برد، کریم امامی است. تاجرزاده‌ای شیرازی که در کلکته به‌دنیا آمده بود و در خانواده‌ای پرورش یافته بود که درگیر جهان دیگری از ارتباطات بودند. امامی در اوایل دهه‌ی۳۰ شمسی، از دانشکده‌ی ادبیات فارغ‌التحصیل و در مقام مترجمِ روزنامه‌نگاران خارجی مشغول به کار شد. توجه امامی به نقد هنرهای تجسمی در کیهان باعث گردید که او در سال‌های ۱۳۴۱، برای نخستین بار در مقاله‌ای تحت عنوان «مکتب نو ایران» در کیهان اینترنشنال، اصطلاح مکتب سقاخانه را به کار برد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
او چهار هنرمند جوان را به عنوان قدرتمندترین هنرمندان این جریان معرفی کرد: فرامرز پیل آرام ، منصور قندریز، بهزاد گلپایگانی و حسین زنده‌رودی، چهار نامی که اولین بار در این سبک مطرح شدند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
حساسیت‌های هنرمندان خارج شده از آکادمی‌های مدرن در کنار دغدغه‌های هویتیِ همراه با ظرفیت‌های تاریخی و فرهنگی کشور ایران توانست مسیری زیبایی‌شناسانه را به وجود آورد که بستری وسیع را برای بیان خودآگاهانه اجتماعی متجلی گرداند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
هنر سقاخانه‌ای با دیدگاهی سوبژکتیو که ارمغان جهان غرب بود ابژکتیویته‌ی عناصر سنتی را به کار بست، گرچه این رویکرد در نهایت بستر نظری خود را غنا نبخشید و به سمت نظریه‌ی‌ زیبایی‌شناسانه بومی حرکت نکرد اما نقطه‌ی آغازی برای پاسخگویی به دغدغه‌ی هنرمندان ایرانی گردید.
این هفته در فرهنگستان هنر، شاهد نمایشگاهی پژوهشی تحت عنوان «سقاخانه یک جنبش ملی» بودیم.
این نمایشگاه شاهد۳۴۰ اثر کمتر دیده شده‌ و نشستی پژوهشی بود که به زوایای تأثیرگذار اجتماعی این جریان می‌پرداخت.
جواد‌مجابی ، ایرج اسکندری، بهنام کامرانی و مهدی حسینی محققان شرکت کننده در این نشست بودند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
در این کارنما، ۳۴ اثر از هشت هنرمند به نمایش گذاشته شده بود. هنرمندانی همچون: منصور قندریز، مسعود عربشاهی، حسین زنده‌رودی، صادق تبریزی، ناصراویسی فرامرز پیل آرام ضیاءالدین امامی که همگی از چهره‌های بنام این جنبش به شمار می‌روند.هنرمندان مکتب سقاخانه را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: دسته‌ی اول هنرمندانی که آموزه‌های مدرن داشته و در پی ساخت فرمی مشخص و آشکار کردن جهان سوبژکتیو خود بوده‌اند و دسته‌ی دوم که علاوه بر دریافت مفاهیم و آموزش‌های مدرن، در فضای سنت و هنر حکمی تعلیم دیده و تسلط کامل به هر دو لحن مورد توجه را در این سبک داشته‌اند. فرامرز پیل آرام‌ از هنرمندانی است که علاوه بر دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشته‌ی نقاشی و معماری داخلی به انجمن خوشنویسان رفت تا درجه‌ی استادی این مرکز را کسب نماید. با این رویکرد پیل آرام، به عنوان یکی از مؤسسان این مکتب به لحاظ دغدغه‌های زمان معاصر، دارای اهمیت پژوهشی ویژه‌ای است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
توجه پیل آرام به خط، فراتر از فرمی تکرار شونده و یا المانی به مفهوم بافت برای ساخت و هویت‌بخشی است. او که به مفهوم اثر کاربردی در هنر سنتی آگاه بود، شاکله‌ی اجزا و فرم‌های اصیل خود را با تصویر انسانی مخلوط نمود و در تلاشی دیگر ذات ترکیب‌بندی رقعه‌های خط شکسته را مورد بررسی قرار داد.
پیل آرام با بزرگنمایی مهرهای سنتی به دور از هرگونه بد نویسی همراه با تصویرسازی‌های برخی قصص قرآنی، محتوای سنتی را در جریان هنر سقاخانه قوام بخشید.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
یکی از هنرمندانی را که می‌توان در شاخه‌ی انتزاعی این سبک سیاق ا‌جا داد، منصور قندریز است.
قندرریز را از مؤسسان سبک سقاخانه برشمرده‌اند. او در گرایشی اساطیری با توجه به نقش‌مایه‌های بدوی، کارماده‌ی خود را از نقوش سفال، گبه و دست‌ساخته‌های صنایع قدیمی ایرانی استخراج می‌نمود. وی در ۳۰ سالگی، در حادثه‌ی رانندگی چشم از جهان فرو بست.
شکل‌های نیمه انتزاعی با کناره‌های هندسی، کیفیتی جادویی و معنوی را در زمان کوتاه خلق هنریش‌رقم زد.
از هنرمندان برجسته‌ی دیگری که در این نمایشگاه آثارشان به نمایش درآمده بود، می‌توان به حسین زنده‌رودی اشاره کرد.
تعلق زنده‌رودی به فرهنگ ایرانی در مسیر خلق آثارش از بستر ی ایجابی است. او با گذشت زمان به فرانسه رفت و در آن اقلیم سکنی گزید. امروزه زنده‌رودی از پرفروش‌ترین هنرمندان ایران در حراج‌های داخلی و بین‌المللی است. برخی از هنرمندان سقاخانه از این‌که نامشان در کنار دیگر اعضا قرار بگیرد ابراز نارضایتی می‌کردند که زنده‌رودی نیز از این جریان مستثنا نبود، اما به دلیل پیوستگی شاکله‌ی عمومی و هم‌سویی اهداف فکری‌شان نمی‌توان آنان را به عنوان جریانی مستقل بررسی کرد.همچون روحبخش .

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
جعفر روحبخش از دیگر نقاشانی است که با گذشت زمان، وابستگی و نحوه‌ی تولید آثارش او را در زمره‌ی این هنرمندان قرار می‌دهد. زنده رودی به عنوان فردی تأثیرگذار در سقاخانه شناخته شده است. او با بهره‌مندی از شمایل‌نگاری، نقوش طلسم‌ها، اعداد و رنگ‌های هنر مذهبی سبک سقاخانه را در وادی فرمالیسم آزاد هنر مدرن توسعه داد. تکامل طبیعی این نقوش در طی سال‌ها و در مسیرهای متفاوت پهنه هنری را شکل داد که تنها به لحاظ ظاهر درگیر مفهوم هویت بود.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری
به لحاظ کلی و از منظر هنر معاصر، سبک سقاخانه از سال‌های ۱۳۵۰ شمسی، از حمایت‌های نهادهای دولتی برخوردار گردید، اما کارگردانان اصلی فعالیت‌های هنری آن دوران در پی بنیان‌افکنی هنر رسمی بودند. پس از انقلاب و از دهه‌ی هشتاد، حجم قابل توجهی از معاملات اقتصاد هنر نوپا را آثار این هنرمندان تشکیل داده‌اند.
بهره‌گیری این هنرمندان از سنت در جایگاه ارجاع فرم ظاهر و صوری و عدم توجه به فضای مضمون و محتوای نظری هنر سنتی و همچنین بازارپسند بودن این آثار مناقشه‌هایی را پدید آورده که با ظهور ژانر نقاشی_خط وسیع‌تر گشته است. این رویکرد در هنر، باعث نوعی بازگشت به انگاره‌های سنت و فرهنگ بومی و یا عبور از هر گونه هویت‌یابی و گرایشات خود بنیاد در هنر معاصر ایران گشته است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه سقاخانه نقاشی نقاشي سقاخانه نقاش ناصر اویسی مهدی حسینی منصور قندریز مکتب سقاخانه مسعود عربشاهي کریم امامی صادق تبریزی شارل حسین سقاخانه حسین زنده‌ رودی جوادمجابی جعفر روحبخش پیلارام بهنام کامرانی ایرج اسکندری

مطالب مرتبط به این نوشته :

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27125/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d9%82%d8%a7%d8%ae%d8%a7%d9%86%d9%87-%db%8c%da%a9-%d8%ac%d9%86%d8%a8%d8%b4-%d9%85%d9%84%db%8c.html/feed 0
درباره‌ی آثار ژازه تباتبایی به بهانه‌ی نمایشگاه آثارش - نگارخانه‌ی شهریورhttp://tandismag.com/27089/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87%e2%80%8c%db%8c-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%da%98%d8%a7%d8%b2%d9%87-%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%aa%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c.html http://tandismag.com/27089/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87%e2%80%8c%db%8c-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%da%98%d8%a7%d8%b2%d9%87-%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%aa%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c.html#comments Mon, 12 Dec 2016 11:27:01 +0000 http://tandismag.com/?p=27089 سان دیدن پاییزه‌ی هنرمند فقید از سربازانش   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سان دیدن پاییزه‌ی هنرمند فقید از سربازانش
سایت تندیس حافظ روحانی
صحبت از ژازه تباتبایی، تنها سخن گفتن از یک هنرمند – نقاش و مجسمه‌ساز – نیست، بلکه ژازه تباتبایی هم به مانند بسیاری از هنرمندان هم‌دوره‌اش یا همه‌ی آن نسلی که یک دهه زودتر از اروپا به ایران بازگشتند تا آموخته‌های‌شان از هنر نوین را در ایران به کار ببندند در کنار کار هنری باید مبنای هنر نوین را هم آموزش می‌داد و هم‌زمان در کنار همه‌ی این‌ها باید خود نهادهای هنری نوین را بنا می‌کرد.

با این‌حال بخت آن‌قدر با او و هم‌نسلانش یار بود که در میانه‌ی دهه‌ی ۱۳۳۰، یعنی زمانی که داشتند به شکوفایی هنری می‌رسیدند شاهد پیروزی هنرمندان نوگرا باشند و تأسیس نهادی مثل بی‌ینال نقاشی تهران را به چشم ببینند. شاید از همین‌رو بود که این نسل از هنرمندان نوگرای ایران که متولد نیمه‌ی دومِ نخستین دهه‌ی سده‌ی چهاردهم هجری شمسی بودند با دستی آزادتر دست به خلق آثار هنری زدند یا لااقل کم‌تر از نسل متقدم‌تر مجبور به توضیح کارشان شدند.با این‌حال نوشته‌های پراکنده و اشارات گاه ضد و نقیض کار نوشتن و نگاه به آثار ژازه تباتبایی را مشکل می‌کند.

نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری شهریور ژازه تباتبایی حافظ روحانی

نمونه‌ی این تناقض‌گویی‌ها در قرار دادن نام این هنرمند در کنار هنرمندان سقاخانه است. با وجودی‌که هنوز نمی‌توان حتی خود جریان سقاخانه را تعریف کرد یا با برشمردن خصایص مشترک بین هنرمندانِ موسوم به سقاخانه کیفیت‌های این جنبش هنری را توصیف کرد، عده‌‌ای در سال‌های بعدی از ژازه تباتبایی نیز به عنوان یکی از هنرمندان جریان سقاخانه نام بردند. در آخرین نمایشگاه جریان سقاخانه که چندی پیش در موزه‌ی هنرهای معاصر برگزار شد هم می‌شد این عدم اطمینان به حضور تباتبایی در کنار دیگران را دید. در این نمایشگاه کم‌ترین آثار به نمایش درآمده از تباتبایی بود.

نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری شهریور ژازه تباتبایی حافظ روحانی
با همه‌ی این احوال در تمام طول این سال‌ها، مدام بر اهمیت این نقاش و مجسمه‌ساز پیش‌رو افزوده شده است و آثارش در نمایشگاه‌های متعددی از انفرادی گرفته تا گروهی به نمایش درآمده‌اند. از یک‌سو سبک ویژه‌ی او در ساختن مجسمه که بعدتر توسط هنرمندان دیگری مورد استفاده قرار گرفت او را در بین دیگران خاص می‌کند و از طرف دیگر رویکرد طنازانه‌ی او به کارش به او خصیصه‌ای ویژه و یگانه می‌بخشد. به واقع اصرار او به استفاده از قطعات اسقاطی ماشین‌ها توسط ژازه تباتبایی در زمانه‌ای رخ داد که هنرمندان ایرانی در آستانه‌ی آزمودن مواد کار جدید بودند و از این نظر تباتبایی در کنار مارکو گریگوریان در نیمه‌ی اول دهه‌ی ۱۳۴۰ پیشگام محسوب می‌شوند.نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری شهریور ژازه تباتبایی حافظ روحانی

با این‌حال این رویکرد و استفاده از قطعات اسقاطی ماشین‌ها در آثار او بهانه‌ای می‌شوند برای پیاده کردن دغدغه‌ی محبوب آن سال‌ها و استفاده از موتیف‌های بصری ایرانی. تفاوت تباتبایی با دیگران رویکرد طنازانه‌ای است که اشاره شد. به واسطه‌ی همین نگاه و رویکرد بود که او پیکره‌های خود را با قطعات اسقاطی ماشین‌ها می‌ساخت و در ضمن نگاهی به سنت‌ها بصری تصویرگری در هنرهای سنتی ایران هم داشت. این نگاه به سنت‌های بصری را البته بیش‌تر می‌توان در نقاشی‌های‌اش پیگیری کرد، جایی که او آدم‌ها را مثلاً با چشم‌های کشیده‌ی بادامی تصویر می‌کرد. این تمایل را گه‌گاه می‌توان در مجسمه‌های‌اش هم دید، هر چند که ماده‌ی کارش تا حدی محدودیت‌هایی را در مسیر این رویکرد باعث می‌شد. با این‌حال او نیز به مانند دیگر هم‌دوره‌ای‌هایش، به خصوص هنرمندان سقاخانه، به هنرهای سنتی، موتیف‌های بصری و اسطوره‌های ایرانی نگاه می‌کرد که نمونه‌هایی از این رویکرد را می‌توان بیش‌تر در نقاشی‌ها و کم‌تر در مجسمه‌ها دید.نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری شهریور ژازه تباتبایی حافظ روحانی

نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری شهریور ژازه تباتبایی حافظ روحانی اما طنازی ژازه تباتبایی در اجرای آثار هنری‌اش کیفیتی کم و بیش یگانه است. از بین هنرمندان هم‌دوره‌اش کم‌تر هنرمندی را می‌توان یافت که به مانند او در تمام دوره‌های کاری‌اش نگاه طنازانه‌اش را حفظ کرده باشد. از این حیص تباتبایی جایگاه ویژه‌ای دارد. به عنوان مثال او نام مجموعه‌ای از پیکره‌های‌اش را «سربازان من» نامیده است که بسیاری از آن‌ها دارند هنوز در خانه‌ی به جا مانده‌ از او در کوچه‌ی پاییز نگهبانی می‌دهند. نمونه‌ای از این طنازی را می‌توان در تعدادی از آثار به نمایش درآمده از این هنرمند در نگارخانه‌ی شهریور دید، به عنوان مثال می‌توان به عقربی اشاره کرد که این هنرمند با همان قطعات اسقاطی ساخته است. یا نگاه کنید به استفاده از بیل در مجسمه‌های نوازندگان. نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری شهریور ژازه تباتبایی حافظ روحانی
به طور کلی نمایشگاه آثار ژازه تباتبایی در نگارخانه‌ی شهریور کوششی بود در نمایش طیفی متنوع از آثار هنرمند که مجسمه‌ها و نقاشی‌ها را شامل می‌شد. به خصوص که در انتخاب آثار نگارخانه بیش‌تر به سراغ دوره‌هایی از آثار رفته بود که پیش‌تر کم‌تر به نمایش درآمده بودند. به عنوان مثال می‌توان به مجسمه‌های بزرگ‌تری اشاره کرد که به واسطه‌ی سنگینی و مشکلات حمل و نقل پیش‌تر کم‌تر به نمایش درمی‌آمدند و نمونه‌هایی از آن را در این نمایشگاه و نمایشگاه گروهی دیگری در نگارخانه‌ی خانه‌ی هنر ۲ به نمایش درآمدند که فرصتی بود برای تماشای آثار متنوع و مختلف این هنرمند پرکار که تأثیرش را می‌توان در آثار چندی از مجسمه‌سازان جوان‌تر نیز پیگیری کرد. نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری شهریور ژازه تباتبایی حافظ روحانی
بهروز دارش در نوشته‌ای که برای نمایشگاه آثار ژازه تباتبایی در نگارخانه‌ی شهریور نوشته علاوه بر اشاره به ماده‌ی کار می‌نویسد: «ژازه تباتبایی فاقد مهارت‌های دست متداول در دوران خود و به کارگیری آن‌ها در آفرینش هنری بوده و لذا آن‌چه برای هنرمند در درجه‌ی اهمیت قرار دارد، ایده‌ی هنرمندانه است که بر اساس تخیلات و تصورات و حالت‌های روانی – اجتماعی و وجودی هنرمند رخ می‌دهد که عینیت یافتن آن‌ها می‌توان به وسیله‌ی خود هنرمند یا شخص دیگری در چارچوب تخیلات و ایده‌های هنرمند انجام پذیرد.»نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقاش مجسمه‌ گالری شهریور ژازه تباتبایی حافظ روحانی

این بخش از نوشته از یک‌سو به شیوه‌ی کاری تباتبایی اشاره می‌کند و این‌که او با جوشکاری به نام آقا مصطفی کار می‌کرد و از سوی دیگر جایگاه او به عنوان هنرمندی پیش‌رو را تبیین می‌کند که اهمیتی جدی برای ایده و فکر هنری قائل بوده است و یا لااقل با شیوه‌ی کارش، جرأت توجه به ایده و فکر هنری را در بین هنرمندان نسل بعدی زنده کرده است. به این ترتیب است که این نقاش و مجسمه‌ساز پیشرو، متولد سال ۱۳۰۹ و متوفی به سال ۱۳۸۶ به جایگاه کنونی‌اش در هنر نوگرای ایران می‌رسد. هر نوع پژوهشی در مجسمه‌سازی ایران بودن نام بردن از این هنرمند بی‌تردید چیزی کم دارد و آن نقش و اهمیت ژازه تباتبایی به عنوان کسی است که به تنهایی بخشی از خلأ هنر معاصر ایران را جبران کرد.

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27089/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87%e2%80%8c%db%8c-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%da%98%d8%a7%d8%b2%d9%87-%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%aa%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c.html/feed 0
گزارش نمایشگاه سودابه کردی + گزارش تصویری - در گالری ابدhttp://tandismag.com/27055/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%b1%d8%af%db%8c.html http://tandismag.com/27055/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%b1%d8%af%db%8c.html#comments Sun, 11 Dec 2016 12:16:01 +0000 http://tandismag.com/?p=27055 نمایشگاه انفرادی سودابه کردی با عنوان سو(ذن/زن/ظن) در گالری ابد با ارائه ده اثر افتتاح شد.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سایت تندیس به قلم سارا بافتی‌زاده
نمایشگاه انفرادی سودابه کردی با عنوان سو(ذن/زن/ظن) در گالری ابد با ارائه ده اثر افتتاح شد که در ابتدا سه تابلوی ایشان ممیزی گردید .
سودابه کردی، در پس زمینه‌کاری خود تئاتر و طراحی صحنه را دارد. که این خود در خلق فضایی با روح دراماتیک، ‌زبان بصری‌خاص و همچنین روایی بودن آثارش را نشان می‌دهد، با اینکه جای خالی آثار خوانش آنها را ناقص می کند، که البته با توضیحات سودابه سمت و سو می‌گیرد .

آثار به شیوه فتوپنتیگ خلق شده، مدیوم اصلی ایشان پرتره‌ها و اشیائی است که در موقعیت‌های انتخابی سیاه و سفید عکاسی و با کاردک در ادامه تصاویر رنگ گذاری و برای ارتباط تصاویر از عنصر خط بهره برده، به صورتی که منحی های موجود در آثار اشاره به تداوم حرکت و انتقال مفاهیم بنیادین و ارجاع به روایت های‌ سینه به سینه می‌باشد، در یکی از این آثار با عنوان “ملاقات” اشاره به نمایشنامه ملاقات بانوی سالخورده (فردریش دورنمات) دختری دیده می شود با چشمانی بسته که گوشواره هایش فانوس هایی‌ست سنگین که او حمل می کند که می تواند تعبیری اکسپرسیونیستی از داستان باشد.
خط سیر و تفکر پشت آثار بسیار جذاب می‌باشد که می‌تواند در آثار بعدی سودابه کردی بصورتی جا افتاده‌تر و تکنیکی تر ارائه گردد.
نمایشگاه تا روز جمعه ۲۶ آذر ماه در گالری ابد به آدرس: گیشا(کوی نصر) خیابان شهید علیالی (پیروزی غربی) خیابان جوادی پلاک ۵۳ دایر می باشد .
هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقاشی نقاشي نقاش گزارش نمایشگاه گزارش تصویری گالری ابد عکس عکاسی عکاس سودابه کردی سارا بافتی زاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27055/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%b1%d8%af%db%8c.html/feed 0
نقد نمایشگاه ابراهیم حقیقی - گالری آhttp://tandismag.com/27043/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%87%db%8c%d9%85-%d8%ad%d9%82%db%8c%d9%82%db%8c.html http://tandismag.com/27043/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%87%db%8c%d9%85-%d8%ad%d9%82%db%8c%d9%82%db%8c.html#comments Sun, 11 Dec 2016 11:04:24 +0000 http://tandismag.com/?p=27043 حقیقی یک خوش‌نویس نیست، برخلاف راه حل خوش‌نویس‌ها از خطوط زیبای فارسی اجتناب کرده و اتفاقاً از خط‌نگاره‌هایی استفاده کرده که ریشه در طراحی گرافیک دارند.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
درباره‌ی نمایشگاه «نقش غلط»، آثار ابراهیم حقیقی در نگارخانه‌ی آ
هویت ما در لابه‌لای همه‌ی این خطوط
سایت تندیس به قلم حافظ روحانی
این نخستین بار نیست که ابراهیم حقیقی، عکاس، طراح گرافیک و مستندساز، خط‌نگاره‌های‌اش را به نمایش می‌گذارد. سال‌ها پیش بود که او به عنوان یک طراح گرافیک این خط‌نگاره‌ها را طراحی کرد و از آن‌ها در بسیاری از آثارش، شامل پوسترها، روی جلد کتاب‌ها و دیگر طراحی‌های‌اش استفاده کرد.
سال‌ها بعد از آن تاریخ این خط‌نگاره‌ها که ابزار کار یک طراح بودند، آرام‌آرام هویتی مستقل یافتند، از کارهای گرافیکی منفک شدند و قدم به روی بوم‌های او گذاشتند و حالا دیگر شاهد تغییر و تحول آن‌ها بر روی بوم‌ها و از این نمایشگاه به نمایشگاه بعدی هستیم.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنرهای تجسمی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاشي نقاش گرافیک گرافیست طراح خط‌نگاره‌ حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی ابراهیم حقیقی

هم‌چنان که این خط‌نگاره‌ها در ابتدا از محدوده‌ی تایپوگرافی‌ جدا شدند، به تدریج و از این نمایشگاه به نمایشگاه بعدی شاهد تغییرات‌شان هستیم. نخستین نمونه‌ها در پس‌زمینه‌ای تخت و تک‌رنگ نوشته می‌شدند و هنرمند فضاهای منفی محصور در بین خطوط را با رنگ‌های مکمل پر می‌کرد. تقریباً در زمانی که خط‌نگاره‌ها ابزاری گرافیکی محسوب می‌شدند این روش توسط حقیقی به کار می‌رفت. ولی وقتی خط‌نگاره‌ها هویتی مستقل یافته و آرام‌آرام به روی بوم‌ رفتند و در نمایشگاه‌های مختلف هنرمند به نمایش درآمدند، رویکرد حقیقی هم تغییر کرد.
در دوره‌ای هنرمند کوشید تا موتیف‌های بصری گوناگون را همسو با معنای نوشته طراحی کند، این رویکرد در نحوه‌ی انتخاب عناصر بصری از قبیل هلال ماه، انار و شبیه به این‌ها حاکم بود. به همین شکل این رویکرد در مورد انتخاب رنگ‌ها هم صدق می‌کرد، مثلاً رنگ نارنجی به کار نمایش پاییز می‌آمد و رنگ آبی معرف شب بود. علاوه بر این‌ها اجرای هنرمند هنوز نشانه‌هایی از کارکرد گرافیکی خطوط را داشت؛ هنرمند هنوز با احتیاط رنگ می‌گذاشت و می‌شد دقت یک طراح گرافیک را در اجرای آن مجموعه دید که به خوبی حدفاصل خطوط را رعایت می‌کرد و اهمیت دسن‌ها و قلم‌گیری‌ها را در طراحی کلی در نظر می‌گرفت. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنرهای تجسمی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاشي نقاش گرافیک گرافیست طراح خط‌نگاره‌ حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی ابراهیم حقیقی
اندکی بعد بود که حقیقی در نمایشگاه خیام که به نوشتن خط‌نگاره‌هایی از رباعی‌های خیام مربوط می‌شد، به سراغ آنری ماتیس رفت تا نه فقط پس‌زمینه‌ی معنایی تازه‌ای برای خیام فراهم سازد که در عین‌حال رویکرد تازه‌ای را در برخورد با خط‌نگاره‌ها پیش بگیرد. حالا راهنمای حقیقی یک نقاش بود، نقاشی که با شور و شعفی خاص زندگی را ستایش می‌کرد و می‌شد این علاقه‌‌مندی را در آثارش هم دید. حقیقی در اجرای مجموعه‌ی خیام تا حد زیادی رهاتر از پیش با خط‌نگاره‌ها مواجه شده بود که نشان می‌داد او دارد آرام‌آرام با هویت تازه‌ی خط‌نگاره‌ها اخت می‌شود.
نمایشگاه «نقش‌ غلط» در نگارخانه‌ی آ، اما گامی تازه در این مسیر محسوب می‌شود. ابراهیم حقیقی، در نمایشگاه اخیرش بیش از پیش از قامت یک طراح گرافیک رها شده و با آزادی دست یک نقاش خط و رنگ می‌گذارد. برای تماشای این رویکرد به تجربه‌ی جدید هنرمند در کار با بافت دقت کنید که با چسباندن توری به روی کارها حاصل شده است. به تنوع رنگی آثار دقت کنید که به نوع رنگ‌گذاری که دیگر به مانند سابق صرفاً مبتنی بر معنا یا مفهوم نوشته نیبوده و هنرمند در تلاش برای پنهان کردن رد قلم‌مو از روی بوم نیست، بلکه در این‌جا اتفاقاً نقاشی را می‌بینیم که می‌کوشد تا اثر قلم‌موی آزادش را به نمایش بگذارد. به نحوه‌ی مواجهه با موتیف‌های بصری دقت کنید؛ این‌بار عناصر و موتیف‌های بصری نه لزوماً در خدمت نوشته که اتفاقاً در خدمت حس و حال و فضای عمومی اثر هستند. به واقع آن‌چه ابراهیم حقیقی در نمایشگاه جدیدش کرده، قدمی به جلو ست.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنرهای تجسمی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاشي نقاش گرافیک گرافیست طراح خط‌نگاره‌ حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی ابراهیم حقیقی

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنرهای تجسمی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاشي نقاش گرافیک گرافیست طراح خط‌نگاره‌ حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی ابراهیم حقیقی اما کوشش حقیقی هم‌چنان بررسی رابطه‌ی بین ادبیات و هنرهای بصری است. تلاش او هنوز یافتن نقطه‌ی طلاقی این دو هنر است. یافتن امکانات بصری نقاشی در تصویر کردن ادبیات و پرسش مهم‌تر که نقاشی به واقع می‌تواند چه چیز یک شعر را تصویر کند؟ به یاد داشته باشید که حقیقی در نمایشگاه نقش غلط اتفاقاً به سراغ شاعری مثل حافظ رفته که اشعارش چندان تصویری را در ذهن متبادر نمی‌کنند. خود این انتخاب او را از بند یافتن مابه‌ازای تصویری برای ابیات نجات می‌دهد و کمک می‌کند تا هنرمند قدمی به جلو بردارد و در پی جوهره‌ی مشترک این هنرها باشد. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنرهای تجسمی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاشي نقاش گرافیک گرافیست طراح خط‌نگاره‌ حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی ابراهیم حقیقی
از طرف دیگر حقیقی یک خوش‌نویس نیست، پس برخلاف راه حل خوش‌نویس‌ها از خطوط زیبای فارسی اجتناب کرده و اتفاقاً از خط‌نگاره‌هایی استفاده کرده که ریشه در طراحی گرافیک دارند. به این ترتیب اگر پرداخت و ظاهر یک خط خوش فارسی (نستعلیق مثلاً) برای بیننده‌ی ایرانی یادآور یک برخورد مبتنی بر سنت‌های بصری و تصویرگری ایرانی است، رویکرد حقیقی و خط‌نگاره‌های‌اش رویکردی کاملاً جدید است که می‌کوشد به کمک ابزارهای تصویرگری غیرایرانی نه فقط جوهره‌ی درونی شعر فارسی را تصویر کند که در تلاش است تا با زبانی امروزی ما را به جوهره‌ی ادبیات و فرهنگ‌مان پیوند بزند بی‌آن‌که راه حل‌اش به نظر کهنه یا مربوط و وابسته به گذشته به نظر برسد. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنرهای تجسمی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاشي نقاش گرافیک گرافیست طراح خط‌نگاره‌ حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی ابراهیم حقیقی
به واقع «نقش غلط» بیش از هر چیز کوششی است برای رسیدن به بیانی نوین (نه لزوماً به معنای مدرن که به معنای مستقل از راه‌های آزموده‌ی پیشین). این بیان نوین در بطن خود کوششی است برای کشف رمز حقیقت و جوهره‌ی شعر فارسی و فرهنگی که این اشعار در بطن‌شان سروده شده‌اند. بدیهی است که راه حل خوش‌نویسی هنوز راه حلی محبوب و پرکاربرد است، ولی این راه حل محدودیت‌ها دارد که مهم‌ترین‌شان به خود رسانه‌ی خوش‌نویسی مربوط می‌شود، در حالی که راه‌حل حقیقی برآمده از روشی دیگر است، از طراحی گرافیک که مبتنی بر تولید انبوه است که باید با مخاطبش مستقیماً ارتباط برقرار کند. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنرهای تجسمی نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاشي نقاش گرافیک گرافیست طراح خط‌نگاره‌ حافظ روحانی اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی ابراهیم حقیقی
«نقش غلط» بیش از هر چیز کوششی است برای کشف رمز از مفهوم قدیمی هویت در هنر ایران و نمایش‌گر تلاش هنرمند / روشن‌فکری است که می‌کوشد تا بعد از ۴۰ سال فعالیت حرفه‌ای دوباره جایگاه و هویت خود را واکاوی کند و برای رسیدن به این موقعیت خود را به ابزارهای سه هنر مجهز کند؛ ادبیات که جوهره و ریشه‌ی فرهنگی را در خود ذخیره کرده، گرافیک که به او امکان می‌دهد تا بیانی نوین را بیازماید و نقاشی که انگار حال و هوا و تمامی حس یک ایرانی را به نمایش می‌گذارد. یک ایرانی که از سال‌ها پیش دل به ادبیات بسته و هنوز هم در آستانه‌ی هفتاد سالگی به ادبیات و فرهنگش عشق می‌ورزد.‌

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27043/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%87%db%8c%d9%85-%d8%ad%d9%82%db%8c%d9%82%db%8c.html/feed 0
نقد نمایشگاه نصرت الله مسلمیان - گالری هورhttp://tandismag.com/27004/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d8%b5%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d9%85%d8%b3%d9%84%d9%85%db%8c%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/27004/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d8%b5%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d9%85%d8%b3%d9%84%d9%85%db%8c%d8%a7%d9%86.html#comments Sat, 10 Dec 2016 11:38:37 +0000 http://tandismag.com/?p=27004 نصرت الله مسلمیان نقاشی است از جنس ساز و برگ‌ فضاهای مطبوعاتی و رسانه‌ای محور، که از سازه‌های مهم روشنفکری است.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
غسل تعمید در هندسه ی مفاهیم
سایت تندیس به قلم حمید هادی نژاد 
سکانس آغازین فیلم تنگه‌ی وحشت اثر مارتین اسکورسیزی ناقوسی مهیب است بر انقراض اخلاق‌مداری و سلطه‌ی سرعت و شتابزدگی در رسیدن به امیال. دوربین اسکورسیزی بر بدنی خیره شده است که حکم زمینی را دارد که بر آن متنی از انجیل نگاشته شده که این نه باوری دینی است و نه قصد دارد در راستای هشدار و امر و نهی گامی بردارد. فیلم با واژگان انجیل بر سطح بدن آغاز می‌شود که اشاره به زمین دارد و در انتها با کلام و گفتار انجیل در آب تاریک غسل تعمید می‌شود. این سرنوشت کنش‌هاییست که در روح و روان زمان نهادینه شده و فقط کالبدی نیمه‌جان از مفاهیم را در بردارد. در جامعه‌ای که نه به تعاریف با ظرافت عمل شده و نه مفاهیم در جلد مناسب خود قرار دارند چگونه می‌توان مکان و جغرافیای سالمی از سنت و مدرنیته را بنا کرد.
آثار به نمایش درآمده در گالری هور به گونه‌ای خود را عرضه می‌کنند که گویا قرار بوده تاریخ و جغرافیای سنت و مدرنیته را طراحی کنند، غافل از این‌که دو واژه سنت و مدرنیته مفاهیمی مصدری بوده و به راحتی تن به هر جلد و سازه‌ای نمی‌دهند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نصرت الله مسلمیان گالری هور گالری حمید هادی نژاد چاپ سیلک اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
مسلمیان نقاشی است از جنس ساز و برگ‌ فضاهای مطبوعاتی و رسانه‌ای محور، که از سازه‌های مهم روشنفکری است. البته بستر رشد و آذین‌بندی این جنس از روشنفکری را نمی‌توان در کتاب‌های قطور یافت بلکه مجلات، روزنامه‌ها و میزهای سمینار جایگاه اصلی آن هستند. بنابراین آبشخور افکار و نیازهای این دسته از روشنفکران را می‌توان بازخورد عملکرد رسانه‌ها دانست؛ بر این اساس مسلمیان حدود دو دهه، معادله‌ی سنت و مدرنیته را در صورتکی شبه قاجار و در جای جای مختلف بوم با به‌کارگیری طیف رنگی نسبتاً خامی خلاصه کرده، غافل از این‌که بخش اعظم صورت مسئله رها شده است. اگر تعریف سازمان یافته‌ای از سنت داشته باشیم نیازی به پرداختن به مدرنیته نیست، زیرا بررسی هرکدام از این‌ دو نیاز به شناخت دیگری است.
نگاه مسلمیان معطوف به رفتار و کنش است، ساختاری که در نهایت با پرداختن به داستان شکل می‌گیرد، داستانی که نه ریشه در سنت دارد و نه حضوری در مدرنیته، بلکه کنشی است در بوته‌ی آزمایش.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نصرت الله مسلمیان گالری هور گالری حمید هادی نژاد چاپ سیلک اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
آنچه که قرار است در جلد صورتکی از تبار قاجار اعلام هویت کند به شدت عاریتی و الکن است، زیرا این جلد فاقد نظامی دقیق از ساز و برگ‌های تجسمی و به غایت گزارش‌گونه است. چشم‌های درشت در صورت مثلثی شکل با چانه‌ه ای تیز ظرفی لق و شکسته را تداعی می‌کند که انتظار می‌رود ظرفی شکسته را تحمل کند اما در نهایت ترک‌ها و گسل‌هایی در بدنه و کف ایجاد شده و مظروف شروع به ریزش می‌کند.
درگیری‌های نقاش در سطح ترمیم و شکسته‌بندی فرم باقی می‌ماند، زیرا چالش نقاش بر خلاف آنچه که نشان می‌دهد فقط فرم است و این باور را می‌رساند که محتوایی ورای فرم حضور دارد که می‌تواند حفره‌های تعبیه شده را در پهنه‌ی فرم پر کند که قابل ترمیم نیست، زیرا هندسه‌ی ساختاری فرم با بی‌ریشگی و عدم بافت و ساخت مواجه است.
نقاش یک شارح دینی، سیاسی و یا گزارشگر نیست، بلکه بر اساس نیازهای روحی و عاطفی خود و در تقابل با محیط اطرافش از خود کنش نشان می‌دهد. میل شدید به دیده شدن و کمتر به درون پرداختن و حضور نمایشگاهی در فضای رسانه ای او را در خود غرق کرده است.
آثار مسلمیان هرچند برآمده از جارو جنجال‌های سیاست‌مداران مطبوعات‌پرور است اما در شکاف و گسل‌های عمیقش می‌توان رایحه‌ا‌ی از هوش و تجربه را استشمام کرد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نصرت الله مسلمیان گالری هور گالری حمید هادی نژاد چاپ سیلک اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
این شکاف‌ها از جایی آغاز شدند که وی خود را در معناهای نفس‌گیر فلسفه‌ی غرب رها کرد و پارادوکس‌ها زاییده‌ی همین شکاف‌ها هستند و این زایش تا جایی پیش رفت که بافت و سازه‌ای دقیق را در هندسه‌ی بیان هنری باقی نگذاشت.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نصرت الله مسلمیان گالری هور گالری حمید هادی نژاد چاپ سیلک اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی مسئله خیلی جدی در عرصه ی فعالیت فرهنگی معاصر فقدان درک عناصرو سازه های بومی و ملی است، بدین معنا که آنچه وارد فرهنگ می شود با نیازهای ما ابتدا محک زده و سپس از ابعاد گوناگون بررسی و سازمان¬دهی می¬شود. ما همواره تحت پوشش تعاریف¬سازی و مهندسی فرهنگی متدهای اروپایی هستیم و همواره آنچه را که بر آن تاکید، نفی، و یا تایید می کنیم از درون سیستم های سازمانی فرهنگ خودمان استخراج نمی شود بلکه از شیوه های غیر ملی و بومی ساخته شده است.
با همین وضعیت پرداختن به مفاهیم مهمی مانند سنت، مدرنیته، و هر آنچه که زیرمجموعه و صیغه های صرف شده در این واژه است، تا زمانی که همزیستی و نزدیکی با زندگانی طبیعی هنرمند نداشته باشد راه به جایی نخواهد برد زیرا تجربه دقیق و عمیقی از روند وجود ندارد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نصرت الله مسلمیان گالری هور گالری حمید هادی نژاد چاپ سیلک اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
پوسته ها و لایه های رویی در تناقض با لایه های عمیقتر هستند و تمام چالش ها و عکس عمل¬های رفتاری به طرز خیلی بارزی ساختارگریز هستند.
مسلمیان گویا در این مناسبات به گونه ای عادت به رفتارگرایی کرده است و برای او به طرز عجیبی به نوعی سرگرمی تبدیل شده که هرازگاهی واژگانی را دستمالی کرده و از آن ریسمانی برای بالا رفتن از مناسبات فرهنگی اجتماعی بسازد و این همان عدم تعادل و تعامل در رفتار و ساختار اجتماعی فرهنگی است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نصرت الله مسلمیان گالری هور گالری حمید هادی نژاد چاپ سیلک اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
فرهنگ ترجمه و مونتاژ و چندپاره گی بین هنرها و عدم ارتباط و کانال در جریانات هنری و جزیره ای عمل کردن افراد فرهنگی و در نهایت نبودن هندسه شفاف و دقیقی از ظرفیت ها و عملکردها باعث شده که به یک دلهره ی عمیق در زوایای گوناگون دچار شویم.
با این‌که بازیگر فیلم تنگه‌ی وحشت یک جنایتکار است اما متنی از انجیل را روی تن خود حمل می‌کند که در سکانس پایانی فیلم با خواندن انجیل در آبی تیره فرو می‌رود. با این نگرش،به نظر می¬رسد که فرهنگ تجسمی ما تنها پوسته‌ای از مدرنیته را بر دوش خود انداخته است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمايشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نصرت الله مسلمیان گالری هور گالری حمید هادی نژاد چاپ سیلک اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/27004/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d8%b5%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d9%85%d8%b3%d9%84%d9%85%db%8c%d8%a7%d9%86.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه گمگشته| مانوش نبوی - گالری جرجانیhttp://tandismag.com/26873/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%b4-%d9%86%d8%a8%d9%88%db%8c.html http://tandismag.com/26873/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%b4-%d9%86%d8%a8%d9%88%db%8c.html#comments Wed, 07 Dec 2016 11:05:57 +0000 http://tandismag.com/?p=26873 نگارخانه جرجانی در این روزها میزبان نمایشگاهی از مانوش نبوی است. نمایشگاهی که در آن انسان و گمگشتگی او مورد توجه قرار گرفته است.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سایت تندیس به قلم مریم روشن فکر 
پیچیدگی‌های انسانی

نمایشگاه تا تاریخ ۲۲ آذرماه ادامه دارد

نگارخانه جرجانی در این روزها میزبان نمایشگاهی از مانوش نبوی است. نمایشگاهی که در آن انسان و گمگشتگی او مورد توجه قرار گرفته است. نبوی در این نمایشگاه وضعیت انسان معاصر را مورد کنکاش قرارداده. او در بیانیه نمایشگاه خود گمگشتگی را به عنوان آفتی برای انسان برشمرده، که در دنیایی که روز به روز به واسطه تکنولوژی انسان‌ها را از یکدیگر دورتر می‌کند، جهان او را متاثر کرده‌است.
آثار نبوی در بستر عکس و با رنگ‌مایه سیاه و سفید و گاهن تک‌رنگ‌های دیگر و کنتراست زیاد خلق شده‌اند. او آثار خود را به شیوه فوتو مونتاژ و دست‌کاری در عکس به وجود می‌آورد. در این روش او برای رسیدن به تصویر مورد نظر خود، عکس‌های متعددی گرفته و آن‌ها را به صورت لایه‌های مختلف بر روی یکدیگر سوار می‌کند. تصویر نهایی به‌دست آمده که حاصل تعداد کم یا زیادی عکس است، دارای ویژگی بیانگری قوی است که نبوی از آن بهره بسیار می‌برد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن فکر مانوش نبوی گالری راه ابریشم گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
آثار او در تکنیک قوی و حساب شده‌ هستند. او با داشتن تخصصی در زمینه عکاسی پرتره و نورپردازی، تصاویر حساب‌شده‌ای را ایجاد می‌کند که در برهم‌نمایی لایه‌ها قدرت بصری خود را حفظ کرده‌اند. او در ترکیب‌بندی نیز بیشترمتاثر از آثار نقاشانی مانند رنه ماگریت و در فضاسازی سالوادور دالی است و همان‌گونه که خود نیز اذعان دارد جهان تصویری او به هنرمندان سورئالیست نزدیک است و با در نظر گرفتن همین رویکرد نیز می‌توان گفت که او در حوزه معنا به روان‌شناسی تکیه دارد. برهم‌نمایی لایه‌های متعدد بر روی چهره‌ها، صورت‌های ناواضح در پس ماسک‌ها و جدا شدن‌ قطعات تشکیل دهنده سوژه انسانی که فاقد جنسیت و هویت فردیست.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن فکر مانوش نبوی گالری راه ابریشم گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
مانوش نبوی مسئله گمگشتگی را در پنهان کردن، مضمحل کردن و پوشاندن چهره سوژه‌هایش می‌بیند. او صورت‌ها را یا با جعبه و پاکت و ماسک می‌پوشاند و یا تا سرحد غیر قابل تشخیص بودن محوشان می‌کند و یا به طور کامل با پارچه آن‌را باندپیچی می‌کند تا بر از دست رفتن هویت در سایه فرهنگ دوگانه و مسخ شده غرب تاکید کند. فرهنگی با ظاهر آراسته و ماسک گونه که انسان را چندپاره، گنگ و نابینا کرده‌است. هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن فکر مانوش نبوی گالری راه ابریشم گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
او ادر اغلب آثار سر و چهره را، سوژه خود قرارداده‌است که جایگاه مغز و عقل و بارزترین نشانه هویت انسان است و آن را به روش‌های مختلف در بستر انواع نشانه‌های تصویری و زبانی قرار داده و از این طریق به یغما رفتن آن را هشدار داده‌است.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن فکر مانوش نبوی گالری راه ابریشم گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آثار او هرچند در بستری سیاه و سفید و با نگاهی انتقادی شکل گرفته‌اند، اما واجد نا امیدی نیستند، بلکه بیشتر هشداری برای آگاهی و تعریف برداشت او از وضعیت موجود جهان است. دوپارگی، پنهان شدن در پس هویت‌های مجازی، تکه‌پار شدن و نهایتا گم‌شدن در هزارتوی دنیای مجازی که گونه‌ای از سبک زندگی را به سمت ما سرایز کرده و در حال نابودی ریشه‌ای، تمامی فرهنگ و انسانیت و فردیت ماست.
آثار نبوی در فضایی ناکجایی شکل گرفته و فضا سازی تصاویر فراواقعی و مکان‌هایی مثالی می‌باشند که حضور سازه‌های هندسی و بدون تزئین، پله‌ها و دیوارها در گروهی از آثار و ترکیب آن با موجودات بی‌سر یا مسخ شده نمایانگر گم‌شدن است. انسان‌های او در فضاها گم‌شده‌اند به نحوی که گویی نمی‌خواهند ارتباطی با آن داشته باشند، از پله بالا بروند و از دریچه عبور کنند یا هیچ‌گونه آگاهی نسبت به فضایی که در آن هستند کسب کنند. این جعبه‌ها و پاکت‌هایی که بر سر آنان گذاشته شده می‌تواند نمادی باشد از سطوح مسطح نورانی که همه در کیفمان داریم و روزانه زمان زیادی را با آن سپری می‌کنیم. ارتباطی که ما را از جهان پیرامون منفک کرده و به گردابی می‌برد که به مرور به صورت داوطلبانه در آن سکنی می‌گزینیم.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن فکر مانوش نبوی گالری راه ابریشم گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
آثار نبوی در فرم نمایانگر نوعی دوگانگی هستند. تصویر صورتک‌هایی که به کرات در آثار تکرار شده و به صورت شاهدی در گوشه قاب قرار گرفته که دارای ارتباطی قطعی و مستقیم با چهره خارج شده از وضوح می‌باشد. ولی این نشانه‌ها هرچند در تصویر پخته می‌شوند در معنا تنها یک قدم کوچک با فروافتادن به ورطه شعاری شدن فاصله دارند. نبوی با یک پرش کوچک از روی شعار زدگی پریده است و آن تنوع و امکان مشاهده روند و تغییر زاویه دید در مجموعه تصاویر نمایشگاه است که دغدغه‌مند بودن و ارتباط شخصی او را با موضوع نمایشگاه عیان می‌کند. علاقه او به ایجاد و حل مسائل بصری در کنار قدرت تکنیکی در عکاسی و مونتاژ عکس‌ها، تصاویری پخته به وجود آورده است که می‌تواند مخاطب را با نمایشگاه درگیر کند.
مانوش نبوی متولد ۱۳۶۶دانش آموخته رشته ویدئو و سینما در مرکز سینمای جوانان ایران و عکاسی در دانشگاه نورتریج کالیفرنیای امریکاست. او در خانواده‌ای هنرمند متولد شده و بالیده است. پدر او از اساتید برجسته رشته عکاسی و فیلمبرداری و از بزرگان این عرصه است. مانوش نبوی دارنده جوایز متعددی در زمینه عکاسی است و تا کنون نمایشگاه‌های بسیاری را در اقصی نقاط جهان برپا نموده‌است. استفاده او تصویر عکاسانه به مثابه ماده خام و دانش او از نقاشی نیز در موفقیت این نمایشگاه تاثیر بسزایی داشته‌اند. او توانسته با تغییر جایگاه عکس از هدف به وسیله مدیومی را برای تولید اثر انتخاب کند که بتواند در حوزه آن آزادانه مسیر انتقال مفهوم را طی نموده و به نتیجه برساند.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد عکس نقد مریم روشن فکر مانوش نبوی گالری راه ابریشم گالری اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

نبوی در این نمایشگاه همچنین توانسته‌است با بیانی صریح و استفاده از نشانه‌های تصویری واضح دغدغه خود را به نمایش درآورد و پیام خود را به مخاطب انتقال دهد. این صراحت او البته فضای گمانه‌زنی و خیالپردازی مخاطب را در معنا محدود می‌کند اما او به مدد فرم چندلایه و عمق بخشیدن به هم‌نشینی نشانه‌های زبانی و تصویری راه مخاطب را برای کشف و شهود در آثار به سمت فرم هدایت می‌کند.

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/26873/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%b4-%d9%86%d8%a8%d9%88%db%8c.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه جای دیگر وجید امینی - گالری ایوانhttp://tandismag.com/26820/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d9%88%d8%ac%db%8c%d8%af-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c.html http://tandismag.com/26820/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d9%88%d8%ac%db%8c%d8%af-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c.html#comments Tue, 06 Dec 2016 10:00:29 +0000 http://tandismag.com/?p=26820 سرما دو چندان شده است.سایت تنیس به قلم جاوید رمضانی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سرما دو چندان شده است.
سایت تنیس به قلم جاوید رمضانی 

در آغاز سرمای نا به‌هنگام آذر ماه، برف و سفیدی‌ مهمان شهر ما شده است. در این حال و هوا ،. دومین نمایشگاه انفرادی وجید امینی با عنوان «جایدیگر» در‌ گالری ایوان با مضمون مناظر برفی و زمستانی شأنی خاص یافته است.

این واقعیت را نمی‌توان انکار کرد که بخش اعظمی از هنر، بیانی است و واژگانی که ما برای توصیف آن به ‌کار می‌بریم در اغلب موارد بر مفهوم بیان تکیه می‌کند. هنگامی که می‌گوییم این موسیقی شاد است و یا این شعر غمگین، چه حسی در ما ایجاد می‌گردد؟ این واکنش را کیفیت احساسی بیان‌گری می‌گوییم. واژه‌ی بیان گاهی مترادف با واژه‌ی بازنمود است. به طور مثال، هنگامی که می‌گوییم سفید به منزله‌ی زمستان و سرما است، در اثر هنری این واژه معنای گسترده‌تری از مفهوم روزمره‌ی خود را در بر می‌گیرد. به واقع کیفیت و ذات سفیدی در نحوه‌ی بیان آن هویدا است.

وجید امینی واقع‌گرایانه هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش گالری ایوان گالری جاوید رمضانی بیان‌گرا اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آبستره
آثار وجید امینی در حین واقع‌گرایی تصویری، با لحنی بیان‌گر سعی در ارائه‌ی وضعیت کنونی و ذاتی سفیدی و سرما دارد. اشارات بینامتنی آثار وی به مفهومی فراتر از تصویر صرف زمستان و کوهستان اشاره دارد.
وجید امینی متولد ۱۳۶۴ شمسی است. او فارغ‌التحصیل رشته نقاشی از دانشکده‌ی هنرهای زیبای تهران است و دو نمایشگاه انفرادی در کارنامه‌ی خود دارد. دغدغه‌ی او، ارائه‌ (هویت)و هستی‌شناسی‌اش از جهان در بستر هنر است. تابلوهای امینی با تکنیک اکریلیک روی بوم با ابهام و ابعادی متفاوت کار شده است.

وجید امینی واقع‌گرایانه هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش گالری ایوان گالری جاوید رمضانی بیان‌گرا اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آبستره
در بدو ورود به نمایشگاه موسیقی اختصاصی، ساخته‌ی فرشاد خواجه نصیری، نظر مخاطب را به سوی خود جلب می‌کند و فضای آثار را ملموس‌تر می‌نماید. ساخت این موسیقی جزئی از ابتکارات هنرمند برای تأثیرگذاری بیشتر کارهایش است.
در تاریخ مکتوب هنر، وجه واقع‌گرایانه تصاویر مشخصاً بر عنصر تقلید از طبیعت استوار است. انسان در برخورد با طبیعت احساس خاصی را تجربه می‌کند، نوعی بی‌کرانگی و ابدیت، تعبیری زیبایی‌شناسانه که قرن‌ها منبع الهام تصویرگران و هنرمندان بوده است.

وجید امینی واقع‌گرایانه هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش گالری ایوان گالری جاوید رمضانی بیان‌گرا اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آبستره
اما کنش امینی به عنوان هنرمند تنها معطوف به ارائه‌ی منظره‌ای زمستانی نیست. او با‌تعدد .و تکرار این مناظر در ابعاد گوناگون در طی دو نمایشگاه انفرادی خود اشاره‌ی مشخصی به فضای اطراف خود دارد و نگاهی وجود شناسانه به هستی را مطرح می‌کند. مخاطب در تمرکز بیشتر بر روی آثار، آن را همچون یک ناظر‌و مکان خود را خارج‌ از مناظر درمی‌یابد؛ دیدگاهی خارج از نقاشی و بازدید کننده.

وجید امینی واقع‌گرایانه هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش گالری ایوان گالری جاوید رمضانی بیان‌گرا اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آبستره

وجید امینی واقع‌گرایانه هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش گالری ایوان گالری جاوید رمضانی بیان‌گرا اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آبستره

به زعم نگارنده، استفاده نقاش از ترکیب‌بندی‌های مرکزگرا و تولید ذهنی تصاویر و از سویی پرسپکتیو دید پرنده آین احساس ناظر بر منظره را در اغلب آثار حاکمیت می‌دهد، به عبارتی نقاش خود را در حال مشاهده‌ی رویدادی نشان می‌دهد که عموم را درگیر آن می‌سازد.
در بعضی از آثار زاویه‌ی دید نقاش زمانی پایین‌تر می‌آید که با سیم‌های برق همیشه مزاحم در منظره‌ها هم راستا ‌شده و نوعی فاصله‌گذاری بین خود و منظره را به وجود می‌آورد.
نقاش با تقلیل رنگ به سیاهی و سفیدی، بافت و فرم محو شده و نا معین را همراه با سطوحی خاکستری در آثار غلبه داده است. این تقلیل رنگ باعث نوعی ابهام شده و سعی در ایجاد فضایی رازآلود و رمزگونه دارد. این‌که تا چه حدی راز سرمای بیرونی را می‌توان منعکس کرد، به طور قطع وابسته به امری از پیش تعیین شده در ذهن نقاش است.

وجید امینی واقع‌گرایانه هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش گالری ایوان گالری جاوید رمضانی بیان‌گرا اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آبستره
بی‌شک خلق آثار امینی به کندی و مرارت حاصل آمده که این کندی، به واسطه‌ی ظهور زیبایی‌شناسی جهان هنرمند میان فضایی بیان‌گرا، آبستره و واقع‌گراست. این لحن منحصر به فرد در مواجهه با نمایشگاه خود را به آرامی پدیدار می کند
مخاطب در برخورد نخست، او را نقاشی آبستره و انتزاع محور می‌انگارد، اما این برخوردی ساده‌لوحانه است که امکانات تصویری و رویکرد واقع‌گرایانه هنرمند را نادیده گرفت.وجید امینی واقع‌گرایانه هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش گالری ایوان گالری جاوید رمضانی بیان‌گرا اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آبستره
رویکرد صمیمانه‌ی امینی به آرمانی کردن طبیعت، خارج از ملاحظات بازارگرمی هنر و تأثیرپذیری هنرمندان معاصر از الحان موجود است. آرامش و متانت این مناظر همراه با حساسیت نقاش گرچه در نگاه اول ساده و سطحی به نظر می‌آید اما ریتم حساب شده و سیالیت روابط لکه‌های تیره و روشن تعالی فاخری میان حقیقت و زیبایی آفریده است. این دشت‌های فراخ در عین سردی‌و سادگی ،بهت رویارویی با عظمت و هیبت زیستن معاصر را آشکار می‌کند.‌وجید امینی واقع‌گرایانه هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد نقاشی نقاش گالری ایوان گالری جاوید رمضانی بیان‌گرا اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی آبستره

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/26820/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d9%88%d8%ac%db%8c%d8%af-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c.html/feed 0
نگاهی به نمایشگاه نقاشی فرخ مهدوی - گالری "زیرزمین دستان" با کیوریتوری علی بختیاریhttp://tandismag.com/26758/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d9%81%d8%b1%d8%ae-%d9%85%d9%87%d8%af%d9%88%db%8c.html http://tandismag.com/26758/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d9%81%d8%b1%d8%ae-%d9%85%d9%87%d8%af%d9%88%db%8c.html#comments Sun, 04 Dec 2016 11:29:46 +0000 http://tandismag.com/?p=26758 فرخ مهدوی پرتره‌های خود را زیر لایه‌های ضخیم رنگ و بافت پنهان کرده و همین مخفی بودن و نگریستن به مخاطب از پسِ ماسکی ضخیم، دلیل دلهره و هراسی است که سال‌ها با دیدن پرتره‌هایش مخاطب را مرعوب می‌کرده است.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
من بیرون از تو هستم×
سایت تندیس به قلم سحر افتخارزاده
اصلاح موهای زائد صورت و بدن در طول تاریخ، دلایل آیینی، بهداشتی و ارزشی مختلفی داشته و در جامعه مدرن نیز همچنان یکی از مناسک روزانه است؛ تدارکی است برای پذیرفته شدن از سوی دیگری، همچون عضوی بهنجار از جامعه. در مجموعه اخیر نقاشی‌های فرخ مهدوی با عنوان “اصلاح بزرگ” این عمل روزمره، دستمایه  کار هنرمند قرار گرفته.

ایستادن در مقابل آینه و اصلاح هر روزه ریش‌های سفید صورت، دغدغه اصلی پدید آمدن این نقاشی‌ها طی دو سال گذشته بوده است. این نمایش شامل نُه تابلو است؛ سه تابلو از این تعداد، ابعاد مختلفی از مطالعه بر یک پرتره  هستند. همه آثار چهره‌هایی را به نمایش می‌گذارند که گویی در مقابل آینه در حال اصلاح صورت خود هستند. در گوشه‌ای از گالری، کارهای نیمه تمام هنرمند بر روی هم تلنبار شده و روی این چیدمان، دو تابلو، یکی بر دیوار و دیگری تکیه داده شده روی زمین قرار گرفته است. تکنیک اجرایی و پالت رنگی هنرمند یادآور آثار گذشته او است. گویی مهدوی بعد از “قلب‌ها” دوباره به سراغ “آدم‌واره‌ها” رفته و گذشته هنری خود را بازخوانی کرده است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد منتقد هنر گالری زیرزمین دستان گالری فرخ مهدوی علی بختیاری سحر افتخارزاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

 

“آدم‌واره‌ها” را با پرتره‌ها و فیگورهای ابزورد و خلاصه شده صورتی رنگی می‌شناسیم که در عین سادگی و حذف زوائد، به دلیل تکنیک رنگ‌گذاری حجیمِ هنرمند حامل تناقضی ژرف هستند. گویی وی زوائد را برای رسیدن به سادگی، صراحت و بی‌شائبه بودنِ مواجهه، حذف نکرده بلکه پنهان کرده است.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد منتقد هنر گالری زیرزمین دستان گالری فرخ مهدوی علی بختیاری سحر افتخارزاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی مهدوی پرتره‌های خود را زیر لایه‌های ضخیم رنگ و بافت پنهان کرده و همین مخفی بودن و نگریستن به مخاطب از پسِ ماسکی ضخیم، دلیل دلهره و هراسی است که سال‌ها با دیدن پرتره‌هایش مخاطب را مرعوب می‌کرده است. حال او با دست زدن به اصلاحی بزرگ، این نقاب را برداشته.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد منتقد هنر گالری زیرزمین دستان گالری فرخ مهدوی علی بختیاری سحر افتخارزاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

اصلاح، حذف خودخواسته بخش‌هایی از بدن است که می‌تواند باعث شرم در مقابل نگاه دیگری شود. در اینجا آینه نقش “دیگری” را بازی می‌کند. خودِ کاراکتر در آینه تبدیل به دیگریِ بیرون از خود می‌شود و تلاش می‌کند خود را به چیزی شبیه کند که دیگری می خواهد، چرا که بیرون از خود ایستاده است.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد منتقد هنر گالری زیرزمین دستان گالری فرخ مهدوی علی بختیاری سحر افتخارزاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

مخاطب نیز با قرار‌گیری در مقابل هر تابلو همان آینه است و نگاهش نگاه جستجوگر دیگری است. صورت‌های مهدوی در مقابل این دیگریِ بیگانه از خود، خود را اصلاح و آماده نمایش می‌کنند.

آثار اخیر این هنرمند از آن تنانگی و گوشتمندی گذشته فاصله می‌گیرند. همزمان با تراشیده شدن حجم آن‌ها از عمق معنایی و حسی آن‌ها نیز کاسته می‌شود. گویی پرتره‌های مهدوی با اِعمال اصلاحاتی چند بر خود از آن وضعیت بیانگرانه گذشته فاصله می‌گیرند و کارکردی بازنمایانه می‌یابند. دیگر خبری از “خشونت” عریان و خون آلود “قلب‌ها” نیست، چراکه دیگری تشخیص داده که برای پذیرفته شدن باید نقاب زننده و دلهره آور خشونت را کنار گذاشت و سوتزنان روی تل جنازه‌های نیمه جان نشست و بازیگوشانه مشغول پاک کردن شد. شاید اینگونه بنظر آید که وجه فانتزی این صورت‌های کمابیش رئالیستی در عین آن که پذیرش عمومی را می‌پذیرد و مطابق میل آن رفتار می‌کند، نیز آن را ریشخند می‌کند، اما در واقع وجهی از این ریشخند به روی خود این صورت‌ها در آینه مکرر می‌شود.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد منتقد هنر گالری زیرزمین دستان گالری فرخ مهدوی علی بختیاری سحر افتخارزاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

نحوه نمایش و آثار ارائه شده به نحوی کج‌دار و مریز،‌ در بردارنده پیامی است مبتنی بر دور انداختن و پاک کردن نوعی طرز تلقی از نقاشی و روی آوردن به نوعی دیگر؛ انباشتن آثار نیمه تمام هنرمند بر دیوار و کف گوشه‌ای از گالری می‌تواند اشاره‌ای ضمنی به چنین تغییری باشد. اما این کار تنها بصورتی نمایشی انجام شده و بار معنایی خود را فدای چیدمانی دکوراتیو کرده است. کنش تخریبگر مشهود در آثار نیز همینگونه است، چرا که هنرمند به جای عمل تخریب، تنها به نمایش و بازسازی آن بسنده کرده و همینجاست که تراشیدن آن ساخت و ساز مجسمه‌وار و رسیدن به آستر، دیگر نمی‌تواند نمایانگر یک بازخوانی حقیقی و جستجویی برای ساختن زبانی نو باشد.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نمايشگاه نقد هنری نقد هنر نقد نمایشگاه نقد نقاشی نقد منتقد هنر گالری زیرزمین دستان گالری فرخ مهدوی علی بختیاری سحر افتخارزاده اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

×عنوان یکی از تابلوهای به نمایش در آمده در این نمایشگاه

 

 

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/26758/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d9%81%d8%b1%d8%ae-%d9%85%d9%87%d8%af%d9%88%db%8c.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه نقاشی امیرعلی گلریز (هنر جان افزا) - در گالری مهرواhttp://tandismag.com/26695/%d9%86%d9%82%d8%af%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1%d8%b9%d9%84%db%8c-%da%af%d9%84%d8%b1%db%8c%d8%b2.html http://tandismag.com/26695/%d9%86%d9%82%d8%af%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1%d8%b9%d9%84%db%8c-%da%af%d9%84%d8%b1%db%8c%d8%b2.html#comments Sat, 03 Dec 2016 11:56:19 +0000 http://tandismag.com/?p=26695 سیمرغ در ادبیات کهن ایرانی جایگاه فرا‌اسطوره‌ای دارد. چرا که هم جایگاهی حماسی و هم عرفانی دارد. سابقه حضور این مرغ افسانه‌ای به زمان‌ها و سرزمین‌های دیگر ارجاع می‌شود...سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی #نقد   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی
سیمرغ در ادبیات کهن ایرانی جایگاه فرا‌اسطوره‌ای دارد. چرا که هم جایگاهی حماسی و هم عرفانی دارد. سابقه حضور این مرغ افسانه‌ای به زمان‌ها و سرزمین‌های دیگر ارجاع می‌شود، قبل از اسلام او را مرغی فراخ‌بال گفته‌اند که هویتی دوگانه دارد. آن‌چنان که در فرهنگ اوستائی طبیعت شامل ثنویت اهورا و اهرمن است. این چنین سیمرغ هم شامل آن می‌شود در شاهنامه سیمرغ اهریمنی به دست اسفندیار در خوان پنجم کشته می‌شود و سیمرغ یزدانی با داستان زال پا به عرصه‌ی افسانه می‌گذارد. او موجودی است خردمند چاره‌جو و حتی مداوا کننده زخم‌های رستم، او موجودی مادی است که خواص جادویی بسیار دارد و تنها از طریق زال با این جهان مرتبط است. در آثار دیگر اسطوره‌ای همچون گرشاسب‌نامه سیمرغ چهره‌ای معنوی و روحانی ندارد و وجه مادی آن غالب است. پس از شاهنامه سیمرغ به ادبیات عرفانی ما راه پیدا کرده‌است.

گالری مهروا مهمان‌دار نمایشگاهی تحت عنوان سیمرغ بود. آثار نقاشی‌های امیر‌علی گلریز نمایشگاه از ۱۳ تابلو بر روی مقوا و بوم با تکنیک جوهر و ماژیک شکل گرفته‌است.
گلریز در بیانیه خود سیمرغ را برساخت و ریشه‌ی آثار گل و مرغ در نقاشی ایرانی معرفی کرده‌است.
نقاشی گل و مرغ را سمبلی از آزادی و از آن‌خود‌سازی هنرمند سالک معرفی می‌کند آن‌چنان که در خوانش عطار سیمرغ سمبل صبر و مقاومت در راه رسیدن به معرفت و منزل حقیقت است.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد نمایشگاه نقد نقد هنر نقد نقاشی نقاشی نقاشي نقاش گالری مهروا گالری جاوید رمضانی امیرعلی گلریز اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
از منظر گلریز مقوله صبر فضیلتی است که در زمان حال مفقود شده است، شتابزدگی زیست معاصر در روندی مخرب هویت و احساس خشنودی از زیستن را مورد تهدید قرار داده و عدم توجه به کنش و اراده فردی نیروی اقلیت و فردیت را مضمحل نموده و اکثریت را در میدان همسان‌سازی دچار رنگ باختگی کرده‌است. مشخصا محتوای مطرح شده در بیانیه نمایشگاه با صورت و تکنیک آثار همراهی و همگونی دارد، آثار گلریز با صبر و نظافت پدید آمده و خالق اثر همچون یک سالک به ذکر خطوط و اشکال مشغول می‌باشد.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد نمایشگاه نقد نقد هنر نقد نقاشی نقاشی نقاشي نقاش گالری مهروا گالری جاوید رمضانی امیرعلی گلریز اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
اصلی ترین سوال ما جستن ریشه‌های دغدغه هنرمند است. آیا او در پی ایجاد مسیری تازه در میان هنر حکمی و هنرهای محسوس است و یا نزول اخلاقیات و بی‌توجهی به نیرو‌های پاکی و نیکی انگیزه اصلی حرکت خلاق گلریزی می‌باشد.
در هر صورت عملکرد و کارماده ذهنی پدید‌آورنده این آثار نشان از رویکردی عملی برای حل این اغتشاش جهان معاصر دارد. گلریز سعی در مواجهه با تاریکی معاصر از مسیر پدران خود دارد.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد نمایشگاه نقد نقد هنر نقد نقاشی نقاشی نقاشي نقاش گالری مهروا گالری جاوید رمضانی امیرعلی گلریز اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد نمایشگاه نقد نقد هنر نقد نقاشی نقاشی نقاشي نقاش گالری مهروا گالری جاوید رمضانی امیرعلی گلریز اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی

گرچه باید افزود آن‌چه پیش روی مخاطب قرار دارد، لحنی دکوراتیو را حمل می‌کند . رونگاری و تقدم زینت‌کاری در آثار با ترفند‌های هنر مدرن مخلوط گردیده و مجموعه‌ای نفیس را حاصل کرده. اما هنرمند متوجه این مقوله نیست که این قدرت تزئینی بر روی آثاری کاربردی در زندگی روزمره، اصلی ترین راه‌کار اساتید هنر قدیم ایرانی است. مگر نه آنکه بزرگ‌ترین بستر طراحی در تاریخ هنر ایران سفال بوده است و سپس بر روی کاغذ و آن هم به جهت قوام روایت‌نگاری. بدیهی است عبور از دایره کرانمند هنر مدرن تنها با توجه به استراتژی‌های زیبایی‌شناسی گذشتگان امکان دارد و یا با توجه به روند تاریخی مدرنیسم.هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد نمایشگاه نقد نقد هنر نقد نقاشی نقاشی نقاشي نقاش گالری مهروا گالری جاوید رمضانی امیرعلی گلریز اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
باز‌تولید داده‌های قدیمی در متن‌هایی جدید رویکردی است که هنرمندان پسامدرن درگیر آن بوده‌اند، اما نقاشی اصلی‌ترین رسانه مدرنیسم محسوب می‌شود و همین نکته بزرگترین چالش خلق آثار جدید است. میان ماندن نقاشی‌های گلریز در بین سنت تصویرگری و فضای مدرنیستی و پسا‌مدرنیستی معضلی است که تنها او درگیر آن نیست بلکه می‌توان گفت که عقل جمعی هنر معاصر ایران سعی در عبور از این آستانه را دارد. جریانات هنر معاصر مدرنیستی در تلاشند تا رسانه‌شان را اصیل و بکر نگاه دارند و در بهترین حالت رگه‌های مینیمالیستی را ارائه می‌دهند که چیزی جز تجربه‌ی امر واقع شده و الگو برداری از اقلیم دیگری نمی‌باشد و از سویی جریانات مقابل این فضا در انتخاب رسانه التقاطی رفتار می‌کنند و به راحتی هر تصویر و شگرد و ایده‌ای از هر منبعی به خصوص فرهنگ عام را به کار می‌گیرند و در پی شناخت تفاوت‌ها و عرصه‌های اجتماعی و سیاسی می‌باشند.

هنرهای تجسمی هنر تجسمي هنر نمایشگاه نقد نمایشگاه نقد نقد هنر نقد نقاشی نقاشی نقاشي نقاش گالری مهروا گالری جاوید رمضانی امیرعلی گلریز اخبار هنری اخبار هنرهای تجسمی
در این کارزار نمایشگاه سیمرغ تلاشی است برای انتخاب مسیر آینده با توجه به شرایط فیزیکی و روحی انسان در کنش هنری. با نگاهی به فرم‌های دوار و ترکیب‌بندی درون‌گرا و برون‌گرای آثار گلریز می‌توان به راحتی نیرویی را احساس کرد که عمل ظهور این تصاویر در هنرمند را ایجاد کرده است. پدیداریِ آگاهی در خلق این کارنما جنسی شهودی دارد که خلسه و مراقبه، قوام بخش مفهومی از فیزیولوژی حکمی انسان است که نشانه زبانی آن را جان خوانده‌اند. آثار گلریز جان افزاست و در گریز از تالم مسابقات برنده و بازنده جهان مجازی و مصرفی می‌باشد.

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/26695/%d9%86%d9%82%d8%af%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1%d8%b9%d9%84%db%8c-%da%af%d9%84%d8%b1%db%8c%d8%b2.html/feed 0