وب سایت هنرهای تجسمی تندیس » خبر http://tandismag.com مجله خبری و پژوهشی هنر تجسمی Visual Art Biweekly Magazine Mon, 29 May 2017 12:06:17 +0000 fa-IR hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.3.11 http://tandismag.com/fa/wp-content/uploads/2015/10/cropped-Logo512-32x32.png » خبرhttp://tandismag.com 32 32 هنر دیگری، سیاست معاصر و فناوری در آثار یازان خلیلی - نگاهي به آثار يازان خليلي در گالري لري شبيبي دوبيhttp://tandismag.com/36987/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%af%db%8c%da%af%d8%b1%db%8c-%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%84%db%8c%d9%84%db%8c.html http://tandismag.com/36987/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%af%db%8c%da%af%d8%b1%db%8c-%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%84%db%8c%d9%84%db%8c.html#comments Mon, 29 May 2017 05:26:36 +0000 http://tandismag.com/?p=36987 هنر دیگری، سیاست معاصر و فناوری در آثار یازان خلیلی Yazan Khalili نگاهی به آثار یازان خلیلی در گالری لری شبیبی دوبی Lawrie Shabibi  هنر معاصر | آنچه در گالری های مطرح دنیا می‌گذرد سایت تندیس ترجمه محدثه شادمهر «وجهی دیگر از قانون» اولین نمایشگاه انفرادی یازان خلیلی، هنرمند معاصر  است که در گالری Lawrie Shabibi دبی ...   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
هنر دیگری، سیاست معاصر و فناوری در آثار یازان خلیلی Yazan Khalili
نگاهی به آثار یازان خلیلی در گالری لری شبیبی دوبی Lawrie Shabibi 
هنر معاصر | آنچه در گالری های مطرح دنیا می‌گذرد
سایت تندیس ترجمه محدثه شادمهر

«وجهی دیگر از قانون» اولین نمایشگاه انفرادی یازان خلیلی، هنرمند معاصر  است که در گالری Lawrie Shabibi دبی در حال نمایش است. این آثار هنری، خط باریکی بین قانون و عدالت را با بن مایه ی مهاجران استثمارگر نشان می‌دهد. وی در این نمایشگاه به بررسی چگونگی مفاهیم قانون و عدالت در سیاست معاصر و فن آوری پرداخته است. و نیز چگونگی به چالش کشیدن شیوه‌های قانونی که تبدیل به عملی مخرب و عدالت می‌شوند. «وجهی دیگر از قانون» آثاری را عرضه می‌کند که به کنکاش این موضوع می‌پردازد. آشکار کردن بخش‌های پنهان.
سه کانال ویدیویی اینستالیشن خلیلی به نام سرقت از منطقه‌ََ‌ی (۲۰۱۳-۲۰۱۶ )،A این ویدیو اینستالیشن تا حدودی به چگونگی بهره برداری جغرافیای سیاسی توسط سارقین که منجر به موفقیت سرقت می‌شود می‌پردازد. این شرایط جدید میل به عمل را خلق کرد-دزدیدن یا مانع شدن- و کار تحقیقاتی خلیلی به این پرداخت که سرقت بانک می تواند خوانشی از هر دو باشد.

yazan khalili 1

Apartheid Monochromes (2017)، «آپارتاید تک رنگ» (۲۰۱۷) مجموعه‌ای از بوم‌های نقاشی شده است که تباهی کارت‌های هویت حکومتی و اجبار حمل آن توسط فلسطینیان را برجسته می‌کند. کارت‌های هویت که در سال ۱۹۴۹ توسط اسراییل معرفی شد به طبقات رنگی مختلفی تقسیم بندی شده است بر حسب هویت دارندۀ آنها که خود این هویت بر اساس یک مجموعه قوانین پیچیده حول و حوش محل تولد و یا اقامت است. از این رو رنگ کارت متعین زندگی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی آنها بوده است. ابزاری که از نظر فناورانه سطح پایین بوده و برای تفکیک توسط رژیم اسراییل اعمال شده است. بوم‌ها ما را به تک رنگ‌های «ایو کلاین» ارجاع می‌دهند و دقیقاً به رنگ کارت‌های هویتی گوناگونی هستند که تفکیک های هویتی نژادی مرزی و شهروندی را به مرکز توجه می‌آورند.yazan khalili 3

در آپارتاید تک رنگ ۲۰۱۷، خلیلی کارت‌های شناسایی را به عنوان ابزاری فراگیر برای انتساب هویت قانونی می‌داند. در « Hiding our Faces like the Dancing Wind»چهره‌هایمان را مانند بادی رقصان پنهان می‌کنیم ۲۰۱۶، استفاده از تکنولوژی و گرایش آن به نسبت دادن تیپ‌های یکسان به افراد را به چالش می‌کشد. در این ویدیو، او چهره‌ی یک زن را که با دوربین عکاسی گرفته شده است نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد سیستم بازشناسی چهره را گیج می‌کند به نحوی که تعداد زیادی ماسک‌های قومیتی فریم را مختل می‌کنند. این کار یادآور مکانیسم‌های استعماری طبقه‌بندی نژادی و ساختن روایت‌های تاریخی است.yazan khalili 2

« I, The Artwork’ (۲۰۱۶)من، اثر هنری» قراردادی است بین یک اثر هنری و دنیای هنر که شامل نهادهای آن، موزه‌داران و مهم‌تر از همه کلکسیونرهاست. وی با دلمشغولی به این سؤال که آیا یک اثر هنری می‌تواند شرایط وجود و نمایش خودش را دیکته کند با یک حقوقدان همکاری کرد تا پیشنویس قرارداد را که از طریق آن خود اثر هنری مشخص «عمل تعلق داشتن و شرایط وجود داشتن» خودش را تعیین می‌کند با عبارت «من، اثر هنری» تعریف گردد. خلیلی قرارداد را – که به صورت یک عکس نمایش داده شده است- به شخص حقوقی تفویض می‌کند، حقوق معنوی‌ای را به آن نسبت می‌دهد که معمولاً در اختیار یک مؤلف [خالق اثر] است.yazan khalili 4

در « Regarding Distanceدربارۀ فاصله (۲۰۱۰)، که شامل دو لَتیِ از دو عکس است، خلیلی روی قدرت تصویر برای از بین بردن فاصله انگشت می‌گذارد. عکسی از «قبه الصخره» که در سرتاسر فلسطین بیش از همه آن را به دیوار آویزان می‌کنند (در این مورد خاص در یک کلاس درسی آویخته شده است) به طوری که تصویر بیت‌المقدس تمام شهر را به آن گنبد طلایی تقلیل می‌دهد. عکس دیگر گنبد طلایی آن را از چشم اندازی دور دست نشان می‌دهد، از تنها نقطه‌ای که از آنجا تنها دارندگان کارت‌های هویت سبزرنگ می‌توانند با چشم غیرمسلح آن را ببینند. خلیلی با واقعیت شرایط نسل پسا انتفاضۀ دوم مواجه شد که در حالی بزرگ شدند که هرگز امکان بازدید از شهر را نداشتند و این در حالی بود که در همان زمان آن را با یک تصویر کپی شده تجربه می‌کردند.yazan khalili 5

در نهایت،«( ‘Copy of a Copy of a Copy’ (۲۰۱۷کپیِ کپیِ یک کپی (۲۰۱۷)، از مجموعه‌ی ۱۰۰۰ پوستر از «جمل المحامل ۲» به همراه یک عکس از اتاق پوسترهای نمادین فلسطینی متعلق به یک کلکسیونر محلی سلیمان منصور است. نقاشی نمادین (که عنوانش به «حمّالِ رنج‌ها» ترجمه می‌شود) اولین بار در ۱۹۷۳ اجرا شد و در طول دهه‌ها با مفاهیم هویت فلسطینی مرتبط گردید. هنگامی که چاپ‌های آن نقاشی توزیع شد خیلی سریع به یک جزء ثابت در خانه‌ی بسیاری از فلسطینیان تبدیل شد ، همین امر باعث شد تا هنرمند به تولید بیش از یک نسخه اصیل رو آورد. با استفاده از این تکه‌پاره‌ها، خلیلی اصالت و سندیت را در رابطه با بازار هنری و تجاری سازی آنها کندوکاو می‌کند؛ اشاعه‌ی تصاویر و استفاده از طبیعت متغیر تصاویر به عنوان حامل یک معنا.

yazan khalili 6

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/36987/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%af%db%8c%da%af%d8%b1%db%8c-%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%84%db%8c%d9%84%db%8c.html/feed 0
گفتگویی پیرامون اینستالیشن با حضور شهرام انتخابی | نقد و بررسی نمایشگاه حس اول - دوشنبه ١١ ارديبهشت در پلتفرم عمارت روبروhttp://tandismag.com/34074/%d8%b4%d9%87%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%d9%8a.html http://tandismag.com/34074/%d8%b4%d9%87%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%d9%8a.html#comments Sat, 29 Apr 2017 09:16:20 +0000 http://tandismag.com/?p=34074 دوشنبه ١١ اردیبهشت ساعت ١۵:٣٠ الی ١٧   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
شهرام انتخابی در نشستی پیرامون اینستالیشن و نقد و بررسی نمایشگاه حس اول
دوشنبه ١١ اردیبهشت ساعت ١۵:٣٠ الی ١٧ در پلتفرم عمارت روبرو

the first sence 1

در بیانیه این نمایشگاه آمده است:
“حس بویایی همزمان با تولد در انسان متولد می شود و فرایند یادگیری در فعال سازی آن دخالتی ندارد، گرچه وابستگی این حس به سایر حواس پنجگانه اجتناب ناپذیر است شاید بتوان گفت در اکثر موارد و برای تمامی انسانها “بو” با وجود تفاوتهای زبانی می تواند به مثابه یک دال همگانی نقش بازی کند و زنجیره ای از تصاویر را در ذهن ایجاد کند. در این جا قصد رسیدن به تصویر و یا زنجیره ای از تصاویر ( مدلولهای) مشترک نیست، بلکه انچه حائز اهمیت است رسیدن به زنجیره مدلولها بدون آشنایی با قراردادهای دلالت زبانی است.”

the first sence 3

هنرمند: معصومه مهتدی
مدیر هنری: سیما طاهر خانی
اسپانسر: شرکت دکوراسیون الگاسه

لازم به ذکر است بخش دوم اینستالیشن حس اول از تاریخ ١۵-٢٢  نمایش داده خواهد شد. و نشست نقد و بررسی نمایشگاه حس بویایی با حضور شهرام انتخابی دوشنبه ۱۱ اردیبهشت از ساعت ١۵:٣٠ الی ١٧ در پلتفرم عمارت روبرو برگزار می‌شود.

نشانی گالری عمارت روبرو: خیابان انقلاب( شرق به غرب) نرسیده به چهارراه ولیعصر، بن بست کیانپور، پلاک ٧

the first sence 2

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/34074/%d8%b4%d9%87%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%d9%8a.html/feed 0
تفاهم نامه سه ساله همکاری بین فرهنگستان‌ هنر ایران و چین - فرهنگستان هنرhttp://tandismag.com/33882/%d9%81%d8%b1%d9%87%d9%86%da%af%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86%e2%80%8c-%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%a7%d9%8a%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%da%86%d9%8a%d9%86.html http://tandismag.com/33882/%d9%81%d8%b1%d9%87%d9%86%da%af%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86%e2%80%8c-%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%a7%d9%8a%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%da%86%d9%8a%d9%86.html#comments Mon, 24 Apr 2017 07:30:54 +0000 http://tandismag.com/?p=33882 امضای تفاهم نامه فرهنگستان هنر   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
تفاهم نامه سه ساله همکاری بین فرهنگستان‌های هنر ایران و چین

با توجه به همکاری های موفقیت آمیز و خوبی که فرهنگستان هنر ایران و فرهنگستان هنر چین  در گذشته داشتند تفاهم نامه همکاری  ۳ ساله ای در جهت ادامه همکاری بیشتر در زمینه آموزش و پژوهش و مبادلات فرهنگی و هنری و برگزاری نمایشگاه‌های هنری، امضا کردند.

به گزارش روابط عمومی فرهنگستان هنر، این دو فرهنگستان برای گسترش مبادلات فرهنگی و هنری و ارتقای سطح پژوهش‌های علمی و خلاقیت‌های هنری، تفاهم‌نامه همکاری‌ به امضاء رساندند.

این تفاهم‌نامه که از سوی علیرضا اسماعیلی معاون پژوهشی فرهنگستان هنر و ژنگ مینگ معاون وزیر امور خارجه چین به نمایندگی از رؤسای دو فرهنگستان هنر ایران و چین به امضاء رسید؛ موافقت کردند، به مدت سه سال در زمینه آموزش و پژوهش و برگزاری نمایشگاه‌های هنری همکاری و مبادلات داشته باشند.

همچنین دو فرهنگستان متعهد شدند، پژوهشگران و هنرمندان خود را تشویق ‌‌‌نمایند تا همایش‌های تحقیقاتی، نمایشگاه خلاقیت‌های مختلف هنری و کارگاه‌های آموزشی در حوزه هنر برگزار نمایند.

تبادل همکاری در زمینه آموزش و پژوهش هنری (شامل ایجاد فرصت‌های مطالعاتی برای استادان، پژوهشگران، دانشجویان در حوزه هنر )، تشویق پژوهشگران برای انجام تحقیقات برای تطبیق هنر ایران و چین، فراهم آوردن منابع و تسهیلات لازم برای تحقق موفقیت این همکاری‌ها و حفظ، تحقیق و تبادل تجربیات در زمینه میراث فرهنگی غیر مادی دو کشور از دیگر مفاد این تفاهم نامه است.

این تفاهم‌نامه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۶ شمسی برابر با ۲۲ آوریل ۲۰۱۷ میلادی در ۵ بند به مدت سه سال اعتبار خواهد داشت.

farhangestan

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/33882/%d9%81%d8%b1%d9%87%d9%86%da%af%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86%e2%80%8c-%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%a7%d9%8a%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%da%86%d9%8a%d9%86.html/feed 0
گزارش تصویری نمایشگاه سارا رحمانیان در گالری دلگشا - پنهان با شکhttp://tandismag.com/33450/%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b1%d8%a7-%d8%b1%d8%ad%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/33450/%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b1%d8%a7-%d8%b1%d8%ad%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c%d8%a7%d9%86.html#comments Wed, 19 Apr 2017 05:31:59 +0000 http://tandismag.com/?p=33450 پنهان با شک   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
گزارش تصویری نمایشگاه سارا رحمانیان در گالری دلگشا
عنوان: پنهان با شک

نمایش آثاری در مدیا‌های متفاوت اعم از نقاشی، چیدمان و ویدئویی که توسط خود هنرمند مصاحبه‌ای انجام شده بود به این صورت که سارا رحمانیان خود به عنوان مصاحبه‌کننده و مصاحبه‌شونده در رابطه با روندکاری و دغدغه‌های شخصی‌اش گفتگو می‌کرد.

sara rahmainia exhibition 6
زخم زبان
sara rahmainia exhibition 2 55x55 sara rahmainia exhibition 3 55x55 sara rahmainia exhibition 4 55x55 sara rahmainia exhibition 5 55x55 sara rahmainia exhibition 1 55x55 sarar rahmanian 3 55x55 sarar rahmanian 4 55x55 sarar rahmanian 2 55x55

نمایشگاه تا  سه شنبه ۵ اردیبهشت ۹۶ ادامه دارد.
بازدیـد روزانـه: ۱۲ تا ۸ شب
گالری روزهای شنبه تعطیل است.

آدرس گالری: خیابان کریم خان، خیابان ایرانشهر، کوچه‌ی مهاجر، پلاک ۳۰، طبقه‌‌ی همکف.

تلفن: ۸۸۳۰۷۷۸۶

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/33450/%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b1%d8%a7-%d8%b1%d8%ad%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c%d8%a7%d9%86.html/feed 0
نقاشی‌های رقیه نجدی در گالری آران به همراه گزارش تصویری - آیه‌های نسیانhttp://tandismag.com/33452/%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d9%82%db%8c%d9%87-%d9%86%d8%ac%d8%af%db%8c-%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%a2%d8%b1%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/33452/%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d9%82%db%8c%d9%87-%d9%86%d8%ac%d8%af%db%8c-%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%a2%d8%b1%d8%a7%d9%86.html#comments Mon, 17 Apr 2017 07:58:44 +0000 http://tandismag.com/?p=33452 آیه‌های نسیان   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
نقاشی‌های رقیه نجدی در گالری آران به همراه گزارش تصویری
عنوان: آیه‌های نسیان

roghaye najdi 10

نمایشگاه تا ۱۱ اردیبهشت ادامه دارد.

بازدید: روزهای جمعه ۴ تا۸ و روزهای دیگر ۱تا ۷ می‌باشد.
نگارخانه روزهای جمعه غیر افتتاحیه تعطیل می‌باشد.

آدرس گالری: خردمند شمالی کوچه دی پلاک ۱۲
تلفن:  ۸۸۸۲۹۰۸۶

roghaye najdi 11 بیانیه:

برای یک نسل از ایرانیان، کودکی در میان بهت و بیداری گذشت. تجربه سالهای انقلاب و خشونت و جنگ، تصاویر و احساسات و ادبیاتی را به آنان تحمیل کرد که قرار نبود بخشی از کودکی باشند. هراسها و تعارضات آن سالها هنوز بر تصمیمات و تمایلات روزانه تاثیر می گذارند. در عین حال ناامنی و عدم ثباتی که یک ملت برای سال‌ها تجربه کرده، عطش و اشتیاق به زندگی را نیز بارور می کند؛ نیاز به رنگ، طرح و پرواز خیال.roghaye najdi 1

در اولین نمایشگاه انفرادی خود، رقیه نجدی گذشته ای را به تصویر در می‌آورد که در آن با میلیون‌ها کودک دیگر سهیم است. با نقاشی تصاویر کودکان به صورت نگاتیو عکسی، و با پس زمینه نا آرامی و آلوده با خشونت، هنرمند صدای خود را در اعتراض به جنگ و خشونت تحمیل شده، و ادامه تهدید به دشمنی و جنگی مجدد در کشور خود و در منطقه را، بلند می کند.

کیفیت وهم آلود این نقاشی ها چون پوششی نامحسوس آنچه که هنرمند به خاطر می آورد را در بر می گیرند. در این لایه های واقعیت و خواب و وهم، ساختاری خاص شکل می گیرد.رنگهای شفاف و زنده در تقابل با دنیای خاکستری سالهای جنگ در ایران استفاده می شوند و زیبائی عجیب گلهای وحشی یادآور آن هستند که در نهایت طبیعت کنترل شدنی نیست و روح انسان قادر به فائق آمدن بر بسیاری از ناملایمات است.roghaye najdi 4

در آیه های نسیان، هنرمند مجموعه ای از تصاویری زیبا را برای بازخوانی گذشته در کنار هم قرار می دهد. هنرمندی که مصمم است با تمام انچه بود و هست و با تمام وجود زندگی کند؛ جسورانه و مصر در انکار سیاهی و نهایتا” پیروز در مقابله با کژی ها.

roghaye najdi 14 55x55 roghaye najdi 15 55x55 roghaye najdi 16 55x55 roghaye najdi 17 55x55 roghaye najdi 13 55x55 roghaye najdi 12 55x55 roghaye najdi 11 55x55 roghaye najdi 8 55x55 roghaye najdi 9 55x55 roghaye najdi 3 55x55 roghaye najdi 5 55x55 roghaye najdi 6 55x55 roghaye najdi 7 55x55 roghaye najdi 2 55x55   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/33452/%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d9%82%db%8c%d9%87-%d9%86%d8%ac%d8%af%db%8c-%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%a2%d8%b1%d8%a7%d9%86.html/feed 0
مراسم رونمایی کتاب کوروش شیشه‌گران در لندن - با سخنرانی دکتر حمید کشمیرشکن نویسنده کتابhttp://tandismag.com/33338/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%da%a9%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%b4%db%8c%d8%b4%d9%87%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/33338/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%da%a9%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%b4%db%8c%d8%b4%d9%87%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%86.html#comments Sun, 16 Apr 2017 05:37:46 +0000 http://tandismag.com/?p=33338 با سخنرانی دکتر حمید کشمیرشکن نویسنده کتاب همزمان با حراج بونامز لندن   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
مراسم رونمایی کتاب کوروش شیشه‌گران در لندن
با سخنرانی دکتر حمید کشمیرشکن نویسنده کتاب

سایت تندیس برگردان بهراد شریفی

shishegaran 3

مراسم رونمایی از کتاب کوروش شیشه گران همزمان با حراج بونامز لندن در تاریخ  ۶ اردیبهشت (۲۶ آپریل)  در بنیاد میراث ایران در لندن برگزار خواهد شد.
در این مراسم دکتر حمید کشمیرشکن درباره تازه ترین کتاب خود درباره کوروش شیشه گران به سخنرانی خواهد پرداخت که با نمایش فیلمی درباره این هنرمند دنبال خواهد شد.
کوروش شیشه‌گران متولد ۱۳۲۳ قزوین، بیانی بسیار رسا و احساسی دارد و یکی از هنرمندان شناخته شده معاصر ایران است. در طول شش دهه فعالیت هنریش نشان داده که هنرمندی منضبط، آگاه به مسائل اجتماعی با مهارت‌های بالاست.shishegaran 2

او با رسانه‌های مختلفی از جمله گرافیک، نقاشی، عکس و طراحی مبلمان کار کرده است. و همواره ازفرهنگ تصویری ایران در آثار الهام گرفته‌است، شناخته شده ترین کار شیشه‌گران مجموعه خط خطی است. این خطوط رنگارنگ پویا شرایط انسان معاصر را به نمایش می گذارد و برای هنرمند یک سبک و زبان خاص خود بوجود آورده. با کمک متخصصین پیشرو و بیش از سیصد تصویر رنگی کتاب «کوروش شیشه گران: هنر از خودگذشتگی» برای اولین بار زندگی و آثار این هنرمند را به تصویر می‌کشد و دوره‌های مختلف هنری این هنرمند را نشان می‌دهد.
shishegaran 1 درباره نویسنده: حمید کشمیرشکن
حمید کشمیرشکن مورخ هنری، منتقد، دانشیار پژوهشی در LMEI، استاد ارشد در موسسه تحقیقات پیشرفته ARIA است. وی در گروه تاریخ هنر دانشگاه آکسفورد فعالیت می‌کند و سردبیر ارشد فصلنامه دو زبانه Art Tomorrow ، همکار دانشیار KRC بوده است. او دکترای تاریخ هنر خود را از SOAS گرفته است و بورسیه فوق دکترا خود را از موسسه (تراست) برکات در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ و آکادمی انگلیس گرفته است. وی مدرک AHRC و ESRC را طی سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ از دانشگاه آکسفورد گرفته است. دکتر کشمیرشکن کنفرانس های متعدد بین المللی در زمینه هنر مدرن و معاصر ایران و خاورمیانه برگزار کرده است و به طور وسیعی با نشریات مختلف کار کرده است.
این مراسم ۲۶ آپریل در آدرس زیر برگزار می شود: Asia House, 63 New Cavendish Street, London W1G 7LP

جهت اطلاعات بیشتر می توانید به سایت iranheritage مراجعه نمایید.

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/33338/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%da%a9%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%b4%db%8c%d8%b4%d9%87%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%86.html/feed 0
هنر بی‌فکر و هنر با‌فکر | اکسپرسیونیسم انتزاعی بخش سوم - توماس هارت بنتون از عاملان مؤثر در برقراری پیوند میان اندیشه‌های جان دیویی و جریان اکسپرسیونیسم انتزاعیhttp://tandismag.com/33181/%d8%a7%da%a9%d8%b3%d9%be%d8%b1%d8%b3%db%8c%d9%88%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%b2%d8%a7%d8%b9%db%8c.html http://tandismag.com/33181/%d8%a7%da%a9%d8%b3%d9%be%d8%b1%d8%b3%db%8c%d9%88%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%b2%d8%a7%d8%b9%db%8c.html#comments Sat, 15 Apr 2017 04:30:15 +0000 http://tandismag.com/?p=33181 در ادامه­‌ی نوشته­‌های پیشین پرونده هنر بافکر، هنربی‌فکر، به قلم آذر امامی، ناظر به پیوند زیباشناسی جان دیویی و جریان­‌های هنری نوگرای آمریکا از جریان اکسپرسیونیسم انتزاعی سخن به میان آمد و به آنجا رسید که توماس هارت بنتون در مقام یکی از عاملان مؤثر در برقراری پیوند میان اندیشه­‌های زیباشناسانه­‌ی جان دیویی و جریان اکسپرسیونیسم انتزاعی مطرح می­‌‌شود؛ نوشتار پیشِ رو در این­‌‌باره است.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
پرونده هنر بی‌فکر و هنر با‌فکر  |قسمت چهارم
اکسپرسیونیسم انتزاعی در پیوند با زیباشناسی جان دیویی
بخش سوم

این مبحث در ۵ بخش ارائه می‌شود.

سایت تندیس به قلم نویسنده مخاطب آذر امامی

در ادامه­‌ی نوشته­‌های پیشین ناظر به پیوند زیباشناسی جان دیویی و جریان­‌های هنری نوگرای آمریکا از جریان اکسپرسیونیسم انتزاعی سخن به میان آمد و به آنجا رسید که توماس هارت بنتون در مقام یکی از عاملان مؤثر در برقراری پیوند میان اندیشه­‌های زیباشناسانه­‌ی جان دیویی و جریان اکسپرسیونیسم انتزاعی مطرح می­‌‌شود[۱]؛ نوشتار پیشِ رو در این­‌‌باره است. 

استوارت باتنر در مقاله­‌‌ی “جان دیویی و هنرهای تجسمی در آمریکا”[۲]  از توماس هارت بنتون  به عنوان نقطه­‌ی عطفی میان اندیشه­‌های زیباشناسانه­‌ی جان دیویی و جریان اکسپرسیونیسم انتزاعی نام می­‌برد؛ و این بواسطه­‌ی ارتباط میان توماس هارت بنتون با شخصیت مهم و اثرگذار این جریان یعنی جکسون پولاک و همینطور آشنایی وی با اندیشه­‌های زیباشناسانه­‌ی جان دیویی بوده است. چنان­که جکسون پولاک چهره­‌ی نافذ این جریان در  سال ۱۹۲۹ در کلاس­های توماس  هارت بنتون شرکت می‌جوید و  از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۷ در مقام شاگرد و دوست بنتون باقی می­‌ماند و به زعم باتنر همین شاید یکی از عوامل پیوند زیباشناسی دیویی بواسطه بنتون شده‌باشد. زیرا توماس هارت بنتون در زمره نخستین پیروان زیباشناسی جان دیویی بوده است. وی، در ۱۹۲۸ با جان دیویی آشنا شده و مهم­ترین کتاب او در حیطه زیباشناسی یعنی هنر به منزله را تجربه می­‌خواند. درباره­‌ی میزان تأثیرپذیری بنتون از دیویی در مقاله یاد شده چنین آمده است که او در نوشته­‌هایش واژگان فلسفی دیویی را بکار می­‌بسته است و در مواردی چون بومی­‌گرایی در هنر، و کارکرد اجتماعی هنر متأثر از جان دیویی آثاری نوشته است. همچنین، بنتون در نوشته­‌هایش عموماً از عاطفه، تجربه بی‌واسطه، و هنر زنده، که مفاهیم و ایده­‌هایی وام گرفته از دیویی­‌اند، بهره برده است. هم­‌عصران بنتون به کاربردهای وی از واژگان وضع شده توسط دیویی اشاراتی کرده­‌اند. یاکوب برک[۳]، در کتاب پیشاپیش هنر[۴]، بنتون را سرآمد پیروان دیویی دانسته و می­‌گوید بنتون در نوشتاری “در باب کارکرد اجتماعی دیوارنگاره” نوشته است. و این ایده‌­ای متأثر از زیباشناسی دیویی درباره­‌ی پیوند هنر و اجتماع است؛ چنان­که هنر برای دیویی «بیانِ زندگی اجتماع و در پیوند با مناسبات اجتماعی» معنادار می­‌شود؛ و این خود حکایتی از درآمیختگی هنر و زندگی است. چیزی که در غایت خود بیانگر این نکته است که هنر نباید در انحصار عده­‌ای خاص محدود باشد بلکه باید «به حیاتی­‌ترین علائق مردم نزدیک باشد و هرچه بیشتر با زندگی آدم­ها درآمیخته شود».[۵]

اما آنچه درباره میزان این تأثیرپذیری نظرگیر است نوشته­‌هایی از بنتون است که رد و نشانی در نقاشی­‌ها و بیانیه­‌های جکسون پولاک پیدا می­‌‌کند. نوشته­‌ی  بنتون در ۱۹۳۷  یادآور همسانی موضع بنتون درباره­‌ی نقاشی دیواری و بیانیه­‌ی پولاک در نشریه احتمالات[۶] با مضمون بودن در نقاشی است. در نوشته‌­ی بنتون چنین آمده است:

«دیوارنگاره برای من نوعی از سرخوشی عاطفی است، این اندیشه که فضاهای بزرگتر مرا در یک حالت متعالی ذهنی قرار می­‌دهد، انرژی­‌های مرا فرو نشانده و رنگِ جهان را جلا می­‌بخشد … نوع خاصی از آزادی بی­ حد و مرز است که مرا فرا می­‌گیرد».[۷]

honar bafekr honar bi fekr 1

و در بیانیه‌­ی پولاک که این چنین است:

«نقاشی من هرگز در روی سه پایه به­‌وجود نمی­‌آید! من بندرت بوم را قبل از کاری روی چارچوب می­‌کشم، بلکه ترجیح می­‌دهم آنرا روی دیوار یا کف زمین نصب کنم. من به مقاومت یک سطح سخت نیاز دارم و به خاطر همین روی زمین احساس راحتی بیشتری دارم. در این حالت خود را به مراتب به نقاشی نزدیک­تر حس می­کنم. چرا که می­توانم به دور آن بچرخم و در هر چهار طرف آن کار کنم. این حس برای من مفهوم در درون نقاشی بودن­ـ­ به جای مقابل آن قرار گرفتن­ را دارد…»[۱]

honar bafekr honar bi fekr 5

 

honar bafekr honar bi fekr 2

در این دو بیانیه، طرز وصفی مشابه از کنش نقاشی مطرح می­‌شود که در غایت خود و بواسطه هارولد روزنبرگ، منتقد هنر و مهم­ترین نظریه­‌پرداز اکسپرسیونیسم انتزاعی، در مقاله­‌ای در سال ۱۹۵۲ به عنوان “نقاشی­‌کنشی” بر سر زبان­‌ها می­‌افتد. به باور باتنر، اشتراکات نظری میان این سه تن نشانگر این نکته است که هنر جدید آمریکا ریشه در تعبیر جان دیویی از هنر­ـ هنر به منزله‎­ی تجربه­‌ـ دارد. چنان­که، «بنتون با رد نظریه هنر برای هنر و تلقی موزه­‌ای از هنر، به تفسیری کاملاً هم راستا با نظریات دیویی درباره هنر دست می­‌یابد، جکسون پولاک با درآمیختن هنر با زندگی، و هارولد روزنبرگ[۱] با تأکید بر مفاهیمی چون انرژی، تنش، زیستن در بوم، و نقاشی هنرمند به منزله­‌ی آمیزه­‌ای از زندگی و کنش راهبر به همان ایده­‌های اساسی دیویی در زیباشناسی می­‌شوند. به این ترتیب است که در باور باتنر می­‌‌توان ضمن پیش چشم داشتن اثرات سنت اروپایی بر شکل­‌گیری جریان نوگرایی هنری آمریکا به اندیشه­‌هایی سرک کشید که ریشه­‌هایی آمریکایی دارند. اندیشه­‌هایی که در این میان بر دیگر هنرمند اکسپرسیونیست یعنی رابرت مادرول نیز اثراتی انکارناشدنی داشته­‌اند. اما، علاوه­‌بر اینها که در باور بریب به هیچ وجه شواهد معتبری برای ایجاد ارتباط میان جکسون پولاک و جان دیویی به شمار نمی­‌آیند دلایلی دال بر آشنایی این دو تن موجود است. به گفته بریب هیچ شاهدی برای اینکه کتاب هنر به منزله تجربه توسط پولاک خوانده شده باشد، وجود ندارد. اما مدرکی در دست هست که جکسون پولاک را به برخی نوشته­‌های جان دیویی آشنا نشان می­‌دهد. سیاهه­‌ای از قفسه­‌ی این نقاش در زمان مرگش در ۱۹۵۶ نشان می‌دهد او شماری از کپی­‌های نشریه سوسیالیست، و ماهنامه مدرن به تاریخ ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ را نگاه می‌داشته است که نقش دیویی را در این­‌باره برجسته می­‌کند. اما در گذر از توماس هارت بنتون، و جسکون پولاک و به گفته‌‌­ی بریب در میان اکسپرسیونیستها این رابرت مادرول است که بیش از سایرین یا در نسبت سر راست­‌تری در پیوند با اندیشه­‌های جان دیویی قرار می­‌گیرد. بریب این نکته را در اشاره به مصاحبه­­‌ی رابرت ماتیسن با مادرول خاطر نشان می­‌کند.

نوشتار بعدی روایتگر این نسبت است.

[۱] Harold Rosenberg

[۱] لوسی اسمیت ادوارد (۱۳۸۰)، مفاهیم و رویکردها در آخرین جنبش­های هنری قرن بیستم، ترجمه­‌ی علیرضا سمیع­‌‌آذر، نشر نظر. ص۴۲٫

[۱] به گفته­‌ی موریس بریب دو مقاله­‌ی محوری درباره­‌ی اثربخشی فلسفه­‌ی جان دیویی بر جریان اکسپرسیونیسم انتزاعی بحث کرده­‌اند. اولی نوشته لئون یاکوبسن است و دیگری نگاشته شده توسط استوارت باتنر، بحث ناظر به عاملیت توماس هارت بنتون در جریان اکسپرسیونیسم انتزاعی در مقاله­‌ی دوم و مربوط به استوارت باتنر مطرح شده است که البته در نوشته­‌های پیشین این مقالات تا حدی معرفی شده و اگر در این نوشته و نوشته­‌های بعدی نامی از این مقالات و نویسنده‌­هایشان می­رود بنا به اشارات قبلی است که خواندنشان را برای فهم نوشتار پیشِ رو و نوشته­­‌ی بعدی ضروری می­نماید.

 

[۲] John Dewey and the Visual Arts in America

[۳] Jacob Burck

[۴] Art Front

[۵] شوسترمن ریچارد، «پراگماتیسم: دیویی»، دانشنامه­‌ی زیبایی­شناسی، ویراسته­‌ی بریس گات و دومینیک مک آیور لویس،انتشارات فرهنگستان هنر، ویراستار مشیت علایی، ۱۳۹۱، ص ۷۸٫

[۶] Possibilities

[۷] Buettner ,S. (1975). »John Dewey and the Visual Arts in A«.P.390

قسمت‌های قبلی را اینجا بخوانید:

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/33181/%d8%a7%da%a9%d8%b3%d9%be%d8%b1%d8%b3%db%8c%d9%88%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%b2%d8%a7%d8%b9%db%8c.html/feed 0
نقدی بر نمایشگاه پختستان | گالری شیرین - گسترش تخیل در همکاری ادبیات و هنرهای تجسمیhttp://tandismag.com/33218/%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%be%d8%ae%d8%aa%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/33218/%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%be%d8%ae%d8%aa%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86.html#comments Fri, 14 Apr 2017 04:45:53 +0000 http://tandismag.com/?p=33218 گسترش تخیل در همکاری ادبیات و هنرهای تجسمی به قلم جاوید رمضانی پختستان سرزمین دوبعدی است که مربع، یکی از ساکنان و راوی داستان، زندگی خود را در این سرزمین و نیز تجربه‌هایش را از جهان‌های یک بعدی و سه بعدی در آن روایت کرده است. این روایت دارای سویه و لایه‌های متعددی است... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
نقدی بر نمایشگاه پختستان در گالری شیرین
گسترش تخیل در همکاری ادبیات و هنرهای تجسمی

به قلم جاوید رمضانی

پختستان سرزمین دوبعدی است که مربع، یکی از ساکنان و راوی داستان، زندگی خود را در این سرزمین و نیز تجربه‌هایش را از جهان‌های یک بعدی و سه بعدی در آن روایت کرده است. این روایت دارای سویه و لایه‌های متعددی است؛ از سویی راوی در تلاش است تا روشن سازد هرآنچه در یک الگوی ریاضی می‌گنجد قهراً علمی نیست و از روی دیگر مطالب ناملموسی مانند جهل و خرد یا بیم و امید را نمی‌توان با الگوهای ریاضی تعریف نمود.

ادبیات هنری به شاخه‌های شعر و داستان، روزنامه‌نگاری، نوشتار تخیلی و جستارهای غیر تخیلی تقسیم می‌شود، و از سویی نظریه در قالب ادبیات رخ می‌نماید. نظریه‌پردازان در قامت منتقدان و عالمان تفسیر و تعبیر هنر جوامع، سعی در بازخوانی رابطه‌ی چهار عنصر اصلی هنرمند، اثر، مخاطب و جهان پیرامون آنان دارند که می‌تواند چیزی متفاوت از ادبیات نقد و نظریه باشد؛ به عبارتی ادبیات هنری بسترساز و انتقال دهنده‌ی دغدغه‌های دوران‌های متفاوت تاریخی و یا فضای معاصر برای هنرمندان حیطه‌ی تجسمی است، آنچنان که یک فیلمنامه‌نویس برای ساخت اثری سینمایی به تولید می‌پردازد، گرچه این تولید در حیطه‌ و محدودیت سفارش، دارای دامنه‌ی خلاقیت و خیال‌پردازی کمتری است. در آدینه‌ی این هفته شاهد برپایی نمایشگاهی چند رسانه‌ای به نام پختستان در گالری شیرین بودیم.flat land 7
این نمایشگاه آنچنان که در آغازنامه‌ی خود توضیح می‌دهد، با نیت ارتباط میان ادبیات و هنرهای تجسمی شکل گرفته است. مجموعه‌ی کنشگران این کارنامه شامل خانم گلبرگ برزین به عنوان هنربان و طراح ایده‌ی اصلی و هشت هنرمند جوان می‌باشد. در سوابق خانم برزین لیست بلند بالایی از ترجمه و تألیف در قامت گروهی و انفرادی به‌صورت کتاب و مقاله رؤیت می‌شود و در حوزه‌ی ادبیات داستانی و هنرهای تصویری، و حوزه‌ی اجتماعی و نظری هنر کارنامه‌ای قابل تأمل را ارایه داده‌اند.flat land 3
پروژه پختستان که ترجمه‌ی واژه‌ی انگلیسی فلت لند Flatland است، با الهام از کتاب پختستان نوشته‌ی ادوین ابوت و ترجمه‌ی منوچهر انور شکل گرفته. این کتاب در اوج دوران ویکتوریایی در سال‌های ۱۸۸۴ میلادی در حدود ۱۳۰ سال پیش نگاشته شده و هنوز پس از گذر سال‌ها دارای چنان فضای خلاقانه‌ای است که ذهن منتقد و پویای اهل هنر و علم را به تحرک وا می‌دارد. در تعریف و توضیح موجز می‌توان گفت که پختستان سرزمین دوبعدی است که مربع، یکی از ساکنان و راوی داستان، زندگی خود را در این سرزمین و نیز تجربه‌هایش را از جهان‌های یک بعدی و سه بعدی در آن روایت کرده است. این روایت دارای سویه و لایه‌های متعددی است؛ از سویی راوی در تلاش است تا روشن سازد هرآنچه در یک الگوی ریاضی می‌گنجد قهراً علمی نیست و از روی دیگر مطالب ناملموسی مانند جهل و خرد یا بیم و امید را نمی‌توان با الگوهای ریاضی تعریف نمود.flat land 5
ادوین ابوت با سمبولیسمی علمی، سعی در شکافتن لایه‌های اجتماعی و در عین حال نحوه‌ی تفکر و چگونگی نگاه و ادراک ذهن بشر دارد. او انسان را محدود در دایره‌ی ادراک متعارف و حواس پنجگانه خود و نامحدود به مطامع و هوس‌های رنگارنگ می‌داند. در تفسیر و توضیح نمایشگاه باید تلاش کنیم تا نگاهی مستقیم و ساده از برخورد هنرمندان جوان با این رمان حیرت‌آور ارایه گردد.
به‌طور مشخص کلیه‌ی آثار ارایه شده استوار بر درگیر نمودن حواس محسوس انسانی‌ است، از جمله دیداری، شنیداری و لامسه، و نیز تولید صدا که در شش اثر ارایه شده امکان داد و دهش مخاطب و اثر هنری را فراهم می‌آورند.flat land 6
با ورود به مکان نمایش، اولین برخورد مخاطب با صحنه‌ی پروژکت بزرگی از یک ویدیو می‌باشد. علی‌رضا کی‌منش و امیر پوستی تولید کنندگان این اثر هستند که کار خود را با ارجاع به فصل دوم کتاب ارایه داده‌اند، می توان فهمید که در این بخش بعد سوم معرفی می‌گردد. این بعد ورای طول و عرضی است که ابعاد موجودات پختستان را ساخته است.flat land 4

flat land 1 حضور بی‌وقفه‌‌ی رقصندگان در تجمع و تفرق با استفاده از دوربین از فاصله‌ای دور و در بالا رصد می‌شود. مربع‌های کفپوش و محیط تحرک این نقاط، همان فضای پختستان است که با وجود این عناصر سیاه رنگ به حجمستان تبدیل شده است. تولید خطوطی که از نقاط تک بعدی آغاز شده، حرکت و حجم را تداعی می‌کند.
در اثر شماره‌ی دو، بیننده با پنج تصویر که به دیوار نصب شده، مواجه می‌شود؛ این مجموعه اثر امیر بهادر فلاحتی است. ارجاع متنی فلاحتی به فصل نخست کتاب سعی در توصیف نحوه‌ی ادراک اهالی سرزمین پختستان از دیگر عناصر موجود است، آنجا که می‌گوید وقتی چشم‌ها درست محاذی سطح میز قرار می‌گیرد سکه دیگر یک بیضی و یا دایره نیست، بلکه تنها خطی است و شما به یکی از اهالی این سرزمین دو بعدی تبدیل شده‌اید.flatland

در اثر شماره‌ی سه، کار مریم کشمیری حس لامسه‌ی انسان با قرار دادن دست در درون حجمی بیضوی درگیر می‌شود. آنچنان که در بیانیه آمده، لمس کردن در سرزمین خیالی پختستان کار طبقات پایین‌تر است و طبقات والاتر تنها با دیدن به کار ادراک می‌پردازند و این یعنی هنر و آن کس که در طبقات پایین است هنر والای شناخت بصری را تجملی دست‌نایافتنی می‌انگارد.

flat land 2
در اثر شماره‌ی چهار، حرکت محور و مطلبِ قابل بررسی است؛ با حرکت خطوط در جهات متفاوت، دو بعد شکسته و حجمی آفریده‌ شده که سایه‌اش، خود در جهتی دیگر از علم مناظر و مزایا، بر بستری سفید تابانده شده. این مجموعه اثر گلنوش حشمتی و وجید امینی است.flat land 9
در اثر شماره‌ی پنج، به مخاطب این امکان داده شده تا با تولید صدا در میکروفونی، در صفحه‌ی دو بعدی مجموعه‌ی متقارنی از اشکال در هم تنیده‌ی هندسی نمایان ‌شود. مفهوم بودن و جهان دیگری غیر از سطوح دوبعدی مانند جهان صدا و گوینده و اندیشیدن ، آنچنان که در فصل دوم کتاب می‌گوید شاید مدخل و سرآغاز جهان پختستانی است که تجربه‌ای بزرگ برای مربع راوی قصه کتاب است. این مجموعه حاصل تلاش فرشاد خواجه نصیری و پدرام صادق بیگی است. این دو هنرمند در اثری دیگر با ارجاع به فصل دوم کتاب، خطوطی را روی فضای سه کنج گالری تابانده‌اند که اشارتی به توهم دیداری انسان دارد. آنچه جهان تصویر را می‌سازد تنها خیالی است از حجم و در حقیقت چیزی که فکر می‌کنی، نمی‌بینی. چیزهایی که شما جسم می‌نامید در واقع تنها رویه‌ای بیش نیستند. نمایشگاه پختستان فضای متفاوت در حوزه‌ی تجسمی را ارایه داده و تلاشی است برای گسترش تفکر و خیال مخاطبان.flat land 8

نقد های قبل را اینجا بخوانید:

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/33218/%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%be%d8%ae%d8%aa%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86.html/feed 0
در جستجوی هنرمندان جوان گالری اثر - نقدی بر نمایشگاه هنرمندان جوان گالری اثر اسفند ۹۵http://tandismag.com/33157/%d8%af%d8%b1-%d8%ac%d8%b3%d8%aa%d8%ac%d9%88%db%8c-%d9%87%d9%86%d8%b1%d9%85%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86-%d8%ac%d9%88%d8%a7%d9%86.html http://tandismag.com/33157/%d8%af%d8%b1-%d8%ac%d8%b3%d8%aa%d8%ac%d9%88%db%8c-%d9%87%d9%86%d8%b1%d9%85%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86-%d8%ac%d9%88%d8%a7%d9%86.html#comments Thu, 13 Apr 2017 05:57:24 +0000 http://tandismag.com/?p=33157 به قلم مریم روشن فکر در باب هنرمندان جوانی که به تازگی مسیر حرفه‌ای شدن را آغاز کرده‌اند، برخی از این هنرمندان برگزیدگان جشنواره‌ها و مسابقات داخلی هستند مانند... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
در جستجوی هنرمندان جوان – نقدی بر نمایشگاه هنرمندان جوان گالری اثر اسفند ۹۵

سایت تندیس به قلم مریم روشن فکر

نگارخانه اثر در آخرین نمایشگاهی که در سال گذشته برگزار نمود، نمایشگاهی را از گروهی از نقاشان جوان به تماشا گذاشته‌است. آثار این نمایشگاه طی فراخوانی عمومی از بین ۵۳۸ اثر با داوری هیئت داورانی متشکل از امید تهرانی، مریم مجد، علیرضا آدم‌بکان و پویا آریان‌پور برگزیده شده‌است و در نهایت آثار هشت نفر برای نمایش انتخاب گردیده که اسامی آنان عبارتست از: ژاله اکبری، پرهام پیوندی، سپیده بهروزیان، شیلا جلیل‌پیران، رویا رجایی، علی شایسته، سمانه مطلبی و علیرضا نکویی.

هنرمندان جوانی که به تازگی مسیر حرفه‌ای شدن را آغاز کرده‌اند، برخی از این هنرمندان برگزیدگان جشنواره‌ها و مسابقات داخلی هستند، مانند دوسالانه دامون‌فر و برخی نیز پیش از این نمایشگاه‌های انفرادی خود را در گالری‌های معتبر تهران برگزار کرده‌اند و دانستن این نکته که اکثر این هنرمندان جوان دارای رزومه‌ای آبرومند هستند بر اعتبار این نمایشگاه از جنبه حرفه‌ای و اقتصادی می‌افزاید و از طرفی نیز وجه کشف و معرفی استعدادهای جوان را منتفی می‌کند.honarmandan javan asar galler 3
همان‌گونه که گالری خود نیز به آن اشاره دارد، معیارهایی که برای انتخاب این هنرمندان در نظر گرفته شده، سخت‌گیرانه بوده‌است و روند خلاقانه افراد و تداوم فکریشان، مهم‌ترین عامل انتخاب آنان بوده‌است. روندی که در بسیاری از آنان با پشتوانه‌ای قوی همراه است و ریسک گالری را برای سرمایه‌گذاری روی هنرمند به حداقل می‌رساند.

به عنوان مثال آثار پرهام پیوندی رابطه ناگسستنی با تحصیلات او در رشته شهرسازی دارند که تصویر مکان‌هایی شهری را نمایش می‌دهند که از خود منتزع شده و به شبکه‌ای از احجام یا بافت‌های به هم پیوشته تبدیل گشته‌است، که نشان‌گر بی‌مکان‌هایی سرد و خالی از هویت است که روزگاری شهر نامیده می‌شده‌است.honarmandan javan asar galler 11 یا در آثار رویا رجایی، شکستن و از هم پاشیدن و فرورفتن در حفره‌هایی تاریک دیده می‌شود که مانند کرم‌چاله‌های فضایی، زمان را در هم ادغام کرده‌اند [۱] و گویی در مسیر آن گذشته، آینده و حال هر لحظه در حال فروریختن و باززایی هستند.honarmandan javan asar galler 13
اما آثار سمانه مطلبی که از مجموعه فیلیوم انتخاب شده‌اند، با اشاره ضمنی به گیاهشناسی و تصویر گیاه، به حشره‌ی فیلیوم که قابلیت استتار شگفت‌انگیزی دارد، این موضوع را مطرح می‌کنند که آن‌چه می‌بینید شاید همانی که فکر می‌کنید نباشد. مانند این بوته‌های گل که او با قلم فلزی و مرکب و با وسواس و دقت طراحی کرده‌است و حشرات در لابه‌لای گیاه مخفی هستند تا اینکه او با متریال دیگری، یعنی نخ، آنان را بر تصویر می‌دوزد و آشکار می‌کند. متریالی که خود با زمینه اولیه متفاوت است و دلیل بر دوگانگی و جدایی ذاتی دو مفهوم حشره و گیاه دارد.honarmandan javan asar galler 16

در آثار سپیده بهروزیان، با عنوان واقعیت‌های موازی، نقاش به فضاهایی رویایی و اسرارآمیز پرداخته که بی‌شباهت به خواب‌های کودکی نیستند. استفاده از رنگ‌های سرد، در کنار حجم غالب رنگ سیاه و خاکستری و خطوط رها و پراکندگی لکه‌های رنگ در گوشه و کنار آثار، بهروزیان را در جایی میان نقاشی و طراحی قرار می‌دهد و به آثار «ضد نقاشی » [۲] نزدیک می‌کند. honarmandan javan asar galler 18

بیشتر آثار این نمایشگاه را می‌توان دارای رویکرد فراواقعی با فضاهای رویاگونه بی‌مکان و بی‌زمان و یا جهان ناشناخته دانست، که آثار بزرگ و سمبلیک علیرضا نکویی نیز به این گروه تعلق می‌گیرد. او با بهره‌گیری از سمبل‌هایی مانند درخت، در حالیکه شاخه‌هایش در درختی دیگر فرو رفته، یا از هم جدا اما هم‌ریشه است، فضایی کابوس‌وار را با استفاده از رنگ‌های فام و سطوح بزرگ چرک‌تاب ایجاد کرده‌است.

honarmandan javan asar galler 4 در آثار ژاله اکبری نیز با وجود اینکه فضاها به نظر آشنا می‌رسند، اما این خلوتی دور از انتظار و سکون خفقان‌آور تصاویر که به واسطه شستن و ریختگی رنگ‌ها ایجاد شده‌است. همان بی‌زمانی و بی‌مکانی را متجلی می‌کنند. حتی در آثار شیلا جلیل‌پیران نیز که آشکارا ارجاعاتی به نگارگری ایرانی در ترکیب‌بندی، فرم و موتیف دارد، ترکیب‌شدن آن با فضاها و عناصر مدرن، موجب آشنایی زدایی از عناصر نگارگری می‌شود. همچنین قراردادن آن بر پس‌زمینه‌ای از کاغذ الگو که می‌تواند اشاره‌ای دوپهلو به الگو به مثابه قالب مورد پذیرش رفتاری داشته باشد و هم با وجود نوشتارهایی با حروف لاتین این شکست بینازمانی را رغم بزند و با انتخاب عنوانی چون مکان وحشت این گمان را باز تقویت می‌کند.honarmandan javan asar galler 19

نمایشگاه هنرمندان جوان در گالری اثر به طور کلی، همان‌گونه که خود گالری نیز در بیانیه اعلام داشته‌است، اول رویکردی‌است در جهت تقویت نگاه هنرمندانی که هم جوان هستند و هم به تازگی به جمع هنرمندان حرفه‌ای پیوسته‌اند و این بدین معناست که آنان در مسیری قرار دارند که روند کاریشان را تعریف کرده‌است و با پشتکار و تداوم به امر نقاشی مشغول هستند. و دوم آن‌که، پرهیز از تمسک به لحن سیاسی موجب شده‌است، آثاری که در این کارنما به تماشا گذاشته شوند که دارای لحنی شخصی و برخاسته از فردیت و تجربه زیست این هنرمندان باشد. لحنی که به طور اعجاب‌آوری در بیشتر این افراد به سوی سرمایی عمیق و حدیث تنهایی و رها شدگی رفته‌است. همچنین گرچه رویکردهای اگزوتیک یا غریب‌گرایانه در این آثار کمتر دیده می‌شود، اما شباهت تکنیکی و لحن این هنرمندان به هنر رایج، آزادی عمل خلاقانه و سبک شکن را از این نمایشگاه می‌گیرد، ویژگی خاصی که از هنرمندان جوان که دارای شوق، جسارت و نیروی جوانی هستند، انتظار نمی‌رود. بنابراین رفتن در مسیر راه‌های رفته شده و عدم جسارت کافی برای گشودن مسیری تازه، خط سیری است که در این نمایشگاه دیده می‌شود و به نظر نمی‌رسد این گروه گلچین شده از هنرمندان، حرف تازه‌ای نسبت به هنرمندان گذشته و تثبیت شده این گالری برای گفتن داشته باشند.honarmandan javan asar galler 14

پا نوشت:

[۱] طبق نظریه‌ی نسبیت عام میانبری پیش‌بینی می‌شود که پیوندی میان دو نقطه در فضا-زمان ایجاد شده و فواصل طولانی بین کهکشان‌ها را کوتاه می‌کند. این میانبر فضایی به نام پل اینشتین-روزن یا کرم‌چاله مشهور شده است.

[۲] Badpainting

honarmandan javan asar galler 1 55x55 honarmandan javan asar galler 2 55x55 honarmandan javan asar galler 5 55x55 honarmandan javan asar galler 6 55x55 honarmandan javan asar galler 7 55x55 honarmandan javan asar galler 8 55x55 honarmandan javan asar galler 9 55x55 honarmandan javan asar galler 10 55x55 honarmandan javan asar galler 12 55x55 honarmandan javan asar galler 15 55x55 honarmandan javan asar galler 17 55x55 honarmandan javan asar galler 20 55x55 honarmandan javan asar galler 21 55x55

نقد های قبلی را اینجا بخوانید:

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/33157/%d8%af%d8%b1-%d8%ac%d8%b3%d8%aa%d8%ac%d9%88%db%8c-%d9%87%d9%86%d8%b1%d9%85%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86-%d8%ac%d9%88%d8%a7%d9%86.html/feed 0
پرونده هنر فردا | گابریل کوری Gabriel Kuri - معرفی هنرمندان امروز جهانhttp://tandismag.com/33048/%da%af%d8%a7%d8%a8%d8%b1%db%8c%d9%84-%da%a9%d9%88%d8%b1%db%8c.html http://tandismag.com/33048/%da%af%d8%a7%d8%a8%d8%b1%db%8c%d9%84-%da%a9%d9%88%d8%b1%db%8c.html#comments Tue, 11 Apr 2017 11:55:11 +0000 http://tandismag.com/?p=33048 معرفی هنرمندان امروز جهان سایت تندیس ترجمه زهرا قیاسی او از مواد صنعتی وکالاهای تولید انبوده برای ساختن اینستالیشن و مجسمه استفاده می کند و آثارش مفاهیم مجسمه‌سازی را به چالش می‌کشند و از دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی و اقتصادی می‌گویند... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
پرونده هنر فردا گابریل کوری Gabriel Kuri

سایت تندیس ترجمه زهرا قیاسی

درک هنر معاصر نیازمند مطالعه‌ای وسیع است، کسب دانش تاریخی و شناختی دقیق از جهان امروز. کتاب هنر فردا از جمله کتاب هایی است که در کنار نمونه هایی از آثار هنرمندان نوظهور متونی راهگشا برای رمزگشایی و درک آثار آنها و جریان‌های هنری‌شان ارائه می‌دهد و در نهایت دورنمایی از آینده هنر جهان به دست می‌دهد. در این پرونده متون این کتاب را به همراه آثار هنرمندان آن ترجمه و در اختیار شما قرار خواهم داد. امیدوارم که این مختصر دریچه‌ای باشد برای کنجکاوی بیشتر و شناخت بهتر جهان هنر معاصر.
The Art of Tomorrow

Editors:Laura Hoptman, Yilmaz Dziewior, Uta Grosenick

گابریل کوری متولد ۱۹۷۰ در مکزیکوسیتی است. او از مواد صنعتی وکالاهای تولید انبوده برای ساختن اینستالیشن و مجسمه استفاده می کند و آثارش مفاهیم مجسمه‌سازی را به چالش می‌کشند و از دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی و اقتصادی می‌گویند.Gabriel Kuri 7
آثارِ (اساساً مجسمه وار) گابریل کوری نمایانگر حساسیت دقیق هنرمند نسبت به توانش استتیک زندگی روزمره است – و به طور خاص استتیک اشیاء مادی که زندگی را پر می‌کنند و به آن شکل می‌دهند- او نبوغی منحصر به فرد در نشان دادن ماهیت اقتصادی شکل‌دهنده به این زندگی را دارد.
بیشتر آثار کوری از حیث مفهومی حول مسائلی هستند که به طور معمول موضوعات اصلی در تخصص هنر نیستند، بارزتر از همه تریاد تجاری ، قاچاق و حمل و نقل. این علایق نسبتا نامعمول در کارهایی دیده می‌شوند که از اشیا و مواد غیرعادی مثل کیسه‌های خرید، برگه نوبت انتظار، صفحات اقتصادی روزنامه‌ها و رسیدها ساخته شده-اند.Gabriel Kuri 1

معروفترین کارهای او بافته‌هایی از بلیت یا اوراق تبلیغاتی پیش‌پا-افتاده‌اند که بی‌درنگ یادآور شیفتگی هنر پاپ به نوعی سرمایه‌داری کالامحور و کم‌خطر می‌شوند. کوری در سطح دیگری که کمتر فرمال یا مادی است جادوی اقتصادگرایی را با بررسی توانش مجسمه شدن جداول و ابزارها و مدل‌هایی همچون منحنی رشد، چارت دایره‌ای و دیگر فرم‌های آماری و وسایلی همچون شمارش، نقشه‌برداری و کمی کردن نشان می‌دهد. اما در نهایت علی‌رغم تاکید هنرمند بر کیفیت «مجسمه‌وارگی» اثر، معمولاً ویژگی‌های فیزیکی متریال طبیعی یا غیرطبیعی، هیبت نهایی اثر (و در نتیجه معنای غایی آن) را تعیین می‌کنند. شاید به همین علت است که فیگورهایی تمثیلی که نماد بی‌نظمی و شانس هستند در کارهایش پدیدار می‌شوند، با استفاده از فرآیندهای نیمه‌طبیعی مثل استفاده از یخچال و فن و صندوق‌های حساب اتوماتیک یا به شکل ارگانیک یعنی استفاده از عناصر زوال‌پذیر همچون میوه و دسته‌های علوفه این فیگورها را می‌سازد.
Gabriel Kuri 8

Gabriel Kuri 3 55x55 Gabriel Kuri 2 55x55 Gabriel Kuri 4 55x55 Gabriel Kuri 5 55x55 Gabriel Kuri 6 55x55 Gabriel Kuri 9 55x55

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/33048/%da%af%d8%a7%d8%a8%d8%b1%db%8c%d9%84-%da%a9%d9%88%d8%b1%db%8c.html/feed 0
گزارش تصویری آثار بدون دوربین در گالری عکاسی یک از یک - عکاسی آلترناتیوhttp://tandismag.com/32945/%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%b9%da%a9%d8%a7%d8%b3%db%8c-%db%8c%da%a9-%d8%a7%d8%b2-%db%8c%da%a9.html http://tandismag.com/32945/%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%b9%da%a9%d8%a7%d8%b3%db%8c-%db%8c%da%a9-%d8%a7%d8%b2-%db%8c%da%a9.html#comments Mon, 10 Apr 2017 06:09:17 +0000 http://tandismag.com/?p=32945 ۱/۱ gallery عکاسی آلترناتیو گالری عکاسی یک از یک تنها گالری فاین آرت در امریکا‌ست که فقط بر روی چاپ‌های یونیک و تک نسخه عکس تمرکز ویژه ای دارد.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
نمایشگاه آثار بدون دوربین در گالری عکس یک از یک ۱/۱ gallery

1of1 gallery 1

نمایشگاه جاری در  گالری عکس یک از یک به نمایش آثار راس سون‌‌انبرگ و جان کوک اختصاص دارد با عنوان «روشنگری: ثبت نور بدون دوربین» و به آثاری می‌پردازد که به شیوه فتوگرام و بر بستری از ژلاتین نقره تولید شده‌اند.

1of1 gallery 4
Jan Cook

گالری عکاسی یک از یک تنها گالری فاین آرت در امریکا‌ست که فقط بر روی چاپ‌های یونیک و تک نسخه عکس تمرکز ویژه ای دارد. این گالری به نمایش آثاری از هنرمندانی که به چاپ های دست ساز عکاسی که تنها در یک نسخه هستند می‌پردازد. و با رویکردی معاصر به عکاسی آلترناتیو و شیوه‌های  تاریکخانه‌ای قدیمی و تجربی  نگاه می‌کند و خود را وقف دفاع از قدرت عکس به مثابه یک شی هنری و منحصر به فرد می‌کند.

1of1 gallery 5
Ross Sonnenberg

دن شپرد موسس گالری یک از یک ، هنرمند و مجموعه دار و کارآفرینی است که در سال ۲۰۱۵ این گالری را تاسیس کرد. چشم انداز او ارائه نسل بعدی از هنرمندان عکاسی است که به طور معمول در سیاتل دیده نمی‌شوند. همچنین به تازگی با گالری آرت مانی (ArtMoney) که روش نوینی را برای خرید آثار هنری در پیش گرفته‌است همکاری می‌کند.

این نمایشگاه تا ۲۶ فروردین ادامه دارد.

1of1 gallery 8
Ross Sonnenberg
1of1 gallery 2 55x55 1of1 gallery 3 55x55 1of1 gallery 6 55x55 1of1 gallery 7 55x55 1of1 gallery 9 55x55 1of1 gallery 10 55x55 1of1 gallery 11 55x55 1of1 gallery 12 55x55   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32945/%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%b9%da%a9%d8%a7%d8%b3%db%8c-%db%8c%da%a9-%d8%a7%d8%b2-%db%8c%da%a9.html/feed 0
تاریخچه‌ی کاریکاتور و مفهوم دفرماسیون در مجسمه‌سازی - احجام کژریختهhttp://tandismag.com/32645/%d8%af%d9%81%d8%b1%d9%85%d8%a7%d8%b3%db%8c%d9%88%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%b3%d9%85%d9%87%e2%80%8c%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c.html http://tandismag.com/32645/%d8%af%d9%81%d8%b1%d9%85%d8%a7%d8%b3%db%8c%d9%88%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%b3%d9%85%d9%87%e2%80%8c%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c.html#comments Mon, 10 Apr 2017 04:30:59 +0000 http://tandismag.com/?p=32645 احجام کژریخته برگردان علیرضا بهارلو   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
تاریخچه‌ی کاریکاتور و مفهوم دفرماسیون در مجسمه‌سازی
احجام کژریخته
برگردان: علیرضا بهارلو

اصطلاح «کاریکاتور» برگرفته از واژه‌ی ایتالیایی caricare به‌معنی «بار/کار زیاد» یا «اغراق‌کردن» است و به ژانری از مجسمه‌سازی اطلاق می‌شود که در سده‌ی هفدهم در شمال ایتالیا پا گرفت.

کاریکاتورها نمایشگر انسان و واقعیت هستند؛ چنان‌که فیلیپّو بالدینوتچی۱، تذکره‌نویس هنرمندان ایتالیایی، اظهار کرده، این‌قبیل آثار همواره شباهت زیادی به سوژه‌ی خود دارند، بنابراین هنرمند مجسمه‌سازی که کاریکاتور می‎‌سازد باید در چهره‌پردازی نیز مهارت داشته باشد. کاریکاتورسازی شامل تأکیدگذاشتن یا برجسته‌کردن مشخصات چهره و استهزای کاستی‌های ظاهری به‌منظور گروتسک (کژنما)نمودن آنهاست. به‌این‌ترتیب ویژگی‌ها و حالات غلوشده، به شکلک و ریشخند تبدیل شده و حرکات و سکنات، به‌منظور بی‌قواره و تصنّعی جلوه‌دادن، مورد تأکید قرار می‌گیرند.01 1st century AD Roman terracotta known as    Man   s head as a caricature    or    Actor   s head    modern medical characterization is hemifacial spasm was discovered in Smyrna Turkey

حضور کاریکاتور در مجسمه‌سازی بسیار کمرنگ‌تر از طرّاحی و اچینگ (چاپ تیزابی) است، زیرا مجسمه‌سازی مستلزم تکنیک‌های پُرکار و زمان‌بری است که مانع بروز خودانگیختگی می‌شوند. مصالحی که در مجسمه‌سازی اغلب‌اوقات مورد استفاده‌ قرار می‎‌گیرند، سفال، مفرغ، چوب و پاپیه ماشه هستند. خاصیت شکنندگی این مواد، به‌خصوص سفال، موجب شده تا مجسمه‌های کاریکاتوری کمیاب و مستعد آسیب باشند. چنانچه «زشتی» را خصلت مهم کاریکاتور بدانیم، باید در نظر داشت که این ویژگی در دوره‌ی مدرن پدید آمده، هرچند نمونه‌هایی از آن در دوران باستان هم وجود داشته. به‌طورمثال، در فرهنگ فنیقی مجموعه‌ای از پیکرک‌های سفالینِ خدای بِس (سده‌ی ۶-۷ پیش‌ازمیلاد) که تمثالش را با ریختی زمخت و بی‌قواره به‌تصویر می‌کشیدند، معمولا روی طلسم‌ها به‌کار می‌رفت.02 Bes statue from Amanthus Cyprus in the Istanbul Archaeological Museums

در مصر باستان، خدای تایفون با صورتِ کشیده و زبانِ آویزان به‌حالتی کاریکاتورمانند تصویر می‌شد. تایفون نمونه‌ی اولیه‌ی گورگون۲‌هایی به‌شمار می‌آید که ضمیمه‌ی معابد یونانی و اتروریایی می‌شدند و همچنین نیای پیکره‌های «شرارت/ شهوترانی»ای است که روی سرستون‌های کلیساهای قرون وسطی کنده‌کاری می‌شدند. در دوره‌ی هلنیستی، مجسمه‌سازان اسکندریه، در سده‌ی اول پیش‌ازمیلاد، پیکرک‌هایی مفرغی با دست و پای کوتاه و خپل و تنه‌ی چاق و پرپیچ‌وتاب (به‌نام «ماهدیا»۳) می‌ساختند. گرایش به عناصر ازشکل‌افتاده، در همان زمان که بررسی ویژگی‌های ظاهری در اسکندریه در حیطه‌ی علم و هنرِ هلنیستی مطلوب واقع می‌گشت، شکلی خاص پیدا کرد – جایی که پیکر انسان، با مطالعه‌ی جزئیات آن، به موضوعی شگفت بدل می‌شد. بزرگنمایی عامدانه‌ی بینی و چانه‌ی پتولمی سوتر۴ در سکه‌ای مربوط به سده‌ی اول پیش‌ازمیلاد، یک نمونه‌ی آغازین از کاریکاتور در هنرهای تجسمی (سه‌بعدی) به‌شمار می‌آید.03 Bes relief at the Dendera Temple Egypt

در هنر روم باستان، صورتک‌هایی که یونانیان و فنیقی‌ها در نمایش‌های خنده‌دارشان استفاده می‌کردند اقتباس شده است. این چهره‌های گروتسگ، با دهان‌های بزرگ، باز و درهم‌کشیده‌ی خود، به آرایه‌هایی مرسوم درقالب مجسمه‌های پیوسته به چراغ‌ها و پیکره‌های عظیم‌الجثه‌ی آویخته بر دیوار خانه‌ها تبدیل شدند. برخی مورّخان هنری به این آثار به‌چشم نیاکان کاریکاتورهای مدرن می‌نگرند.111800 1861 Journalist and Director of the Magazines Caricature and Charivari Honore Daumier

در آسیای مرکزی، سفالینه‌های خُتن – آثار هنر عامه و قومی در هیئت شتر، اسب، گربه‌سان و میمون با حالات انسانی، درحال نواختن آلات موسیقی یا گروه‌بندی‌شده در قالب جسمانی و نفسانی – تولید می‌شدند. دانش هنرمند از ساخت این حیوانات را می‌توان در گذشته‌های دور و زمانی که ختن با فرهنگ‌های کهنِ شمال‌غربی هند و شرق ایران ارتباط داشته دنبال کرد. بعد از این، پیکره‌های کوچک مینگ‌چی (۱۶۴۴-۱۳۶۸ م.) بود که در چین برای مراسم خاکسپاری تهیه می‌شدند. دراینجا تلاش برای ترسیم کاریکاتورِ مختصات ظاهریِ انواع گوناگونِ قومی، حاکی از غرور و برتری چینی‌ها بر «بربرها»ست.09 Antoine Maurice Apollinaire baron d   Argout 1782 1858 ministre et pair de France Buste charge appartenant    la s  rie des c  l  brit  s du juste milieu

در قرون وسطی پیکره‌های موهن و مستهجنِ خوش‌اقبالی در سراسر اروپا گسترش می‌یافت. در بسیاری از کلیساهای انگلستانِ قرون میانه، رذایلی چون خدعه و ریا، با پیکره‌ی روباهی در لباس روحانی به تمسخر گرفته می‌شد. نقش‌مایه‌ی درهم‌کشیده یا شکلک‌درآورده نیز دراین‌بین به جایگاه‌های همسرایانِ کلیسایی در استرتفورد اپان اَوِن۵ (انگلستان) بازگشت.22 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Giuseppe Verdi 1813 1901 caricature 18662

ازشکل‌اندازیِ (دِفُرماسیون) گروتسکِ چهره و صورتک‌های جانورگونه، با حالت‌های انسانی، ویژگی منریسم ایتالیا در نیمه‌ی دوم سده‌ی شانزدهم بود و تا سده‌ی هجدهم از فلورانس به روم و ازآنجا به سراسر اروپا گسترش یافت. مجسمه‌سازانی که در پی شگفتی بودند، می‌توانستند تخیل خود را ازطریق مجسمه‌سازیِ باغی به‌نمایش بگذارند؛ یعنی همان حوزه‌ای که ساخت پیکره‌های گروتسک درآنجا به‌شدت رو به افزایش گذاشت. در فلورانس، موجودات جانورسان، در قاب‌کتیبه‌هایی که سپرهای نشان‌دار را بر سردر کاخ‌ها و آبنماها تزئین می‌کردند پدیدار گشتند؛ ازجمله در «صورتک حوض تزئینی انشعابی»۶. همه‌ی اینها در ایتالیای اواخر سده‌ی شانزده به‌واسطه‌ی تحکّمات تئوریکِ نهضت ضد اصلاح دین ناپدید گشت و فضای بیشتری را در سده‌های بعدی برای بروز واقع‌گراییِ بیشتر در کاریکاتور در اختیار گذاشت. ترسیم و نمایش کاریکاتور چهره مستلزم شناخت و تحلیلی دقیق از مدل زنده است که باید علی‌رغم ازشکل‌افتادگی، کاملا قابل‌تشخیص باشد. بنابراین مطالعه‌ی عواطف و حالات صورت، به برنامه‌ی آموزش فرهنگستان‌های هنر راه یافت و بداهه‌پردازی در کاریکاتور، همچون کمدیا دل‌آرته، به منبع الهام مبدل گشت. جان‌لورنتسو برنینی از طرّاحی و ترسیم کاریکاتور لذت می‌برد، اما تنها مجسمه‌ای که او در این زمینه ساخت یک نیم‌تنه‌ی مرمری از دون پائولو اورسینی۷ (۱۶۳۵) بود که اکنون مفقود شده. این اثر، شخصیتی با سبیل‌های بلند بود که در برنامه‌های برنینی پیرامون کاریکاتور شرکت می‌کرد.26 Jean Pierre Dantan 1800 1869 says Dantan the Younger. Caricature of Gioacchino Rossini 1792 1868 composer. Plaster patina terracotta.

در سده‌ی هجدهم، دو مسیر سنّتی – صورتک‌های خیالی و کاریکاتورهای افراد واقعی – بر یکدیگر اثر ‌گذاشتند. فرانتس کساوِر مِسِرشمیت۸، مجسمه‌ساز آلمانی، خود را در یک مجموعه‌ی بلند از اتودهای شخصیتی – سردیس‌هایی با پیچش‌ها و درهم‌کشیدگی‌های مختلف چهره – که در سال ۱۷۷۰ آغاز شده بود به نمایش گذاشت. ارنست کریس۹، در یک بررسی روانکاوانه از سردیس‌های مسرشمیت، ذوق و قریحه‌ی وافر این هنرمند را در مقام یک چهره‌پرداز، و مهارت وی را در تسخیر ویژگی‌ها و حالات انسان مورد تأیید قرار داد، اما در همه‌ی آنها علائم شیزوفرنی را مشاهده کرد. جالب است بدانیم که مسرشمیت، مانند فرانسیسکو دِ گویا، دارای یک خط سیرِ «رسمیِ» تولید آثار هنری بود که شامل تکچهره‌های مرسوم و قراردادی می‌شد و یک روند شخصی و اغراق‌آمیز (عجیب‌وغریب) هم داشت که برای کاریکاتور بود. به‌نظر می‌رسد که حداقل تا اواخر سده‌ی هجده میلادی، کاریکاتور نزد مجسمه‌سازان نیز همان چیزی بود که ژان لورون دالامبر۱۰ «نوعی آزادی خیال» برای هنرمند می‌خواند؛ هنرمندی که تنها در سایه‌ی آزادیِ زندگیِ خصوصی خود، قوه‌ی ابتکار و نوآوری‌اش را تمام‌وکمال ابراز می‌کرد.34 Restored damaged the mask of San Giuseppe Fontana

در ایتالیا، مجسمه‌سازی به نام جووانّی بِنداتسوئولی۱۱، سبک هنری خود را بر پایه‌ی پیش‌طرح‌های جامباتّیستا تیه‌پولو و ژاک کالو قرار داد. ۱۸ کوتوله‌ای که بنداتسوئولی (بعد از سال ۱۷۷۴) از سنگ لطیف برای «ویلا والمارانا» در ویچِنتسا تهیه کرد، نمونه‌های واقعی کاریکاتور بودند. پیکره‌های مرمریِ ملّاحان و پیکر‌های چینی (مربوط به اوایل سده‌ی هجده) که به‌دست جووانی بوناتسا۱۲ حکّاکی شده بود، برپایه‌ی کاریکاتورهای عاجیِ چین قرار داشتند و بر مجسمه‌سازیِ باغیِ ایتالیا و صنعت سرامیک‌سازی در مایسن و نومفنبورک اثر گذاشتند.18 Fountain Mascherone grotesque mask

کاریکاتور، با اونوره دومیه، از بخش شخصی و خصوصی خارج و به زبانی عمومی تبدیل شد. دومیه نیش‌های هجوآمیز خود را متوجه معاصی طبقه‌ی متوسط جامعه‌ی فرانسه کرد. او در زمان «امپراطوری دوم» فرانسه به تاریک‌اندیشان (مخالفان اصلاحات) و مرتجعین تاخت و شخصیت‌هایی که به تصویر کشید، نمادین گشت. وی در میان ۳۶ تکچهره‌ی مفرغیِ باقی‌مانده (۱۸۳۰) از اعضای پارلمانِ دوره‌ی «سلطنت ژوئیه» (۴۸-۱۸۳۰)، که از قانون و ضرورت سیاسی برآمده بود، شخصیت‌پردازی چهره و درون‌بینی حادِ روان‌شناختی را باهم تلفیق کرد. کاریکاتورهای او تحت تأثیر افراد مختلفی بود؛ ازجمله یوهان کاسپار لاواتِر۱۳ که اظهار می‌کرد خصایص اخلاقی و عقلانی مردم را می‌توان از ویژگی‌های چهره‌ی آنها دریافت؛ یا فرانتس یوزف گال۱۴، جمجمه‌شناس آلمانی؛ و یا مطالعات و تحقیقات چارلز داروین درباره‌ی بیان احساسات. یک پیکره‌ی کوچکِ مفرغی از دومیه، به‌نام «راتاپویل»۱۵ (۱۸۵۰)، کاریکاتوری از یک افسر نظامیِ بازنشسته را که در زمره‌ی رهبران هواخواه بناپارت بود ترسیم می‌کند. متأسفانه بسیاری از کاریکاتورهای دومیه از بین رفته‌اند.33 Franz Xaver Messerschmidt

کسی که در مجسمه‌سازی پدر حقیقی کاریکاتور شناخته می‌شود، ژان- پیئر دانتان۱۶ است. بیش از ۳۰۰ تکچهره‌ی کاریکاتوری از سیاستمداران و سایر افراد سرشناسِ آن دوره (سده‌ی نوزدهم) را به وی نسبت داد‌ه‌اند. این آثار سفالی و برنزی موفقیت بسیاری برای دانتان، خصوصا در انگلستان، به‌همراه داشت. منبع الهام‌بخش این هنرمند، سفرهای وی بود. بهترین اثر او، نیم‌تنه‌ی کاریکاتورمانند ایپولیت لوبا۱۷ی معمار (حدود ۱۸۵۰؛ «مجموعه‌ی برادران فابیوس»، پاریس) است.25 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Ratapoil

هم دومیه و هم دانتان مجبور بودند کار و شخصیت‌های خود را توصیف کرده و در اجرای آنها دقیق باشند. مجسمه‌سازی به‌سهولت مناسب چنین اهدافی است. این دو هنرمند فرانسوی در سراسر اروپا، خصوصا ایتالیا، تأثیرگذار ظاهر شدند. درمیان برجسته‌ترین مجسمه‌سازان ایتالیایی در حوزه‌ی کاریکاتور، می‌توان از آدریانو چچیونی۱۸ با اثر مشهور «یوریک»۱۹ (۱۸۷۱) نام برد، و همچنین اومبرتو تیرِلّی۲۰ که «سردیس‌های چوبی» او برای تئاتر خیمه‌شب‌بازی، مشهورترین شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی را در فرهنگ و سیاست ایتالیای دهه‌ی ۱۹۲۰ به نمایش می‌گذاشت. تیرلّی تغییرشکل‌دهنده‌ی بسیار ماهرِ پیکرها و معاصی بود. وی سردیس‌هایش را با گِل رس نمونه‌سازی و با گچ قالب‌ریزی می‌کرد. پرداخت نهایی اندود گچ، با کاغذ و چسب بود. شخصیت‌های او شامل گابریئله دانّونتسیو۲۱ (شاعر)، جووانّی جولیتّی۲۲ (سیاستمدار) و اتّوره پترولینی۲۳ (بازیگر) می‌شد. کاریکاتور برای فضای تئاتر نیز بسیار مناسب است؛ یعنی جایی که فضایل، رذایل، احساسات، و خیالات و تصورات بیش از هرجای دیگری آشکار می‌گردند، و جایی که می‌توان به بهترین وجه ممکن، افراد اطراف‌مان را بشناسیم، و شاید با خنده‌ای از ضعف بشر چشم‌پوشی کنیم.

در هنر مدرن، ازشکل‌افتادگی (کژریختی) فرایندی سبک‌شناختی قلمداد می‌شود که دیگر در نقطه‌ی مقابل فرم قرار نمی‌گیرد؛ ازاین‌رو غایت و سودمندی کاریکاتور در مجسمه‌سازی، همچون طرّاحی، معنا و ربط (موضوعیت) را از دست می‌دهد.28 Franz xavar messerschmidt Franz Xaver Messerschmidt 1736   1783 Character Heads Series.

پی‌نوشت:

۱.Filippo Baldinucci

  1. زنان افسانه‌ای که موهای سرشان به‌شکل مار است

۳. Mahdià

  1. :Ptolemy Soterژنرال یونانی اهل مقدونیه، تحت فرمان اسکندر

۵.Stratford-upon-Avon 6.Mascherone della Fontana dello Sprone 7.Don paolo Orsini 8.Franz Xaver Messerschmidt 9.Ernst Kris 10.Jean le Rond D’Alembert 11.Giovanni Bendazzuoli 12.Giovanni Bonazza 13.Johan Kaspar Lavater 14.Franz Josef Gall 15.Ratapoil 16.Jean-Pierre Dantan 17.Hippolyte Lebas 18.Adriano Cecioni 19.Yorick 20.Umberto Tirelli 21.Gabriele D’Annunzio 22.Giovanni Giolitti 23.Ettore Petrolini

منبع:

The Encyclopedia of Sculpture, edited by Antonia Boström, vol.1, pp. 255-258

فهرست تصاویر:

  1. سردیس سفالین رومی در قالب کاریکاتور، سده‌ی اول میلادی، کشف‌شده در ازمیر، ترکیه
  2. پیکره‌ی خدای بِس به‌شکل کاریکاتور، آمانتوس (قبرس)
  3. نقش‌برجسته‌ی خدای بِس در معبد دِندِرا، مصر
  4. پیکره‌ی خدای بِس از مصر در قالب کاریکاتور، موزه‌ی لوور
  5. پیکره‌ی مادینه‌ی روح پلیدی به‌شکل کاریکاتور، موزه‌ی ملی سودان
  6. آبخوریِ ناحیه‌ی اولترامو به‌شکل کاریکاتور، فلورانس، توسکانی
  7. آبخوریِ ناحیه‌ی اولترامو به‌شکل کاریکاتور، فلورانس، توسکانی
  8. آبخوریِ ناحیه‌ی اولترامو به‌شکل کاریکاتور، فلورانس، توسکانی
  9. آنتوان موریس آپولینر (۱۸۵۸-۱۷۸۲)، اثر اونوره دومیه
  10. نیم‌تنه‌ی ایپولیت آبراهام (۱۸۳۶-۱۷۹۴)، اثر اونوره دومیه
  11. شارل فیلیپتون (۱۸۶۱-۱۸۰۰)، ژورنالیست و مدیر نشریات کاریکاتور و کاریواری، اثر اونوره دومیه
  12. کلود بایو، اثر اونوره دومیه
  13. کلمنت فرانسوا ویکتور گابریئل پرونل (۱۸۵۳-۱۷۷۴)، اثر اونوره دومیه
  14. اثری از اونوره دومیه
  15. ژان پونس گیّوم ویئن (۱۸۶۸-۱۷۷۷)، اثر اونوره دومیه
  16. ژاک لوفور، اثر اونوره دومیه
  17. ژاک لوفور، اثر اونوره دومیه
  18. آبنمای گروتسک
  19. آدولف آدام (۱۸۵۶-۱۸۰۳)، اثر ژان- پیئر دانتان
  20. فرومنتال هالِوی (۱۸۶۲-۱۷۹۹)، آهنگساز فرانسوی، اثر ژان- پیئر دانتان
  21. جوزپه وردی (۱۹۰۱-۱۸۱۳)، آهنگساز ایتالیایی، اثر ژان- پیئر دانتان
  22. جوزپه وردی (۱۹۰۱-۱۸۱۳)، آهنگساز ایتالیایی، اثر ژان- پیئر دانتان
  23. هکتور برلیور (۱۸۶۹-۱۸۰۳)، اثر ژان- پیئر دانتان
  24. فیلیپه موزار (۱۸۵۹-۱۷۹۲)، آهنگساز فرانسوی، اثر ژان- پیئر دانتان
  25. رتاپویل، اثر ژان- پیئر دانتان
  26. جوئاکّینو روسّینی (۱۸۶۸-۱۷۹۲)، آهنگساز ایتالیایی، اثر ژان- پیئر دانتان
  27. آمِده دِ نوئه دوشام (۱۸۷۹-۱۸۱۹)، طنزنگار، اثر ژان- پیئر دانتان
  28. مجموعه‌ی سردیس‌های شخصیتی، اثر فرانتس کساوِر مِسِرشمیت (۱۷۸۳-۱۷۳۶)
  29. شیطان بزرگ، اثر فرانتس کساوِر مِسِرشمیت (۱۷۸۳-۱۷۳۶)
  30. سردیس شخصیتی، منقاردار، اثر فرانتس کساوِر مِسِرشمیت (۱۷۸۳-۱۷۳۶)
  31. سردیس شخصیتی، مرد ناخوش‌احوال، اثر فرانتس کساوِر مِسِرشمیت (۱۷۸۳-۱۷۳۶)
  32. سردیس شخصیتی، باسون‌نواز ناتوان، اثر فرانتس کساوِر مِسِرشمیت (۱۷۸۳-۱۷۳۶)
  33. اثری از فرانتس کساوِر مِسِرشمیت (۱۷۸۳-۱۷۳۶)
  34. آبنمایی به‌شکل کاریکاتور
    01 1st century AD Roman terracotta known as    Man   s head as a caricature    or    Actor   s head    modern medical characterization is hemifacial spasm was discovered in Smyrna Turkey 55x55 02 Bes statue from Amanthus Cyprus in the Istanbul Archaeological Museums 55x55 03 Bes relief at the Dendera Temple Egypt 55x55 04 Bes statue from Egypt in the Mus  e du Louvre Paris 55x55 05 Female Demon Beset of the Sudan National Museum 55x55 06 Italy Tuscany Florence Oltrarno District Drinking water fountain with gargoyle on corner building 55x55 08 Italy Tuscany Florence Oltrarno District Drinking water fountain with gargoyle on corner building3 55x55 09 Antoine Maurice Apollinaire baron d   Argout 1782 1858 ministre et pair de France Buste charge appartenant    la s  rie des c  l  brit  s du juste milieu 55x55 10 Bust of Hippolyte Abraham known as Abraham Dubois 1833 Honore Daumier 55x55 111800 1861 Journalist and Director of the Magazines Caricature and Charivari Honore Daumier 55x55 12 Claude Baillot MP 1832 Honore Daumier 55x55 13 Cl  ment Fran  ois Victor Gabriel Prunelle 1774 1853 Doctor Major of Lyon and Deputy 1832 Honore Daumier 55x55 14 Honore daumier Search and Caricatures 55x55 15 Honore Daumier. Jean Ponce Guillaume Viennet 1777 1868 Deputy Peer of France and Academician. 55x55 16 Honore Daumier Jacques Lefevre 55x55 18 Fountain Mascherone grotesque mask 55x55 19 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Adolphe Adam 1803 1856 caricature 1833 55x55 20 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Fromental Hal  vy born Elias L  vy 1799 1862 caricature 1832 55x55 21 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Giuseppe Verdi 1813 1901 caricature 1866 55x55 22 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Giuseppe Verdi 1813 1901 caricature 18662 55x55 23 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Hector Berlioz 1803 1869 caricature 1833 55x55 24 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Philippe Musard caricature 55x55 26 Jean Pierre Dantan 1800 1869 says Dantan the Younger. Caricature of Gioacchino Rossini 1792 1868 composer. Plaster patina terracotta. 55x55 27 Jean Pierre Dantan 1800 1869 says Dantan the Younger. Caricature of the cartoonist Am  d  e de No   dit Cham 1819 1879. Statuette. Plastered patina terracotta ... 55x55 28 Franz xavar messerschmidt Franz Xaver Messerschmidt 1736   1783 Character Heads Series. 55x55 25 Jean Pierre Dantan 1800 1869 Ratapoil 55x55 29 Franz Xaver Messerschmidt 1736 1783 Character Head The Arch Evil 55x55 30 Franz Xaver Messerschmidt 1736 1783 Character Head The Beacked 55x55 31 Franz Xaver Messerschmidt 1736 1783 Character Head The Ill Humored Man 55x55 32 Franz Xaver Messerschmidt 1736 1783 Character Head The Incapable Bassoonist 55x55 33 Franz Xaver Messerschmidt 55x55 34 Restored damaged the mask of San Giuseppe Fontana 55x55
  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32645/%d8%af%d9%81%d8%b1%d9%85%d8%a7%d8%b3%db%8c%d9%88%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%b3%d9%85%d9%87%e2%80%8c%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c.html/feed 0
نمایشگاه دومین جشنواره دانشجویی نقاشی ژکال | گالری پردیس ملت - گشایش 25 فروردین 96http://tandismag.com/32866/%d8%ac%d8%b4%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d8%ac%d9%88%db%8c%db%8c-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%da%98%da%a9%d8%a7%d9%84.html http://tandismag.com/32866/%d8%ac%d8%b4%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d8%ac%d9%88%db%8c%db%8c-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%da%98%da%a9%d8%a7%d9%84.html#comments Sat, 08 Apr 2017 09:57:39 +0000 http://tandismag.com/?p=32866   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
دومین جشنواره دانشجویی نقاشی ژکال
گالری پردیس ملت
گشایش: ۲۵ فروردین ۹۶

خاتمه: ۸ اردیبهشت ۹۶

بازدید افتتاحیه: از ساعت  ۴ تا ۸

بازدید روزانه: همه روزه از ساعت ۱۱ تا ۲۰

نشانی: خیابان ولیعصر، ابتدای بزرگراه نیایش، روبروی کردستان، طبقه منفی ۲

pardis mellat

افتتاحیه دومین جشنواره دانشجویی نقاشی ژکال در گالری پردیس ملت جمعه ۲۵ فروردین ماه برگزار می شود. به گزارش روابط عمومی موسسه تصویر شهر، از میان ۱۲۱۹ اثر و ۵۰۳ شرکت کننده از هنرمندان جوان دانشجو از سراسر دانشگاه های ایران، تعداد ۱۱۴ اثر به مرحله دوم این جشنواره راه پیدا کرده است. پس از انتخاب نهایی، آثار منتخب برای شرکت در نمایشگاه گروهی و رقابت برای آثار برگزیده جشنواره در گالری پردیس ملت به نمایش در می آیند.
بنابراین گزارش، داوری این آثار طی دو مرحله توسط اساتید دانشگاه های هنر کشور صورت می گیرد، که دکتر بهنام کامرانی، استاد علیرضا جدی و دکتر جمال عرب زاده داوری آثار این دوره از جشنواره را برعهده دارند.
افتتاحیه نمایشگاه آثار منتخب نقاشی «ژکال» جمعه بیست و پنجم فروردین ماه از ساعت ۱۶ الی ۲۰ با حضور هنرمندان و هنردوستان در گالری پردیس ملت برگزار می گردد.
علاقمندان می توانند جهت بازدید از نمایشگاه تا هشتم اردیبهشت ماه همه روزه از ساعت ۱۱ الی ۲۰ به گالری پردیس ملت واقع در خیابان ولیعصر(عج)، ابتدای بزرگراه نیایش، روبروی کردستان، طبقه منفی ۲ مراجعه کنند.

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32866/%d8%ac%d8%b4%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d8%ac%d9%88%db%8c%db%8c-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%da%98%da%a9%d8%a7%d9%84.html/feed 0
از ناواقعیتی دل‌فریب تا برزخ واقعیت | گفت‌وگوی کیانوش معتقدی با محمد فدایی - جستارهایی در آسیب‌شناسی خوشنویسی معاصر ایرانhttp://tandismag.com/32774/%da%af%d9%81%d8%aa%da%af%d9%88-%d8%a8%d8%a7-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%81%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c.html http://tandismag.com/32774/%da%af%d9%81%d8%aa%da%af%d9%88-%d8%a8%d8%a7-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%81%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c.html#comments Fri, 07 Apr 2017 05:00:09 +0000 http://tandismag.com/?p=32774 جستارهایی در آسیب‌شناسی خوشنویسی معاصر ایران   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
از ناواقعیتی دل‌فریب تا برزخ واقعیت | گفت‌وگوی کیانوش معتقدی با محمد فدایی
جستارهایی در آسیب‌شناسی خوشنویسی معاصر ایران

سال‌هاست که یکی از جدی‌ترین جنبه‌های هنر ایران، یعنی خوش‌نویسی مدرن و معاصر، در نبود نقد و تحلیل‌های جدی و کارشناسانه دچار سکون، تکرارِ رخوت‌انگیز و بن‌بست در ایده‌پردازی‌های ناب شده است. از طرفی به‌نظر می‌رسد مفاهیمی چون نبوغ، خلاقیت و شناخت برخی از خالقان آثار نقاشی‌خط و مخاطبان آن‌ها از مقوله زیبایی‌شناسی در کار با خط، حلقه گمشده‌ای در کارزار هنر امروز است.

در این میان آن عده از هنرمندانی که آگاهانه در پی ایجاد بستری تازه و کشف روزنه‌هایی نوین در فضای هنر معاصر بوده و هستند، همواره با ابتدایی‌ترین چالش‌ها و بنیادی‌ترین پرسش‌های بی‌پاسخ مواجه می‌شوند که دهه‌هاست جو حاکم بر فضای هنر ایران و به‌خصوص بازار پررونق چند سال اخیر، از هرگونه ورود و نقد و تحلیل آن پرهیز داشته و دانسته یا ندانسته هیچ تلاشی برای تغییر در ماهیت کلی آن ندارد.

fadaei01
محمد فدایی

محمد فدایی یکی از کنشگران این عرصه است که در چندساله گذشته تلاش کرده تا با نگاهی نقادانه اصولی‌ترین باورهای خوش‌نویسان را از چشم‌اندازی عملی – ‌نظری با زبانی گاه گزنده مورد پرسش قرار دهد. او همچنین هنرمندی جدی و گاه بی‌پروا در به‌چالش‌کشیدن اساسی‌ترین پیش‌فرض‌های خوش‌نویسان و تئوری‌های رایج سنت‌گرایان درباره خوش‌نویسی و جنبه‌های کاربردی، عرفانی و تاریخی این هنر بوده است.

گفت‌وگوی پیش رو به لحاظ محتوایی نخستین نشست ما برای مطرح‌کردن و روشن شدن بنیادی‌ترین پرسش‌ها و انتقادات فدایی به فضای حاکم بر هنر خوش‌نویسی مدرن و معاصر در چند دهه اخیر و نتایج چهار نمایشگاه اخیر او تحت‌عنوان پروژه «خوش‌نویسان مشغول کارند» است، که در آخرین روزهای اسفندماه ۱۳۹۵ انجام شده است.

 

چندسالیست که استفاده از خط و فرمهای خوشنویسی در فضای هنرهای تجسمی امروز، نوعی خطرکردن است؛ زیرا به افرادی که ـ در هر مدیومی ـ از این عناصر استفاده کنند، برچسبهایی همچون «هنرمند بازاری» و «فرصتطلب» زده میشود. چرا شما با آگاهی از این شرایط وارد این عرصه شدید؟

در فضای غبارآلوده و تیره، حرکت در راهِ لغزنده، خطرناک است. برای درک بغرنجی این وضعیت کافی‌ست متون نظری و انتقادی نقاشی و سایر هنرها را با آنچه مربوط به خط است، مقایسه کنید. منتقدان هنری و مدرسان تاریخ و فلسفه هنر، امروزه اینجا درباره جزئیات آراء دانتو و آرنهایم بحث می‌کنند و به نظر امثال فوکو و دلوز درباره مانه و بیکن می‌پردازند، واقعا برای یک علاقه‌مند به خط مثل من، کدام متفکر به خط اندیشیده یا درباره یک خوش‌نویس نظرورزی کرده است؟ آنچه که هست هم ملغمه سرسام‌آوری است از سرهم‌بندی لوگوس حکمت خالده‌ای‌ها با هویت اصیل شرقی به روایت فردید و شعبده‌بازی کلمات با هایدگر و ابن‌عربی؛ البته بعضی‌ها آرکی‌تایپ یونگ را هم به آن پیوند زده‌اند!

حتی در سال‌های اخیر که تاریخی‌نگری و رئالیسم انتقادی، با مفاهیمی مثل انحطاط یا عصری شدن نظرگاه تحلیلی مناسبی برای بازخوانی سنت و بازیابی وضعیت تاریخی ما فراهم ساخته است، هنوز نفوذ آن به حوزه خوش‌نویسی (هنر اسلامی) مشاهده نمی‌شود.

تنها اطلاعات قابل اعتنا، کار «اصحاب دائره‌المعارف» است که شغل‌شان مدخل‌نویسی است و تخصص‌شان اموری دیگر. امروز خوش‌نویس فارسی‌زبان برای آگاهی از مطالب ابن مقله یا قلقشندی و ابن‌خلدون باید به زبان عربی مسلط باشد. شاید باور نکنید سال ۹۱ من با چند مؤلف و هنرمند نامی، در حوزه خط صحبت کردم و متوجه شدم حتی اسم امثال ماتیو و هارتونگ یا عصار و شاکر حسن را نشنیده‌اند! حالا به این وضعیت منابع، سوءتفاهم و جبهه‌گیری‌های تندی که با اقبال چند سالِ پیش بازار به آثار خطاطانه رخ داده است، را هم اضافه کنید. البته چندسال اخیر به بهانه حراجی‌ها چندمطلب سفارشی درباره آثار معاصر نوشته شد. اما درهرحال نه مقدمات مهیاست، نه فضا مناسب، آدم یاد اخوان می‌افتد که «سه دیگر راه بی‌برگشت، بی‌فرجام!».

حضور در این راه هر علتی داشته باشد، امروز دلیل عقلانی ندارد. وقتی قبل از نمایش آثارم بعضی از دوستان گالری‌دار، یا منتقد و هنرمند را دعوت می‌کردم که کارها را ببینند تا برای نمایش عمومی آن‌ها مطمئن شوم، تقریبا همه گفتند با آنچه نقاشی‌خط می‌‌خوانندش وارد گود نشو! چون حتی اگر آن آثار، امروز با استقبال هم مواجه باشند برخلاف رونق موقت بازار، شرمنده تاریخ هنر خواهند بود و اما حقیقت این بود که چیزی مرا به سمت کار با خط هل داده بود و علی‌‌رغم همه این هشدارها و بن‌بست‌ها به من جسارت می‌بخشید و مطمئن بودم جنس کار و اندیشه من متفاوت است.

البته آگاهی‌ نسبت به کارم وقتی شکل گرفت که بعد از سال‌ها پرهیز از خط، متوجه شدم دوباره مدت‌هاست رویم را به سمت دیگری چرخانده‌اند و من ناهشیار در این مسیر مبهم قدم برداشته‌ام.

hanafi fatahzadeh 2
بهرام حنفی

پیداست حتی از بهکاربردن لفظ «نقاشیخط» اکراه دارید! در چندسال اخیر پروژهای با عنوان «خوشنویسان مشغول کارند» را با همکاری برخی هنرمندان شروع کردهاید، اما در اولین نمایشگاهِ این پروژه، شما به سراغ همکاری با هنرمندی رفتید که اتفاقا با نقاشیخط معروف شده است! نگران نبودید حضور «بهرام حنفی» نگاه انتقادی شما را کمرنگ کند؟

نه، اصلا! بلکه کاملا برعکس، حضور بهرام، هم در شکل‌گیری این پروژه بسیار موثر بود و هم سبب شد آن نگاه انتقادی بین خطاطان راحت‌تر پذیرفته شود. اما درباره آنچه نقاشی‌خط می‌خوانندش اینجا مجال توضیح نیست، همین‌قدر بگویم که معتقدم به‌ویژه بعد از انقلاب، این پدیده در فرم و محتوا کاملا سیاست‌زدایی و زینت‌المجالس‌تر شد و امروز از بهترین مصادیق برای اطلاق «امر مبتذل» است.

به نظرم بعد از انقلاب برخلاف بسیاری که صوری‌ترین تجربه‌های رسامی و عمق‌نمایی (سایه‌زنی) را با انواع خطوط ادامه دادند، چند نفر هوشمندانه به کانونی‌ترین تجربه هنری محمد احصائی در «الفبای ازلی» پرداختند و تناقض فرم (تراژیک و هولناک) و محتوای (عرفانی و مذهبی) او در این آثار را با درونمایه‌های متفاوت و رویکردی شخصی در ابعادی بزرگ، به انسجام قابل‌قبولی رساندند. حنفی بی‌شک یکی از آن‌هاست، در مهم‌ترین آثارش هیچ اثری از تزئین و رسامی حروف نیست، علی‌رغم ترکیب و حرکت‌های بسیار قوی و محکم، بافت و رنگ لبریز از تشویش و اضطراب است؛ آن‌چنان‌که وضعیت انسان معاصر را در آن می‌توان دید. شخصیت این آثار ربطی به آثار معمولِ موسوم به نقاشی‌خط ندارد.

من یک سال پیش از نمایشگاه مشترکم، با بهرام حنفی آشنا شدم و تازه آن‌زمان ریشه لحن متفاوت آثارش را دریافتم. او سال‌ها با سرطان دست‌و‌پنجه نرم کرده بود و هر سال جراحی یا جراحی‌های سختی را از سر می‌گذراند. گاهی به شوخی به او می‌گویم: قاچاقی زنده‌ای! نقطه پیوند آثار من با بهرام، همین تجربه هولناک رویارویی با مرگ بود. «گل و مرغ از مجموعه غزلی برای صلح» اولین کار بزرگ من با خط، برای تصویرکردن چنین تجربه‌ای شکل گرفت.

عزیزی سال‌ها مبتلا به سرطان بود، روزبه‌روز آب می‌شد تا آنکه همه توانایی‌هایش را از دست داد و عین لطافت شد و منِ تماشاگر، در خط، راهی برای بیان بی‌تابی‌هایم می‌جستم. به‌همین‌دلیل در متن آن نمایشگاه آمد که «آیا خوش‌نویس توفان‌زده می‌تواند توفان را بنگارد؟» خوش‌نویسان وقتی بین مرگ و زندگی معلق می‌شوند چه می‌کنند، چلیپا می‌نویسند و می‌گویند هنر معاصر؟

در آن نمایشگاه، اضطراب و قَلق بیش از تزئین و آرامش در آثار پیدا بود؛ به‌همین‌دلیل با وام‌گیری از یاسپرس «وضعیت مرزی» نامیده شد.

hanafi fatahzadeh
ولی فتاح زاده

در نمایشگاه اول (وضعیت مرزی) شما لباس کارگران را پوشیدید و در نمایشگاه دوم (حبسیههای مدرن)، لباسی شبیه لباس زندانیها، که با خط طراحی شده بود، درواقع بهنظر میرسد در کنار ارائه آثار، شما بهدنبال پرفورمنس و اجرا ـ بهعنوان رویکردی متفاوت در استفاده از مدیوم خط ـ بودهاید. چقدر مخاطبان شما در دومین نمایشگاه با ایدههای شما ارتباط برقرار کردند و واقعا جامعه خوشنویسی بازخوردی نسبت به آن نشان داد؟

مشهور است که هنر خیلی وقت است تنها به‌صورت مفهومی وجود دارد، خط هم اگر بخواهد عصری شود گریزی از آن ندارد، به‌ویژه که ماده هنر مفهومی، زبان است و خط، پیوند تاریخی با آن دارد. کار با خط در قالب‌های معمول، دیگر جذابیتی ندارد و بیان با زبانی دیگر مهم‌تر است، بنابراین برای من که می‌خواهم با خط فکر کنم، درگیر شدن با اجرا، بخشی از هدفم است. بیش از مسئله لباس هم ‌ـ‌ که می‌توانست برای جماعت خوش‌نویس خیلی زننده باشد ‌ـ‌ به این مقوله پرداختم. در نمایشگاه اول چیزی شبیه تابوت و گورِ خط با شمع داشتم، در نمایشگاه سوم اثری ظریف و تزئینی با خط ساختم و کنارش ابزاری برای تخریبش در اختیار مخاطب قرار دادم، نمایشگاه چهارم که آثار روی دیوار گالری اجرا شدند و روز آخر هم به کمک مخاطب همه آن‌ها را با رنگ سفید، پاک کردیم. در نمایشگاه دوم غیر از لباس، سلولی هم ساختم اما ابتدای آن اثری بود با سه رنگ پرچم ایران، که نشان می‌داد چطور دست از حالت هفت‌تیر به قلم تبدیل می‌شود و به مخاطب گفته بودم دستت را قلم کن! ابتد آن‌ را شکل هفت‌تیر کن و بعد از خشونت ابراز پشیمانی کن و آنرا داخل مرکب بزن و روی دیوار سلول، خط بنویس! مخاطب نمایشگاه دوم، به‌خاطر حضور ولی فتاح‌زاده (که مدرس و عضو شورای عالی انجمن خوش‌نویسان بود)، بیشتر خوش‌نویسان سنتی بودند. موضوع نمایشگاه هم سیاه‌مشق‌هایی بود که عمادالکتاب در زندان نوشته بود.

آشنایی من با او هم‌زمان با حنفی بود و شکل‌گیری نمایشگاه دوم هم بخاطر اشتراک ما در پرسش از توانایی بیان‌گری خط در تصویر مناسبات اجتماعی یا سیاسی بود. هر دو به عمادالکتاب، به‌عنوان یکی از نقاط عطف سیاه‌مشق‌نویسی بیان‌گرانه و خارج از پارادایم سنت میرعماد، که تحت سیطره اصولیون اقتدارگراست نگاه می‌کردیم. اما فتاح‌زاده اصرار داشت با حفظ قالب نستعلیق، نسبت به اخبار روز و تحولات اجتماعی در اثرش واکنش نشان دهد. جالب این بود که حتی ترس و کابوس را با نرمی و آرامش نستعلیق تصویر کرد.

نگاه من کاملا متفاوت بود و در بند حفظ هیچ قالبی نبودم و در این نمایشگاه چند نقش‌برجسته را هم ارائه کردم. این تفاوت نگاه و مواد، نمایشگاه را دو قطبی کرده بود که خیلی واکنش برانگیخت. مخاطب خوش‌نویس به مواد تازه و وجه کاربردی آثار بیشتر توجه داشت تا مسئله بیان‌گری خط. اما حقیقت این است که در نمایشگاه اول و دوم، دوستان نقاش و منتقد بر من خرده گرفتند که پروژه دارد به سمت سنت خوش‌نویسی یا نقاشی‌خط مرسوم نزدیک می‌شود، درحالی‌که از نظر من فاصله جدی وجود داشت و برای شروع این پروژه این مراحل قطعا لازم بود، در قسمت‌های بعد این مسئله کاملا آشکار شد.

mohammad fadaei 1
محمد فدایی

به موازات پروژه «خوشنویسان مشغول کارند» شما هربار با انتشار کاتالوگ و بولتن، مسائلی مثل نسبت خوشنویسی و امر قدسی را مورد نقد قرار دادید؛ چرا فکر میکنید راه نجات خوشنویسی معاصر از بنبستی که بهنظر میرسد مدتهاست دچارش شده، عبور از اندیشههای سنتگرایانه است؟

پاسخ این سوال، دامنه وسیعی دارد و از حوصله این گفت‌وگو خارج است، نگاه حکمت خالده و هنر مقدس، تاریخی‌نگری و فهم عرفی از مفهوم اصول (خوش‌نویسی) و یا تفکیک قراردادی خوش‌نویسی اصول‌محور از خطاطی را اول باید دقیق توضیح داد، بعد مشکل نگاه سنت‌گرایان و یا تبعات تفاسیر شبه‌عرفانی در وضع بغرنج خوش‌نویسی امروز را تحلیل کرد.

اجمالا اشاره کنم که سنت‌گرایان به بسیاری از واقعیات تاریخی در سنت خوش‌نویسی بی‌توجه‌اند و آن‌ها را نادیده می‌گیرند و آرای آن‌ها هم به راحتی می‌تواند به واپسگرایانه‌ترین تفاسیر از خوش‌نویسی بدل شود. مثلا تابعان چنان نظراتی نه اشاره به سابقه واقعه میرعلی تبریزی در خوش‌نویسی چینی دارند، نه از بازتولید کمیک آن با ادعای افاضه خط تازه در عصر کالیوگا کَک‌شان می‌گزد! اما ترجیح می‌دهم اینجا به نکته مهمی اشاره کنم… من نکات شگرف و جان‌پروری در نگاه زیبایی‌شناختی عمیق عرفانی‌مان به خوش‌نویسی می‌بینم؛ اما آن کجا و یاوه‌ها کجا؟ آن یادداشت‌ها که به آن اشاره کردید چیزی نیست جز تلاش شخصی برای واضح و متمایزکردن مفاهیم اولیه و فراهم‌کردن مقدمه‌های ضروری کارکردن با خط در شرایط بغرنج امروزش.

گمان نکنید الان عدهای مبتنی بر آرای سنت‌گرایان یا پدیدارشناسان درباره خوش‌نویسی نظراتی جدی ارائه کرده‌اند و حالا دیگرانی از موضع متفاوت فلسفی و مثلا متاثر از گادامر، دارند پنبه طرف مقابل را می‌زنند یا بر دقت قرائت آن‌ها خرده می‌گیرند! ما هم به جای خلق اثر، خودمان را انداخته‌ایم وسط دعوا! اصلا از این خبرها نیست و این تصویر، به شوخی بیشتر شباهت دارد تا واقعیت! مسئله، وسط برهوت و بلبشو سردرگم بودن و تقلا برای پیداکردن یک لنگه کفش است. دور و برتان را ببینید!… کسانی که به‌عنوان کنشگر در این حوزه دم از راز خط و نقاشی‌خط و صفا و شأن و هنر مقدس می‌زنند، چقدر رساله‌های خوش‌نویسی را دقیق بررسی کرده‌اند؟ شناخت عمیق و درستی از متون عرفانی ما و کمترین آشنایی با فلسفه هنر و تاریخ و نقد هنری را بین آن‌ها می‌بینید؟

من هیچ علاقه‌ای ندارم که بخواهم یه این باور متداول و مضحک، که عده‌ای فکر می‌کنند هنرمند باید در سیطره یک فیلسوف یا نظریه‌ای فلسفی اثرش را خلق کند، دامن بزنم. آزادیِ هنرمند، همه‌چیز اوست. عمیق‌تر دیدن و دریافتن نقاشی یا خط به فلسفه‌زدگی و ردیف‌کردن آرای فهم‌ناشده دیگران ربطی ندارد. امروز، همان‌طور که وقتی کار گرافیک یا نقاشی را شروع کردم، باید به تاریخ هنر یا متون نظری مربوط به آن‌ها ‌ـ‌ مثل هر هنرجوی دیگری ‌ـ‌ نگاه می‌کردم، درباره خوش‌نویسی هم عمل می‌کنم. ولی یک فرق مهم وجود دارد و آن بلبشوی سرگیجه‌آور از انواع حرف‌های سست و بی‌معنی است که در فضای خوش‌نویسی و خطاطی و صورت‌های تازه آن، جاری است: کارهای مدرن حسین زنده‌رودی را هم‌عرض سفال نیشابور و آثار اسماعیل جلایر برمی‌شمارند و طبق معمول، ثابت می‌کنند پیش از مدرنیسم، پست‌مدرن بوده‌ایم! یا می‌گویند «نقاشی‌خط» چیزی است که در آن، نقاشی بر خط بچربد و «خط‌نقاشی» چیزی که خط بر نقاشی! و یا خوش‌نویسی را باید خوب آموخت، سپس فراموش کرد تا کار تازه از درون بجوشد و این می‌شود مدرن‌کردن خوش‌نویسی!

غیر از این است که این جنس مطالبِ سطحی، قطعا تشویش ذهنی به‌بار می‌آورد و به خلق اثر لطمه می‌زند، درنتیجه کسی که بخواهد امروز با خط، خلقِ اثر کند مجبور است که قدم‌به‌قدم از ابتدا بعضی از مفاهیم اولیه را برای خودش روشن کند تا از مطالب و مسائل نازل و سطحی ‌ـ‌ که مانع جست‌وجوی امر والا در سلوک هنری هستند ‌ـ‌ گذر کند.

nafir

با شما موافق هستم که امروز کمتر شاهد خوانش جدی متون و آرای متفکران در حوزه هنرهای تجسمی ـ بهویژه خط ـ هستیم. ما هنوز روایت منصفانه و جامعی از مقوله زیباییشناسی هم در خوشنویسیمان نداریم. اما شناخت درست از نقاشیخط به تعبیر شما چیست؟ ممکن است بیشتر توضیح بدهید؟

اگر بخواهیم به بحث جدی درباره این موضوع بپردازیم، بیش از کل این گفت‌وگو مجال می‌خواهد، اما بگذارید در ادامه صحبتم، مثالی بزنم. سهراب سپهری را به‌عنوان یک نقاش دهه چهل و پنجاه در نظر بگیرید و یادداشت‌هایش را ببینید. او نه پژوهشگر است و نه تئوریسین، اما با دقت آنچه مربوط به نقاشی در شرق و غرب است را دنبال می‌کند… از نسبت کاندینسکی و آرای برگسون می‌نویسد، با دقت به جزئیات آثار بروگل و مانه نظر دارد و حتی از صمیمت پیکاسو در بعضی از کارهایش حرف می‌زند و می‌گوید با دیدن بعضی از آثار نقاشان غربی به گریه می‌افتد، اما دلش با شرق و هند است. نشان می‌دهد به‌دقت بعضی از آرای سنت‌گرایان را مطالعه کرده است.

حالا به تکه‌ای از کتاب «اطاق آبی» توجه کنید: «به روزگار ما خطاطی، سرگرمی است. بر پیشانیِ خط، طراوتِ اکنون نیست. غبار خسته سنت است… و خط‌نویسانی دیدیم که بیهودگی پیشه خود دریافتند. از سر تلخی، عصمت خط دریدند: کاغذ را رها کردند و بر بوم نقاشی نوشتند و نوشته را به قاب آراستند، و با خود به تماشاگاه همگان بردند، و این‌چنین حیای همیشگی صنعت به باد رفت. فحشای خط آغاز شد»! این می‌تواند دقیق‌ترین تعریفِ آنچه نقاشی‌خط می‌خوانندش، از دیدگاه یک سنت‌گرا باشد. کافی‌ست مقاله «چرا کارهای هنری را به نمایش بگذاریم؟» آناندا کوماراسوامی را بخوانید تا ببینید چطور جانِ کلام یک سنت‌گرا را سپهری، بدون لفاظی و ادا درآوردن، دریافته است (احتمالا سهراب این مقاله را ندیده). حالا بیایید عمق و فاصله این نگاه معنوی به هنر و سنت را نسبت به رضا مافی ‌ـ‌ که خود را به سهراب و اندیشه‌اش خیلی نزدیک هم می‌بیند ‌ـ‌ بررسی کنید. مافی در بند ششم و دهم «من چه می‌کنم» می‌نویسد: «با کارهایم هیچ پیامی نمی‌خواهم بدهم… می‌توانم بگویم همیشه سعی دارم با کارهایم چهره خدا را بنمایم»! اصلا از تعارض یا اینکه معنای محصل این ادعاها چیست، بگذریم… به نظر شما نباید این پرسش را مطرح کنیم که در دوره‌ای که یک نقاش آن‌گونه به معنویت و سنت نگاه می‌‌کرده (یا امثال مارکو، محصص، هانیبال، وزیری‌مقدم و هنرمندان تالار قندریز) و خیلی‌های دیگر جریان‌ها و بحث‌های جدی‌ای را در هنر ما پیش می‌بردند، حتی در خط کارل اشلامینگری بود که آدم باهوشی مثل احصائی او را دریافت، آبشخور اندیشه امثال مافی کجا بوده است؟ مگر بقیه فیلسوف یا تئوریسین بوده‌اند! جماعتی هنرمند و نقاش بودند که سعی داشتند کمی عمیق‌تر کار کنند. این ساده‌انگاری فقط در درک امثال مافی از مفهوم معنویت، سنت یا امر قدسی نیست، وقتی او از «شکل بسیار تزئینی سیاه‌مشق» یا «می‌توانم واضع مکتب خاصی باشم، اما سنت‌شکنی نکرده‌ام» حرف می‌زند، نشان می‌دهد از مفاهیمی مثل تزئینی، مکتب یا نوگرایی و سنت‌شکنی، تصور دقیقی ندارد. یا جایی ادعای «احیای نستعلیق» با استمداد از «حالت القایی» می‌کند و برای تاکید بر بیان‌گرایی خط مثال می‌زند که «گردنِ قاف، مثل اسب مغرور است» و در «بعضی سیاه‌مشق‌ها، انگار پرستو در پرواز است!». وقتی آن‌زمان حسن‌آقا (میرخانی) زنده است، یعنی نستعلیق نمرده تا احیا شود (آن هم لابد با بازگشت به عصر قجر و میرزا غلامرضا). بعد هم اگر به ضرورت تاریخی، خطی فراموش شود مگر هنرمندِ نوگرا کارمند میراث فرهنگی است که ستاد احیا تشکیل دهد، آن‌هم با این درک از بیان‌گری خط؟

منظورتان این است خوشنویسان یا کسانی که نقاشیخط کار میکنند، اگر از صفا و شأن و معنویت و قداست خط صحبت میکنند، بیشتر لفاظی است؛ چون نه آرای سنتگرایان را میشناسند و نه شناخت دقیقی از متون و مفاهیم عرفانی یا رسایل خوشنویسی دارند؟

قطعا نه همه آن‌ها، ولی بیشترشان و نه فقط در این موارد، بلکه نسبت به سایر هنرمندان رشته‌های دیگر به تاریخ هنر و مباحث هنری روز و جاری در جامعه هنری دوره خویش هم آگاهی چندانی ندارند بلکه به‌نوعی دچار پرت‌افتادگی از تاریخ‌اند. متاسفانه این مسئله تنها به کسانی‌که در این حوزه به تولید اثر می‌پردازند ختم نمی‌شود و لایه‌ها و افراد پیرامون این حوزه را هم دربرمی‌گیرد.

بگذارید برای روشن‌شدن حرفم، دوباره مثالی بزنم. سال چهل و چهار در تالار ایران (قندریز) به بهانه نمایشگاهی، دو جوان نقاش و معمار (پاکباز و جودت) گفت‌وگوی منتشر شده‌ای دارند که در آن یکی به دیگری می‌گوید: خصلتی در کار قندریز وجود دارد که در برابر آن تماشاچیِ آگاه، یاد کِله و تماشاچی ناآگاه، یاد زنده‌رودی می‌افتد. اولی اشکالی ندارد، ولی نسبت دومی ناراحت‌کننده است، زیرا همان‌قدر که زنده‌رودی در کارش «شارلاتانیسم» دارد، در قندریز «صداقت» هست!

پنجاه سال پیش چنین نقد جسارت‌آمیزی درباره یکی از پدیده‌های تجسمی ایران صورت گرفته است؛ کسی که شعور غریزی و نبوغش در کار با خط، بی‌همتا است و حتی اگر خودش را گاهی به لتریست‌ها بچسباند و یا دوره‌ای ذن (zen) را در امضایش بزرگ‌تر کند، بعد بنا به شرایط روز بگوید اسلام، قرآن و فلسفه برای من مهم است، هیچ خدشه‌ای به ابتکار و نقش تاریخی‌اش در فهم تازه از خط، در نقاشی مدرن ما وارد نمی‌شود. اما در همه این دهه‌ها، آیا خوش‌نویسان و آن‌ها که با خط کار می‌کنند، فضایی که این نقاشان برای بررسی آثار خود به‌وجود آورده بودند را فراهم کرده‌اند؟

چقدر چنین گفت‌وگوهایی در فضای عمومی بین خوش‌نویسان و خطاطان، که ادعا می‌کنند در سنتی معنوی کار می‌کنند و همه‌چیز از بالا به آن‌ها افاضه می‌شود و یا آن‌ها که در قامت پژوهشگرِ این حوزه، تنها به‌دنبال کشف راز هستند، امکان شکل گرفتن دارد؟

بیشک بین یک قطعه خط چلیپا یا سیاهمشق و یک نقاشیخط بزرگ روی بوم، اختلاف تکنیکی و مقیاسی وجود دارد. بااینحال کارهای زندهرودی، احصائی یا مافی در ناواقعیت دلفریب و ممتازشان، در همان فضای آن دوران هم مورد توجه اهل فن بود. به نظر شما چرا در این میان کار مافی تابهحال نقد درستی نشده است؟

کار هیچ خوش‌نویسی در دوره معاصر درست نقد نشده، چون در این رشته فاقد ادبیات انتقادی‌ای هستیم که از مباحث روز نقد و فلسفه هنر، قوت گرفته باشد. درضمن، زنده‌رودی حسابش از بقیه جدا است… واکنش جامعه تجسمی به او هم متفاوت است. احصائی هم دانشگاه نقاشی خوانده و کار و ذهنش با مافی فرق دارد. بعد از عمادالکتاب تا امروز، تنها کسی که در قالب سیاه‌مشق پیشنهاد تازه و باارزشی ارائه کرده و با نوعی نبوغ، از تلفیق بیان‌گریِ حبسیه‌های عماد با تغییردانگ قلم در سیاه‌مشق ‌ـ‌ که ریشه در کارهای میرعماد دارد و شاید فتحعلی حجاب و تا حدی میرزا اسدالله بیش از دیگران در آن تجربه کرده‌اند ‌ـ‌ به فضایی تازه دست پیدا کرده است، قطعا رضا مافی است. دست یافتن به فضایی مثل تابلوی آبشار مافی (۱۳۵۴) در هنر کلاسیک خوش‌نویسی، دستاورد بسیار بزرگ و مهمی است و نباید از کنارش آسان گذشت. حتی آنجایی که مافی نقطه‌گذاری‌های سطرنویسی سیدگلستانه را ـ‌ که بیشتر شاخص سطرهای نستعلیق میرزاکاظم است ‌ـ‌ به‌کار می‌گیرد، نشان می‌دهد در خوش‌نویسی سنتی، صاحبِ شعور انتخاب بالایی است. اما به جای سامان دادن به هندسه حروفش، یا کارکردن روی تکمیل بیان حماسی قلم کتیبه یا جلی میرزا غلامرضا و تابعان سید علی حکاک، وقت عزیز در عمر کوتاهش را به رنگه‌نویسی و اصولی‌نویسی روی بوم و کشیدن مرغ بسم‌الله صرف می‌کند. یا نستعلیق و خطوط اصول را با انواع مواد اجرا کرده و فکر می‌کند تغییر مواد و ابزار یا اندازه خوش‌نویسی اصول محور را نو می‌کند، درنتیجه دستاوردش هندسه بی‌قواره حروفش در آخر عمر است. متاسفانه هیچ‌کسی کنار این مرد خستگی‌ناپذیر، با سودای بلند و جرقه‌های نبوغ در کار خوش‌نویسی اصول‌محور نبود تا نهیبی بزند که شاید نسبت به تجربه کار با خطِ نقاشان نوگرای پیش از خود، یا مفهوم نوگرایی، دچار سوءتفاهم شده‌ای! مگر هنرمند چقدر عمر یا توانایی دارد که به‌تنهایی و هم‌زمان در چند نقش بازی کند؟ بنابراین مسئله فقط هنرمند نیست و فضای پیرامون او هم بسیار مهم‌اند.

baniasadi
محمد علی بنی اسدی

شما در سومین نمایشگاهتان، مسئله اساسی هویت و جایگاه خیال در خوشنویسی ایران را مورد پرسش قرار دادید و در همین راستا به سراغ همکاری با دو هنرمند نقاش رفتید. چرا این موضوع را انتخاب کردید؟

میراث خوش‌نویسی و خطاطی عظیم‌تر از آن است که تنها وارثانش ذهنیت‌های خوش‌نویسانه باشند، اتفاقا در رساله‌های کهن هم پاره‌ای از خطوط غیراصول از توابع نقاشی (در معنایی که قدما مراد می‌کرده‌اند) قلمداد شده و جالب این است که متن صریحی وجود دارد که می‌گوید نقاشان قوت خیالی دارند که خوش‌نویسان از آن بی‌بهره‌اند… نمایشگاه سوم به این مسائل می‌پرداخت.

در نشست تخصصی‌ای که در این نمایشگاه برگزار شد، کارشناسان عنوان کردند در رساله‌های فیلسوفان مسلمان، خط و معماری جزو فنون و صناعات برشمرده شده‌اند که برخلاف شعر و نقاشی، عنصر خیال در تعریف آن‌ها مندرج نشده است. نسبت بین نقاشی و خوش‌نویسی، شاید برای خود من جدی‌ترین دغدغه شخصی است. مسلما نقاشی را امور ترسیمی یا صرف استفاده از رنگ و بافت ‌ـ‌ چنان‌که در واژه‌هایی مثل «نقاشی‌خط» عده‌ای آن را معنا می‌کنند ‌ـ‌ نمی‌دانم. نقاشی محاکات است، فرم بخشیدن به دریافت و ادراک شخصی از هستی، از معبر تفکر و نوعی شهود است. این پرسش مهمی است که خوش‌نویسی در سیر تاریخی‌اش از دوره‌ای که از صناعت و کارکرد اصلی‌اش دور می‌شود و به سمت استتیکی شدن پیش می‌رود، نشانه‌ای از این قابلیت و محاکات را نشان داده است؟ چه‌بسا کسانی مثل من دارند امر محالی را جست‌وجو می‌کنند و از خط، به‌ویژه زیبایی‌شناسی خاص آن، چیزی را می‌طلبند که شاید بعضی‌ها بگویند بیش از تزئین، قابلیتی در اختیار ما قرار نمی‌دهد. آن بیان‌گری غیرکلیشه‌ای (نه رمانتیسم سطحی عرفانی یا عشقی که زیاد هم ادعا شده) که شاید روزنی به سمت محاکات بگشاید، در کار با خط مغفول است.

به جرئت می‌توانم بگویم در چند دهه اخیر، در بیشتر آثاری که ادعای کار تازه با خط در آن‌ها صورت گرفته صرفا یا تخلیه بلااراده محتویات ذهنی و احساسی (بداهه‌نویسی!) دیده می‌شود یا هویت‌گرایی در ایدئولوژیک‌ترین یا توریستی‌ترین گونه ممکنِ آن. در این زمینه هم باز بهترین مثال، رضا مافی است، در بند نهم «من چه می‌کنم» می‌نویسد: «با نشخوارکردن نقاشیِ غرب مخالفم!» و این همان نقطه عطف در انحراف کارهای تازه با خط است که هم در درک از سنت و هم فهم از نقاشی و هنر معاصرش ناتوان است.

در نمایشگاه سوم، حضور دو نقاش خبره که از خط در آثارشان استفاده کرده بودند، می‌توانست ذهن عادت‌زده ما را بیشتر ملتفت آن انحراف کند.

البته در همین نمایشگاه سوم، منتقدان شما باور داشتند که شما با آوردن بابک اطمینانی و محمدعلی بنیاسدی، دو هنرمند نقاش شناخته شده، بیشتر به دنبال مطرحکردن خودتان بودید تا دغدغه اصلیتان!

در نمایشگاه اول و دوم هم همین انتقاد را می‌توانستند وارد کنند، منتها لابد منتقدان ما به‌خاطر بی‌التفاتی به خط، آن هنرمندان را نشناخته‌اند!

حقیقت این است که این پروژه برای من یک پروژه شخصی است و در آن به مسائلی که خودم در کار با خط، با آن‌ها در طول سال‌ها درگیر بوده‌ام می‌پردازم. گاهی مسائلی در کار و اجرا به‌وجود می‌آید که باید با شفاف‌کردن ذهن به سمت آن‌ها رفت. بعضی از این مسائل هویت جمعی و جاری دارد و با دیگران مشترک است. می‌شود مثل هرکسی که در کار خودش جست‌وجو و مطالعه می‌کند تا مسائل ذهنی‌اش را حل کند، این مسائل را با مشارکت دیگران بررسی کرد. به‌همین‌دلیل است که خواه‌ناخواه این پروژه، سویه پژوهشی هم به خود می‌گیرد. من به جای اینکه نمایشگاه انفرادی بگذارم و این مسائل را به‌تنهایی در آثارم تجربه و بررسی کنم، با حضور تجربه‌های مشترکِ دیگران، این کار را انجام می‌دهم که ابعاد وسیع‌تری هم به کار می‌بخشد. اما اینجا باید اشاره کنم که از همان نمایشگاه اول، من به دوستانم گفته بودم از نمایشگاه سوم به سمت نقاشان و بررسی نسبت خط و نقاشی خواهم رفت. هرچند تعداد هنرمند بیشتری در نظر داشتم و با بعضی از آن‌ها هماهنگ هم کردم، ولی چون نمایشگاه‌گردان نیستم، حوصله، علاقه و تخصصش را هم ندارم، دیدم با دو نقاشی که از نزدیک آن‌ها را می‌شناختم، اهداف من تامین می‌شود، اما طبیعتا تعداد آثار آن‌ها محدود بود. ضرورت‌هایی باعث شد که تعداد آثار و چینشِ آن، اقتضای حضور چند کار از من را هم ایجاب کند، اما به‌خاطر همان ملاحظات از دو کاری که به نام «اگر فرانسیس بیکن خطاط بود!» برای این نمایشگاه انجام داده بودم، تنها یک کار را نمایش دادم و «کیم (کارداشیان) مقدس» را نمایش ندادم.

etminani
بابک اطمینانی

اما بین شما و کارهایتان و این دو نقاش، تفاوتهای اساسی از بابت جهتگیری وجود دارد. در این میان آیا شما علاوه بر امکان نمایش جنبههای کمتر دیده شده از جهان نقاشانه این دو هنرمند و تاثیراتی که از خط گرفته بودند، بهدنبال چیز دیگری هم بودید؟

بابک اطمینانی و محمدعلی بنی‌اسدی سال‌هاست که مشغول نقاشی‌اند و در انواع نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی شرکت داشته‌اند، اما قبل از این نمایشگاه، جایی آثارشان این‌گونه بررسی نشده بود. چند نفر می‌دانستند اطمینانی در دوره‌های اول کارش از متن و حروف فارسی استفاده کرده است؟ چند نفر صیرورت مراحل مختلف طراحی پیچیده حروف از تصویرسازی‌ها به نقاشی‌های بنی‌اسدی را بررسی کرده بودند؟ غیر از این است که گاهی میان نقاشان، کارهای قبل از انقلاب معصومه سیحون را با کارهای اطمینانی مقایسه می‌کردند؟ اما در این نمایشگاه به وضوح نشان داده شد اطمینانی، به‌کل مسیری متفاوت را آغاز کرده تا از طراحی فیگوراتیو و استفاده از خط، به کارهای دوره‌های آخرش که دوست ندارد انتزاعی خوانده شود، برسد. یا بنی‌اسدی با نمایش یکی از بهترین و آخرین آثارش ‌ـ‌ که خیلی سخت حاضر به نمایش دادنش شد ‌ـ‌ در این نمایشگاه، برای اولین‌بار نشان داد چطور از دوره فیگورهای مثالی و دنیای آئینی‌اش ‌ـ‌ که دائم برچسب ذهنیت تصویرسازی به آن می‌زدند ‌ـ‌ کاملن فاصله گرفته و با رویکردی نقاشانه، پرتره‌ای با گوشت و پوست جاندار را میان موتیف‌هایی از حروف که دیگر سخت قابل تشخیص بودند، نشانده بود. دیدن آثار این دو، می‌توانست به مخاطبی که خط را همیشه از دریچه محدود آثار موسوم به «نقاشی‌خط» تماشا کرده است، کمک کند مفهوم خیال و انتزاع و هویت را از منظری نقاشانه و دقیق‌تر بررسی کند. به‌ویژه اطمینانی نمونه خوبی از نقاش با عالمی معنوی بود. در آثار دوره خاکستری‌اش یکی از ارکان خوش‌نویسی، یعنی تصویر صورت مثالی امر والا و پیوند حروف با هستی را می‌شد به خوش‌نویسی ‌ـ‌ که قرن‌ها با همین ادعا چهره روحانی به‌خود گرفته ‌ـ‌ نشان داد. همین‌طور شکل‌گیری درست یک اثر انتزاعی را، تا فکر نکنیم با سرهم‌کردن حروف و سیاه‌مشق‌نویسی، نقاشی انتزاعی خلق می‌شود.

آثار بنی‌اسدی می‌توانست جزئیات پیچیده‌تری هم برای خطاط داشته باشد، یعنی نه‌تنها نگاه هویت‌گرایانه او توریستی نبود، بلکه نوعی نگاه آئینی ‌ـ‌ مثل آنچه خوش‌نویسان مدعی آن هستند‌ ‌ـ‌ در آثارش بود. مثلا نوعی استفاده از کوفی را می‌شد در دست‌نوشته‌هایش تشخیص داد که انگار به الگوی طراحی حروف مدرن بدون سریف نزدیک شده، مسئله‌ای که با مقایسه نوع استفاده خیلی‌ها از کوفی، می‌توانست جالب شود.

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32774/%da%af%d9%81%d8%aa%da%af%d9%88-%d8%a8%d8%a7-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%81%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c.html/feed 0
افتتاح باغ موزه بهبهانی | تاها بهبهانی - مروری بر آثار کالیگرافی‌ تاها بهبهانی مربوط به سال‌های ابتدایی دهه 50http://tandismag.com/32803/%d8%aa%d8%a7%d9%87%d8%a7-%d8%a8%d9%87%d8%a8%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c.html http://tandismag.com/32803/%d8%aa%d8%a7%d9%87%d8%a7-%d8%a8%d9%87%d8%a8%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c.html#comments Wed, 05 Apr 2017 12:45:21 +0000 http://tandismag.com/?p=32803 مروری بر آثار کالیگرافی‌ تاها بهبهانی مربوط به سال‌های ابتدایی دهه ۵۰   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
تاها بهبهانی قصد دارد امسال همزمان با افتتاح باغ موزه خود مروری بر آثار کالیگرافی‌اش که مربوط به سال‌های ابتدایی دهه ۵۰ است، داشته باشد.

به نقل از هنر انلاین تاها بهبهانی هنرمند نقاش و مجسمه‌ساز برجسته کشور در گفتگو با هنرآنلاین گفت: ۹۵ برای من سال پرباری بود و مروری بر آثار خودم داشتم و استقبالی که از جانب مردم صورت گرفت برای من شوک آور بود.

او ادامه داد: خودم برنامه‌ریزی مدونی نکرده بودم و تمام برنامه‌ریزی این نمایشگاه را مردم کرده بودند و من یک روز متوجه شدم تمام سطح شهر پر از بنرهای بزرگ تبلیغاتی از نمایشگاه من شده است و حتی این تابلوهای بزرگ تبلیغات شهری هم که “عرشه” نام دارد هم به تبلیغ نمایشگاه من می‌پردازد.

taha behbahani

این هنرمند مجسمه‌ساز گفت: تماشاگران شب افتتاحیه نمایشگاه من نزدیک به ۲۵۰۰ نفر بودند که این خود یک رخداد بزرگ به حساب می‌آید و استقبال مردم برای آمدن نمایشگاه منجر به تمدید دو هفته‌ای نمایشگاه شد و این‌ها به نظر من اتفاق‌های خوبی در زندگی یک آرتیست است.

بهبهانی اظهار داشت: من نزدیک به چهار هزار شاگرد تربیت کرده‌ام که همه این شاگردان برای من بدل به یک فامیل بزرگ شده‌اند و همین فامیل سرمایه بزرگی است برای من. فرض کنید چهل سال قبل من به فردی که ۲۰ ساله بوده آموزش دادم، بچه این فرد هم شاگرد من شده و حتی نوه این آدم هم یا شاگرد من شده یا شاگرد دختر من است.

او گفت: من به امید خدا دارم این فامیل را گسترش می‌دهم وخوشبختانه بستر آن فرهنگی که آرزویش را داشتم هم دارد گسترده می‌شود و آن فرهنگ رفتن به نمایشگاه و تداوم حمایت از هنرمندان تجسمی است و این‌ها همه حوادث خوبی است برایم و من را دلخوش می‌کند برای این که در کشورم ماندم و پافشاری کردم.

این هنرمند برجسته کشور گفت: من برای سال ۹۶ یک نمایشگاه بزرگ خواهم داشت که راجع به کالیگرافی است. می‌دانید که من اولین کسی بودم که در سال ۵۰ یک سری کار تایپوگرافی کردم و در آن زمان چنینی عنوانی نبود.

بهبهانی گفت: در آن زمان من آثاری را به واسطه حروف سربی خلق می‌کردم و در واقع برای من نوعی بازی با حروف بود و می‌خواهم مروری بر این آثار به جامانده از دهه ۵۰ داشته باشم و برسم به امروز که من کالیگرافی را به مجسمه وارد کردم و بازی خط را در پیکر مجسمه‌هایم آورده‌ام. اگر خدا بخواهد باغ موزه من نیز امسال افتتاح می‌شود.

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32803/%d8%aa%d8%a7%d9%87%d8%a7-%d8%a8%d9%87%d8%a8%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c.html/feed 0
شهرداری عباس کیارستمی را آورد - یادبود عباس کیارستمی در سطح شهر تهرانhttp://tandismag.com/32795/%d8%b9%d8%a8%d8%a7%d8%b3-%da%a9%db%8c%d8%a7%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%85%db%8c.html http://tandismag.com/32795/%d8%b9%d8%a8%d8%a7%d8%b3-%da%a9%db%8c%d8%a7%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%85%db%8c.html#comments Wed, 05 Apr 2017 12:31:56 +0000 http://tandismag.com/?p=32795 یادبود عباس کیارستمی در سطح شهر تهران   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>

به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی سازمان زیباسازی شهر تهران، اثر “یادبود عباس کیارستمی” که توسط بهزاد شفق و المیرا رسولی راد در خیابان بهشتی، تقاطع خیابان خالد اسلامبولی(وزرا) ارائه شده است، ادای دینی از سوی سالانه “بهارستان” به این هنرمند بین‌المللی است.

kiarostami 1

بهزاد شفق هنرمند نقاش درباره اجرای این اثر در دومین سالانه “بهارستان” گفت: با توجه به اینکه عشق به طبیعت در کیارستمی برای همه ما یک درس بود، لذا طبیعی است که بخواهیم در فصل بهار و بیداری طبیعت به ایشان اشاره کنم و بخشی از “بهارستان” را به یادبود این بزرگوار اختصاص دهیم.

kiarostami 2

شفق که از هنرمندان بخش آثار حجمی و هنرهای محیطی، درباره اجرای این اثر در دومین سالانه بهارستان گفت: با توجه به اینکه ما امسال بهار دیگر عباس کیارستمی را به عنوان یک چهره برجسته و دوست داشتنی هنر دیگر در کنار خود نداریم، تصمیم گرفتم که کاری به ایشان در این رویداد تقدیم کنم.

وی ادامه داد: با توجه به اینکه عشق به طبیعت در کیارستمی برای همه ما یک درس بود؛ لذا طبیعی است که بخواهیم در فصل بهار و بیداری طبیعت به ایشان اشاره کنم و بخشی از “بهارستان” را به یادبود این بزرگوار اختصاص دهم.kiarostami 4

لازم به یادآوری است، دومین رویداد هنری “بهارستان” به همت سازمان زیباسازی شهر تهران، همزمان با نوروز سال ۱۳۹۶ در بخش‌های نقاشی دیواری، مجسمه، هنرهای محیطی و تخم‌مرغ‌های نوروزی در سطح شهر تهران برگزار شد و تا اردیبهشت‌ماه ادامه دارد.

kiarostami 3

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32795/%d8%b9%d8%a8%d8%a7%d8%b3-%da%a9%db%8c%d8%a7%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%85%db%8c.html/feed 0
اثر عظیم مه مجسمه ساز ژاپنی فوجیکو ناکایا در تیت لندن - BMW Tate Livehttp://tandismag.com/32633/%d9%81%d9%88%d8%ac%db%8c%da%a9%d9%88-%d9%86%d8%a7%da%a9%d8%a7%db%8c%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d8%aa%db%8c%d8%aa-%d9%84%d9%86%d8%af%d9%86.html http://tandismag.com/32633/%d9%81%d9%88%d8%ac%db%8c%da%a9%d9%88-%d9%86%d8%a7%da%a9%d8%a7%db%8c%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d8%aa%db%8c%d8%aa-%d9%84%d9%86%d8%af%d9%86.html#comments Tue, 04 Apr 2017 07:18:45 +0000 http://tandismag.com/?p=32633 BMW Tate Live   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
اثر عظیم مه مجسمه ساز ژاپنی فوجیکو ناکایا در تیت لندن

tate fog 1
اثر عجیبی که هنر را مستقیما وارد زندگی مردم می‌کند و یک نمایشگاه زنده خیره کننده است که به مدت  ۱۰ روز و ۶ شب در تیت لندن برگزار می‌شود. این حجمِ مه مانند از قسمت جنوبی این ساختمان برمی‌خیزد و هرچه به سمت گالری می‌رویم مه غلیظ‌تر می‌شود. این معماری نرم  در برابر سازه  Switch House این سازه آجری تو در تو که به سمت بالا پیچیده شده و در پشت آن قرار دارد را به چالش می‌کشد.

tate

این سازه مه آلود، لندن زمان چارلز دیکنزی را به یاد می‌آورد. این هنر به مثابه یک تجربه محسوب می‌شود و لمس این تجربه احساس زیبایی شناسی برای مخاطب به همراه می‌آورد. مجسمه مه فوجیکو ناکایا نقطه ورود به BMW Tate Live است که به طور رسمی در پربازدیدترین گالری هنر معاصر دنیا افتتاح می‌شود. در اینجا ناکایا فضای معمول گالری را به چالش می کشد و هدف از این بخار به نوعی سردرگم کردن مردم است. این بخارها سرعت باد و جریان هوا را نمایان می‌کند و بدین گونه شرایط آب و هوایی را در برابر یک طراحی گسترده وصف می‌کند. ایده این اثر معطوف کردن توجه ما به محیط اطراف و طبیعت است. شایان ذکر است این اثر عظیم تا ۱۸ اپریل معادل با ۲۹ فروردین در این مکان باقی می‌ماند و بازدید برای عموم آزاد و رایگان است.tate fog 3

فوجیکو ناکایا  اولین مجسمه سازی است که با مه کار می کند هر چند به طور مشخص نمیتوان عنوان مجسمه را برای این اثر به‌ کار برد و بیشتر در حیطه لند‌آرت و کانسپچوالآرت میگنجد. این مجسمه ساز فعال و ۸۴ ساله ژاپنی این پروژه را در مکان‌های مختلف دیگر و  در طی سال‌های گذشته  هم اجرا کرده است.

tate fog 5

tate fog 2

tate fog 4

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32633/%d9%81%d9%88%d8%ac%db%8c%da%a9%d9%88-%d9%86%d8%a7%da%a9%d8%a7%db%8c%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d8%aa%db%8c%d8%aa-%d9%84%d9%86%d8%af%d9%86.html/feed 0
برگزاری اینستالیشن در کتابخانه مرکزی اهواز | گزارش تصویری - با همکاری دانشگاه شهید چمران اهوازhttp://tandismag.com/32647/%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%b4%d9%86-%d8%af%d8%b1-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8%d8%ae%d8%a7%d9%86%d9%87-%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2%db%8c-%d8%a7%d9%87%d9%88%d8%a7%d8%b2.html http://tandismag.com/32647/%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%b4%d9%86-%d8%af%d8%b1-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8%d8%ae%d8%a7%d9%86%d9%87-%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2%db%8c-%d8%a7%d9%87%d9%88%d8%a7%d8%b2.html#comments Tue, 04 Apr 2017 06:48:32 +0000 http://tandismag.com/?p=32647 با همکاری دانشگاه شهید چمران اهواز   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
برگزاری اینستالیشن در کتابخانه مرکزی اهواز

خبر شهرستان:

اینستالیشن کارون درتاریخ ۱۸ اسفند باحضور ریاست دانشکده هنر ومعاونت محترم فرهنگی دانشگاه شهیدچمران اهواز افتتاح و برگزارگردید. به نقل از دکترعلیزاده کیوریتور اینستالیشن کارون: این نمایشگاه درمحوطه کتابخانه مرکزی شهر برگزارگردید ومورداستقبال اقشارمختلف از سنین کودکان تابزرگسالان گردید . مخاطبین از هنگام شروع اجرای چیدمان‌ها حتی در اجرای آنها هم مشارکت می‌نمودند و درکل با همه محدودیت‌های مکانی و زمانی ومادی، نسبتا باتوجه به این که برای اولین بار و برای این موضوع خاص انجام گردیده است، حرکتی بوده است که ضرورت آن ایجاب شده بود که برگزار شود تا نقاط قوت و ضعف‌ها و چالش‌های موجود مشخص و برای آینده، این تجربیات مورداستفاده قرارگیرند.

اینستالیشن کارون در رابطه با مسایل و مشکلات زیست محیطی استان خوزستان و به خصوص رود بزرگ کارون می‌باشد. کارون به عنوان عنصراصلی تمدن سازبشری در طول تاریخ و به نمایندگی از کلیه مسایل زیست محیطی انتخاب گردید تا بتوان هنرمندان استان و دانشجویان رشته‌های هنری دانشگاه شهیدچمران اهواز دغدغه‌ها و نگاه خودرا با بیان هنری و بااستفاده ازمدیوم‌های جدید درزمینه اینستالیشن وبدون واسطه درمعرض بینندگان ومخاطبان خود قرار داده و از این طریق توجه و احترام به عناصر اربعه را مورد تاکید قرار دهند.

تصاویری از برگزاری اینستالیشن در کتابخانه مرکزی اهواز

instalation karoon 1

instalation karoon 2

instalation karoon 7

instalation karoon 3

instalation karoon 4

instalation karoon 5

instalation karoon 6

instalation karoon 8

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32647/%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%b4%d9%86-%d8%af%d8%b1-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8%d8%ae%d8%a7%d9%86%d9%87-%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2%db%8c-%d8%a7%d9%87%d9%88%d8%a7%d8%b2.html/feed 1
پرونده گزارش سال | نبض کارتون ، خیلی دور، خیلی نزدیک - به قلم سید عماد الدین قریشیhttp://tandismag.com/32374/%d9%86%d8%a8%d8%b6-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d9%88%d9%86-%d8%ae%db%8c%d9%84%db%8c-%d8%af%d9%88%d8%b1-%d8%ae%db%8c%d9%84%db%8c-%d9%86%d8%b2%d8%af%db%8c%da%a9.html http://tandismag.com/32374/%d9%86%d8%a8%d8%b6-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d9%88%d9%86-%d8%ae%db%8c%d9%84%db%8c-%d8%af%d9%88%d8%b1-%d8%ae%db%8c%d9%84%db%8c-%d9%86%d8%b2%d8%af%db%8c%da%a9.html#comments Sat, 01 Apr 2017 05:13:39 +0000 http://tandismag.com/?p=32374 هدف از تهیه این گزارش و ارائه آمار، صرفا یادآوری آنچه رخ داده نیست بلکه فهم و استنتاج از میزان دغدغه‌مندی هنرمندان و احساس نیاز و انتظار جامعه از کارتون و کاریکاتور است... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
نبض کارتون ، خیلی دور، خیلی نزدیک

به قلم سید عماد الدین قریشی

طنز ترسیمی، خاصه کارتون و کاریکاتور و مشتقات آن از آغاز ورودش در جریان مدرنیته ایرانی، مورد علاقه و استقبال و فهم مخاطبانش بوده است. چه، آنجا که ایرانی همیشه کوشیده و می‌کوشد سخن نقدش، به هدف اصلاحات را در ابهام و لفافه ابراز دارد و بر همین سیاق در تصویر کمیک نیز چنین است. اگر لطیفه و جوک را در تحلیل میزان آزادی بیان جامعه و اجتماع، سوپاپ اطمینان دانسته‌اند، فراغت بال و آزادی عمل کارتونیست و کاریکاتوریست نیز سنجه خوبی برای اثبات این مدعا است.

آنچه در این نوشتار می‌خوانید مرور اجمالی بر کارتون و کاریکاتور ایران در سال ۱۳۹۵ است. به سبب سهولت بیشتر کوشیده شده تا بخش‌های مختلف این کلیت ریز و مستقل شوند تا مانع از تکرار مکررات همیشگی باشد. هدف از تهیه این گزارش و ارائه آمار، صرفا یادآوری آنچه رخ داده نیست بلکه فهم و استنتاج از میزان دغدغه‌مندی هنرمندان و احساس نیاز و انتظار جامعه از کارتون و کاریکاتور است. در خلال این سال‌ها، کارتون و کاریکاتور، روزبه‌روز به سمت دیجیتالی شدن قدم برمی‌دارد، سرعت تولید و انتشار آن بالا رفته است، به‌واسطه و یُمن حضور در رسانه‌های مجازی دیدنش نامحدود است، ابزارها و متدهای جدیدی در ارائه هوشمندانه‌ترش نیز وارد بازار می‌شود، جشنواره‌ها و دوسالانه‌ها پی‌در‌پی برگزار و گالری‌ها از نمایش و فروش آثار، پُر و خالی می‌شوند… در این میان امیدوار باشیم که کارتون و کاریکاتور به رسالت اصلی خود که نقد سالم و بی‌غرض از معضلات است پایبند بماند و در احقاق حق از اکثریت بی‌دفاع به عنصری تزئینی و تشریفاتی در تمام شئوناتش بدل نشود، با مردم زمانش بماند و سرود محبت، سازندگی و اصلاحات سر دهد.

ghoreshi

اخبار، گالریگردی، نمایشگاهها، بزرگداشت، فستیوال و جشنوارههای کاریکاتور داخلی

از آنجا که گستره رخدادهای حوزه کارتون و کاریکاتور وسیع است، لاجرم کوشیده شده است تا اهمّ اتفاقات داخل ایران براساس ماه فهرست شوند. طبیعی است که برخی از موارد در اینجا آورده نشده است، این بدان معنا نیست که رخدادها مهم نبوده یا اولویت نداشتند، بلکه آنچه در ذیل می‌خوانید بیشترین انعکاس و بازتاب را در حوزه رسانه دارا بوده‌اند. همچنین در این مجموعه از آوردن اسامی پژوهشگران و نویسندگان مطالب مرتبط با حوزه کاریکاتور و همچنین هنرمندان کارتونیستی که جوایزی را چه در داخل و چه در جشنواره‌های خارجی کسب کرده‌اند، به‌جهت جلوگیری از آشفتگی بیشتر، اجتناب و خودداری کرده‌ایم.ghoreishi 9

فروردینماه: انتشار تقویم دیواری نفیس ۱۳۹۵ کامبیز درم‌بخش توسط شرکت پرتوروشن‌مهر، نمایش آثار درم‌بخش به نفع بیماران سرطانی در گالری سیحون، نمایشگاه انفرادی مسعود شجاعی در حوزه‌ هنری تهران، نمایشگاه گروهی کارتون «ویراژ» در دزفول، نمایشگاه آثار کارتون علی میرایی در خانه کاریکاتور، نمایشگاه آثار کارتون حمیدرضا مسیبی در خانه کاریکاتور، نمایشگاه آثار کیومرث کیاست با عنوان «زندگی دوزخی من» در گالری ساربان.

اردیبهشتماه: مسابقه بین‌المللی کارتون و کاریکاتور هولوکاست (تهران)، نمایشگاه گروهی افتتاحیه آرت‌شاپ در نگارخانه اورمزد با حضور برخی آثار از کاریکاتوریست‌های ایرانی، یادداشتی به قلم داود شهیدی در تندیس درخصوص صیانت از آثار برجای مانده اردشیر محصص در خانه ایراندخت محصص به‌خاطر وخامت حال وی.

خردادماه: افتتاح نمایشگاه «کارنامه؛ مروری بر فرهنگ دیداری کودکان ایران» در موزه هنرهای معاصر تهران که در آن برای نخستین‌بار مجموعه «موش و گربه» اردشیر محصص از گنجینه موزه هنرهای معاصر نمایش داده شد، فراخوان اولین جشنواره هنرهای تجسمی نفس (بخش کاریکاتور)، اختتامیه ششمین دوره مسابقه بین‌المللی کارتون شهروندی تبریز، فراخوان هفتمین جشنواره سراسری کارتون حوزه هنری خراسان شمالی ‌ـ‌ بجنورد، نمایشگاه کاریکاتور «اصفهان، پلاک ۱۰» در خانه کاریکاتور، پنجمین مسابقه بین‌المللی کارتون معضلات شهری.

تیرماه: ضایعه درگذشت ناهنگام محمدرفیع ضیائی و تشییع پیکرش در خانه هنرمندان، برگزاری جلسه هم‌اندیشی خانه کاریکاتور درخصوص تنظیم اساسنامه و امور صنفی.

مردادماه: نمایشگاه کاریکاتور چهره وحید شریفی در خانه هنرمندان.ghoreishi 6

شهریورماه: بازگشایی صفحه «شهرونگ» ضمیمه طنز و کاریکاتور در روزنامه شهروند، نمایشگاه گروهی آروین با خودش در گالری ثالث، نمایشگاه انفرادی کاریکاتورهای مسعود شجاعی طباطبایی در تبریز، چهره‌های کاغذی نسرین شیخی در موزه گالری آب، نمایشگاه کارتونیست‌های حوزه‌هنری خراسان رضوی در مشهد، دومین نمایشگاه گروهی کاریکاتوریست‎های آزاد آذربایجان‌شرقی در تبریز، افتتاح خانه کاریکاتور خراسان شمالی در بجنورد.

مهرماه: نمایشگاه گروهی کارتون و کاریکاتور حوزه‌هنری استان فارس در خانه کاریکاتور، نمایشگاه کارتون هدیه صدیقی‌کسمایی در خانه کاریکاتور، فراخوان نهمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر در بخش کاریکاتور.

آبانماه: نمایشگاه تصویرسازی و کاریکاتورهای احمد عربانی در اصفهان، فراخوان نهمین جشنواره طنز سوره در بخش کاریکاتور، حراج ۵۰۰ اثر از کامبیز درم‌بخش در گالری آریانا با عنوان «آتیش زدم به مالم»، نمایشگاه گروهی کاریکاتور در خانه هنرمندان اصفهان، نمایشگاه کاریکاتور چهره آثار حمیدرضا حیدری‌صفت در خانه کاریکاتور اصفهان، نمایشگاه آثار طراحی حمید بهرامی در گالری هما، اهدا نشان آبان (تصویرسازی) به محمدعلی بنی‌اسدی.

آذرماه: برگزاری نخستین جشنواره ملی کاریکاتور گنجینه آب، برگزاری دومین جشنواره ملی کارتون شهر+ من، نمایش فیلم مستند نگاهی به زندگی هنری محمدحسین نیرومند در خانه کاریکاتور، نمایشگاه کارتون فخرالدین دوست‌محمد در کرمانشاه، نمایشگاه آثار بزرگمهر حسین‌پور با عنوان «پدرسگ‌ها» در گالری راه‌ابریشم، پرفرمنس کامبیز درم‌بخش و شاهین نوروزی در گالری ثالث، نمایشگاه اردشیر: هوای طوفانی در گالری دستان+۲، نمایشگاه کارتون و کاریکاتور حمید صوفی در خانه کاریکاتور، فراخوان یازدهمین دوسالانه بین‌المللی کاریکاتور تهران، نمایشگاه «داستان‌های بی‌پایان» کامبیز درم‌بخش در گالری سیحون، یادداشتی از سیدامیر سقراطی در تندیس درخصوص جعل و فروش آثار پرویز شاپور در بازار زیرزمیی هنر ایران، انتشار شماره نخست مجله «آنگاه» که مطالبی در آن به اردشیر محصص و کامبیز درم‌بخش اختصاص دارد، بازگشایی روزنامه قانون پس از توقیف و شروع صفحات طنز و کاریکاتور بی‌قانون و نیش‌خط.

دیماه: نخستین جشنواره ملی کارتون «ایران ساخت»، نمایشگاه گروهی تصویرسازی با عنوان «عکس‌برگردان» در خانه کاریکاتور، نخستین جشنواره ملی کاریکاتور گنجینه آب، چهارمین جشنواره جهانی کاریکاتور «هنر مقاومت»، نمایشگاه «کاریکاتورهای پوشیدنی (با الهام از کاریکاتورهای پرویز شاپور)» آیدین محبوبی‌کیا در گالری کاوه، رونمایی از مستند «سینمای کاغذی» درباره کامبیز درم‌بخش به کارگردانی جواد آتشباری در خانه هنرمندان، برگزاری نمایشگاه «عمو کامبیز» در خانه هنرمندان، مسابقه بین‌المللی عکس و کارتون «پژوهش، فناوری و نوآوری از نگاه عکاسان و کارتونیست‌ها»، فراخوان چهاردهمین جشن تصویرسال در بخش کاریکاتور و کارتون، بزرگداشت (جشن تولد) جواد علیزاده در موزه امام ‌علی ‌(ع).ghoreishi7

بهمنماه: نمایشگاه کارتون سهراب خیری در اردبیل، بزرگداشت یادبود محمدرفیع ضیائی به همراه نمایش فیلم مستند «از نگاه رفیع» و نمایشگاه آثار و اسناد وی در خانه هنرمندان، به انضمام انتشار ویژه‌نامه در تندیس، نمایشگاه کاریکاتورهای کامران نظام‌آبادی در خانه کاریکاتور، اولین جشنواره بین‌المللی کارتون مصرف ایمن و بهینه گاز طبیعی، نخستین جشنواره سراسری کاریکاتور هویت، نمایشگاه کاریکاتورهای انقلابی استاد بهمن عبدی در مترو، نمایشگاه کاریکاتور «جهالت مدرن» از آثار فرهاد رحیم‌قراملکی در شبستر.

اسفندماه: اختتامیه سومین دوسالانه بین‌المللی کارتون کتاب، نمایشگاه ترامپ از نگاه کاریکاتوریست‌های ایرانی، فراخوان نخستین جشنواره جهانی کارتون«جامعه ایمن»، جشن رونمایی کتاب «داستان‌های دیدنی» در شهرکتاب بخارست، فراخوان ملی کارتون «یک قرن سکوت» با موضوعیت استعمارگری انگلیس و تحمیل قحطی به ایران، تجلیل از احمد عربانی در اختتامیه نهمین فستیوال تجسمی فجر، نمایش فیلم مستند آراپیک باغداساریان در گالری‌آ، فراخوان مسابقه طراحی و کاریکاتور انتشارات ققنوس با موضوع «آینده نشر کاغذی».

ghoreishi 2

مطبوعات، مجلات و فصلنامهها حوزه کارتون و کاریکاتور

کارتون و کاریکاتور، همچون سالیان گذشته، نقش پررنگی در عرصه مطبوعات داشت. اغلب روزنامه‌های سراسری کشور لابه‌لای صفحات خود، ستونی را به کاریکاتور اجتماعی ‌ـ‌ سیاسی اختصاص دادند. از میان انبوه چند هزار اثر کارتون و کاریکاتور چاپ شده در مطبوعات ایران، چهاردهمین جشن تصویرسال در گالری ممیز خانه هنرمندان، فرصتی را فراهم کرد تا منتخبی از بهترین آثار (۱۲۰ اثر از ۵۵ هنرمند) به انتخاب کامبیز درم‌بخش، حسن کریم‌زاده، هادی حیدری و داود احمدی‌مونس (دبیر و مجری بخش کاریکاتور) روی دیوار قرار بگیرند. همچنین در بخش رقابتی زیر ۲۵ سال، آثار هنرمندان جوان‌تر در معرض دید و داوری نهایی قرار می‌گیرد. تنوع بالای آثار با موضوعاتی نظیر سیاست، اخلاق شهروندی، اقتصاد پویا، سلفی، انزوا انسان معاصر، محیط‌زیست، تروریسم، مدرنیته، گورخوابی، فاجعه پلاسکو، زنان، صلح، مصائب ازدواج… و کاریکاتورهای رجال هنری، ورزشی و سیاسی مانند داود رشیدی، محمدرضا شجریان، اصغر فرهادی، لیلا حاتمی، ترانه علی‌دوستی، شهرام ناظری، حبیب محبیان، کیمیا علیزاده، آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی، اردغان، ترامپ، قالیباف، لاریجانی، بابک زنجانی، احمدی‌نژاد، علی مطهری،… اثر هنرمندانی همچون بزرگمهر حسین پور، سلمان طاهری، نعیم تدین، محمد طحانی، هادی حیدری، فیروزه مظفری، محمدعلی رجبی، ساسان خادم، نازنین جمشیدی، جواد علیزاده، آروین، مهدی عزیزی، حسن کریم‌زاده، احسان گنجی، محسن ایزدی، جمال رحمتی، اردشیر رستمی، داود شهیدی، حسین صافی، احمد عربانی، علی‌رضا پاکدل، امین منتظری، مهناز یزدانی، کیوان زرگری، کامبیز درم‌بخش، علی درخشی و… گستره وسیعی از تنوع را در کنارهم گردآورده بود. از نکات تأمل‌برانگیز و ارزشمند جشن چهاردهم، انتخاب دو اثر از زنده‌یادان محمدرفیع‌ضیایی و گل‌محمد خداوردی‌زاده بود. خداوردی‌زاده از جمله کارتونیست‌های مستعد و با آتیه بود که متاسفانه در جوانی از دست رفت.ghoreishi 5

جدا از مجلاتی چون خط‌خطی (به مدیرمسئولی کیارش زندی)، اصفهان‌نیم‌روز (به سردبیری پیام پورفلاح)، طنز و کاریکاتور (به مدیرمسئولی جواد علیزاده) و وب‌سایت‌هایی همچون «چیزنا» (زیر نظر بزرگمهر حسین‌پور) و «ایران کارتون» (وابسته به خانه کاریکاتور) که مجدّانه در پی انتشار کارتون و کاریکاتور و اخبار پیرامونش می‌کوشند، ضمیمه «شهرونگ» از روزنامه شهروند از شهریورماه به دبیری هادی حیدری و ضمیمه «بی‌قانون» و «نیش‌خط» از روزنامه قانون به دبیری مسعود مرعشی و کیوان وارثی از اواخر آذرماه از فعالان انتشار کارتون و کاریکاتور هستند. ماهنامه «بزنگاه» نیز با رنگ و بوی تند سیاسی و سویه اصول‌گرایی به مدیرمسئولی مازیار بیژنی به انتشار کارتون و کاریکاتور می‌پردازد. «قهوه» نیز که عنوان مجله مصور به مدیرمسئولی نادر داودی و مدیرهنری حسن کریم‌زاده است، در هر شماره خود در صفحات کافه‌گراف، با نیت بالابردن سطح سواد بصری کافه‌نشینان، یک اثر از هنرمند کارتونیست داخلی و یک اثر از کارتونیست خارجی منتشر می‌کند. به‌نظر می‌رسد در انتخاب کارتون‌ها سعی شده که موضوعات مطروحه، از رویدادهای جاری اجتماع دور نباشد. تصویرسازی بخش‌ قهوه‌تلخ از مجله نیز از آثار دلپذیر مهدی کریم‌زاده خالی نیست.

«مهرنامه» در شماره مردادماه خود پرونده‌ای را برای مکتب گل‌آقا منتشر کرد با یادداشت‌های مرتبط با تاریخ‌شفاهی از برخی کارتونیست‌های این مطبوعه. «داستان‌های دیدنی» و «خط و ربط» دو بخش ثابت کامبیز درم‌بخش در مجلات همشهری داستان و کرگدن (از اردیبهشت ماه) است. اردشیر رستمی، «از مجموعه نقطه‌ها» را در دوماهنامه جدید مروارید منتشر می‌کند. ماهنامه «هنر زمان» در شماره فرودین‌ماه خود مصاحبه‌ای اختصاصی با کارتونیست امریکایی جیسون سِیلِر۱ ترتیب داد. «هنرآگه» در شماره بهمن‌ماه مقاله‌ای را به موضوع اردشیر محصص اختصاص داد. دو مطبوعه تازه‌انتشاریافته «آنگاه» (به مدیرمسئولی آرش تنهایی) و«هویت» (به سردبیری جلال شمع‌سوزان) در شماره‌های نخستین خود به انتشار یادداشت‌ها و مقالاتی از اردشیر محصص، کامبیز درم‌بخش و کیومرث کیاست پرداخته‌اند. «جُنگ مس» گاه‌نامه فرهنگ و هنر کرمان نیز در شماره‌ای به معرفی کارتونیست‌های معاصر کرمان پرداخته است. اما انتشار مجدد دو شماره از فصلنامه «ایران کارتون» (به سردبیری سیدمسعود شجاعی‌طباطبایی) با مقالات متعدد آموزشی، پژوهشی، گفت‌وگو… و همچنین انتشار مقالاتی در فصلنامه نقد کتاب هنر (نقد کتاب‌های منتشر شده از کیومرث کیاست، اردشیر محصص و پرویز شاپور) در این سال خاطر علاقه‌مندان پیگیر کارتون و کاریکاتور را دل‌شاد ساخت و جای خالی کیهان‌کاریکاتور، پیل‌بان، سالنامه و ماهنامه گل‌آقا، هنرهای تجسمی (حوزه‌هنری)… پر کرد. دوهفته‌نامه تندیس نیز به‌فراخور برگزاری نمایشگاه‌ها و رویدادهای عرصه کارتون و کاریکاتور به انتشار نقد و یادنامه اقدام ورزید. گفتنی است معدود کوشش‌هایی البته نه‌چندان چشمگیر، در حوزه انتشار پایان‌نامه‌های کاریکاتور و کارتون در فضای آکادمیک دانشگاهی کشور در این سال آغاز شده که هنوز فرجام مشخصی ندارند، لذا از بیان جزئیاتش تا انتشار کامل خودداری می‌شود.

ghoreishi3

کتاب و تألیفات حوزه کارتون و کاریکاتور

سالی که گذشت، به لحاظ انتشار کتاب‌های پژوهشی و تخصصی کارتون و کاریکاتور سال موفقی بود، چراکه از میان قریب پنجاه عنوان منتشر شده در سال، چندین کتاب ارزشمند در فهرست برگزیده‌ها جای می‌گیرند. امید است در سال آتی نیز چنین رویه‌ای برقرار باشد.

«شورآفرین خلوت‌گزیده» اثر سیدامیر سقراطی (نشر موغام) است که به زندگی و آثار کیومرث کیاست از کاریکاتوریست‌های موفق دهه پنجاه تا کنون اختصاص دارد. کیاست از پیشگامان جریان نوگرایی کاریکاتور ایرانی در دهه‌های چهل و پنجاه بود که با خلق آثار متنوع روشن‌فکری در انتشار و گسترش شکل تازه‌ای از کاریکاتور اندیشمندانه در ایران سهم به‌سزایی داشت. چندین دهه بود که نام کیاست تنها در برخی جشنواره‌ها و یا اخباری پراکنده از نمایشگاه‌های ادوار پیشین او شنیده می‌شد اما با انتشار کتاب، منبع موثق و مطلوبی شامل مجموعه برگزیده آثار، گفت‌وگو (تاریخ‌شفاهی)، نقد و تحلیل آثار، تصاویر و… در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفت. «حافظه روشن تاریخ» عنوان کتاب دیگری از سیدامیر سقراطی (نشر پیکره) درخصوص زندگی و آثار محمدرفیع ضیائی، کاریکاتوریست و پژوهشگر تاریخ‌نگار اختصاص دارد. زنده‌یاد محمدرفیع ضیائی که خود با مجموعه دوجلدی «پرونده کاریکاتور»(نشر سوره‌مهر) شناخته می‌شد، خود از پژوهشگران فعال این عرصه بود. کتاب به‌صورت یادنامه‌ای مفصل کارنامه هنری و پژوهشی ضیائی را مورد نقد و ارزیابی قرار داده و با تصاویر، نمونه مقالات، زندگی‌نامه، نمونه آثار و… مجموعه کاملی را فراهم آورده است. «طراح ستاره‌دار» کتاب دیگری است به کوشش مرتضا آکوچکیان، امیر اثباتی، آرش تنهایی، سیدامیر سقراطی و آسیه مزینانی (گالری آ) که به گزیده آثار کاریکاتوری و طراحی‌های هجایی آراپیک باغداساریان اختصاص یافته است. زنده‌یاد باغداساریان ازجمله کاریکاتوریست‌هایی به‌شمار می‌رود که سال‌ها در محاق بوده و شناخته نمی‌شد. کارتون‌ها، استریپ‌ها و کاریکاتورهای او با امضایی به شکل (آیکون) ستاره پنج‌پر، که علی‌الظاهر در شناسنامه مجله نگین با نام مستعار «پطروس کارامیان» به چاپ می‌رسیدند، خود گواه این مسئله است. «داستان‌های دیدنی» تازه‌ترین کتاب کامبیز درم‌بخش (نشر دنیای‌اقتصاد) با مقدمه مبسوطی از جواد مجابی و مدیریت‌هنری خلاقانه حسن کریم‌زاده، مجموعه کم‌نظیری از کمیک‌استریپ‌های درم‌بخش است که در قالبی بسیار شکیل و با کیفیت مطلوب منتشر شده است. این استریپ‌ها قصه‌هایی کوتاه و ساده هستند که روایت‌شان، تنها چند فریم طول می‌کشد و با‌این‌حال هرکدام چیزی کم از یک داستانک ندارد؛ شروع می‌شود، اوج می‌گیرد و غافلگیر می‌کند. «اردشیر ‌ـ‌ هوای طوفانی» به اهتمام داریوش کیارس (گالری دستان) که با ترجمه انگلیسی سهراب مهدوی و تصویر ۶۴ اثر از دوره موسوم به «اردشیر و هوای طوفانی» همراه شده، مجموعه تازه‌ای از آثار زنده‌یاد اردشیر محصص است. اردشیر محصص یکی از پرکارترین، تأثیرگذارترین و شناخته‌‌شده‌‌ترین هنرمندان معاصر ایران است. او که بیشتر با طراحی‌هایش شناخته شده، درعین‌حال یکی از تصویرگران و کاریکاتوریست‌های مهم زمانه خود بود و در طول سال‌ها آثارش در جراید متعدد داخلی مانند کیهان هفته و تهران‌ژورنال و همچنین روزنامه‌های معتبر خارجی مانند نیویورک‌تایمز و ژون‌افریک چاپ می‌شد. کتاب حاضر، نسخه‌ای کامل‌تر از کتاب «اردشیر ‌ـ‌ ۱۸۸۷» است. «اردشیر ‌ـ‌ ۱۸۸۷»، (طراحی آریا کسایی/ استودیو کارگاه) در بهمن ۱۳۹۳ هم‌زمان با نمایشگاه «بزرگداشت اردشیر محصص» در سام‌آرت (پروژه‌ای از دستان و بنیاد پژمان» منتشر و برنده جایزه بهترین طراحی کتاب سرو نقره‌ای شد.

ghoreishi4

«انقلاب مشروطه با رسم شکل» اثر زنده‌یاد محمدرفیع‌ ضیائی (نشر مروارید) نیز در قطع خشتی منتشر شده و ضیائی وقایع مربوط به انقلاب مشروطه را با سبک سیاه‌قلم و به صورت کارتونی طراحی کرده، این طرح‌ها با توضیحاتی در صفحات مختلف همراه شده است.  «زندانی بند هشت» اثر متمایز هادی حیدری (نشر نظر)، شامل مجموعه کارتون‌هایی با درون‌مایه‌های تلخ اما نویدبخش است که کارتونیست محبوب در آن‌ها کوشیده دیدگاه متفاوتی را از مفاهیمی همچون آزادی بیان، حقوق شهروندی، امید، صلح، مدنیت، اخلاقیات و… ارائه کند. «چهره‌های کاغذی» عنوان مجموعه کاریکاتورهای نسرین عبدشیخی (نشر آوینه) است. این مجموعه شامل تصاویر مشاهیر در قالب کاریکاتور با زبانی متفاوت و مبتکرانه با تکیه بر آمیزه‌های آکادمیک و تجربه تکنیک‌های هنرهای تجسمی ازجمله نقاشی، طراحی، صنایع‌دستی، عکاسی، گرافیک، چاپ و… بوده. عنصر اصلی تمام چهره‌ها، کاغذهای مچاله و دورریز است و در تکمیل، عناصر دیگری چون رنگ، گاهی کولاژ، جعبه، عینک و سایر ابزارهای دورریز خانگی و صنعتی دیده می‌شود که با رعایت مبانی هنرهای تجسمی در کادری مناسب سازمان‌دهی شده و خروجی کار با تکنیک‌های نورپردازی در عکاسی و هنر دیجیتال به سرانجام رسیده است. همچنین کتابی دیگری از عبدشیخی با عنوان «گروتسک: مجموعه کاریکتور» (نشر آوینه) در این سال منتشر شده است.

از دیگر تألیفات مطلوب کتاب‌های کارتون و کاریکاتور سال می‌توان به کتاب‌های «گنگ کابوس دیده: مجموعه آثار کاریکاتور» اثر احسان گنجی (نشر سوره ‌مهر)، «آموزش کاریکاتور به زبان ساده به روش بهمن عبدی» اثر بهمن عبدی (نشر شهر)، «من تهران را دوست دارم»، «خط سفید» و «انسان وامانده، زمین پسمانده» (نشر دایا)، «اندر آداب مهمانی» و «سر سفره ننه بابا» (نشر سفیدسار)، عناوین پنج اثر از ابوالفضل محترمی، «سبیل بابا رو بچرخون» اثر مهدی عزیزی (نشر سفیدسار)، «طرح تعویض اخم با لبخند» با آثاری از آیدین ارجمندی (نشر جامعه‌ معاصر)، «اکون آبادی‌ها: کار اقتصاد دنیا چطوری به اینجا کشید؟» با آثاری از سلمان طاهری (نشر گاندو)، «آدم محتاط» با آثار کارتونیست‌ها غلامعلی لطیفی، کامبیز درم‌بخش، ناصر پاکشیر و سنا حسین‌پور (نشر مروارید) و… اشاره داشت. در حوزه کاتالوگ‌های جشنواره‌ها، کتاب‌های «آثار یازدهمین جشنواره بین‌المللی کارتون تبریز» به کوشش رحیم بقال‌اصغری (نشر آی‌تکین)، «جشنواره بین‌المللی ضدجنگ غزه (هشتمین دوره کارتون تبریز)» (نشر سریر)، «نخستین دوسالانه بین‌المللی کارتون پایداری» به کوشش غلامحسین لطیفی‌ممقانی (نشر سریر)، «جشنواره کاریکاتور شمسه» به کوشش بهمن عبدی (نشر کردگاری) منتشر شدند و همچنین امید است تا در بهار سال آتی «گزیده‌ای از آثار آندره کاریلیو» به‌کوشش حسن کریم‌زاده (نشر تاش) و کتاب «یازدهمین دوسالانه بین‌المللی کاریکاتور تهران» پس از برگزاری دوسالانه منتشر شود.

منابع

نگارنده در نگارش این متن از کلیه منابع کتابخانه‌ای (آرشیو مطبوعات، کاتالوگ نمایشگاهی و بروشورها….)، وب‌سایت‌ها و… بهره گرفته شده است.

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32374/%d9%86%d8%a8%d8%b6-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d9%88%d9%86-%d8%ae%db%8c%d9%84%db%8c-%d8%af%d9%88%d8%b1-%d8%ae%db%8c%d9%84%db%8c-%d9%86%d8%b2%d8%af%db%8c%da%a9.html/feed 0
پرونده گزارش سال | نگاهی به نقاشی سال ۱۳۹۵ - به قلم عیسی جباری ممقانیhttp://tandismag.com/32389/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84-1395.html http://tandismag.com/32389/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84-1395.html#comments Fri, 31 Mar 2017 05:00:00 +0000 http://tandismag.com/?p=32389 به قلم عیسی جباری ممقانی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
نگاهی به نقاشی سال ۱۳۹۵

به قلم عیسی جباری ممقانی

سال نود‌و‌پنج، حالا دیگر سالی است که پشت سرمان قرار دارد و می‌توان آن را از مناظری گوناگون نگریست و در تناسبات و بسط پدیده‌های متعدد انسانی سخن گفت؛ گرچه در حیطه هنر، معیارهای واضحی برای سنجش دقیق و مطلقِ تحولات وجود ندارد، اما می‌توان تاثیر اتفاقات اجتماعی، سیاسی… و درمجموع علوم‌انسانی را در عینیت‌بخشی هنرمندان تجسمی و جامعه نقاشان، تاحدودی رصد کرد. چراکه در دوره‌های مختلف تاریخی می‌توان هنر زاهدانه و یا بنیادگرا را درمقابل هنر سست و بی‌مایه، بعد از گذر از آن زمانِ تاریخی، به‌طور نسبی بررسی کرد. اکنون نیز می‌توان با نگاه به سالی که گذشت، اندکی از تغییرات و تهیجات موجود را مورد بازبینی قرار داد و تعدّد و انواع رویکردهای انتقادی موجود در هنر و نقاشی را از نظر گذراند.

این نوع نگاه به رویکرد هنرمندان، باعث تبیین سیاست‌گذاری‌های خرد و کلان شده و منتهی به استخراج مفاهیمی گردد که برای روزهای پیشِ رو راه‌گشا باشد تا جامعه تجسمی برای مطلوبات خود چاره‌اندیشی کند و به‌طور قطع نگاه به شرایط طی شده در این حوزه اگر دستخوش مصلحت‌اندیشی نگردد، می‌تواند تجاربی اندوخته باشد برای تکرارنکردن خطاهای ناگزیر و اشتباهات عمدی در تصمیم‌گیری‌هایی که چالش‌های جدی جامعه در سال ۹۵ بود. اگرچه ساختارمندی جدی برای نمایش حقیقی یک‌چیز واحد اجتماعی وجود ندارد و کماکان در عرصه‌های مختلف با تکثری بی‌مرز روبه‌رو هستیم، اما با تمام اختلالات و کاستی‌ها همواره می‌توان با نگاهی درست به عملکرد جامعه هنری، میزان رشد اجتماعی و فرهنگی یک کشور را تا حدودی تخمین زد و احیانا بخشی از آلارم‌های تند سیاسی را از این طریق شنید، چون همواره هنر ابزاری است برای افشای دردمندی‌ها و علاقه‌مندی‌های اجتماعی، اما این کافی نیست… مگر اینکه تمام این تموجات و رفتارها از نظر قشر تاثیر‌گذار که در حوزه قانون‌گذاری و اجرایی در ید قدرت هستند نیز مورد بررسی قرار گیرد و در سیاست‌گذاری‌ها لحاظ شود.

هنر در شرایط کنونی شاید جدی‌ترین عرصه برای دیدنی‌کردن خواسته‌های امروز انسان باشد و نگاه کامل به انسان میسر نمی‌شود مگر با مطالعه فرهنگ و هنرش، و این مجال اندک همیشه وجود دارد تا درخصوص تحولات و اتفاقات تجربه‌شده سخن گفت و در طول حرکت جامعه چیزهایی جست و در فضاهایی قرار گرفت تا انتخاب‌هایی برای تغییر صحیح اتخاذ کرد. نقاشی را در سال ۹۵ در چند حوزه می‌توان بررسی کرد که اهمیت برخی از آن‌ها به ضعم من جدی‌تر بود.

jabari 2 گالریها هم به تماشا ایستادند

اگر نمودار رشد برای افتتاح گالری‌های جدید را در چند‌ سال اخیر ترسیم کنیم، شاید شکل و حالتِ آن برای هر کسی مفروض باشد. این‌همه گالری نوپا فقط درحالی حائز اهمیت است که باری از دوش هنرمند بردارد، به کیفیتی نسبی در‌خصوص توزیع هنر برسد، در ایجاد اقتصادیِ صحیح فعال باشد و تعداد آن هرچه بیشتر باشد، نشان خوبی از مدنیت امروز است اما اگر در جهتِ به‌سرانجام رسیدن مقاصدِ یاد شده حرکت نکند، یک گالری هم برای جامعه زیاد است.

با این تعریف می‌توان به قضاوت فضای اکنون و تعداد گالری‌ها نشست… تولید و فرآیند تولید هنری، همواره به گالری نیاز دارد و تعداد آن، محل نزاع هیچ‌کس نیست بلکه مسئله از لحظه‌ای شروع می‌شود که سیاست‌گذاری‌های آن بر‌ملا شده و در پسِ آن به مفاهیمی جز سرمایه‌گذاریِ صحیح فرهنگی می‌رسیم! سوالی که امسال به کرّات شنیده شد… چرا این تعداد گالری؟ خوب این سوال عجیبی نیست، اما کیفیت این سوال مبتنی است به دریافت چندیدن سوال دیگر! گالری‌ها را چه کسانی پدید می‌آورند؟ مقصودشان چیست؟ آیا پتانسیل واقعی برای پوشاندن دیوار گالری‌های به‌ثمر رسیده وجود دارد؟

گالری‌ها از چه کسانی و یا از چه آثاری سود می‌برند؟ آیا گالری می‌تواند توانایی بعضی افراد برای پولشویی از طریق فرهنگ را بالا ببرد؟ آیا گالری‌داری یک تیتر اجتماعی آرمانی‌شده برای بعضی از سرمایه‌دارانِ در جست‌وجوی سرگرمی است؟

سوالات زیادی مطرح است که نمی‌توان همه را در همین زمان پاسخ داد؛ چراکه مداومت و استمرار در رفتار است که در زمان آتی پاسخگوی بسیاری از این‌دست سوالات است و به‌همین منظور اغلب گالری‌ها، در سالی که گذشت برای سفت‌کردن جای پای خود مدام درحال برگزاری فروش سالیانه، ایونت‌های متعدد، سخنرانی، و نمایشگاه‌های گروهی متفاوت و فراخوان‌های جور واجور اقدام‌کردند که گاه نتیجه عکس داشت و در همان ابتدای امر، پیش‌فرض‌ها و امتیازات منفی از جامعه تجسمی اخذ شد.

دقیقا پیرو آنچه که می‌توان آن را ازدیاد گالری نامید، می‌شود اضافه کرد که مفهوم گالری را چگونه معنا کنیم تا بگوییم گالری‌های تازه‌تأسیس، زیاد شده است. معنای گالری، اختصاص‌دادن مکانی برای نمایش اثر هنری نیست یا بهتر است بگوییم: گالری‌داری است که گالری را تعریف می‌کند. دراین‌خصوص قانون جامعی وجود ندارد و یا قواعدی که بتواند گالری‌داری را تشریح و تبیین کند؛ نه لزوما گشایش یک گالری را. وقتی گالری‌دار کاری برای تبلیغ هنرمند نمی‌کند، سیاست فروش ندارد، موازی‌کاری‌های پنهان را به توسعه هنرمند ترجیح می‌دهد، برای نمایش و در اختیار قراردادن فضا از هنرمند هزینه طلب می‌کند و نقش حمایتی ندارد و خود را مسئول به‌ثمر‌رساندن مالی هنرمند نمی‌داند، چگونه از ازدیاد گالری می‌توان خوشنود باشیم؟

jabari 1 موزه معاصر، در صدر

در پی اخبار و حوادثی که همچنان تا همین روزهای پایان سال هم شاهدش بودیم، به لطف موزه معاصر و اقدامات بی‌سابقه‌اش، شاید برای اولین‌بار فضای تجسمی در صدر اخبار قرار گرفت و به‌واسطه همین لطف موزه بود که احیانا بخش عظیمی از جامعه متوجه وجود چنین مکان باارزشی در تهران شدند. در تمام رسانه‌های ریز و درشت، محدود و نامحدود، دراین‌خصوص بحث و بررسی بالا گرفت و احیانا مورد و خوراکی جدید و مناسب برای قشری از جامعه که توانایی بالایی برای تحلیل هر خبر و یا تحولی را دارند، شد تا توانمندی این قشر در فرافکنی‌های اجتماعی، به لطف دوستان در موزه، به حیطه فرهنگ نیز کشیده شود. گذشته از چنین مقوله‌ای که در سال گذشته تا استعفای وزیر و انتخاب مجدد این پست انجامید، موجودیت موزه معاصر میدانی شد برای عده‌ای از دوستان که عرصه و قلمروی خود را گسترده‌تر کنند و بار دیگر از فرهنگ، طعام و جامه‌ای نو برای خود و اطرافیان بسازند.

مهم‌ترین اتفاقاتی که موزه را از مقام فاعل، به مفعولی افلیج تنزل داد، خبر واگذاری آن به بنیاد رودکی بود که با گردهمایی و اعتراض جامعه تجسمی و انکار و تکذیب‌های متعدد مسئولان، سر انجام این تغییر مهم نافرجام ماند و بعد از مدت کوتاهی بحث خروج آثار مدرن ایرانی و خارجی از موزه به دو موزه معتبر اروپایی مطرح شد. این‌بار نیز به‌واسطه جلسات و نشست‌ها و اعتراضات ریز و درشت، درنهایت با پادرمیانی و قاطعیت وزیر منتصب قائله ختم‌به‌خیر شد. هر دو موضوع مطرح‌شده هنوز در سایه ابهام و به‌عنوان یک مقوله مغفول، رنگ و لعاب موزه را خاکستری فام کرده است.

نباید فراموش شود که موزه هنوز هم مسئله‌خیز و مستعد چنین بی‌تدبیری‌هایی هست که در دام‌های پهن شده، گرفتار آید که نیاز به بازبینی و طرح مجدد دارد و قبل از هر مسئله جدید دیگری، مداوا گشته و از گزند تصمیمات و آرای غلط مصون بماند.

از این دو موضوع و پیرامونش که بگذریم، در آخرین ماه‌های سال جاری جشنواره تجسمی فجر برگزار شد که اگر جدی گرفته شود، می‌تواند تبدیل به یک رویداد حساس و جذاب گردد و همچون سیمرغ‌های سینمایی ‌ـ‌ که مهم‌ترین جایزه برای اتفاق هنری داخلی است ‌ـ‌ فضای تجسمی نیز وارد چنین فضایی شده و برای خود شکل اجتماعی‌تری انتخاب کند. اما دو سوال عمده: «آیا موزه برای چنین جشنواره‌ای مناسب است؟» سوال مهم‌تر اینکه «یک جشنواره اعتبار خود را از محل برگزاری آن کسب می‌کند یا از تداوم، تکوین و درایت برگزارکننده‌گانش؟».

ای کاش تعریف ما از موزه معاصر طوری بود که گه‌گاهی در آن به بازدید آثار مدرن دنیا می‌رفتیم تا به بازدید رانت و پارتی‌بازی و جوایز تاسف‌بار نقاشی با تب ملایم در فضای مجازی، دیرزمانی نیست که از روز‌های پرهیاهوی گروه‌های هنری در تلگرام می‌گذرد. گروه‌های متعددی که با ادمین‌های ناشناس و احیانا آشنا تشکیل می‌شد و همه در تب‌وتاب رد و بدل‌کردن اطلاعات و تصاویر فعالیت می‌کردند. این رفتار مجازی توأم بود با حواشی‌های پررنگ‌تر از متن، یعنی عملا کار علمی جدی صورت نمی‌گرفت، اما به‌شدت حواشی و مسائل پیرامونی با فراوانی گسترده در جریان بود و احیانا فعالیت در گروه‌ها به هر قیمتی وظیفه اهالی گروه بود. رفتارهای متعصبانه بی‌شماری که با روح فعالیت مجازی، آن‌هم برای گروه‌های هنری در تغایر بود. دیری نگذشت که گروه‌های بزرگ کم‌کم تبدیل به گروه‌های کوچک‌تر شد و بنابر سطوح علمی و یا رتبه و نام اشخاص، گروه‌ها تحلیل رفتند و احیانا می‌توان امروز از آن به‌عنوان فعالیتی در حاشیه یاد کرد که حال با فروکش‌کردن هیجانات اولیه، می‌تواند ابزار مناسب‌تری برای گفت‌وگو و تحلیل دقیق‌تر باشد.

در سالی که گذشت شاهد ماجرا‌جویی‌ها، جلب‌توجه‌ها و جاسوسی‌های مجازی بودیم. از افراد جامعه هنری که با جلب ترحم، سعی در فروش اثر داشتند، گرفته تا آن‌هایی که به‌واسطه داشتن گروه‌های بزرگ و کانال‌های چندهزارنفری، سعی در تعمیم‌دادن مخاطب سمپات خود در فضای واقعی بودند. نمونه‌های بی‌شمار استفاده بیمارگونه از فضا‌های مجازی و شبکه‌های اجتماعی، که می‌توان در آینده‌ای نزدیک به تعدیل‌شدنِ آن دل خوش داشت.

از سویی دیگر، اینستاگرام، که عنصری تکمیلی برای دیده‌شدن هنرمندان بود، تبدیل به فضایی بسیار جدی برای پرزنت هنرمندان شده است. آنچه که در این بین جالب توجه است نحوه فعالیت بعضی از هنرمندان است که برای عضوگیری و بالابردن مخاطب، تلاش از راه‌های غیراخلاقی را انتخاب کرده و بی‌توجه به اصول دمکراسی، با جلب‌توجه‌های بی‌پایه، برای رقابت ناصحیح و سوق‌دادن مخاطبان به سمت خود تلاش می‌کند. بی‌اخلاقی مجازی این هنرمندان، نیاز به تشریح بیش از این ندارد.

دفاع از حقوق انسانی برای رفع اتهام، در تمامی جوامع یک حقوق انسانی است، اما در شرایط کنونی و جادوی فضای مجازی، این امکان در راستای سود جستن رسانه‌ایِ بعضی افراد قرار داده شده است و این کار، این مهم را دچار پیچیدگی‌هایی کرده، التهاب و هیجان غیر‌اصولی به جامعه بخشیده است و این خود ‌ـ‌ به‌تنهایی ‌ـ‌ نیاز به آسیب‌شناسی جدی جامعه‌شناسانه دارد. گرچه در ابتدای امر، روانشناسی بالینی ضرورت جدی‌تری برای این قبیل رفتارها می‌طلبد. انتشار تصورات ما از آنچه به دیگران نسبت می‌دهیم و زمانی‌که مدعی چیزی هستیم، عموما تولید و پخش آن در فضای مجازی کار پیچیده‌ای نیست… اما در سالی که گذشت، رفتارهایی در فضای مجازی و ادعاهایی بی‌پایه و عدم فضای موجود برای دفاع از سوی فردِ مقابل، (باز هم پیرو سالیان گذشته) برخی را آزرد. در این رفتار اجتماعی معانی عمیقی است که تأمل بیشتر جامعه هنری برای استفاده بهتر از ابزار را جویا است.

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32389/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84-1395.html/feed 0
پرونده گزارش سال | تصویرگری سال ۹۵ را چگونه گذراند؟ - به قلم مهدی عبداله زادهhttp://tandismag.com/32376/%d8%aa%d8%b5%d9%88%db%8c%d8%b1%da%af%d8%b1%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84-%db%b9%db%b5.html http://tandismag.com/32376/%d8%aa%d8%b5%d9%88%db%8c%d8%b1%da%af%d8%b1%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84-%db%b9%db%b5.html#comments Thu, 30 Mar 2017 05:14:59 +0000 http://tandismag.com/?p=32376 در این مقال بنابر سنتی نیکو، دفتر سال ۹۵ هنر تصویرگری را ورق می‎زنیم تا در کنار هم، خاطره آنچه بر این هنر گذشت را زنده کنیم... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
تصویرگری، سال ۹۵ را چگونه گذراند؟

به قلم مهدی عبداله زاده

در این مقال بنابر سنتی نیکو، دفتر سال ۹۵ هنر تصویرگری را ورق می‎زنیم تا در کنار هم، خاطره آنچه بر این هنر گذشت را زنده کنیم و از خدا بخواهیم که در سال آینده، روزگار برای این هنر و هنرمندان آن، هرچه بهتر از قبل، رقم خورد. در نگاهی کلی، هنر تصویرگری امسال رویدادهای خوب و بدی را پشت سر گذاشت که در اینجا به مهم‌ترین آن‌ها، بدون رعایت ترتیب زمانی می‎پردازم و اگر نکته‎ای از قلم افتاد عذرخواه خواهم بود.

روحشان شاد

شرط ادب و قدرشناسی است که همین ابتدا یادی ‎کنم از درگذشتگان این عرصه و فاتحه‎ای را نثار روان‌شان کنم. غم‎انگیز بود که امسال جامعه تصویرگری، دو بزرگ خود را از دست داد؛ یکی در ایران و دیگری در آمریکا. ابتدا پرویز کلانتری، پس از مدت‎ها بیماری، در روزهای پایانی اردیبهشت، ما را وداع گفت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا روی در نقاب خاک نهاد و دی‌ماه نیز محمدزمان زمانی، که مدت‎ها در آمریکا زندگی می‎کرد، به همکار قدیمی خود پیوست. زمانی از تصویرگران نسل اول ایران و از همکاران پرویز کلانتری و نورالدین زرین‎کلک در مؤسسه انتشارات فرانکلین بود.

در این بین نیز درگذشت محمدرفیع ضیائی از کاریکاتوریست‎های با سابقه و توانمند و توران میرهادی از بنیان‌گذاران شورای کتاب کودک، بر اندوه تصویرگران و جامعه فرهنگ و هنر افزود.

abdolah zade 1  دومین هفته تصویرگری برگزار شد

هنرمندان تصویرگر ۷ تا ۱۴ آبان را مهمانِ خانه هنرمندان بودند. انجمن تصویرگران ایران در این هفته ضمن اینکه پنج نمایشگاه «آثار تصویرگری زنده‌یاد پرویز کلانتری»، «جهان تازه تصویرگری»، «جهان کمیک»، «جهان افسون» و «جهان دیزاین» و چهار نشست تخصصی «کلانتری که تصویرگر بود»، «جهان تازه تصویرگری؛ جهان کمیک»، «جهان تازه تصویرگری؛ جهان افسون» و «جهان تازه تصویرگری؛ جهان دیزاین» را برگزار کرد، خبرهای خوبی را برای تصویرگری داشت.

نشان آبان برای اولین‌بار رونمایی و در چهار بخش به چهار نفر اهدا شد. غلامعلی مکتبی به‌عنوان آشنای تصویرگری، محمدعلی بنی‎اسدی به‌عنوان بزرگ تصویرگری، محمودرضا بهمن‎پور به‌عنوان همگام تصویرگری و غزاله بیگدلو به‌عنوان نام نوی تصویرگری، این نشان را دریافت کردند.

همچنین  ۱۵ آبان را روز تصویرگری اعلام کردند تا از این پس، هفته تصویرگری به‌طور سالانه، در این تاریخ گرامی داشته شود. یک میثاق‎نامه نیز با عنوان «آداب حرفه‎ای، پیمان مشترک» منتشر شد تا یک شاخص حرفه‎ای و اخلاقی برای تصویرگران در مسیر کاری‎شان ترسیم کند.

abdolah zade 2 کتاب سال تصویرگران ۹۵ منتشر شد

سرانجام قطار پنجمین کتاب سال تصویرگران به ایستگاه دی‌ماه ۹۵ رسید و چشم منتظران را روشن کرد. این کتاب با ۳۶۴ صفحه در قطع رحلی‌سلطانی توسط انتشارات پویانما به چاپ رسیده است. آثار این کتاب پس از دریافت آثار تصویرگرانی که در فراخوان آن شرکت کرده بودند، توسط انجمن تصویرگران دریافت و توسط پژمان رحیمی‎زاده، نگین احتسابیان و مهران زمانی انتخاب شدند. مدیریت هنری آن نیز برعهده پژمان رحیمی‎زاده بود.
نخستین سالانه تصویرسازی برگزار شد

گالری شیرین، نخستین سالانه فروش آثار تصویرسازی را در مرداد ماه برگزار کرد و آثار تعدادی از تصویرگران را به نمایش و فروش گذاشت.

دو «زولو»ی سوئیسی در ایران

با همکاری آژانس ادبی کیا و انجمن تصویرگران، در اردیبهشت، ژرمانو و آلبرتین زولو زوج نویسنده و تصویرگر سوئیسی به ایران دعوت شدند که ضمن برگزاری یک نمایشگاه از آثار خانم البرتیمن زولو کارگاهی نیز با حضور این دو مهمان و تعدادی از تصویرگران جوان برگزار شد که حاصل آن برگزاری یک نمایشگاه با عنوان هارمونی در فرهنگسرای ارسباران بود.
ماتیاس آدولفسون سوئدی به ایران آمد

این تصویرگر سوئدی در مهرماه به ایران دعوت شد و پس از برگزاری یک نشست تخصصی و پس از افتتاح نمایشگاه آثار خود با نام «چشم‎انداز» در موزه هنرهای معاصر اصفهان به تهران آمد و یک‌روز پس از برگزاری نشست نقد و بررسی آثارش در خانه هنرمندان، نمایشگاه دیگری از آثار خود را با نام «پرسپکتیو» در این خانه افتتاح و یک کارگاه دو روزه را نیز در انجمن تصویرگران ایران برگزار کرد.

عصرانه در رُم؛ دیدار با سیمونه رئا و آریانا وایرو

از آنجای که ایتالیا در سال آینده مهمان ویژه سی‌امین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران است، برای تبادلات فرهنگی بیشتر بین ایران و ایتالیا، سیمونه رئا و آریانا وایرو، دو تصویرگر ایتالیایی توسط مؤسسه نمایشگاه‎های فرهنگی به ایران دعوت شدند. این دو تصویرگر بهمن‌ماه به ایران آمدند و ابتدا با سفر به آبادان، ضمن برگزاری کارگاهی یک‌روزه، نمایشگاه کتاب استان خوزستان را افتتاح کردند و سپس در تهران، کارگاه دو روزه‎ای را که توسط انجمن تصویرگران ایران ترتیب داده شده بود، اداره کردند.

حضور ماریت تورنکویست در همایش «با من بخوان»

این تصویرگر هلندی ‌ـ‌ سوئدی نیز در آبان به ایران آمد تا در همایش «با من بخوان» در زمینه «موضوع‌های بزرگ برای انسان‌های کوچک» سخنرانی کند. دو جلد از کتاب‎های این هنرمند توسط انتشارات مؤسسه تاریخ ادبیات کودکان منتشر شده است.

abdolah zade 3 آثار مثقالی در نمایشگاه پنجاهمین سالگرد جایزه اندرسون

تصویرگری‌های فرشید مثقالی در میان آثار برندگانِ پنجاه‌سال جایزه‌ هانس کریستین اندرسون قرار گرفت. این نمایشگاه به مدت دو ماه از ۲۹ تیر تا ۳۰ شهریور ۹۵ (۱۹ جولای تا ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۶) در شهر تایپه کشور تایوان برگزار شد و آثاری از کتاب‌ها‌ی «ماهی سیاه کوچولو»، «تو را من چشم در راهم»، «شهر ماران»، «من و خارپشت و عروسکم»، «جمشیدشاه»، «آرش کمان‌گیر»، «مازن» و «پسرک چشم‌آبی و قهرمان» این هنرمند، در آن حضور داشت.
برگزیدگان دومین سالانه هنر طراحی کتاب ایران معرفی شدند

دی‌ماه بود که مراسم پایانی دومین سالانه هنر طراحی کتاب ایران برگزار شد و رضا دالوند در گروه پیکره کتاب، در بخش کتاب‌های تصویری گروه سنی خردسال و کودک با کتاب «خانه‌ام کجاست؟» از کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزیده شد و نشان شیرازه را دریافت کرد و مری یکتافر با کتاب «اژدهای عینکی کله‌اره‌ای» از شرکت انتشارات علمی و فرهنگی و سمانه قاسمی با کتاب «خو‌شمزه می‌خواهد» از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شایسته تقدیر شدند.

در گروه اجزای کتاب نیز در بخش «طراحی جلد گروه سنی نوجوان» امیر مفتون طراح و تصویرگر جلدهای سه‌گانه «مجموعه گنجینه حکیمی»، از انتشارات به‌نشر برگزیده شد.

فرشته نجفی برگزیده جشنواره شارجه شد

فرشته نجفی با کتاب «گلابتون و اسب سفید» از انتشارات نظر، موفق به دریافت این جایزه با نام Honorable mention prize شده است. در این دوره از جشنواره شارجه ۸۶ تصویرگر به دور نهایی و نمایشگاه راه یافتند که از ایران، ۱۴ تصویرگر شامل امیر علائی، حمیده خسرویان، رضا دالوند، ژیلا هدائی، سارا خرامان، شهره امیراحمدی، عادل برازنده، فاطمه خسرویان، محمد بررنگی، مریم حسن‎نژاد، ملیحه عینعلی، مهشید راقمی و نرگس محمدی به همراه فرشته نجفی در میان آن‌ها حضور دارند.

همچنین کتاب او با نام «این کتاب را باز نکن» از ناشری اماراتی نیز در لیست افتخارات ۲۰۱۶ IBBYY قرار گرفت. در این لیست علاوه بر او، مانلی منوچهری با کتاب «زال و سیمرغ»، مرجان فولادوند با کتاب «آرش، حکایت تیر انداختن مرد قصه‌گو» و فرزاد فربد با کتاب «مترسک و خدمتکارش» نیز حضور دارند.

امیر شعبانیپور جزیره سبز نامی را برد

امیر شعبانی‎پور جایزه جزیره سبز (جایزه سوم) سومین دوره مسابقه نامی ۲۰۱۷ را برد و محمد بررنگی، رضا دالوند (با دو اثر)، مجید فخارزواره، ریحانه کاشانیان، راشین خیریه، فرشته نجفی، فاطمه نخعی، پگاه درخشان‎رکنی، نوشین صفاخو و مجید ذاکری نیز به نمایشگاه راه‎یافتند. در میان هیئت داوران بین‎المللی هفت‌نفره این مسابقه، زهره قائینی از ایران نیز حضور داشت.

نمایشگاه نامی از اول می ۲۰۱۷ برابر با ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۶ در جزیره نامی کره جنوبی برگزار خواهد شد.

چهار تصویرگر ایرانی در نمایشگاه بلونیا ۲۰۱۷

فرشید شفیعی، نرگس محمدی و حسن عامه‎کن و راشین خیریه به نمایشگاه بلونیا ۲۰۱۷، که آثار ۷۵ تصویرگر از سراسر جهان را به نمایش خواهد گذاشت، راه یافتند. پنجاه و چهارمین نمایشگاه بلونیا با شعار «محیطی طبیعی برای محتوای کودکان» ۳ تا ۶ آوریل ۲۰۱۷ برابر با ۱۴ تا ۱۷ فروردین ۱۳۹۶ در شهر بلونیای ایتالیا برگزار خواهد شد.

mehdi abdolah zade 4 در اختتامیه سومین مسابقه خلق کتاب تصویری راهیان بلونیا معرفی شدند

در این مراسم هیئت داوران کتاب «تو یک جهانگردی» نوشته شهرزاد شهرجردی و با تصویرگری غزل فتح‎الهی را به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی کردند. این دو نفر ضمن دریافت لوح تقدیر، از سوی مؤسسه نمایشگاه‎های فرهنگی ایران به نمایشگاه بلونیا ۲۰۱۷ سفر خواهند کرد.

هیئت داوران همچنین کتاب «راز کوچولو» با نویسندگی و تصویرگری مهسا هدایتی و کتاب «اتفاق آبی» با تصویرگری علی‎اصغر ماتک را به‌عنوان نفرات دوم برگزیدند که علاوه بر دریافت لوح تقدیر، مؤسسه نمایشگاه‎های فرهنگی ایران بلیت رفت و برگشت آن‌ها را برای سفر به بلونیا برعهده خواهد گرفت.

همچنین کتاب «آخه مامانم منو خیلی دوست داره» با نویسندگی و تصویرگری گلریز گرگانی، کتاب «اینجا چه کسی سلطان است» با نویسندگی و تصویرگری محسن محمدمیرزایی و کتاب «تاج به سر کلا به سر» نوشته سمیرا آرامی و با تصویرگری زهرا محمدنژاد از سوی هیئت داوران شایسته تقدیر دانسته شدند.

اعضای هیئت داوران این مسابقه شامل فریدون عموزاده‎خلیلی (نویسنده)، علی‎اصغر سیدآبادی (نویسنده)، کیانوش غریب‎پور (تصویرگر)، علی خدایی (تصویرگر) و هدا حدادی (تصویرگر) بود.

چهار ایرانی برگزیده مسابقه فرفره طلایی ۲۰۱۶ شدند

فاطمه نخعی برنده جایزه بزرگ نمایشگاه کتاب کودک شانگهای چین شد. همچنین علی قربانی‎مقدم و بنفشه عرفانیان جایزه تشویقی و مهشید راقمی جایزه ناشران را از آن خود کردند. همچنین رسول احمدی، نوشین خائفی اشکزاری، نسیم آزادی، آیلین بهمنی‌پور، راحیل براتی، محمد بررنگی، غزاله بیگدلو، نجوا عرفانی، گلریز گرگانی، ناهید کاظمی، مهسا هدایتی، هما خسروانی، سمیرا کولیوند، آزاده مدنی، نجلا مهدوی‎اشرف، ستاره معتضدی، فائزه نظری، مژده شکری و مریم طبیبی نیز به کاتالوگ نمایشگاه راه‎یافتند.

هفت تصویرگر ایرانی در نمایشگاه پاندای طلایی

محمد باباکوهی، معصومه اعتبارزاده، مهرناز شاکرین، ملیحه پسندیده، رحیم بغل اصغری باغمیشه، فائزه جعفری ورزنه و فخرالدین دوست‎محمد توانستند به چهارمین مسابقه بین‎المللی کارتون و تصویرسازی پاندای طلایی چین ۲۰۱۶، راه پیدا کنند.

چهار ایرانی در میان برگزیدگان جشنواره گاو ۲۰۱۶

فاطمه خسرویان، الهام عطایی‎آذر و احسان بهمنی در بخش تصویرگری و حسن کریم‎زاده در بخش طراحی کتاب به‌عنوان برگزیدگان جشنواره معرفی شدند. شش داور این دوره که محمد افشار، طراح گرافیک، نیز در میان آن‌ها بود در دو بخش تصویرسازی و طراحی کتاب از میان ۷۰۰ اثر ارسالی از ۲۲ کشور، در هر بخش ۱۰ هنرمند برتر و در مجموع ۲۰ هنرمند را انتخاب کردند.

نمایشگاه این جشنواره از ۲۸ اکتبر تا ۸ نوامبر ۲۰۱۶ (۷ تا ۱۸ آبان ۹۵) در شهر «دنپیرو»ی اکراین برگزار شد.

انارستان + اَردبِرلَند؛ نمایشگاه تصویرگران ایرانی

انارستان + اَردبِرلَند، نمایشگاهی بود که ۱۲ آگوست تا ۶ سپتامبر برابر با ۲۲ مرداد تا ۱۶ شهریور، با نمایشگاه‌گردانی تام آیگن هوفه تصویرگر آلمانی و با آثاری از ۱۶ تصویرگر ایرانی و ۱۶ تصویرگر آلمان در شهر برلین برگزار شد.

نگین احتسابیان، عطیه بزرگ سهرابی، علی بوذری، هدا حدادی، راشین خیریه، مرتضی زاهدی، امیر شعبانی‎پور، فرشید شفیعی، نوشین صفاخو، میترا عبداللهی، علیرضا گلدوزیان، نرگس محمدی، رضا مکتبی، عاطفه ملکی‎جو، حسن موسوی و فرشته نجفی تصویرگران ایرانی این نمایشگاه و یوهان بنز، کلاوس اِنزیکات، کاترین اشتانگل، یوهانس لاشترُئر، ولف اِرلبروخ، اوا موگِنتالِر، تام آیگن هوفه، آنه‌ـ‌کاترین بل، هنینگ واگِنبرت، آندریاس تُپفِر، نادیا بوده، آنیکا زیمز، اَتَک، آنیا چِپِتز، ینز بُنکه و الاف هایک تصویرگران آلمانی این نمایشگاه بودند.

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32376/%d8%aa%d8%b5%d9%88%db%8c%d8%b1%da%af%d8%b1%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84-%db%b9%db%b5.html/feed 0
پرونده گزارش سال | صنفی یا فرهنگی - به قلم نعمت لاله‌ایhttp://tandismag.com/32384/%d8%b5%d9%86%d9%81%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%81%d8%b1%d9%87%d9%86%da%af%db%8c.html http://tandismag.com/32384/%d8%b5%d9%86%d9%81%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%81%d8%b1%d9%87%d9%86%da%af%db%8c.html#comments Wed, 29 Mar 2017 05:00:40 +0000 http://tandismag.com/?p=32384 به قلم نعمت لاله ای   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
صنفی یا فرهنگی؟

به قلم نعمت لاله ای

از وقایع خوشایندی که در سال ۹۵ روی داد، ایستادگی اعضای هیئت‌مدیره انجمن هنرمندان نقاش ایران، در مقابل پیشنهاد صنفی‌شدن آن بود.

بعد از تجمع قانونی مقابل موزۀ هنرهای معاصر، برای عدم ارسال آثار موزه برای نمایش در خارج از کشور، سایر انجمن‌ها خواستار برگزاری جلسه‌ای شدند تا در مورد پاره‌ای مسائل این‌چنینی اتفاق‌نظر حاصل کنند. انجمنی، که همیشه سر بزنگاه از همراهی‌کردن با سایر انجمن‌ها پرهیز کرده است، توسط یکی از اعضایش رهنمود داد که بهتر است انجمن تغییر ماهیت بدهد و صنفی بشود و همگام با انجمن‌های دیگر ‌ـ‌ که آن‌ها هم باید صنفی شوند ‌ـ‌ اتحادیه‌ای تشکیل دهد تا در جایگاهی قرار گیرد که طرف مشورت دولت باشد. انجمن ما از پذیرش این پیشنهاد سر باز زد.

nemat lalei 1
برگزاری مجامع عمومی تنها گردهمایی انجمن ها برای دیدار و گفتگو با یکدیگر

خب این اتفاقِ بسیار خوب و خجسته‌ای بود. اما از طرف دیگر شاهد هستیم که بعضی از دوستان، از ابتدای تأسیس انجمن تا همین سال ۹۵، تأکید داشتند که انجمن مکلف است به دنبال حقوق صنفی نقاشان باشد… و باید ارکان فعالیت خود را در جهت رفاه اعضا بنا کند. حتی یکی از دوستان نقاش در پایان سخنانش در یکی از جلسات انجمن گفت وقتی می‌گوییم انجمن، یعنی بیمه‌شدن نقاش و چه و چه و چه. دیگر دوستان هم مدارِ صحبت‌شان همین مسائل تأمین‌اجتماعی بود. خوشبختانه رئیس انجمن در پاسخ گفت: انجمن ما فرهنگی ا‌ست و فرهنگی هم می‌ماند و اگر قرار است غیر از این باشد، بروید خودتان انجمنی صنفی تشکیل بدهید. به گفتۀ حافظ:
آنکه فکرش گره از کار جهان بگشاید
گو درین نکته بفرما نظری بهتر ازین.

nemat lalei 2
انجمن هنرمندان نقاش ایران چهار نمایشگاه برای اعضای زیر چهل سال خود در خانه هنرمندان برگزار کرده است

سال‌هاست رهنموددهندگان حرفه‌ای و ناصحان همیشگی، صنفی‌شدن انجمن را به گوش همه خوانده‌اند و کماکان می‌خوانند؛ اما با کمی دقت می‌توان دید که قواعد مربوط به صنف و اصناف آن‌چنان نیست که بتوان تعبیر دلخواهی از آن داشت. مثلا بر طبق مواد آیین‌نامۀ اجرایی قانون نظام صنفی نمی‌شود با پیوند چند صنف، اتحادیه تشکیل داد و تشکیل اتحادیه، مطابق فصل سوم قانون نظام صنفی، ماده ۲۱، تبصرۀ ۲، برای تشکیل اتحادیه حد نصابی برای اصناف قائل شده است به این شرح:
در تهران ۳۰۰ واحد صنفی می‌توانند اتحادیه تشکیل دهند و در شهرستان‌های با جمعیت بیش از دو میلیون نفر، هر ۲۰۰ واحد صنفی می‌توانند یک اتحادیه تشکیل بدهند و… سوای این، در فصل اول همان نظام‌نامه، در مادۀ ۲، فرد صنفی چنین تعریف می‌شود: «هر شخص حقیقی یا حقوقی که در یکی از فعالیت‌های صنفی اعم از تولید، تبدیل، خرید، فروش، توزیع، خدمات و خدمات‌فنی سرمایه‌گذاری کند و به‌عنوان پیشه‌ور و صاحب‌حرفه و شغل آزاد، خواه به‌شخصه یا با مباشرت دیگران محل کسبی دایر یا وسیله کسبی فراهم آورد و تمام یا قسمتی از کالا، محصول یا خدمات خود را به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم و به‌صورت کلی یا جزئی به مصرف‌کننده عرضه دارد، فرد صنفی شناخته می‌شود».
آیا می‌توان مصادیق این تعریف را در هنرمندان (به خاطر نوع فعالیت‌شان) و ادیبان و شعرا پیدا کرد؟ و دیگر اینکه در مادۀ ۳ فصل اول قانون نظام صنفی، واحد صنفی چنین تعریف شده است: «هر واحد اقتصادی که فعالیت آن در محل ثابت یا وسیلۀ سیار باشد و توسط فرد یا افراد صنفی، با اخذ پروانۀ کسب دایر شده باشد، واحد صنفی شناخته می‌شود».

سخن را کوتاه کنم… انجمن هنرمندان نقاش ایران، انجمنی فرهنگی‌ است و بر پایۀ ماهیت کاری‌اش قانون‌مندی‌های خاص خود را دارد و نمی‌تواند صنفی بشود. به‌همین‌دلیل، مخالفت قاطع هیئت‌رئیسه انجمن با صنفی‌شدن آن در سال ۹۵، بسیار مسرت‌بخش بود.

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32384/%d8%b5%d9%86%d9%81%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%81%d8%b1%d9%87%d9%86%da%af%db%8c.html/feed 0
پرونده گزارش سال | ممارست و مداومت در هنر مجسمه سازی - به قلم سید مجتبی موسویhttp://tandismag.com/32387/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%b3%d9%85%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c.html http://tandismag.com/32387/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%b3%d9%85%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c.html#comments Tue, 28 Mar 2017 09:08:05 +0000 http://tandismag.com/?p=32387 به قلم سید مجتبی موسوی دانشکده هنرهای زیبا پس از انقلاب و از سال ۱۳۷۱، در رشته مجسمه‌سازی به پذیرش دانشجو اقدام کرد. ما ورودی سال ۷۵ بودیم. با وجود گذشت چهار سال از پذیرش دانشجو تا آن سال، هنوز بحث بر سر ماندن یا نماندن رشته مجسمه‌سازی، موضوعِ روز بود و هرازگاهی اخباری در مورد تعطیلی احتمالی این رشته می‌شنیدیم... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
ممارست و مداومت در هنر مجسمه‌سازی

به قلم سید مجتبی موسوی

دانشکده هنرهای زیبا پس از انقلاب و از سال ۱۳۷۱، در رشته مجسمه‌سازی به پذیرش دانشجو اقدام کرد. ما ورودی سال ۷۵ بودیم. با وجود گذشت چهار سال از پذیرش دانشجو تا آن سال، هنوز بحث بر سر ماندن یا نماندن رشته مجسمه‌سازی، موضوعِ روز بود و هرازگاهی اخباری در مورد تعطیلی احتمالی این رشته می‌شنیدیم که همه گروه مجسمه‌سازی، اعم از استاد و دانشجو را نگران می‌کرد.

بیشترین بحث بر سر حرمت شرعی این رشته بود و طبیعتا موضوع ساخت مجسمه‌های رئال، که به‌عنوان نگرانی برخی مذهبیون مطرح می‌شد، علت اصلی این شایعات و بحث‌ها بود. به‌همین‌دلیل به جز درس نقش‌برجسته، در هیچ درس دیگری آموزش مجسمه‌سازی فیگوراتیو وجود نداشت. گاهی هم اگر کسی از سر علاقه شخصی می‌خواست مجسمه رئال ‌ـ‌ حتی در حد پرتره بسازد ‌ـ‌ خودش را در انتهای آتلیه مخفی می‌کرد تا مبادا کسی از مقابل در کارگاه عبورکند یا وارد کارگاه شود و این عمل وقیحانه را ببیند و گزارش ببرد و آن‌وقت اتفاقی که همه از آن بیم داشتند، بیافتد و تمام تلاش اساتید و گروه و دانشکده برای بازگشایی این رشته از بین برود و ‌ـ‌ به قولی ‌ـ‌ رشته‌ها پنبه شود.mojtaba mousavi

البته این موضوع هم فقط شامل آن‌دسته از دانشجویانی بود که به ماجراجویی علاقه داشتند یا سفارشی از بیرون گرفته بودند و یا علاقه وافری به ساخت مجسمه رئال داشتند، وگرنه اکثریت دانشجویان ‌ـ‌ مثل من ‌ـ‌ ماجراجو نبودند ‌و بیشتر سعی می‌کردند همه جوانب احتیاط را رعایت کنند تا رشته‌ای که به‌سختی و پس ازگذشتن از سد محکم کنکور واردش شده بودند، با خطر انحلال مواجه نشود و خوشبختانه نشد.

اما نقل این خاطره از آن جهت بود تا ضمن ثبت بخش کوچکی از تاریخ مجسمه‌سازی کشور، به برخی از هنرمندان و هنردوستان یادآوری کنم که پیشرفت در هر زمینه‌ای نیاز به ممارست و مهم‌تر از آن، مداومت دارد؛ چه در یادگیری و آموزش و چه در ترتیب دادن رخدادهایی که به تثبیت و ترویج آن کمک می‌کند.

نظیر این‌گونه رخدادهای سال‌های اخیر، در مجسمه‌سازی ما کم نبوده است. حتی در شرایطی که انجمن مجسمه‌سازان برای برگزاری بینال مجسمه‌سازی تهران با وزارت ارشاد به توافق نرسیده و بینال با وقفه مواجه شد. رویدادهای زیادی در مجسمه‌سازی کشور وجود داشته که فضای مجسمه‌سازی ما را فعال و پرشور و نشاط نگاه داشته است. چیزی که بیش از هر چیز برای بقا و کسب تجربه برای هنرمندان جوان مجسمه‌ساز، ضروری بوده و طبیعتا به اقتصاد هنر مجسمه‌سازی و معیشت هنرمندان مجسمه‌ساز نیز کمک کرده است.

بی‌راه نیست اگر از فعالیت‌های مستمر سازمان زیباسازی شهر تهران را ‌ـ‌ به‌عنوان ارگان پیشرو در امر هنرهای شهری، به‌ویژه مجسمه‌سازی شهری درکنار دیوارنگاری ‌ـ‌ الگوساز و جریان‌ساز در سطح کشور یاد کنیم.

این سازمان به‌طور مشخص درکنار رویدادهای فراوان مجسمه‌سازی، اعم از دوسالانه‌ها و سمپوزیوم‌ها و فراخوان‌ها، از سال ۱۳۸۹ سمپوزیومی را مختصِّ ساخت پرتره، راه‌اندازی نمود. این سمپوزیوم که در ایام هفته دفاع‌مقدس آن سال و سپس هم‌زمان با سال‌روز آزادسازی خرمشهر و یک‌بار دیگر در سال ۹۴ برای بزرگداشت شهدای ارجمند میهن برگزار شد، هم در جذب هنرمندان مجسمه‌ساز توفیق داشت و هم درجلب نظر و رضایت مدیران ومسئولان و رجال مذهبی. به‌همین واسطه قابلیت این رشته هنری و نیز توانمندی هنرمندان مجسمه‌ساز برای پرداختن به موضوعات ارزشی و نیازهای کشور درخصوص تجلیل و ارج‌گذاری به شخصیت‌های ارزشمند کشور محرز شد که شاید چندان توجهی به آن نمی‌شد یا دست‌کم جدی گرفته نمی‌شد.

تجربه یادشده، در سال ۹۵ هم تکرار شد. بر پایه این تجربه سمپوزیومی تعریف و برنامه‌ریزی شد که اختصاص به مفاخر فرهنگی کشور داشت، سمپوزیوم مجسمه‌سازی مفاخرکشور. اولین دوره این سمپوزیوم به شاعران معاصر کشور اختصاص یافت. حضور ۱۵ هنرمند مجسمه‌ساز و ساخت ۱۵ سردیس از ۱۵ شاعر گران‌قدر کشور در محل انجمن شاعران ایران. شاید نسل جوان برگزاری این‌گونه اتفاقات در مجسمه‌سازی امروز ما را امری عادی قلمدادکنند، اما یادآوری خاطره بالا می‌تواند اهمیت موضوع را نشان دهد.

این موضوع زمانی اهمتیش بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم چنین رخدادی در برخی از شهرهای دیگر کشور هم برگزار شده است. سمپوزیوم ساخت پرتره شهدا در اصفهان، سمپوزیوم ساخت پرتره شهدا در کاشان، سمپوزیوم مجسمه‌سازی شهدا و مفاخر در اراک. اخیرا هم صحبت‌هایی برای برگزاری این رویداد در یزد مطرح شده بود. وقتی بدانیم که شهرهایی که نام بردم همه از مذهبی‌ترین و مقیّدترین شهرهای مذهبی کشور هستند که با توجه به ویژگی‌های ماهوی هنر مجسمه‌سازی  به منظور ارج‌گذاری وتجلیل از ارزش‌های ملی، مذهبی و معنوی به‌جای تعصبات از قابلیت‌های این هنر استفاده می‌کنند.

از نظر من این یکی از دستاوردهایی که نه‌تنها موفقیت در عرصه هنرهای تجسمی کشور به‌‌حساب می‌آید بلکه پیشرفت در ترسیم افق‌های فرهنگی و هنری کشور نیز هست و جز این نیست که این پیشرفت را مدیران فهیم در جایگاه‌های مختلف با استفاده از ظرفیت‌های هنری و شریک ساختن هنرمندان کشور رقم می‌زنند.

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32387/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%b3%d9%85%d9%87-%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c.html/feed 0
پرونده گزارش سال | شهرام انتخابی - در جست و جوhttp://tandismag.com/32382/%d8%b4%d9%87%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c.html http://tandismag.com/32382/%d8%b4%d9%87%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c.html#comments Mon, 27 Mar 2017 05:14:00 +0000 http://tandismag.com/?p=32382 در جست و جو با وجود هیاهوی امروزی بودن، منکر این حقیقت نمی‌توان بود که هنر معاصر نتوانسته است هنوز جایگزین سنت و فرهنگ بومی شود... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
در جست و جو

به قلم شهرام انتخابی

از شروع نمایشگاه‌های انفرادی سالانه‌ام درتهران مدت زیادی نمی‌گذرد. آن زمان تعداد اندکی گالری وجود داشت که به‌صورت جدی در حوزه هنر معاصر کار می‌کردند. اکثر این فعالیت‌ها نیمه‌مخفیانه بود.

در این محوطه‌های پراکنده و مخفی، با اشتیاق شاهد رویداد‌های تک‌و‌توکی بودم که خوشحال‌کننده بود. این دیدگاه جدید و قابل‌لمس، جذابیت آن را داشت که می‌توانست، شکوفای رویدادهای هنری جدیدی باشد. این اتفاقات می‌توانستند بازگو‌کننده تحولات فرهنگی جدیدی باشد که با یک زبان بین‌المللی به استتیک و موضوعاتی که خارج از مرز، کلا به‌عنوان «هنر معاصر ایران» یا «هنرِ کشورهای اسلامی» تبلیغ می‌شد، برابری کند. این آثار را می‌توانست هنری خواند که ریشه‌ها ودست‌خط‌هایش به تاریخ کوتاهی کمتر از ۵۰ سال برمی‌گشت. هنر رسمی شناخته شده در ایران، هنری بود بر اساس تقلید یا واکنش به شیوه‌های متداول در کشورهای غربی، به‌علاوه عناصر سنتی و تزئینی.

shahram entekgabi 2
نمایشگاه لیلی متین دفتری در گالری امکان

 

با گذشت زمان، این درهم‌پیچیدگی همچنان ادامه دارد: حاکمیت سنت و فرهنگ خاص جغرافیایی در داخل کشور که منعکس‌کننده تلاش‌های فرهنگی در حوزه معاصر در خارج از کشور است. با باز شدن هر گالری جدید، برای مدت کوتاهی، شعارهای تغییر و تحول در تمام شهر پخش می‌شود. نشانه‌های هنر معاصر با تمام نقدها و جنبه‌های منفی‌اش در همه‌جا ریشه می‌دواند و با هر قدم، مدعی پیشرفت است. در‌حالی‌که علی‌رغم ذات طبیعی‌اش به ‌ای درگیری با سنت، درگیر آن است. هنر معاصر در ایران به دلایل مشخصی، از جمله تحریم اقتصادی، محدودیت دسترسی به اطلاعات روز، عدم مطالعه نقدهای هنری و روبه‌رو شدن با جنبش‌های هنر معاصر به‌طور کلی، دور از سنتی جهانی است که می‌توان آن را هنر معاصر نامید.

اکنون آن تعداد گالری‌های انگشت‌شمار و پراکنده ۱۰ سال پیش، ده‌ها برابر شده و منطقه‌ای از تهران را تصرف کرده است. به‌طور کلی می‌توان این پدیده را صنعت و مرکز خریدی خواند و از «اعیان‌سازی محله» صحبت کرد. پچ‌پچ هنری و جلسات پروجکت ساختن دور میزهای کافه‌تریاهای شیک، در این کوچه پس کوچه‌ها شنیدنی است. عصر هر جمعه گروه‌هایی با گران‌ترین لباس‌های به‌روز، با عجله از یک مکان به مکان دیگر می‌روند. سلام‌علیک‌های خلاصه در خیابان، دقیقا همان برخوردی است که آن‌ها با تابلوهای گران‌قیمتی که روی دیوارها نصب‌شده دارند. برخی در جست‌وجوی فضایی خالی مابین تابلوهای آویزان، به امیدِ داشتن چند مترمربع دیوار برای ارائه خود هستد. این جمعیت هنری با آراستگی و آرایشی که حتی در نیویورک و برلین و پاریس کمتر می‌بینیم، در واقعیت همان توریست‌هایی هستند که برای مدت کوتاهی در این محله‌های قدیمی با سرنشینان قدیمی و دکان‌های قدیمی‌شان، سرک می‌کشند و به‌شدتِ سرسام‌آوری، هویت مناطق شهری را عوض می‌کنند.

shahram entekgabi 1
نمایشگاه رضا عابدینی در گالری آب انبار

با وجود هیاهوی امروزی بودن، منکر این حقیقت نمی‌توان بود که هنر معاصر نتوانسته است هنوز جایگزین سنت و فرهنگ بومی شود. شکایت و گله از نبودن امکانات برای روبه‌رو شدن و تجربه‌کردن هنر معاصر را می‌توان همه‌جا شنید. هنوز هم من جسته و گریخته، با آثار و مکانی روبه‌رو می‌شوم که امیدوارم بتوانند ریشه بگستراند و تحولات مثبتی برای جامعه‌ای تشنه، در آرزوی پیشرفت و گسترش فرهنگی، با خود بیاورد. و عطش خود را با هنری تازه سیراب کند.

تصور می‌کنم که اگر بخواهیم تمام ایده‌های انجام‌نشده و قدرت هنری هزاران هنرمند جوان را، که هر روز به تعداد آن اضافه می‌شود، در تهران نمایش دهیم، در هر خیابانی به چند گالری احتیاج داریم و هویت شهری را از بین می‌بریم.

چیزی که اینجا می‌ماند و باید راجع به این جدی فکر کرد، ضرورت توجه و تقویت مدیریت و برنامه‌گذاری نوینی برای اهداف اقتصادی و اجتماعی هنر و جامعه هنری است. بدون درنظر گرفتن اینکه استفاده‌کردن از این پتانسیل دست‌نخورده و این ایده‌های خفته هزاران هنرمند می‌تواند ما را از یک خواب آلودگی به بیداری واقعیت هنر معاصر برساند.

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

 

 

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32382/%d8%b4%d9%87%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c.html/feed 0
پرونده گزارش سال | برش هایی از یک سال تجسمی - به قلم علی فرامرزیhttp://tandismag.com/32380/%db%8c%da%a9-%d8%b3%d8%a7%d9%84-%d8%aa%d8%ac%d8%b3%d9%85%db%8c.html http://tandismag.com/32380/%db%8c%da%a9-%d8%b3%d8%a7%d9%84-%d8%aa%d8%ac%d8%b3%d9%85%db%8c.html#comments Sun, 26 Mar 2017 05:00:11 +0000 http://tandismag.com/?p=32380 بررسی ۷ رویداد مهم تجسمی در یک سال گذشته   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سایت تندیس نویسنده مجله به قلم علی فرامرزی
برش‌هایی از یک سال تجسمی

۱‌ـ‌ مهم‌ترین رویداد سیاسی در سطح کشور ‌ـ‌ که دامنه آن به حوزه فرهنگ نیز کشیده شد ‌ـ‌ موضوع «انتخابات مجلس» بود. انتخابات این دوره مجلس، به‌دلیل ویژگی خاصی‌ای که داشت و نقشِ بارزی که جامعه فرهنگی و هنرمندان، در به‌صحنه‌آوردن و تشویق مردم به مشارکت در آن و رأی دادن به نمایندگان مورد تاییدشان بازی کردند، خودبه‌خود توقعات و انتظاراتی را در بین اصحاب فرهنگ ایجاد کرد؛ توقعاتی که نمود خود را در موضوع مشارکت و ثبت‌نام نمایندگان در کمسیون فرهنگی نشان داد. به این علت که تعداد متقاضیان این کمسیون نسبت به دیگر کمسیون‌ها بسیار اندک بود و این مسئله، نمی‌توانست با مشارکت و همکاری رسانه‌ها، هنرمندان و صاحبان‌قلم ‌ـ‌ که در مجموع، لایه فرهنگی اجتماع را تشکیل می‌دهند ‌ـ‌ تناسبی داشته باشد. درنتیجه به بحث‌های داغی در روزنامه‌ها دامن زد که خودنشان‌دهنده وقوف جامعه فرهنگی و هنری برحقوق اجتماعی و مطالبه‌گری‌شان است.

۲‌ـ‌ بحث حراج‌ها و نقش آن‌ها در «اقتصاد هنر» از سال هشتاد و سه ‌ـ‌ که اولین اکسپوی تهران برگزار و باعث شد تجسمیِ ما، راه به حراج‌های منطقه پیداکند و متعاقب آن در داخل نیز حراج‌های داخلی کلید بخورد و ما بتوانیم در یک‌سال چندین حراج و بازار فروش با شکل‌ها و عنوان‌های مختلف داشته باشیم ‌ـ‌ ازجمله مسائل مهم و قابل‌بحث و تحلیلی است که به عنوان یک رویداد سالانه، نمی‌توان بی‌تفاوت ازکنارش رد شد.ali faramarz 2i

تاکنون درباره تاثیرات مثبت و منفیِ حراج‌ها و احتمالا کاستی‌ها و موفقیت‌هایش، گفت‌وگو‌ها گفته و نوشته شده است، اما می‌طلبد که بیشتر به آن پرداخته شود. بی شک در شرایط سخت اقتصادی‌ای که در آن قرار داریم، پیش‌بردن یک حرکت اقتصادی نه کاری‌ست چندان ساده و ممتنع و نه می‌تواند به گونه‌ای که در شرایط رونق اقتصادی از آن می‌توان انتظار داشت، پیش رود.

۳‌ـ‌ نبود «بینال» در سال‌های گذشته، مسئله‌ای است که همچنان دامن‌گیر نقاشی ما، به‌عنوان یک حرکت ملی، شده و می‌رود که به یک بیماری مزمن و حاد تبدیل شود.

ایده‌‌آل‌ترین شکل برگزاری یک بینال موفق، آن است که بخش خصوصی برگزارکننده تمام مراحل ‌ـ‌ از برنامه‌ریزی تا اجرای آن‌ ‌ـ‌ باشد؛ همان‌طور که دیده شده، در کشورهایی که انجمن‌ها و بخش‌خصوصیِ باتجربه و قوی دارند، این امور شکل‌گرفته و به نتیجه می‌رسد.

چنین به‌نظرمی‌رسدکه در ایران، نه انجمن نقاشانش تواناییِ مدیریتیِ کافی و وافی برای برپاکردن برنامه‌هایی با این سطح را دارد، نه امکاناتِ اقتصادیِ موجود، رفتن به سمت حرکتی مستقل را به آن می‌دهد. طبیعی است که در چنین شرایطی اگر در بخش دولتی، اراده لازم برای برگزاری یک بینال سالم، فراگیر، آبرومند و منصفانه باشد، با همکاری بخش خصوصی و انجمن مربوطه و مشاوره با افراد صاحب‌عقیده در این مورد، این مهم انجام شود.

۴‌ـ‌ از دیگر اتفاقات سال گذشته ‌ـ‌ که بحث‌ها و اعتراضاتی را در صحنه هنرهای تجسمیِ ما به‌دنبال داشت ‌ـ‌ دعوتِ جناب رئیس‌جمهور از هنرمندان عرصه‌های مختلف، در هفته دولت، بود. آنچه این اتفاق را به عاملی انتقادی در صحنه تجسمی ما تبدیل کرد، تعداد بسیار کم نقاشان به نسبت هنرمندان و بازیگران سینما و تئاتر و… و نبود وقت برای صحبت‌کردن نماینده نقاشان بود.

این عدم تناسب به‌قدری چشمگیر بود که بعضی از نقاشان حاضر در آن دعوت هم در اعتراض به چنین تبعیضی در رسانه‌ها مطلب نوشته یا گفت‌وگو کردند.

۵‌ـ‌ نمی‌توان از اتفاقات سال گذشته حوزه تجسمی نوشت و از مرگ پرویز کلانتری نگفت. ازدست‌رفتن مردی که نه‌تنها چهره‌ای ماندگار در زمینه نقاشی بود، که با شخصیت چندوجهی و متکثری که داشت، توانسته بود تاثیری بیش از یک نقاش مهم و مطرح در سپهر فرهنگی ما داشته باشد.ali faramarz 3

باید اعتراف کنم الگو و مشوقِ من برای نوشتن، درکنار نقاشی، پرویزکلانتری بود. مردی که در نوشتن نیز نگاه و سبک ویژه خود را داشت، حتی گاهی نوشته‌ها و داستان‌های کوتاهش در سطح نویسندگان حرفه‌ای مطرح می‌شد.

کلانتری زمانی‌که کتاب‌های درسی را تصویرگری کرد و یا درکانون‌پرورش‌فکری برای کودکان و نوجوانان، هم نوشت و هم نقاشی کشید ‌ـ‌ با شیرین‌زبانی‌ها و شیرین‌کاری‌هایش ‌ـ‌ بر نسلی تاثیر گذاشت و نگاه و دید تجسمی را در آن‌ها پرورش داد. این هنر را بر سر کلاس‌های درس و روی کرسی‌های خانه‌ها کشاند و جهانِ ذهن ما را با رنگ، نقش و تخیل‌های خیال‌پرور، آشنا و آموخته کرد. «صفای باطن» این مرد را در هرآنچه از او خلق می‌شد، می‌تواند دید و حس کرد.

۶‌ـ‌ برگزاری حدود بیست تا سی نمایشگاه در هر هفته و تعداد رو به افزایش رویدادهای تجسمی در یک‌سال، نمودی است از رشد هنرهای تجسمی؛ که با توجه به اینکه بیشترین افراد مشغول به خود را دارد، امری طبیعی است.

این واقعیت برای تداوم‌‌بخشیدن به خود و تبدیل‌شدن به یک جریان عرضه و تقاضای منطقی و دائمی، باید به همان نسبت، از چرخه اقتصادی کافی و لازم نیز برخوردار باشد؛ روندی که در ایده‌آل‌ترین شکل، موتور گرداننده آن، بخش خصوصی باشد. ولی از آنجا که شرایط فعلیِ اقتصادی، طوری نیست که بخش خصوصی را به سمت خرید آثارتجسمی بکشاند، لازم است که از شیوه‌های دیگری مدد گرفت تا هم تحمیلی برکارآفرینان نباشد و هم کمکی باشد برای به‌حرکت‌درآوردن اقتصاد تجسمی.

کشورهایی که توسعه فرهنگی را ابزاری لازم برای توسعه در سایر بخش‌های جامعه می‌دانند، از مشوق‌های مالیاتی ‌ـ‌ به‌عنوان یکی از ابزارهایی که در چنین مواقعی می‌توان از آن کمک گرفت ‌ـ‌ استفاده می‌کنند. مثلا با دادنِ دَه تا پانزده‌درصد معافیت مالیاتی، مالیات‌دهندگان را تشویق می‌کنند که به همان میزان از محصولات هنری خرید کنند. با این کار هم چرخ اقتصاد هنر را به گردش درمی‌آورند و هم فرهنگ خرید اثر هنری را اشاعه می‌بخشند.

۷‌ـ‌ فرستادن سی اثر از گنجینه موزه هنرهای معاصر و به همین تعداد نیز از آثار نقاشان نوگرای ایران به کشورهای اروپایی، به‌عنوان امانت و برای نمایش درموزه‌هایشان، ازجمله اتفاقات تجسمی‌ای بود که سال گذشته توانست توجه جامعه فرهنگی و رسانه‌ای را به هنرهای تجسمی جلب کند.

صف موافقان و مخالفان فرستادن این آثار به‌گونه‌ای بود که درنهایت، کمسیون فرهنگی مجلس شورا و هیئت دولت را وادار به دخالت و تصمیم‌گیری کرد. ازجمله دلایل مهم مخالفت‌ها، نزدیک‌بودن انتخابات ریاست‌جمهوری و بلاتکلیفی درچگونگی پیگیری دولت آینده در برگرداندن آثار و شاعبه این موضوع بودکه ممکن است در خارج از ایران، افراد و گروه‌هایی مانع برگشت دوباره این آثار به کشور شوند. با آمدن وزیر جدید و اعلام مخالفت او با بردن آثار تا وقت مناسب، مسئله فعلا مسکوت گذاشته شده است.

ali faramarzi

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32380/%db%8c%da%a9-%d8%b3%d8%a7%d9%84-%d8%aa%d8%ac%d8%b3%d9%85%db%8c.html/feed 0
پرونده گزارش سال | علیرضا بهارلو - از برگزیت و پاناما تا مادر بزرگ توقف ناپذیر هنر اجراhttp://tandismag.com/32378/%d8%b9%d9%84%db%8c%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%b1%d9%84%d9%88.html http://tandismag.com/32378/%d8%b9%d9%84%db%8c%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%b1%d9%84%d9%88.html#comments Sat, 25 Mar 2017 04:30:16 +0000 http://tandismag.com/?p=32378 از برِگزیت و پاناما تا مادربزرگ توقف‌ناپذیرِ هنر اجرا با مروری بر عمده‌ترین رویدادهای سال گذشته میلادی در سطح جهانی و آنچه این سال با خود همراه داشت... ادامه در سایت تندیس   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
سایت تندیس نویسنده مجله به قلم علیرضا بهارلو
از برِگزیت و پاناما تا مادربزرگ توقف‌ناپذیرِ هنر اجرا

با مروری بر عمده‌ترین رویدادهای سال گذشته میلادی در سطح جهانی و آنچه این سال با خود همراه داشت، نمی‌توان از نام‌نهادن «زمانه نامطمئن»۱ بر آن احتراز کرد. بااین‌حال، وقتی دامنه موج این وقایع و تأثیرات آن به دنیای هنر و ـ بالاخص ‌ـ‌ «رویدادهای هنری» می‌رسد، شاهد ضربات و ضایعاتی از سوی فضای آشفته‌ سیاسی هستیم که مهم‌ترین‌شان ـ دست‎‌کم برای غرب ‌ـ‌ «برِگزیت» (خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) و انتخاب دانلد ترامپ به مقام ریاست‌جمهوری آمریکاست اما در این ‌بین ظهور برخی زمینه‌ها و گرایشات نو ‌ـ‌ هرچند معدود ‌ـ‌ شاید تااندازه‌ای شگفت‌آور و جالب‌توجه بوده باشند؛ مثل سبک آربروت۲ یا احیای سرامیک در جایگاه رسانه‌ای محبوب و درحال‌رشد. به‌هرترتیب، آنچه گذشت از یک‌سو سالی پُربار و موفقیت‌آمیز برای هنرمندانی چون رَگنار کَرتَنسون۳ و هلن مارتن۴ و همچنین شهرهایی مثل لس‌آنجلس و سان‌فرانسیسکو بود که به لطف وجود چند فضای شاخص هنری، ثروتمندتر شدند؛ و از سوی دیگر نه‌چندان مطلوب برای کارکنان موزه‌های نیویورک، ازجمله موزه هنر مدرن، موز‌ه‌ متروپولیتن و بروکلین که از جانب کارفرمایان‌شان معلّق شدند، و یا گالری‌داران «لوور ایست ساید»۵ که آنچه زمانی محله‌ای آینده‌دار و پررونق بود را ترک گفتند. به امید سالی با مرگ‌ومیر کمتر و فضای هنری باثبات‌تر.

در ادامه به چند رویداد مهم که بر جریان هنر سال ۲۰۱۶ تأثیرگذار بوده‌اند اشاره می‌شود.

alireza baharloo 1

اکتیویسم آی ویوی

برای آی‌وی‌وی سال فوق‌العاده‌ای بود. او درنهایت گذرنامه‌اش را در سال ۲۰۱۵ بعد از آنکه توسط دولت چین ضبط شده بود پس گرفت. این هنرمند جنجالی، این بار هنر و فعالیت سیاسی‌ـ‌ هنری خود را به یونان برد و درآنجا یک کارگاه هنری برای کمک به مهاجران و پناهندگان در جزیره‌ لسبوس برپا کرد اما کار به اینجا ختم نشد. وی در ماه فوریه، تصویر تأثیرگذار و ناراحت‌کننده پسربچه‌ای را که در مسیر مهاجرت به اروپا در دریا غرق شده بود در عکسی بازسازی کرد. این اقدام او انتقادات زیادی را در پی داشت. اتهام به بی‌عاطفگی و انتخاب ابزاری نادرست برای تأکید بر مسائل حادِ بحران مداومِ پناهجویان، از این دست انتقادات بود. وی بعد از این در شهر برلین چیدمانی از جلیقه‌های نجات تهیه کرد. مطمئن هستیم که آی‌وی‌وی در سال جاری نیز کاری جز تداوم این رویه هنری نخواهد کرد.

بنکسی در کاله

قصه‌ دور و دراز دیوارنگار‌ه استیو جابس، اثر بنکسی بر دیوارهای اردوگاه پناهجویان در کاله (که در دسامبر ۲۰۱۵ ترسیم شده بود)، سال بعد هم ادامه داشت. این نقاشی دیواری با اینکه زمانی همچون یک اثر هنریِ ارزشمند با شیشه محافظت شده بود، بازهم از تخریب در امان نماند و نوشته‌هایی مثل London Calling (صدای لندن) اطراف آن را پوشاند. این اقدام به‌نوبه‌ خود سبب شد تا معدود پناهندگانی که برای بازدیدِ افراد از این اثر، مبلغ ۲۰ دلار از آن‌ها می‌گرفتند به کار خود خاتمه دهند. بنکسی پس از تب‌وتاب پروژ‌ه هنری «دیسمالند»۶ (تابستان دو سال پیش)، امسال نسبتا آرام‌تر بود اما انتظار می‌رود در سال ۲۰۱۷ این شرایط تغییر کند ـ هرچه باشد او بنکسی است!alireza baharloo 3

بدون دیوارنگارههای بِلا در بولونیا

در ماه مارس، بِلا (نام مستعار هنرمندی خیابانی، اهل ایتالیا، که هویت اصلی خود را پنهان می‌کند) تصمیم گرفت نقاشی‌های دیواری‌اش را ظرف مدت یک شب از تمام دیوارهای شهر بولونیا، واقع در شمال ایتالیا، پاک کند. این اقدام او اعتراضی بود به نمایشگاهی که موجب برداشتن یکی از آثار او از خیابان شده بود. نمایشگاه «هنر خیابانی: بنکسی و همکاران»۷، طی اقدامی، آثاری از هنرمندان بین‌المللی و سرشناسِ این حوزه را گردآوری کرده بود که طبق اظهارات بیان‌شده، آثاری از بلا را هم بدون رضایت او شامل می‌شد. درحالی‌که خود هنرمند مجال ابراز عقیده نداشت، کریستیان اومودِئو۸، کیوریتور نمایشگاه، مصاحبه‌ای اختصاصی ترتیب داد و در آن نظر خود و صرفا یک جنبه از قضیه را مطرح کرد. واقعیت مسئله این است که ایتالیا و جهان، دو دهه آثار هنر خیابانی را به‌خاطر خود خالق‌شان از دست دادند.

alireza baharloo 4

درگذشت زاها حدید

آنچه در سال گذشته‌ میلادی جهانیان را بار دیگر در بهت و حیرت فرو برد، خبر درگذشت زاها حدید در ۶۵ سالگی (بر اثر حمله قلبی) بود. این معمار عراقی‌ ـ‌ بریتانیایی به‌دلیل طراحی ساختمان‌های مفهومیِ چشمگیر خود بسیار مشهور بود؛ چیزی که موجب شده بود نام مستعار «ملکه‌ منحنی»۹ را به او نسبت دهند. تردیدی نیست که زاها حدید ـ باوجود برخی مجادلات ـ راه خود را به‌میان دنیای معماران سفیدپوست، مرد و غربی باز کرد و به نخستین زنی مبدل شد که توانست نشان طلای سلطنتی «ریبا»۱۰ را از آن خود کند. میراث او جاودانه خواهد بود و این مهم درکنار شرکتی است که بیش از ۴۰۰ نفر را به خدمت می‌گیرد و درسطح جهانی روی پروژه‌هایی با گردش کار ۴۴ میلیون پوند در سال کار می‌کند.

 

رسوایی اسناد پاناما، ضربهای به هنر

«اسناد پاناما»۱۱ افشای بی‌سابقه‌ ۵/۱۱ میلیون فایل از پایگاه اطلاعاتیِ چهارمین شرکت بزرگِ خدمات حقوقی به نام «موساک فونسکا»۱۲ بود. این اسناد که از سوی روزنامه آلمانی «زوددویچه تسایتونگ»۱۳ منتشر شد، شامل اطلاعاتی دقیق در مورد چهره‌های سیاسی فعلی و سابق و برخی شخصیت‌های شناخته‌شده و تلاش آن‌ها برای مخفی‌نگاه‌داشتن دارایی‌ها یا پولشویی بود. در میان این افراد، چهره‌هایی از دنیای هنر نیز دیده می‌شد: نو‌ه یک دلال هنری یهودی، سرآمدان و نخبگان چینی، مالکان پیشین مجموعه‌ هنری مشهور «گانز»۱۴ و حتی نو‌ه‌ پابلو پیکاسو.

 

برِگزیت و بیثباتی بازار هنر

بریتانیا در ۲۳ ژوئن رأی به خروج از اتحادیه‌ اروپا داد که این موضوع بسیاری از شهروندان را در حیرت و ناباوری فرو برد. با اینکه شمار زیادی از چهره‌های سرشناس هنری ازجمله دیمین هرست، آنیش کاپور و ولفگانگ تیلمانس همگی علیه چنین اقدامی بودند اما بریتانیایی‌ها راه دیگری را رفتند و تأثیراتی را موجب شدند که عواقب آن بر بازار هنر محرز بود. پیامد و تأثیر این کناره‌گیری، امری قریب‌الوقوع بود، زیرا ارزش پوند سقوط کرد اما نخستین آزمون واقعی در حراج نمایشگاه‌های «فریز ویکِ»۱۵ ماه اکتبر سر رسید که در برابر فشارها مقاومت کرد و تأثیرات مهمی از خود به‌جای گذاشت. سال ۲۰۱۷ نیز سالی کماکان متزلزل خواهد بود و تنها گزینه‌ پیش رو، امید داشتن به بهترین‌هاست.

پیدا شدن نقاشهای ونگوگ

در سال ۲۰۰۲ سارقان از پشت‌بام «موز‌ه‌ ون‌گوگ» وارد محل شدند و دو اثر از این هنرمند هلندی را ربودند. حال پس از چهارده سال، نقاشی‌ها ـ در شرایطی مطلوب ـ و با عملیات گسترده‌ پلیس که مافیای ناپل را هدف قرار داده بود، پیدا شده‌اند. نقاشی‌های مذکور خارج از قاب‌شان در کاستلّاماره دی استابیا (حوالی پمپی) کشف شدند. ارزش این آثار ۱۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شود که به‌گفت‌ه‌ پلیس فقط کمی آسیب دیده بودند. این نقاشی‌ها «چشم‌انداز دریا در اسخِوِنینگن»۱۶ (۱۸۸۲) و «جماعتی درحال ترک کلیسای اصلاح‌شده در نوئن»۱۷ (۱۸۸۵‌ـ‌۱۸۸۴) نام دارند.

baharloo 4

مجموعه پرفروش هنریِ دیوید بوئی

۱۰ ماه پس از فوت دیوید بوئی۱۸، چهر‌ه سرشناس دنیای موسیقی و بازیگری، مجموعه‌ هنری و قابل‌توجهی از او، ظرف مدت دو روز، بیش از ۴۱ میلیون دلار در حراج ساتبی لندن فروش داشت. اینجا و در میان اشیا و اقلام متعددی که در معرض دید قرار داشتند، ازجمله آثار هنر بریتانیا، هنر معاصر، سوررئالیسم، اکسپرسیونیسم آلمانی، آربروت و وسایل طراحی، یک بوم نقاشی نیز به‌نام «قدرت هوا»۱۹، اثر ژان میشل باسکت۲۰ وجود داشت که ۷ میلیون پوند فروخته شد و کار دیگری از بوئی که با همکاری هرست انجام شده بود، ۷۸۵ هزار پوند به فروش رسید. اکثر آثار ارائه‌شده، بیش از مبالغی که تخمین زده شده بود فروخته شدند؛ ازجمله پرتره‌ای از فرنک آوئرباخ۲۱ تحت‌عنوان «سرِ گردا بوم»۲۲ به مبلغ ۷/۳ میلیون پوند و مجسمه‌ای از هِنری مور به نام «خانواده»۲۳ به میزان ۵۸۰ هزار پوند. درآمد حاصل از فروش «حراج وایت گِلاو»۲۴ (که در آن تک‌تک آثار فروخته شد)، به اموال بوئی اضافه شد ـ که هنوز حدود ۳۵ درصد این مجموعه است.

alireza baharloo 1 2

پیکر مرده دیوید همیلتون

پیکر بی‌جان دیوید همیلتون، عکاس بریتانیایی، در آپارتمانش در پاریس و درحالی که خودکشی به‌نظر می‌رسید، پیدا شد. شهرت او بیشتر به ثبت تصاویری از دختران برهنه‌ نوجوان بود. تصاویر این عکاس اغلب موجب مطرح‌شدن این بحث بود که آیا باید آن‌ها را پورنوگرافی کودک قلمداد کرد یا خیر. همیلتون در ۸۴ سالگی و چند هفته بعد از آنکه به تجاوز جنسی از طرف چهار نفر از مدل‌های قبلی‌اش، ازجمله فلاوی فلامنت۲۵ ـ مجری رادیویی ـ متهم شد، از دنیا رفت. وی در یکی از آخرین اظهاراتش عهد کرده بود که از خود رفع اتهام و بی‌گناهی‌اش را ثابت کند.

مارینا آبراموویچ در ۷۰ سالگی

مارینا آبراموویچ در ۳۰ نوامبر سال ۲۰۱۶ میلادی ۷۰ ساله شد و این رویداد را با انتشار شرح حال و خاطرات زندگی و کار خود تا این لحظه، جشن گرفت. این هنرمند صربستانی، در مصاحبه‌ای با «وایس نیوز» اظهار کرد که این کتاب، آغازگر دوره‌ای جدید خواهد بود و هر آنچه وی تابه‌حال کرده را پشت سر خواهد گذاشت. او در سال ۲۰۱۶ مستند جدیدی دربار‌ه‌ سفرهای خود به برزیل نیز منتشر کرد و در برابر همکار و عاشق پیشین خود، اولای۲۶، برای احقاق حقوق مرتبط با آثار مشترک‌شان شکست خورد اما سال ۲۰۱۷ برای مادربزرگ توقف‌ناپذیرِ پرفورمنس آرت، قطعا سالی نویدبخش خواهد بود.

alireza baharloo 2

پینوشت

۱٫uncertain times / 2. Outsider art/ هنر خام/ ناپرورده / ۳٫ Ragnar Kjartansson/ هنرمند ایسلندی حوز‌ه‌ پرفورمنس/ ۴٫ Helen Marten/ هنرمند انگلیسی در زمینه‌ مجسمه‌سازی، ویدئو آرت و چیدمان / ۵٫Lower East Side / 6.Dismaland / 7.Street Art: Banksy & Co / 8.Christian Omodeo / 9.Queen of the Curve / 10. انجمن سلطنتی معماران بریتانیایی (Royal Institute of British Architects) / 11.The Panama Papers / 12.Mossack Fonseca / 13.Süddeutsche Zeitung / 14.Ganz / 15.  October’s Frieze Week: نمایشگاه بین‌المللی هنر معاصر که هرساله ماه اکتبر در لندن برگزار می‌شود. / ۱۶٫View of the Sea at Scheveningen / 17.Congregation Leaving the Reformed Church in Nuene / 18.David Bowie / 19.Air Power /20.Jean‌ـ‌Michel Basquiat / 21.Frank Auerbach / 22.Head of Gerda Boehm / 23.Family Group / 24.white glove sales / 25.Flavie Flament / 26.Ulay.

منبع

www.widewalls.ch/art‌ـ‌events‌ـ‌۲۰۱۶

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32378/%d8%b9%d9%84%db%8c%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%b1%d9%84%d9%88.html/feed 0
افتتاح حراج کریستیز ۲۰۱۷ دوبی با درخشش آثار هنرمندان ایرانی - گزارش تصویری اختصاصی تندیس از افتتاح حراج کریستیز 2017 هنر خاورمیانهhttp://tandismag.com/32195/%d8%a7%d9%81%d8%aa%d8%aa%d8%a7%d8%ad-%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d8%ac-%da%a9%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c%d8%b2-2017-%d8%af%d9%88%d8%a8%db%8c.html http://tandismag.com/32195/%d8%a7%d9%81%d8%aa%d8%aa%d8%a7%d8%ad-%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d8%ac-%da%a9%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c%d8%b2-2017-%d8%af%d9%88%d8%a8%db%8c.html#comments Thu, 16 Mar 2017 22:07:46 +0000 http://tandismag.com/?p=32195 گزارش تصویری اختصاصی تندیس از افتتاح حراج کریستیز ۲۰۱۷ هنر خاورمیانه   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
به گزارش مژده اتراک، خبرنگار اختصاصی تندیس در دبی حراج کریستیز ۲۰۱۷ دوبی ساعاتی پیش افتتاح شد.

آنچه در این دوره از حراج کریستیز دوبی بسیار چشمگیر می نماید، حضور گسترده آثار هنرمندان ایرانی،نسبت به سال های گذشته در این حراج است که مشخصا به هنر خاورمیانه می پردازد و در شرایطی که این رویداد مهم هنری در یک کشور عربی اتفاق می‌افتد، این امر بسیار جالب توجه می‌نماید، چاپ اثری از حسین زنده رودی روی جلد کاتالوگ حراج و اثری از علی بنی صدر در پشت جلد آن، نیز نشان از توجه ویژه حراج امسال به هنر ایران و بازار آثار هنری ایرانی دارد.

zendeh roudi christies
حسین زنده رودی

دو کاتالوگ از آثار حاضر در حراج ارائه می‌شود که یکی به طور مفصل به معرفی  آثار حاضر در نمایشگاه قبل از مراسم حراج می‌پردازد و دیگری که در روز حراج  در اختیار خریداران حاضر در سالن قرار دارد و شامل لیست قیمت‌ها نیز هست.

به طور کلی تعداد آثار ایرانی در این دوره از حراج کریستیز دوبی قابل توجه است و رشد بالاتری نسبت به قبل داشته و استقبال خوبی تا  الان در ساعات اولیه افتتاحیه را شاهد هستیم و عمده‌ترین تفاوت نسبت به دوره‌های قبل در تعداد بالای آثار ایرانی است. به طورمثال در بین بخش‌هایی که با پنل جدا شده‌اند، یکی از غرفه‌ها به طور کامل به آثار سیراک ملکونیان اختصاص دارد که شامل ۵ اثر می‌باشد.

christies2017 sohrab sepehri 55x55 christies2017 tanavoli 55x55 christies2017 tanavoli heech 55x55 cristies2017 55x55 christies2017opening8 55x55 christies2017opening9 55x55 christies2017opening10 55x55 christies2017 pirhashemi 55x55 christies2017 sepehri 55x55 christies2017opening7 55x55 christies2017opening6 55x55 christies2017opening5 55x55 christies2017opening3 55x55 christies2017 Moshirii 55x55 christies2017 musaed alhulis 55x55 christies2017opening 55x55 christies2017opening2 55x55   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32195/%d8%a7%d9%81%d8%aa%d8%aa%d8%a7%d8%ad-%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d8%ac-%da%a9%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c%d8%b2-2017-%d8%af%d9%88%d8%a8%db%8c.html/feed 0
در هفته‌ی آرت‌ دبی چه می‌گذرد؟ - آرت‌ دوبی 2017 امروز برای عموم افتتاح شدhttp://tandismag.com/32132/%d8%af%d8%b1-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87%e2%80%8c%db%8c-%d8%a2%d8%b1%d8%aa%e2%80%8c-%d8%af%d8%a8%db%8c-%da%86%d9%87-%d9%85%db%8c%e2%80%8c%da%af%d8%b0%d8%b1%d8%af%d8%9f.html http://tandismag.com/32132/%d8%af%d8%b1-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87%e2%80%8c%db%8c-%d8%a2%d8%b1%d8%aa%e2%80%8c-%d8%af%d8%a8%db%8c-%da%86%d9%87-%d9%85%db%8c%e2%80%8c%da%af%d8%b0%d8%b1%d8%af%d8%9f.html#comments Wed, 15 Mar 2017 15:01:21 +0000 http://tandismag.com/?p=32132 آرت فر ۲۰۱۷ افتتاح شد   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
به گزارش تندیس |مژده اتراک  یازدهمین دوره آرت‌ دوبی امروز درهای خود را به روی عموم گشود. این دوره با مدیریت جدید توسط میرنا ایاد و مدیر بخش بین‌المللی پابلو دل‌وال افتتاح خواهدشد. این دوره گسترده‌ترین حضور بین‌المللی گالری‌ها را شاهد خواهد بود، و گالری‌ها و کشورهای بسیاری برای اولین بار در این رویداد شرکت نموده‌اند.

در مجموع ۹۴ گالری از ۴۳ کشور در آرت‌دوبی امسال شرکت کرده‌اند و ۲۷ گالری نیز برای اولین بار حضور پیدا کرده‌اند.

امسال در بخش هنر معاصر آرت دوبی ۷۹ گالری در دو سالن و یک مجموعه +۳۰ گالری با تمرکز بر کارنماهایی انفرادی و دو نفره به تماشا گذاشته شده‌اند . و آرت دوبی مدرن نیز اینک در چهارمین  دوره خود به روند نمایش هنر با کیفیت موزه‌‌ای هنرمندان مستر مدرن از منطقه خاورمیانه، آفریقا و جنوب آسیا، ادامه می‌دهد.

cheristies

گالری های آب انبار ،Ag ،زیرزمین دستان،خاک، اُ، محسن، شهریور، شیرین تهران و شیرین NY  گالری های شرکت کننده از ایران در آرت‌فرهستند.

موزه‌ی خصوصی صلصالی میزبان هنرمندانی از کشورهای مختلفی مانند ایران است. از هنرمندان ایرانی می‌توان به سیمین اکرامی، بیتا فیاضی، فرزانه حسینی، بهداد لاهوتی، مهدی نبوی، الهام پوریا‌مهر، فرناز ربیعی‌جاه، سارا راه‌انجام و کامبیز صبری اشاره کرد.

artdubai2017 3

گالری لیلا هلر با نمایش آثار بیل ویولا و رشید رعنا و همچنین آثاری از هنرمندان ایرانی از جمله شیوا احمدی، افروز عمیقی، رضا آرامش، شجاع آذری، شهرام کریمی، بهمن محصص، شیرین نشاط، لیلا پازوکی، سهراب سپهری، هدیه شفیعی و میترا تبریزیان حضور پیدا کرده است.

همزمان با آرت‌فر دبی باقی مراکز هنری نیز برنامه‌های ویژه‌ای متناسب با این ایام ترتیب داده‌اند.

گالری فرجام  به نمایش یک مجموعه از کارهای عباس کیارستمی پرداخته  و گالری ایام، مکان نمایش آثاری از افشین پیرهاشمی‌ست.

گالری میم، مجموعه ای از آثار کمتر دیده شده‌ی سهراب سپهری را به نمایش گذاشته وگالری ماین میزبان آثاری از نسترن صفایی و فرناز ربیعی‌جاه می‌باشد.

به گزارش خبرنگار تندیس، DIFC یک مجموعه‌ی تجاری‌ست که گالری‌های مهمی در آن‌جا حضور دارند. که امسال ساختمانی از این مجموعه توسط ساتبیز دبی خریداری شده و قرار است همزمان با آکشن۲۵ آپریل لندن آثار در دبی نیز به نمایش گذاشته شود. این مکان چون به تازگی  خریداری شده ۱۴ مارچ افتتاحیه ساختمان همزمان با نمایش این سری از آثار است .

artdubai2017 4

در این حراج قرار است شاهد نمایش هنرمندان ایرانی چون منیر فرمان فرماییان، بهمن محصص، سهراب سپهری و منوچهر یکتایی باشیم .تصویر جلد کاتالوگ آکشن نیز از کارهای منوچهر یکتاییست.

artdubai2017 1

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32132/%d8%af%d8%b1-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87%e2%80%8c%db%8c-%d8%a2%d8%b1%d8%aa%e2%80%8c-%d8%af%d8%a8%db%8c-%da%86%d9%87-%d9%85%db%8c%e2%80%8c%da%af%d8%b0%d8%b1%d8%af%d8%9f.html/feed 0
معرفی داوران هفتمین دوره جایزه عکس شید - سیف‌الله صمدیان، یومی گوتو، بهروز مهری، نیوشا توکلیان و محمدرضا سلطانیhttp://tandismag.com/32112/%d8%af%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%ac%d8%a7%db%8c%d8%b2%d9%87-%d8%b9%da%a9%d8%b3-%d8%b4%db%8c%d8%af.html http://tandismag.com/32112/%d8%af%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%ac%d8%a7%db%8c%d8%b2%d9%87-%d8%b9%da%a9%d8%b3-%d8%b4%db%8c%d8%af.html#comments Wed, 15 Mar 2017 11:16:39 +0000 http://tandismag.com/?p=32112 ،سیف‌الله صمدیان، یومی گوتو، بهروز مهری، نیوشا توکلیان و محمدرضا سلطانی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
شورای سیاست‌گذاری جایزه عکس «شید» اسامی اعضای هیات داوران این جایزه مستقل عکاسی مستند اجتماعی را اعلام کرد. بر این اساس سیف‌الله صمدیان، یومی گوتو، بهروز مهری، نیوشا توکلیان و محمدرضا سلطانی آثار هفتمین دوره جایزه عکس «شید» را داوری خواهند کرد.

«سیف‌الله صمدیان» عکاس، فیلمساز و فیلم‌بردار ایرانی و بنیانگذار جشن تصویر سال و جشنواره فیلم تصویر است. صمدیان تقدیر هیات داوران جایزه ورلد پرس فتو را در سال ۱۹۹۱ در بخش تک‌عکس زندگی روزمره به دست آورده است.

«یومی‌گوتو» کیوریتور ژاپنی، به عنوان کیوریتور مستقل عکاسی، سردبیر، محقق، مشاور، مربی و ناشر فعالیت می‌کند و تمرکز فعالیت‌های خود را فراتر از مرزها بر توسعه مبادلات فرهنگی متمرکز کرده است. وی همچنین در سال ۲۰۱۷ داوری بخش خبری و مستند جایزه ورلدپرس فوتو را نیز برعهده داشت.jashnvare sheed

«بهروز مهری» فتوژورنالیست ایرانی و اولین برنده جایزه عکس شید است. او در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ معاون عکس دفتر منطقه‌ای خاورمیانه و شمال آفریقای خبرگزاری فرانسه بود و هم‌اکنون به‌عنوان مسئول بخش عکس این خبرگزاری در ژاپن فعالیت می‌کند.

«نیوشا توکلیان» نخستین عکاس ایرانی است که توانست در مسترکلاس بنیاد ورلدپرس فوتو پذیرفته شود. توکلیان که دبیر بخش آموزش شید است، به‌عنوان نامزد عضویت در آژانس عکس مگنوم پذیرفته شده است.

«محمدرضا سلطانی» عکاس مستند است که در ۶ دوره‌ی اخیر جایزه‌ی عکس شید، ۴ بار نامزد دریافت جایزه شده است.

گفتنی است نمایشگاه آثار برگزیده هفتمین دوره جایزه عکس «شید» از ۲۵ فروردین‌ماه تا ۳ اردیبهشت‌ماه ۹۶ در گالری ممیز خانه هنرمندان ایران برگزار خواهد شد.

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32112/%d8%af%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%ac%d8%a7%db%8c%d8%b2%d9%87-%d8%b9%da%a9%d8%b3-%d8%b4%db%8c%d8%af.html/feed 0
بیست و یکمین حراج کریستیز دوبی در هتل امارات تاورز - حراج 49 اثر از 32 هنرمند ايراني در کريستيز دبيhttp://tandismag.com/32091/%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d8%ac-%da%a9%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c%d8%b2-%d8%af%d9%88%d8%a8%db%8c.html http://tandismag.com/32091/%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d8%ac-%da%a9%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c%d8%b2-%d8%af%d9%88%d8%a8%db%8c.html#comments Wed, 15 Mar 2017 08:17:24 +0000 http://tandismag.com/?p=32091 حراج ۴۹ اثر از ۳۲ هنرمند ایرانی در کریستیز دبی   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>

فردا ۲۶ اسفند (۱۶ مارس) حراج کریستیز دوبی در بیست و یکمین دوره خود در هتل امارات تاورز بر گذار می‌شود و  فرصت بازدید برای آثار دو روز است و  پس از آن، حراج ساعت ۷ بعد از ظهر در سالن گودفین این برج برگزار می‌شود.

حراج ۴۹ اثر از ۳۲ هنرمند ایرانی در کریستیز دبی/ کاتالوگ تمام ایرانی حراج بیست و دومین / نمایش ۷ اثر از سیراک ملکونیان تحت عنوان “خبره در طبیعت‌نگاری”
بیست و دومین دوره حراج کریستیز خاورمیانه شامگاه ۲۸ اسفندماه (۱۸مارس) در هتل امارات تاورز دبی برگزار می‌شود؛ در این دوره ۱۶۳ اثر از هنرمندان ایران، عرب و ترک چکش می‌خورند که از جهات مختلفی هنرمندان ایرانی در آن حائز موقعیت ممتازی هستند.

به نقل از خبرگذاری هنرآنلاین در این دوره از حراج کریستیز به جز تعداد آثاری که با کمینه و بیشینه ۸۰ تا ۱۲۰ هزار دلار قیمت‌گذاری شده‌اند بیشتر آثار با قیمت‌های متفاوت و پرنوسانی در این حراج چکش می‌خورند.

اثر “عشق” محمد احصایی و اثر “خورشید/پسر” علی بنی صدر در کنار آثاری از نبیل نهاس و پاول گرگوسیان از کشور لبنان، نظیر نبا و لوآی کیالی از سوریه، شاکر حسن السعید و خدیم حیدر از عراق و عبدالهادی القزار از مصر با قیمت ۸۰ تا ۱۲۰ هزار دلار چکش خواهند خورد.

تابلوی “DIS+YSSS” اثر حسین زنده‌رودی، تابلوی “Kitten” “3N8R09” و تابلوی “کوزه آبی روی سفید” اثر فرهاد مشیری، اثر بدون عنوان از افشین پیرهاشمی، تابلوی “Dream” اثر سفوان دهول هنرمند سوریه ای و اثر بدون عنوان شفیق عبود هنرمند لبنانی با قیمت ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تومان در حراج شرکت داده می‌شوند. همچنین اثری از کورش شیشه‌گران با عنوان “فیگور” با قیمت کمینه و بیشینه ۱۲۰ تا ۱۸۰ هزار دلار در حراج بیست و دوم چکش می‌خورد.

اثر “نور” علی بنی صدر و تابلوی “قهرمان” محمود صبری هنرمند عراقی با قیمت کمینه و بیشینه ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار دلار و تابلوی ” SAHON FASSAHAH” اثر حسین زنده‌رودی با قیمت ۲۲۰ تا ۱۸۰ هزار دلار در حراج شرکت داده می‌شود.

banisadr 1
علی بنی صدر

اثر “نقاشی در شیشه” منیر شاهرودی فرمانفرمائیان نیز با قیمت کمینه و بیشینه ۱۸۰ تا ۲۴۰ هزار دلار چوب حراج می‌خورد تا آثار ایرانی‌ها همچنان جزو گران قیمت‌های حراج کریستیز باشند.

اثری بدون عنوان از سهراب سپهری نیز در این حراج با قیمت کمینه ۲۲۰ و بیشینه ۲۸۰ هزار دلار چکش می‌خورد که بعد از آثار اسماعیل شموت هنرمند فلسطینی با عنوان “ادیسه‌ای از مردم” با قیمت ۸۰۰ تا ۹۰۰ هزار دلار، اثر بدون عنوان فائق حسن هنرمند عراقی با قیمت ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار دلار و اثر “Assouan” محمود سعید با قیمت ۲۵۰ تا ۳۰۰ هزار دلار گران‌ترین اثر پیشنهادی در حراج کریستیز است.

sohrab 1
سهراب سپری

 

سیراک ملکونیان:خبره در طبیعت نگاری

در این دوره از حراج کریستیز ، ۷ اثر از سیراک ملکونیان در بخشی با عنوان “MASTER OF LANDSCAPE” به نمایش در می‌آید که آثار با کمینه‌ها و بیشینه‌های متفاوتی از ۸ تا ۷۰ هزار دلار از سوی حراج پیشنهاد شده‌اند.

۶ اثر محمود سعید نیز در بخشی با عنوان “THE ESSENCE OF MODERNITY IN EGYPT” در این دوره از حراج کریستیز در نظر گرفته شده است که در آن اثری از محمود سعید با قیمت ۲۵۰ تا ۳۰۰ هزار دلار چکش می‌خورد.

۱۰ اثر از هنرمندان عراق نیز در بخشی با عنوان “IRAQ AT A GALANCE” در حراج بیست و دوم کریستیز عرضه می‌شود.

sirak 1
سیراک ملکونیان

 

در این دوره تک اثری از اسماعیل شموت هنرمند فلسطینی نیز عرضه می‌شود که این اثر به دلیل ابعاد بزرگی که دارد ۱ در ۶ متر، منحصر به فرد به نظر می‌رسد. این اثر که “ODYSSEY OF A PEOPLE” نام دارد که ۸۰۰ تا ۹۰۰ هزار دلار قیمت‌گذاری شده است.

زنده‌رودی و بنی‌صدر روی جلد کاتالوگ حراج

بر روی جلد و پشت جلد کاتالوگ این دوره از حراج کریستیز، دو اثر حسین زنده‌رودی و علی بنی صدر منتشر شده که هر دو جزو آثاری هستند که بالاترین تخمین قیمت اولیه حراجى را یدک مى‌کشند. این اتفاق برای اولین بار رخ داده است که تصویر آثار هنرمندان ایران هم بر جلد و هم پشت کاتالوگ حراج کریستیز نقش می‌بندد.

moshiri 1
فرهاد مشیری

 

سی هنرمند ایرانی حاضر در حراج بیست و دوم

در این دوره ۳۰ هنرمند ایرانی شرکت دارند که سیراک ملکونیان در کنار حسین زنده‌رودی و فرهاد مشیری بیشترین آثار حراج از جانب هنرمندان ایرانی را به خود اختصاص داده‌اند. منوچهر یکتایی، مسعود عربشاهی، رضا درخشانی، منیر شاهرودی فرمانفرماییان، علی بنی صدر، فرهاد مشیری، سهراب سپهری، سیراک ملکونیان، مارکو گریگوریان، بهمن محصص، حسین کاظمی، ابوالقاسم سعیدی، بهجت صدر، فرامرز پیلارام، نصرالله افجه‌ای، حسین زنده‌رودی، محمد بزرگی، روشنک امین الهی، محمد احصایی، پرویز تناولی، کورش شیشه‌گران، فریده لاشایی، فرزاد کهن، شیرین علی‌آبادی، شادی قدیریان، افشین پیرهاشمی، طلا مدنی، بهمن دادخواه، حامد صحیحی، مهرداد محب‌علی و تیمو ناصری هنرمندان ایرانی هستند که آثارشان در بیست و دومین حراج کریستیز چکش می‌خورد.

قیمت آثار ۳۰ هنرمند ایرانى

پرویز تناولی هنرمند معاصر ایران در این دوره از کریستیز خاورمیانه پنج مجسمه از سری مجسمه‌های هیچ دارد که که اثر اولش با عنوان “هیچ و صندلی” با قیمت ۵۰ تا ۷۰ هزار دلار و چهار اثر دیگر او به صورت یک مجموعه با قیمت ۶۰ تا ۸۰ هزار دلار عرضه می‌شود.

از سهراب سپهری، شاعر و نقاش نوستالژیک ایران که در داخل مرزهای ایران گرانترین هنرمند شناخته می‌شود با دو اثر در این حراجی حاضر است: دو نقاشی بدون عنوان که در دهه ۶۰ میلادی به تصویر در آمده با قیمت ۲۲۰ تا ۲۸۰ هزار دلار و ۵۰ تا ۷۰ هزار دلار چکش می‌خورد.

از رضا درخشانی، نقاش و موزیسین صاحب سبک کشورمان که آثارش مورد توجه بسیاری از اروپاییان قرار گرفته دو اثر زیبا در کریستیز بیست و دوم ارائه شده است: اثر از سری “هانتینگ کالر” که در سال ۲۰۱۰ خلق شده با قیمت پایه ۵۰ تا ۷۰ هزار دلار به روی میز حراج می‌رود؛ همچنین اثر “هر روز تابستان و هرشب پاییز” هم از او با قیمت پایه ۵۰ تا ۷۰هزار دلار در این حراج پیشنهاد شده است که محصول سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ است.

سه اثر از زنده‌یاد فرامرز پیلارام نیز در این نمایشگاه عرضه می‌شود که یک اثر با قیمت پایه ۱۵ تا ۲۰ و دو اثر دیگر به ترتیب با قیمت پایه ۲۰ تا ۲۵ ، ۶۰ تا ۸۰ ، در حراج حضور دارند.

۲ اثر بدون عنوان مسعود عربشاهی نیز در حراج کریستیز چکش می‌خورد که با قیمت‌های ۶۰ تا ۸۰ هزار دلار عرضه می‌شوند.

اثری از ناصر عصار که در سال ۱۹۶۲ خلق شده با قیمت پایه ۲۵ تا ۳۰ هزار دلار در حراج کریستیز حضور دارد. نقاشی از منوچهر یکتایی نیز که از سری “استیل لایف” اوست با قیمت پایه ۲۰ تا ۳۰ هزار دلار در این حراج عرضه می‌شود.

نصرالله افجه‌ای نیز با یک اثر بدون عنوان محصول ۲۰۱۵ با قیمت پایه ۵۰ تا ۷۰ هزار دلار در این حراج حضور دارد.

اثر مهرداد محب‌علی در این حراج با قیمت ۲۰ تا ۳۰ هزار دلار قیمت‌گذاری شده است. همچنین اثری از مجموعه “سلف پرتره‌های” مارکو گریگوریان با قیمت ۲۵ تا ۳۰ و دو اثر بدون عنوان از بهمن محصص با قیمت ۶۰ تا ۸۰ هزار دلار چوب حراج می‌خورد.

در این حراج هم چنین تک اثری از حسین کاظمی با قیمت کمینه و بیشینه ۴۰ تا ۶۰ هزار دلار همراه با اثر بدون عنوانی از ابوالقاسم سعیدی با قیمت ۲۵ تا ۳۰ هزار دلار به فروش می‌رسد.

 

zenderodi 1
حسین زنده رودی

اثری از روشنک امین‌الهی با عنوان “بهار عشق” با قیمت ۱۲ تا ۱۸ و اثر “فرشته آزادی” اثر محمد بزرگی نیز با قیمت ۱۸ تا ۲۵ هزار دلار به فروش می‌رسد.

در این دوره از حراج کریستیز همچنین آثار بدون عنوان از فریده لاشایی، بهجت صدر و ناصر عصار به ترتیب با قیمت‌های پیشنهادی ۲۰ تا ۲۵ ، ۳۰ تا ۴۰ و ۲۵ تا ۳۵ هزار دلار چکش می‌خورند.

دو عکس از مجموعه “دقت کن” شادی قدیریان نیز در این حراج با قیمت ۸ تا ۱۲ هزار دلار حضور دارد.

مجسمه “سیمرغ” تیمو ناصری نیز در این حراج با قیمت ۲۰ تا ۲۵ هزار دلار چکش می‌خورد. اثری از طلا مدنی و تابلوی از سری “PASSAGE” بهمن دادخواه به ترتیب با کمینه و بیشینه ۴۰ تا ۶۰ و ۲۵ تا ۳۰ هزار دلار قیمت‌گذاری شده‌اند.

عکسی با عنوان “میس هیبریدی” از شیرین علی آبادی به همراه اثری بدون عنوان از حامد صحیحی با قیمت ۸ تا ۱۲ هزار دلار در حراج بیست و دوم کریستیز دبی چکش می‌خورند.

 

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32091/%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d8%ac-%da%a9%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c%d8%b2-%d8%af%d9%88%d8%a8%db%8c.html/feed 0
پنجاهمین شماره مجله پان آرت منتشر شد - مجله دیجیتال هنرهای تجسمیhttp://tandismag.com/32006/%d9%be%d9%86%d8%ac%d8%a7%d9%87%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b4%d9%85%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d9%85%d8%ac%d9%84%d9%87-%d9%be%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1-%d8%b4%d8%af.html http://tandismag.com/32006/%d9%be%d9%86%d8%ac%d8%a7%d9%87%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b4%d9%85%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d9%85%d8%ac%d9%84%d9%87-%d9%be%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1-%d8%b4%d8%af.html#comments Tue, 14 Mar 2017 07:26:56 +0000 http://tandismag.com/?p=32006 پنجاهمین نسخه از مجله دیجیتال هنرهای تجسمی پان آرت منتشر شد. در نسخه جدید از این مجله، مطالبی متنوع از دنیای تصویرسازی، گرافیک، برندینگ، موزه گردی، نقاشی امپرسیون منتشر شده است.   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>

پنجاهمین نسخه از مجله دیجیتال هنرهای تجسمی پان آرت منتشر شد. در نسخه جدید از این مجله، مطالبی متنوع از دنیای تصویرسازی، گرافیک، برندینگ، موزه گردی، نقاشی امپرسیون منتشر شده است. علاقه مندان به دانلود این مجله میتوانند از سایت گروه مشترک تا لینک دانلود برای آنها ارسال گردد. مجله بصورت دیجیتال در حالت ورق خور و پی دی اف منتشر شده و پنجاهمین نسخه آن به سردبیری رضا عالی منتشر گردیده است.

paan art 1 paan art

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/32006/%d9%be%d9%86%d8%ac%d8%a7%d9%87%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b4%d9%85%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d9%85%d8%ac%d9%84%d9%87-%d9%be%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1-%d8%b4%d8%af.html/feed 0
نمایشگاه گروهی نقاشی پل ١٩٩٧ گالری دلگشا - گشایش 20 اسفند 95http://tandismag.com/31716/%d9%be%d9%84-%d9%a1%d9%a9%d9%a9%d9%a7-%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%af%d9%84%da%af%d8%b4%d8%a7.html http://tandismag.com/31716/%d9%be%d9%84-%d9%a1%d9%a9%d9%a9%d9%a7-%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%af%d9%84%da%af%d8%b4%d8%a7.html#comments Wed, 08 Mar 2017 07:02:49 +0000 http://tandismag.com/?p=31716 گشایش ۲۰ اسفند ۹۵   در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
نمایشگاه گروهی نقاشی
گالری دلگشا
هنرمندان:پورنگ پیر عطایی، شباهنگ طیاری، فرخ نورونی و یک داستان از هادی فلاح پیشه
عنوان:”پل ١٩٩٧”

pol 1997 gallery delgosha 1

گشایش ۲۰ اسفند ۹۵

ادامه نمایشگاه: تا ۲۷ اسفند ۹۵  و ۱۷ تا ۲۳ فروردین ۹۶

خاتمه: ۲۳ فروردین ۹۶

بازدید: ساعت ۴ تا ١٠ شب

آدرس: خیابان کریم‌خان – خیابان ایرانشهر- کوچه مهاجر- پ۳۰

تلفن: ۸۸۳۰۷۷۸۶

 

pol 1997 gallery delgosha 4

pol 1997 gallery delgosha 3

pol 1997 gallery delgosha 2

  در وب سایت ببینید

به کانال تلگرام تندیس بپیوندید telegram.me/tandismag

]]>
http://tandismag.com/31716/%d9%be%d9%84-%d9%a1%d9%a9%d9%a9%d9%a7-%da%af%d8%a7%d9%84%d8%b1%db%8c-%d8%af%d9%84%da%af%d8%b4%d8%a7.html/feed 0