یکشنبه , ۱ مرداد ۱۳۹۶
خانه | پژوهش | آنچه پل استرند را به فرانسیس پیکابیا پیوند می‌زند

بررسی سیر عکاسان فرمالیسم تا پلورالیسم | خلاصه کتاب عکاسی نمایی از مدرنیسم

آنچه پل استرند را به فرانسیس پیکابیا پیوند می‌زند

آنچه پل استرند را به فرانسیس پیکابیا پیوند می‌زند و تاثیر پذیری عکس‌های پل استرند از نقاشی‌های فرانسیس پیکابیا
بررسی سیر عکاسان فرمالیسم تا پلورالیسم  | خلاصه کتاب عکاسی نمایی از مدرنیسم

نوشته: ون درن کوک | ترجمه: غلامحسین فتح الله نوری | انتشارات حرفه هنرمند

سایت تندیس تلخیص محدثه شادمهر

مجموعه‌ی پیش رو شامل بخشی از عکس‌هایی است که در موزه‌ی هنر مدرن سانفرانسیسکو گرد آمده و تاریخچه‌ای از عکاسی قرن بیستم و پیوندش با هنر معاصر را نشان می‌دهد. این مجموعه در قالب چهار بخش فرمالیسم، سورئالیسم، اکسپرسیونیسم و پلورالیسم است. و نویسنده آن ون درن کوک مدیر موزه‌ی عکاسی، یکی از استادان و نویسندگان تأثیرگذار در این عرصه است.

این تصاویر از دهه‌ی ۱۹۳۰ اروپا و بعدها امریکا، بیانگر دغدغه‌های این قرن به خلق تصاویر فراموش نشدنی از تجربه‌های دنیای رؤیا هستند و موضوع بسیاری از عکس‌ها در باز ارائه شناختی روانکاوانه از زمانه‌ی ما.paul strand 8

اولین عکاسی که به آن می‌پردازیم پل استرند است. وی که به هندسه‌ی درونی  شهر علاقه داشت، طی اقامتش در کانتیکات در تابستان ۱۹۱۶، تجاربی را که از پرداختن به هندسه‌ی اجسام پیدا کرده بود در عکاسی انتزاعی به کار گرفت و همچون ادوارد وستون و آلفرد استگلیتز به دوران مدرنیسم تعلق داشت و کمک کرد تا نهاد عکاسی در قرن بیستم وارد ساحتی هنری شود. حیطه‌ی کاری وی ۶ دهه را در می‌نوردد و ژانرهای مختلف و مکان‌هایی مانند امریکا، اروپا و افریقا را در برمی‌گیرد.paul strand 5

این شیوه از کار استرند متأثر از نقاشی‌های کوبیستی پابلو پیکاسو و تصاویر ماشین پیکابیا بود. وی برای کندوکاو در بیان انتزاع به طرز چشمگیری به اشیا معمول خانگی متمرکز شد و در قاب‌بندی دقیق عکاسی به نوعی آشنایی‌زدایی از اشیا دست یافت.

فرانسیس پیکابیا، Francis Picabia، نقاش، شاعر و تایپوگرافیست پیشرو فرانسوی بود. وی پس از تجربیاتی که در امپرسیونیسم و نقاشی نقطه ای بدست آورد به جنبش کووبیسم پیوست. بیشتر سطح نقاشی‌های انتزاعی وی آغشته به رنگ ها و تضادها بود و پس از چندی تبدیل به یکی از چهره های برجسته جنبش دادا در امریکا شد. او بعدها همچنین تنه ای هم به جنبش سوررئالیسم زد. اما طولی نکشید که به نهادهای هنری پشت کرد.

paul strand1
فرانسیس پیکابیا

یکی از عکس‌های نوآورانه پل استرند متعلق به سال ۱۹۱۶ با عنوان صندلی انتزاعی، تواین لیک، کانتیکات با نمای درشتی از تکیه‌گاه و نشیمن‌گاه صندلی است. وی در این شی‌ء بی روح اشکالی هندسی می‌دید که پیوندی کلی با کوبیسم و قطعات ماشین داشت. استرند با چرخش ۴۵ درجه‌ی دوربین و نزدیک کردن آن به موضوع بر وجه  ساختاری این نقش‌مایه تأکید ورزید  و عکسی نیمه انتزاعی پدید آورد که نه تنها شباهت چندانی با آنچه در برابر دوربین عکاسی بود ندارد بلکه بیشتر به فضای کم عمق و  فرم‌های پویا و زاویه دار خطوط  اریب مربوط است. عکاس با کج کردن تکیه گاه صندلی به سمت راست و نشیمن‌گاه آن به طرف پایین حسی از حرکت ایجاد کرده است و نیز با خلق جذابیت تصویری از طریق تباین خطوط اریب، دیدگاه مأنوس افقی-عمودی  بیننده به محیط را به طرزی چشمگیر به چالش فراخوانده است.

paul strand 12
صندلی انتزاعی، تواین لیک
گروه مرمت آثار هنری آوام

نوشته‌های پیشنهادی

نظام ناحیه‌ای چیدمان نسیم گلی

نظام ناحیه‌ای نمایشگاهی میان سفیدی و سیاهی

نقدی بر نمایشگاه نظام ناحیه‌ای چیدمان نسیم گلی در گالری نک سایت تندیس به قلم ...

هنر ایران شهرام کریمی shahram karimi

در هنر ایران هنرمند ایرانی ابتدا یک هنرمند نیست یک ایرانی است

در هنر ایران هنرمند ایرانی ابتدا یک هنرمند نیست یک ایرانی است گفتگوی جاوید رمضانی ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مزایای عضویت در خبرنامه تندیس را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت و مجله تندیس
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.